روزشمارسه ماهه اول سال ۱۳۸۸

(ماههای فروردین– اردیبهشت – خرداد ۱۳۸۸ – ۲۰۰۹ ) 

امیر جواهری لنگرودی  

amirjavaheri@yahoo.com

مهر ۱۳۸۸-  اکتبر۲۰۰۹     

یادداا آغازسال ۱۳۸۸مبارزات کارگران دررابطه با افزایش دستمزد ودریافت حقوق های معوقه وپاداش وعیدی، بن کارگری واضافه کاری وغیره،مضمون دیگربارهرودررویی بارژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی رادرتمامی عرصه ها به نمایش گذاشت.موضوع پراهمیت لغوقراردادهای موقت کارگری وبرچیده شدن بنگاههای کاریابی درراستای حذف موجودیت همین قراردادها،دربین کارگران ازاهمیت گسترده ای درمیان تمامی واحدی های کارگری ( صنعتی- کارگاهی – تا حدی خدماتی )نیزبرخوردارگردید . مسئله آزادی کارگران دستگیرشده اول ماه مه سال۱۳۸۸وخاصه آزادی منصوراسانلووابراهیم مددی ولغواحضارها وپرونده سازی برای فعالان کارگری سندیکای مسقل اتوبوسرانی شرکت واحد تهران وحومه وفعالان سندیکای مستقل کارگران هفت تپه، پیشبرداعتصابات واعتراضات گوناگون گزارش گردید.

درزیرمجموعه این تحرکات دراخبارروزانه کارگران منعکس شده است،باشد که روزشمارکارگری سه ماهه اول سال۱۳۸۸، درحافظه تاریخ مبارزاتی جنبش کارگری ایران، جای بایسته خود را بیابد .

دراین مجموعه آنچه به نظرتان می رسد، گردآمده ازمنابع گوناگون ازجمله : خبرگزاری های ایران (ایلنا – ایسنا – مهر– روزنامه سرمایه و…) وتشکل ها،نهادها وسایت های مستقل مانند : (فعالان حقوق بشردرایران، كمته كارگري پويا،کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری،انجمن صداي كاوه،اتحادیه آزاد کارگران ایران، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه،جمعی ازفعالان کارگری ایران خودرو، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری، خبرنامه امیرکبیر، خبرنامه مازندران، سایت ميدان زنان، انجمن کارگری صداى كاوه ها، کانون صنفی معلمان تهران وغیره درداخل وهمینطورامکانات خبررسانی های خارج ازکشوروخبرهای دریافتی به ایمیل آدرس هایم فراهم آمده و به نظرتان می رسد.

آنچه دراین میان به ما یاری می رساند؛نظرات،پیشنهادات،انتقادات ورهنمودعمل هائیست که برای پُربارساختن روزشمارمبارزات کارگری دراختیارما قرارمی گیرد. امید آنکه بزودی روزشمارسه ماهه دوم سال ۱۳۸۸وجداول مقایسه ای مبارزات کارگران دوره شش ماهه سال ۱۳۸۸را فراهم آوردیم .

  نخستین دستگیری ها در سال ۱۳۸۸

ساعتی پیش به هنگام تحویل سال نو حدود ٣۰ نفر از خانواده‌های دانشجویان زندانی، تعدادی از فعالان حقوق بشر و برخی دانشجویان، کنار پیاده‌روی مقابل اوین جمع شده و در کنار سفره هفت‌سین به خواندن دعای تحویل سال مشغول شدند. این تجمع غیر از فراخوانی بود که توسط تعدادی دیگر از فعالان دموکراسی و حقوق بشر، صبح امروز و عصر پنجشنبه روبروی زندان اوین برگزار شده‌ بود.
در این هنگام تعدادی از مأموران انتظامی و امنیتی از آنان خواستند تا محل را ترک کنند و خانواده‌ها توضیح دادند که چند دقیقه پس از تحویل سال این گردهمایی آرام به اتمام خواهد رسید. در این هنگام یک سرهنگ نیروی انتظامی از راه رسید و با پرخاش و توهین و تهدید به دستگیری به مأموران دستور داد سریعاً افراد را متفرق کنید. دانشجویان در حال صحبت با سرهنگ بودند تا برای چند دقیقه ماندن جلوی اوین، وی را متقاعد کنند که سرهنگ برخورد تندی با آنان کرد و سپس سعید فیض‌الله‌زاده دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه، مهدی عربشاهی دبیر تشکیلات تحکیم وحدت، میلاد اسدی دانشجوی صنعتی خواجه‌نصیر، بهاره هدایت عضو شورای مرکزی تحکیم، آقای اسدی و همسرشان پدر و مادر میلاد اسدی و چند نفر دیگر که اسامی‌شان هنوز مشخص نشده و نیز خانم بهبهانی و اردشیر رضوان مادر و شوهر خاله نریمان مصطفوی دانشجوی پلی تکنیک که چند هفته پیش دستگیر شده بود را بازداشت کردند . ضمناً دکتر ملکی را نیز دقایقی به قصد بازداشت سوار خودروی نیروی انتظامی کردند ولی پس از مدتی ایشان رها شدند و به تجمع‌کنندگان پیوستند.
پس از متفرق شدن بقیه کنشگران حقوق بشر، تعدادی عازم مقر پلیس امنیت شدند تا مسئله بازداشت‌شدگان را پی‌‌گیری کنند. سپس به دستور سرهنگ پلاک خودروهای کیوان صمیمی، مجید دری و صادق شجاعی که در محل مانده بوده وخواهان آزادی بازداشت شدگان بودند نیز کنده شد و توسط نیروی انتظامی ضبط گردید.   
آخرین خبرها حاکی از بازداشت فرید هاشمی عضو انجمن اسلامی دانشگاه تهران و امین نظری عضو شورای مرکزی تحکیم، مقابل ساختمان پلیس امنیت است.

بازداشت برگزار کنندگان مراسم نوروز در مقابل زندان اوین

به نقل از سایت پیام در اول فروردین 1388 آمده است : ماموران امنیتی رژیم گروهی از فعالان دانشجویی و اعضای خانواده های دانشجویان زندانی که قصد داشتند مراسم آغاز سال جدید را در مقابل زندان اوین برگزار کنند، بازداشت کرده اند.

گزارشها حاکیست که 15 تن از شرکت کنندگان در این مراسم بازداشت شده اند که در میان آنان شماری از فعالان دانشجویی و اعضای خانواده های آنان دیده شده اند.

گفته می شود به دنبال اعتراض شرکت کنندگان در این مراسم شماری از بازداشت شدگان آزاد شده اند، اما از وضعیت دیگر افراد دستگیری شده اطلاعی در دست نیست.

سال نو و سفره خالی کارگران:
کميته ی هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگریدر تاریخ 1 فروردین 88 نوشته است : کارگران در شرايطی به استقبال سال نو ميروند که هم زمان با خط فقر اعلام شده از جانب برخی ارگان های دولتی ، به مبلغ 850000 تومان، (خبر گزاری ايلنا) حداقل حقوق آنان برای سال 88، مبلغ 263500 تومان اعلام می شود.
کارگران و تودههای مردم تحت ستم و استثمار جامعه در شرايطی به استقبال سال نو می روند که سفره شان از هميشه خالی تر است و اوضاع سخت و فلاکت بار اقتصادی و بحران های ناشی از نظام نابرابر و فاسد سرمايه داري، بيش از هر وقت ديگر، اين طبقۀ تحت ستم و استثمار را از هستی ساقط می کند و به روز سياه می نشاند.
در چنين شرايطی فرا رسيدن سال نو برای خانواده های زحمتکش بيش از آنکه شادی بخش باشد نگران کننده است. و طبيعی است که وقتی تامين حداقل معاش برای آنها ممکن نباشد انجام ديد و بازديد، خريد لباس و مايحتاج زندگی روزمره و سوروسات نوروز چگونه امکان پذير خواهد بود؟
کارگران را گروه گروه و دسته دسته اخراج می کنند، از کار بيکار می سازند، تهديد می کنند، به زندان می افکنند و به شلاق جهل و نفرت سرمايه محکوم می نمايند و در يک کلام اوضاع و احوال ناامنی را برای آنان رقم می زنند. در يک چنين شرايطي، سال نو چه معنا و مفهومی جز نگرانی و اظطراب برای کارگران در بر دارد؟
کارگران در شرايطی به استقبال سال نو ميروند که همراه با تحويل سال نو، بسياری از هم طبقه ای های آنان دربند و زنجير عوامل سرمايه اند.
آری سرمايه داری که در مواقع رونق هيچ حرفی از کارگران به ميان نميآورد و همه ی سود و منافع حاصل از نيروی کار کارگران را انباشت می کند و از آن ها مطابق ميلش استفاده می نمايد اکنون که با بحران مواجه شده است همه مشکلات و مصائب بحران را نيز متوجه کارگران می کند.
با اين همه، استيصال و نوميدی به هيچوجه بر جنبش کارگری ايران راه نيافته است. طبقۀ کارگر علی رغم همه ی فشارها و تضييقات صاحبان و حاکمان سرمايه ، همه جا از حقوق و مطالبات خويش دفاع می کنند و از پيروزی ها، شکست ها و افت و خيزهای مبارزات خويش تجارب گرانبهايی به دست می آورند که آنان را بيش از پيش آبديده می کند و به نوبۀ خود سبب می شود که کارگران بيش تر از هر زمان ديگر به نقش دوران ساز خود به مثابۀ يک طبقه آگاه شوند.
مسئلۀ تشکل يابی کارگران، می رود تا در بسياری از مراکز کار و توليد، به امر خطير آنان در مبارزه برای احقاق حقوق اين طبقه تبديل شود و جنبش اين طبقه را حتی المقدور آگاهانه تر و متشکل تر از پيش به سوی موفقيت و کاميابی رهنمون شود. در واقع کارگران به تدريج می روند تا يکديگر را پيدا کنند و خود را از تشتت و پراکندگی برهانند. با گذشت زمان، مبارزات کارگران نيز به تدريج به سطوح بالاتری از خواست ها و مطالبات آنان گام برمی دارد و کارگران نيز در هر گام صفوف خود را منظم تر و منسجم تر می کنند.
مشکلات مالی و معيشتی کارگران در عين حال، می تواند به مانعی بر سر راه مبارزات آنان تبديل شود. و صاحبان سرمايه نيز همه ی تلاش خود را به کار می گيرند تا با سوء استفاده از اين مشکلات و همچنين استفاده از حربۀ تهديد و سرکوب و زندان هربار به شکلي، در صفوف کارگران تفرقه ايجاد کنند. اما کارگران در کوران مبارزات خويش ياد می گيرند که به نيروی خود متکی باشند و از تفرقه و تشتت بپرهيزند.
در آستانۀ سال نو، سفره ی کارگران خالی بی رونق تر از هميشه است و فرزندان شان لباسی نو برتن نکرده اند. اما به کوری چشم سرمايه داران، بذر اميد و يکدلی به تدريج در خانوادۀ بزرگ شان شکل می گيرد و تخم همدلی و دوستی در ميان آحاد اين طبقه کاشته می شود. کارگران در آستانۀ سال نو اگر کمتر قادرند عيدی به فرزندان هم طبقه ای های خود بدهند، اما غمها وشاديهايشان را با هم قسمت می کنند. کارگران به فردايی نو و دنيايی نو تعلق دارند. کميته هماهنگی فرا رسيدن سال نو را به همه ی کارگران و زحمتکشان تبريک گفته و با آرزوی فردايی بهتر به استقبال سال جديد می رود.

يورش وحشيانه به خانواده های زندانيان سياسی فعالين دانشجوئی و سياسی در مقابل زندان اوين :
بنابه گزارشات رسيده از جلوی درب زندان اوين در تاریخ اول فروردین 88 آمده است ، خانواده های زندانيان سياسی که قصد برگزاری مراسم سال تحويل را در بيرون از حصارهای زندان اوين که آنها را از عزيزانشان جدا می کرد را داشتند که با يورش وحشيانه ماموران مواجه شدند .
تعداد زيادی از خانواده های دانشجويان در بند و زندانيان سياسی زندان اوين که عزيزان آنها در بندهای 209 ، 350 و8 وساير بندها در اسارت هستند.ساعتی قبل از تحويل سال نو که قصد چيدن سفره 7 سين خود را داشتند با يورش وحشيانه مامورين مواجه شدند .مامورين به خانواده های زندانيانی سياسی وحشيانه يورش بردند و آنها را مورد ضرب وشتم قرار دادند و تعدادی را دستگير کردند و با خود بردند از جمله دستگير شدگاه خانم بهاره هدايت و آقای مهدی عربشاهی می باشند.آقای عربشاهی هنگام دستگيری مورد ضرب وشتم شديد مامورين قرار گرفت.
اسامی بعضی ازخانواده هايی که در اين مراسم شرکت داشتند عبارتند از خانواده صارمی ،خانواده نادري، خانواده منصوری ،خانواده نريمان مصطفوي،خانواده عرفاتی ،خانواده دکتر يازرلو،خانواده ضيائی و همچنين فعالين دانشجوئی و سياسی مانند دکتر محمد ملکی و مهندس کيوان صميمی و تعداد زيادی از خانواده ديگر که متعاقبا اعلام خواهد شدشرکت داشتند.
تعداد نيروهای که به خانواده ها يورش بردند بيش50 نفر تخمين زده می شد.
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران، يورش وحشيانه به خانواده های زندانيان سياسی و فعالين دانشجوئی و سياسی و مورد ضرب و شتم قرار دادن و دستگيری آنها را محکوم می کند و از سازمانهای بين المللی خواستار دخالت برای آزادی تمامی دستگير شدگان امروز باشد.
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران
وزير رفاه:
قاليبافان از امسال تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند:
خبرگزاري دانشجويان ايران – تهران
سرويس: اجتماعي – خانواده
وزير رفاه و تامين اجتماعي اعلام كرد: قاليبافان از ابتداي سال جديد تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند.
به گزارش خبرنگار«اجتماعي» ايسنا، عبدالرضا مصري با اعلام اين خبر اظهار كرد: تصويب طرح بيمه بافندگان و قاليبافان اميدي در بافندگان فرش ايجاد كرد تا با رغبت و انگيزه بيشتري به كار مشغول شوند چرا كه در گذشته بيمه قاليبافي بيمه ناقصي بود و بافندگان به دليل آنكه آينده‌اي براي خود تصور نمي‌كردند، به مشاغل كاذب روي آورده بودند.
وي تصريح كرد: خوشبختانه با تصويب اين طرح، قاليبافان از پوشش بيمه تامين اجتماعي برخوردار مي‌شوند كه در حقيقت هم بيمه تامين اجتماعي و هم خدمات درماني است.
وزير رفاه در ادامه توضيح داد: طرح بيمه‌هاي اجتماعي قاليبافان، بافندگان فرش و صنايع دستي، استادكاران و كارگران قالي و فرش دستباف بدون كارفرما و با كارفرما، شاغل در كارگاه‌هاي تك‌باف قالي و فرش و يا تحت پوشش تعاوني‌هاي قالي، فرش و مجتمع‌هاي كوچك و بزرگ، همچنين شاغلان صنايع دستي خانگي و آن‌هايي كه به صورت تمام وقت به مشاغل ياد شده اشتغال دارند، تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند.
مصري ادامه داد: بر اين اساس20 درصد حق بيمه توسط دولت و هفت درصد سهم بيمه شده خواهد بود كه پرداخت مي‌شود و در صورت وجود كارفرما، پرداخت سه درصد سهم كارفرماي بيمه شده شامل بيمه بيكاري نيز شامل اين قانون مي‌شود.
وي افزود: در تبصره يك اين طرح تابلوبافان طرح پوستر، پرداخت‌زنان دستي، چله كشان دستي ماهر، رفوگران ماهر و ساير شاغلان صنايع وابسته به توليد فرش و قالي مشمول اين قانون هستند.
وزير رفاه و تامين اجتماعي تصريح كرد: در تبصره دو اين طرح، كارگاه‌هاي خانگي موضوع اين قانون از كارگاه‌هاي قانون كار محسوب مي‌شوند، اما كارگاه‌هاي خانگي از قانون كار استثنا مي‌شوند كه اجازه كتبي قبلي مالك و مستاجري كه كارگاه را در محل استيجاري اداره مي‌كند، براي ورود بازرسان كافي است.
انتهاي پيام

                     آخرين اخبار از وضعيت بازداشت شدگان لحظه تحويل سال نو در برابر زندان اوين:

به گزارش ادوارنيوزدر تاریخ اول فروردین 88 آمده است : تا کنون هيچ کدام از بازداشت شدگان لحظه سال تحويل در برابر زندان اوين تهران که به قصد برگزاری مراسم آغاز سال نو در اين محل حضور يافته بودند آزاد نشده اند.
به گزاترش خبرنگار ادوار نيوز بازداشت شدگان روز گذشته به يکی از مقرهای پليس امنيت تهران واقع در خيابان دربند تهران منتقل شده اند و در ساعات پايانی شب بهاره هدايت،مادر نريمان مصطفوی و مادر ميلاد اسدی از اين محل به نقطه ديگری منتقل شده اند.

ماموران حاضر در محل پليس امنيت در جواب مراجعه کنندگان اعلام کرده اند که افراد بازداشت شده بايد منتظر حضور قاضی کشيک برای صدور قرار لازم باشند اين در حالی است که 24 ساعت از بازداشت اين افراد گذشته و به دليل تعطيلالت نوروزی و روز اول فروردين هيچ قرار قانونی در خصوص اين بازداشت ها صادر نشده است.

بنا بر آخرين گزارش ها اسامی افراد بازداشت شده در لحظه تحويل سال نو در برابر اوين بدين شرح است:
مهدی عرب شاهی دبير تشکيلات دفتر تحکيم وحدت
بهاره هدايت عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
ميلاد اسدی عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
فريد هاشمی عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
امين نظری عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
سعيد فيض الله زاده دانشجوئی محروم از تحصيل دانشگاه علامه
خانم بهبهانی مادر نرميان مصطقوی دانشجوی بازداشتی
جلال اسدی پدر ميلاد اسدی
خانم اسدی مادر ميلاد اسدی
اردشير رضوان از بستگان نريمان مصطفوی دانشجوی بازداشتی

آزادی 7 تن از بازداشت شدگان تجمع در مقابل زندان اوین

به نقل از سایت پیام در دوم فروردین 1388 آمده است : تعداد 7 تن از افرادی که در جریان تجمع در مقابل زندان اوین در روز جمعه گذشته از سوی ماموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده بودند، از زندان آزاد شدند.

گفته می شود که به غیر از 7 فرد آزاد شده، 3 تن دیگر با اسامی بهاره هدايت، امين نظری و سعيد فيض الله زاده همچنان در بازداشت به سر می برند و به زندان گوهردشت کرج منتقل شده اند.

گفتنی است که شماری از اعضای خانواده های زندانیان سیاسی و دانشجویان زندانی روز جمعه در مقابل زندان اوین مراسمی را به مناسبت سال جدید برگزار کردند، اما با یورش ماموران امنیتی روبرو شده و جمعی از آنان بازداشت شدند.

اخراج 200 کارگر دیگر از کارخانه چینی کرد

سالی که گذشت سال اخراج پی در پی کارگران کارخانه چینی کرد بود. در فاصله میان شروع پائیز تا آخر بهمن حدود 400 کارگر کار خویش را از دست دادند. سرمایه دار شرکت بارها تهدید کرده بود که همه کارگران را اخراج خواهد کرد. او این تهدید را گام به گام اجرا کرد. آخرین بیکارسازی ها در روز 28 اسفند روی داد. در این روز 200 کارگر دیگر به جرگه بیکاران پیوستند و به این ترتیب شمار کل بیکارشدگان شرکت در طول 5 ماه از مرز 600 نفر گذشت. خبر اخراج 200 کارگر موجی از هراس و وحشت و نومیدی را در میان کارگران و افراد خانواده های آن ها به وجود آورد. بیکارسازی های گسترده در روزهای پیش از نوروز بخشی از عیدی و پاداشی است که صاحبان سرمایه به کارگران هدیه کردند!!

2 فروردین 88

ادامه اخراج کارگران “چينی کرد” کرمانشاه

به نقل از سایت پیام درچهارم فروردین 1388 آمده است : کارفرمایان کارخانه چینی کرد شهر کرمانشاه، در ابتدای سال جاری 220 کارگر این کارخانه را اخراج کردند.

کارفرمای کارخانه چینی کرد در 3 ماه گذشته اقدام به اخراج کارگران این کارخانه نموده و روز اول فروردین ماه سال جاری 400 کارگر این کارخانه را اخراج کرده است. کارگران این کارخانه تاکنون چندین بار در مقابل  استانداری کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار و خواستار بازگشت به کار شده اند اما مسئولان دولتی هیچ گونه توجهی به خواسته آنان نداشته اند.

در اولین روز پس از تعطیلات رسمی سال نو، کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع زدند

بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران امروز پنجم فروردین ماه هشتاد و هشت و در اولین روز پایان تعطیلات رسمی سال نو، بیش از دویست نفر از کارگران کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع اعتراضی زده و خواهان بازگشت بکار فوری خود شدند. کارگران چینی کرد تصمیم به تجمع در پنجم فروردین ماه را قبلا در مجمع عمومی خود گرفته بودند.

بنا بر این گزارش بلافاصله پس از تجمع کارگران کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه، مسئولین این اداره برای رسیدگی به خواستهای این کارگران از آنان یک مهلت ده روزه را در خواست کردند و طی مذاکراتی، کارگران با این مهلت ده روزه موافقت نموده و در ساعت 30/10 صبح به تجمع خود پایان دادند. این تجمع از ساعت 8 صبح در مقابل اداره کار شروع شده بود.

کارگران چینی کرد تصمیم دارند فردا پس از انتخاب نماینده هایی از میان همکارانشان بار دیگر با هدف معرفی و حمایت از این نماینده ها  در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع بزنند.

لازم به یادآوری است طی سه ماه گذشته حدود 600  نفر از کارگران کارخانه چینی کرد از کار خود اخراج شده اند و کارگرانی که امروز در مقابل اداره کار دست به تجمع زده بودند، تصمیم دارند طی روزهای آینده با حدود 400 نفر دیگر از همکاران اخراجی خود تماس بگیرند تا در صورت عدم رسیدگی به خواستهایشان بر دامنه اعتراضات خود بیافزایند.

کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد از 10 تا 20 سال سابقه کار دارند و به استثناء تعداد کمی از آنان، بقیه با قرار داد موقت در این کارخانه مشغول بکار بوده اند.

پنجم فروردین ماه هشتاد و هشت

اتحادیه آزاد کارگران ایران

تجمع کارگران اخراجی کارخانه”چینی کرد” در مقابل اداره کار کرمانشاه 

به نقل از سایت پیام درپنجم فروردین 1388 آمده است : بیش از 200 تن از کارگران اخراجی کارخانه”چینی کرد” روز چهارشنبه 5 فروردین ماه در مقابل اداره کار استان کرمانشاه دست به تجمع زده و خواستار بازگشت به کار خود شدند.

به دنبال این تجمع مسئولین اداره کار کرمانشاه از کارگران یک مهلت 10 روزه برای رسیدگی به مشکلاتشان را درخواست کرده و کارگران با این خواست موافقت نموده و اعلام کردند که در صورت عملی نشدن وعده های مسئولین بار دیگر دست به تجمع خواهند زد.

لازم به ذکر است که طی 3 ماه گذشته 600 تن از کارگران کارخانه چینی کرد از سوی کارفرمایان اخراج شده و تمامی آنان تصمیم دارند در اعتراضات آتی برای بازگشت به کار خود شرکت نمایند.

صدور حکم زندان برای یک روزنامه نگار در سنندج

به نقل از سایت پیام درپنجم فروردین 1388 آمده است : دادگاه جمهوری اسلامی در شهر سنندج، یک روزنامه نگار با نام”بهمن توتونچي” را به زندان و تبعید محکوم کرده است.

“بهمن توتونچي” عضو شوراي سردبيري هفته نامه توقيف شده كرفتو روز 28 آبان ماه سال گذشته از سوی ماموران امنیتی رژیم بازداشت و به اتهام تبليغ عليه نظام جمهوری اسلامی به 1 سال زندان و تبعید به مراغه محکوم شده است.

عدم پرداخت دستمزد معوقه کارگران کارخانه سم سازی روانسر

به نقل از سایت پیام درششم فروردین 1388 آمده است : بر اساس خبر رسیده از شهرستان روانسر، کارفرمایان کارخانه سم سازی این شهر از پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران واحد مذبور خودداری می کنند.

کارگران کارخانه سم سازی روانسر 5 ماه دستمزدهای خود را دریافت نکرده و تاکنون چندین بار دست به اعتراض زده اند، اما کارفرمایان با وعده های دروغین از پرداخت مطالبات آنان سرباز می زنند.

لازم به ذکز است که تولیدات کارخانه سم سازی روانسر شیمیایی می باشد و برای سلامت کارگران مضر است و همچنین باعث آلوگی محیط زیست و وارد آمدن خسارات به ساکنین اطراف کارخانه شده، اما کارفرمایان و مسئولین دولتی اقدامی در این خصوص انجام نمی دهند.

کارگران چینی کرد ششم فروردین ماه در مقابل اداره کار و استانداری کرمانشاه دست به تجمع زدند

بنا به خبر دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران روز 6 فروردین برای دومین بار طی دو روز متوالی بیش از 200 نفر از کارگران اخراجی چینی کرد در اعتراض به اخراج خود ابتدا از ساعت 8 تا 10 صبح مقابل اداره کار تجمع کرده و لیست 15 نفر را به عنوان نمایندگان خود به همراه طومار حمایت از نمایندگانشان که به امضاء کلیه کارگران اخراجی رسیده بود به اداره کار تحویل دادند و مجددا تأکید نمودند که فورا باید به مشکلشان رسیدگی شود. در پاسخ به خواست کارگران، یوسفی از مسئولان اداره کار کرمانشاه قول داد تا روز 15 فروردین نماینده کارخانه را به اداره کار احضار کند و موضوع را رسیدگی نماید.

بعد از پایان تجمع در مقابل اداره کار 150 نفر از کارگران به همراه نمایندگان خود به استانداری مراجع کرده ودر آنجا دست به تجمع زدند. به دنبال تجمع کارگران نماینده استانداری به میان کارگران آمده و اعلام کرد کارفرما به هیچ وجه حق اخراج کارگران را ندارد و اگر بهانه او برای اخراج شما کمبود نقدینگی یا مشکل فروش باشد ما قول می دهیم همه این مشکلات را حل کنیم و کارفرما موظف خواهد بود شما را به سر کارهایتان برگرداند. به دنبال آن کارگران حدود ساعت 12 به تجمع خود پایان دادند و وعده نمودند که روز 15 فروردین دوباره دسته جمعی به اداره کار بروند.

جزئیات افزایش مزد کارگران در سال 88 مشخص شد:

ایلنا: هشتم فروردين ماه، جزئیات کامل بخشنامه افزایش حقوق کارگران در سال 88 براساس مصوبه شورای عالی کار و ابلاغیه وزیر کار و امور اجتماعی منتشر شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت،در بخشنامه افزایش حقوق کارگران برای سال 88 که آن را وزیر کار و امور اجتماعی برای اجرا ابلاغ کرده، آمده است: شورایعالی کار با حضور نمایندگان سه گروه (دولت، کارفرمایان و کارگران) در جلسه مورخ 27 اسفند 1387 پس از بحث و بررسی راجع به تعیین حداقل مزد سال 1388، در اجرای ماده 41 قانون کار با در نظر گرفتن مصالح کارگران در انطباق هر چه بیشتر میزان درآمد آنان با سطح معیشت و همچنین با توجه به مقتضیات بنگاه های تولیدی و کارفرمایان و شرایط اقتصادی جامعه این موارد را به اتفاق آرا مورد تصویب قرار داد.
1- از ابتدای سال 1388 حداقل مزد روزانه با نرخ یکسان برای کلیه کارگران مشمول قانون کار (اعم ازقرارداد دائم یا موقت) مبلغ 87840 ریال (هشتاد وهفت هزاروهشتصد و چهل ریال) تعیین می گردد.
همچنین از اول سال 1388 سایر سطوح مزدی نیز روزانه 5 درصد مزد ثابت یا مزد مبنا (موضوع مـــاده 36 قانون کار) به اضافه روزانه 10980 ریال به نسبت آخرین مزد در سال 1387 افزایش مـــی یابد. در صورتی که با این افزایش مزد روزانه کارگر کمتر از 87840 ریال شود ملاک همان 87840 ریال است.
2- به کارگردانی که در سال 1388 دارای یکسال سابقه کار شده، و یا یکسال از دریافت آخرین پایه سنواتی آنان گذشته باشد روزانه مبلغ 1250 ریال نیز به عنوان پایه (سنوات) پرداخت خواهد شد.
تبصره 1:
پرداخت مبلغ مربوط به پایه سنواتی کارگران مشمول طرح های طبقه بندی مشاغل مصوب وزارت کار و اموراجتماعی با در نظر گرفتن این رقم برای گروه یک با توجه به دستورالعمل و جدول اعلامی توسط اداره کل نظارت بر نظام های جبران خدمت صورت می گیرد.
تبصره 2:
به کارگران فصلی به نسبت مدت کارکردشان در سال 1387، میزان مقرر در این بند (یا تبصره یک آن حسب مورد) تعلق خواهد گرفت.
3- بر اساس مصوبه مورخ 21 مهر 1387 شورایعالی کار و در جهت افز ایش رضایتمندی کارگران و کارفرمایان و به منظور تثبیت و تسری تمامی کارگران، اعم از دائم و موقت نسبت به دریافت مزایای بن کارگری مقرر شد از ابتدای سال 1388 مبلغ ریالی بن (سهم کارفرمایان) به عنوان مزایای رفاهی و انگیزه ای موضوع تبصره 3 ماده 36 قانون کار تحت عنوان کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار (بن کارگری) منظور و بابت هر کارگر (اعم از متاهل یا مجرد) ماهانه مبلغ یکصد هزار ریال از سوی کارفرمایان به آنان پرداخت شود.
4- ضوابط مربوط به چگونگی نحوه اعمال افزایش مقرر در بند 1 و تبصره یک بند 2 در کارگاههایی که دارای طرح طبقه بندی مشاغل می باشند و نیز در مورد کارگران کارمزدی و هم چنین چگونگی ارتقاء طبقه شغلی به موجب دستورالعمل های اداره کل نظارت بر نظام های جبران خدمت خواهد بود.
5- مقررات این مصوبه شامل حال دانش آموزان و دانشجویانی که در ایام تعطیلات تابستانی در سال 1388 به طور موقت در کارگاه ها اشتغال می یابند نخواهد شد.
6- واحدهای مشمول قانون کار به منظور ایجاد رابطه هر چه بیشتر مزد و مزایا با بهره وری و تولید و ایجاد انگیزه بیشتر در بین کارکنان خود، علاوه بر اجرای این مصوبه می توانند نسبت به افزایش و برقراری مزایا در قالب موافقت نامه های کارگاهی و پیمان های دسته جمعی و پس از تایید وزارت کار و امور اجتماعی اقدام کنند.
پایان پیام

خودسوزى بر اثر فقر شديد و فشارهاى طاقت فرساى ناشى از آن:

به گزارش زنان آذرمهرتاریخ 9 فروردین 88 آمده است : يک دختر جوان در كرماشان بر اثر فقر شديد و فشارهاى طاقت فرساى ناشى از آن خودسوزى كرد.
سميرا جمالى 16 ساله ساكن روستاى قازانچى كرمانشاه روز سه شنبه چهارم فروردين خودسوزى كرد و پس از چند ساعت در بيمارستان طالقانى كرمانشاه جان سپرد. علت اين خودسوری فقر شديد و مشکلات خانوادگی اعلام شده است.

زندگی دردناک کارگران پارس قوه

کارخانه پارس قوه مدتی است که تعطیل شده است. کارگرانش در بلاتکلیفی مطلق به سر می برند و اکنون 24 ماه است که هیچ ریالی دستمزد نگرفته اند. یکی از کارگران کارخانه می گوید:«… 24  ماه است كه حقوق نگرفته ايم. اكثر كارگران زندگي شان از هم پاشيده است. ما به وزارت كار، دفتر رئيس جمهور و هر ارگان ديگری كه فكرش را بكنيد مراجعه كرده ايم، اما همه مي گويند كاري نمي توانيم انجام دهيم. وزارت كار مي گويد ما هركاري كه از دستمان بر مي آمد انجام داديم و بيشتر از اين در توانمان نيست!!! من با 50 سال سن از فرط خجالت شب ها به خانه نمي روم. تاكي بايد در مقابل درخواست هاي زن و بچه بگويم ندارم ؟ آيا تا به حال بچه احمدي نژاد را به خاطر نداشتن پول از سرویس پياده كرده اند؟ تا به حال بچه او را به خاطر ندادن شهریه از دانشگاه بيرون كرده اند؟ اگر احمدي نژاد خودش اين دردها را مي كشيد ديگر اين طوري خون ما کارگران را به شيشه نمي كرد …  بعد از اين همه سال جان كندن الان به موضع گدايي كردن افتاده ايم. دوسال است حقوق نگرفته ايم. سه سال است كه عيدي و پاداش و بن نگرفته ایم . مي خواستيم جمعي برويم مقابل دفتر مدير كل فرياد بزنيم! اما ديديم مارك سياسي مي زنند و حرف از دستگيري وزندان مي زنند. خلاصه در يك كلام خانواده هاي ما به شدت در مضيقه وتنگنا قراردارند وامسال عيد سياه تر از سال های قبل بر ما گذشت….»

منبع:  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

اخراج 30 کارگر از کارخانه کاشی کسری در سنندج

سرمایه دار صاحب کاشی کسری در سنندج 30 کارگر را اخراج کرده است. او دلیل کار خویش را وضعیت بد مالی اعلام کرده است. صاحب کارخانه در طول 2 سال اخیر با سرمایه های انبوه حاصل استثمار این 30 کارگر یک مجتمع بزرگ تولیدی دیگر احداث کرده و درست در همان روزهایی که این 30 کارگر را اخراج کرده دست به کار استثمار کارگران ارزان بهاتر و شبه رایگان تر در مجتمع تولیدی جدید خویش است. سرمایه دار کاشی کسری  فقط در یکی از کارخانه های خویش  207 کارگر را استثمار می کند. همه این کارگران قراردادی هستند. دستمزدهای همه آن ها بسیار ناچیز است و هیچ کدام از کارگران هیچ روزی به ادامه اشتغال فردای خویش مطمئن نیستند.

 گزارش از : مهران صبوری  کارگر کارخانه کسری در سنندج

9 فروردین 88

ضرب و شتم به جای دستمزد

کارگران کارخانه ایران ژلاتین 6 ماه است که کار کرده اند و هیچ ریالی دستمزد نگرفته اند. سرمایه داران در تمامی این 6 ماه با دادن وعده و وعید کارگران را به صبر و مماشات دعوت می کردند. مدتی قبل از رسیدن نوروز آن ها در پاسخ اعتراضات ممتد و تراکم عصیان و خشم کارگران اعلام کردند که دستمزدها را پرداخت خواهند کرد. کارگران به روزشماری پرداختند اما هر چه بیشتر روزها را شمارش کردند از گرفتن حقوق مأیوس تر شدند. آنان سرانجام دست به اعتراض مجدد زدند و در این هنگام بود که سرمایه دار به روال معمول از دولت خویش استمداد کرد. نیروهای سرکوبگر در یک چشم به هم زدن فرارسیدند. آنان بی درنگ  به جان کارگران افتادند. همه را آماج ضرب و شتم و کتک کاری و فحاشی قرار دادند. یکی از کارگران می گوید: « … قرار بود حقوق ما را در روز 15 اسفند بدهند. ما از روز 15 اسفند تا 18 اسفند هرروز منتظر بوديم  ولي آن ها فقط امروز و فردا مي كردند. وقتي ما به اين وضعيت اعتراض كرديم كارفرما با نيروي انتظامي تماس گرفت و ماموران نيروي انتظامي با باتوم به جان ما كارگران افتادند…. » یکی دیگر از کارگران توضیح می دهد که: «… ما فقط حقوق مان رامي خواستيم تا بتوانيم سرمان را بالا بگيريم و به خانه برويم اما جواب ما را با باتوم دادند. آن قدر وقيح شده اند كه به كارگري كه با عرق جبين جان مي كند و كار مي كند مي گويند مزدور خارجي! آخر اگر كارگر مزدور بود كه براي اين چندرغاز حقوق مجبور نبود ماه ها بدون حق و حقوق كار كند…» 

منبع :  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

تعطیل گسترده کارخانه های چای در شمال

شروع سال نو شروع مرحله تازه ای در تعطیل مراکز کار و تولید و بیکارسازی انبوه توده های کارگر است. قبلاً از تعطیل 20 کارخانه در شهرک صنعتی امیر کبیر صحبت کردیم و اینک سخن از بسته شدن اکثریت قریب به اتفاق کارخانه های تولید یا بسته بندی چای در شمال کشور است. شمار کارخانه های تعطیل شده به 200 می رسد و تعداد واحدهای باقی مانده به شمار انگشتان دست نمی رسد. دلیل تعطیل این واحدها در رقابت فشرده میان سرمایه داران برای دستیابی آن ها به سودهای بیشتر نهفته است. شواهد حاکی است که به رغم بهای شبه رایگان نیروی کار در ایران باز هم سرمایه داران تولید کننده چای در ممالکی مانند هندوستان و جاهای دیگر از قدرت رقابتی بیشتر از سرمایه داران صاحب کارخانه های چای در ایران برخوردارند. در چنین شرایطی سرشت نظام سرمایه داری است که سرمایه داران زیادی دست به کار انباشتن بازار داخلی از چای ارزان بهاتر تولید ممالک دیگر می شوند و سرمایه داران بسیاری از واحدهای تولید چای را به ورطه ورشکستگی سوق می دهند. تاوان این رقابت میان سرمایه داران را یکجا توده های کارگر می پردازند. صاحبان صنایع تولید و تهیه چای بسیار راحت سرمایه های خویش را به حوزه های پرسود منتقل می کنند و در این میان فقط خیل عظیم کارگران هستند که با از دست دادن کار خویش خود و خانواده هایشان به جهنم بیکاری پرتاب می شوند و در میان شعله های داغ گرسنگی پرپر می گردند. بر اساس گزارش ها، حدود 60 هزار نفر در جریان این بیکارسازی ها به ورطه گرسنگی فرو می غلطند.  

منبع :  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

تعطیل 20 کارخانه و بیکارسازی گسترده کارگران در شهرک صنعتی امیرکبیر

شهرک صنعتی امیرکبیر در کاشان قرار دارد. حدود 132 کارخانه در این شهرک مستقر است که جمعیت زیادی کارگر را استثمار می کنند. با شروع سال نو سرمایه داران این شهرک 20 واحد صنعتی را به طور کامل تعطیل کرده اند. آنان همه کارگران این واحدها را یک جا اخراج کره اند. سرمایه داران مطابق معمول دلیل کار خویش را وخامت اوضاع اقتصادی و سودناکافی کارخانه ها اعلام کرده اند. شایع است که در همین روزها کارخانه های بیشتری تعطیل و کارگران بسیار زیادتری اخراج خواهند شد. اعلام خبر بیکارسازی ها همه کارگران را دچار وحشت کرده است. کارگرانی که کارخویش را از دست داده اند هیچ امیدی به یافتن کار در هیچ کجای دیگر ندارند. آنان خود را و خانواده های خود را با خطر جدی و مهلک گرسنگی دست به گریبان می بینند.

منبع:  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

اخراج دهها کارگر کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو :
به گزارش فعالان حقوق بشردر تاریخ 10 فروردین 88 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو در سنندج پس از اعتراض به سياستهای کارفرمای کارخانه از کار اخراج شدند.
صبح روز جاری با اعلام سياست جديد کارفرمای کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو مبنی بر پرداخت سنوات هر سال يک بار به 22 کارگر کارخانه که مسائلی همچون بازنشستگی و بيمه خدمات اجتماعی کارگران را تحت الشعاع خود قرار می داد کارگران اين کارخانه دست به اعتراض زدند.
در پی اين اعتراض مسئولان کارخانه اقدام به اخراج دهها تن از کارگران معترض نمودند . نمايندگان کارگران به همراه کارگران به اداره کار سنندج مراجعه کرده و طی تنظيم دادخواستي، شکايت و اعتراض خود را نسبت به اقدام کارفرما تسليم اين اداره نموده و اعلام کردند در صورت شکايت و عدم بازگشت به کار، کارگران اعتراضاتشان را تشديد خواهند کرد.

انتقال شمار از فعالان جنبش زنان و فعالین دانشجویی به زندان قزل حصار

بنا به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشردرتاریخ 9 فروردین 1388 آمده است ، 4 تن از فعالان جنبش زنان که از سوی ماموران انتظامی رژیم بازداشت شده بودند، به زندان “قزل حصار” منتقل شده اند.

“محمد شوراب”، “علی عبدی”، “آرش نصیری اقبالی” و “امیر رشیدی” 4 فردی هستند که به زندان قزل حصار انتقال یافته اند.

خدیجه مقدم، دلارام علی، لیلا نظری، محبوبه کرمی، فرخنده احتسابیان، بهارا بهروان، شهلا فروزانفر و ثریا یوسفی دیگر بازداشت شدگانی هستند که همچنان در زندان اوین به سر می برند و تلاش خانواده های آنان جهت ملاقات و آزادی نامبردگان با قرار وثیقه تاکنون بدون نتیجه بوده است.

        اعلام موجوديت و فراخوان

“كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه”

كارگران و مردم آزاديخواه ايران و جهان!

كارگران نيشكر هفت تپه پس از ماه ها رنج و تلاش اكنون زير بيشترين فشارها قرار دارند. اين كارگران مطابق آن چه در مقاوله نامه هاي ٩٨ و٨٧ سازمان جهاني كاربدان تصريح شده، اقدام به ايجاد تشكل مستقل خود نموده اند و در آبان ماه ٨٧ در مجمع عمومي “سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه” را ايجاد و نمايندگان خود را انتخاب كردند.
همبستگي كارگران در هفت تپه منجر به پرداخت حقوق هاي معوقه، افزايش ٧٠ هزار تومان به حقوق كليه ي كاركنان، در دستور كار قرار گرفتن استخدام رسمي بخش وسيعي از كارگران هفت تپه، جلوگيري از فروش زمين و خصوصي سازي كارخانه شد و…
در نيمه ي دوم سال ٨٧ نمايندگان كارگران هفت تپه بارها مورد تهديد قرار گرفتند و بازداشت و دادگاهي شدند ودر اسفند ماه ٨٧ دوباره هفت تن از اعضاي هيئت مديره ي سنديكا آقايان، فريدون نيكوفرد، جليل احمدي، نجات دهلي، رضا رخشان، قربان عليپور، محمد حيدري مهر و رحيم بسحاق، دستگير و تحت فشار قرار گرفتند و در نهايت هم با قرار كفالت آزاد شدند .همچنین احكامي نيز براي نمايندگان كارگران صادر شده است.علي نجاتي رئيس هيئت مديره ي سنديكا نيز از ١٨ اسفند ماه تا كنون در مكان نامعلومي در بازداشت به سر مي برد.

كارگران !

صحبت از بيكارسازي تعداد زيادي از كارگران، وا گذاري كارخانه به بخش خصوصي و سپس تغيير كشت زمين هاي كشاورزي و به عبارتی نابودی نیشکرهفت تپه مي شود. همه ي اين ها بدين معناست كه نظام سرمايه داري علاوه بر فشار هاي غير انساني به نمايندگان كارگران هفت تپه، زندگي حدود ٤ هزاركارگر و خانواده هایشان را نيز براي هميشه در معرض نابودي قرار داده است.
ما میدانیم که با گسترش بحران سرما یه داری، بیکارسازی و اخراج کارگران در آینده در سطح وسیعی ادامه خواهد داشت و امنیت شغلی کارگران را تهدید میکند و لزوم همبستگی کارگران هر چه بیشتر احساس میشود . حمایت از کارگران هفت تپه حمایت ازخود ماست .

در اين ارتباط ، ما امضا کنندگان،ضمن اعتراض به این سرکوب ها، آمادگي خود را براي حمايت مؤثر و همه جانبه از حقوق كارگران هفت تپه برای پايان دادن به هر گونه پيگرد و محاكمه ي اعضاي هيئت مديره ي سنديكا و آزادي علي نجاتي رئيس هيئت مديره ي سنديكاي كارگران هفت تپه اعلام داشته و با تشكيل ” كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه” اعلام مي كنيم از اين پس، به هر طريق ممكن اعم از اطلاع رساني اخبار كارگري هفت تپه، ترغيب تشكل هاي داخلی و جهاني كارگري، نهادها و فعالين حقوق بشر وهر گونه اعتراض ، دعوت از کارگران … براي توقف فضاي سركوب و ارعاب نسبت به فعالين كارگري و احقاق و تثبيت حقوق و مطالبات كارگران در هفت تپه اقدام خواهيم كرد. ما از كليه ي افراد ،کارگران،زنان ،معلمان،نویسندگان، تشكل ها و فعالان كارگري و اجتماعی و دانشجویان مي خواهيم با عضویت ،حمایت ومشاركت در اين حركت انساني و طبقاتي به حمايت از كارگران نيشكر هفت تپه برخيزند.

كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه
١٠/١/١٣٨٨
komitedefa7.blogfa.com

افراد و تشكل ها براي عضويت و اعلام نام خود براي عضويت در اين كميته به اين آدرس پيام بفرستند وبا پیشنهادات و برنامه ها و اعلام امکانات ِخود،مارا یاری کنند
k.d.7tapeh@gmail.com
اسامی افراد ی که اعلام آمادگی برای عضویت و حمایت کرده اند، به ترتیب الفبایی :
محمد اولیایی فرد(وکیل اعضای هیئت مدیره ی سندیکای کارگران هفت تپه)- ابراهیم امدادی-مهرداد امین وزیری-نازی اسکویی- یاشار امینی- مجید اشرف نژاد- علی رضا اخوان- علی امینی – مهدی الهیاری- مریم آموسا- ابوطالب باقری- زهرا بدشت- شادمان بنی بشر- صدرا پیرحیاتی- علیرضا ثقفی- ویکتوریا جمشیدی- نسرین چنگیزیان- خالد حسینی- مجید حمیدی- پرویز حاج میرزایی- بهروز خباز- علیرضا خباز- لیلا خلیلی- عین الله خادمی- رضا دهقان- محمد کریم دلفان- فریبرز رئیس دانا- فرزانه راجی- سمیه رشیدی- سوسن رازانی- ناصر زرافشان- علی سالم- مسعود سلیم پور- بهزاد سهرابی- مهدی سروقدی- هاجر سعیدی- فخری شادفر- فاطمه شاه نظری- مریم شیرازی- هاله صفرزداه- بیژن صباغ- غلامعلی صفایی- ایلقار صمدزاده- کامران طاهباز- بیتا طاهباز- علیرضا عسگری- غلام حسین عابد- میلاد عمرانی- وحید علیقلی پور- فتانه عباسی- پویش عزیزالدین- حسین غلامی- موسی فرهمند- فرامرز فطرتی- فرشید فرهادی- شیما فرزاد منش- سیروس فتحی- فواد فتحی- وفا قادری- مینا قربانی- پرویز قره باغی- یوسف قنداق ساز- سعید کیوان- صالح کیاماری- صدیق کبیری- افسر کریمی- سودابه کریمی- اکبر معصوم بیگی- نسترن موسوی- مریم محسنی- مجید ملکی- سعید مقدم- جهانگیر محمود ویسی- شهربانو مقدم- خدیجه مقدم- مازیار مهرپور- امید میرکی- مونا محمدزاده- شایسته ناصری- داریوش نوید- خانواده ی علی نجاتی- فردین نگهدار- پریسا نصرآبادی- روان نیکخو- کنور نوری- کژال نصرالهی- میترا همایونی- سودابه یاری…
ادامه دارد…

خود سوزی یک زن جوان در شهر کرمانشاه

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : بنا به خبر رسیده از شهر کرمانشاه، زن جوانی در یکی از روستاهای اطراف کرمانشاه بر اثر فقر شديد و مشکلات خانوادگی خودسوزى كرد و جانش را از دست داد.

“سميرا جمالى” ساكن روستاى “قازانچى” از توابع كرمانشاه روز سه شنبه 4 فروردين اقدام به خود سوزی کرده و پس از چند ساعت در بيمارستان “طالقانى” شهر كرمانشاه جانش را از دست داد.

تعطیلی و بیکارسازی گسترده کارگران در شهرک صنعتی امیرکبیر

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : تعداد 20 کارخانه شهرک صنعتی امیرکبیر که در شهر کاشان قرار دارد تعطیل و صدها کارگر این کارخانه ها بیکار شده اند.

کارفرمای کارخانه های تعطیل شده اعلام کردند به علت سود آور نبودن کارخانه ها اقدام به تعطیلی آنها کرده و هیچ گونه مزایایی را به کاگران بیکار شده پرداخت نخواهند کرد. گزارشها حاکیست کارخانه های بیشتری در معرض تعطیلی قرار گرفته اند که این مساله موجب نگرانی هزاران کارگر شاغل در این کارخانه ها شده است.

 بیکار شدن هزاران کارگر کارخانه های چای در شمال

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : تعطیلی 200 کارخانه تولید و بسته بندی چای در شمال ایران، منجر به بیکار شدن هزار کارگر شاغل در این کارخانه ها شده است.

گزارشها حاکیست به علت تعطیلی این 200 کارخانه تولید چای، 60 هزار کارگر که در بخشهای مختلف این صنعت مشغول به کاربودند مشاغل خود را از دست داده اند.

اخراج دهها کارگر کارخانه شاهو در سنندج

بنا به خبر رسیده از سنندج دهها کارگر کارخانۀ ریسندگی و بافندگی شاهو در سنندج پس از اعتراض به سیاستهای کارفرمای کارخانه از کار اخراج شدند.

کارگران کارخانه شاهو روز دوشنبه 10 فروردین در واکنش به برنامه های جدید کارفرمای این کارخانه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کرده و کارفرمایان در مقابل اعتراض کارگران، اقدام به اخراج دهها تن از آنان نمودند.

کارگران و نمایندگان آنها در اعتراض به اقدام کارفرمای کارخانه شاهو به اداره کار شکایت کرده و اعلام کردند در صورتی که شکایت آنان مورد بررسی قرار نگیرد تا دستیابی به مطالبات خود به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد.

اعلام موجوديت و فراخوان “كميته دفاع از كارگران هفت تپه”

كارگران و مردم آزاديخواه ايران و جهان!

كارگران نيشكر هفت تپه پس از ماه ها رنج و تلاش اكنون زير بيشترين فشارها قرار دارند. اين كارگران مطابق آن چه در مقاوله نامه هاي 98 و 87 سازمان جهاني كار بدان تصريح شده، اقدام به ايجاد تشكل مستقل خود نموده اند و در آبان ماه 87 در یک مجمع عمومي “سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه” را ايجاد و نمايندگان خود را انتخاب كردند.

همبستگي كارگران در هفت تپه منجر به پرداخت حقوق هاي معوقه، افزایش 70 هزار تومان به حقوق كليه كاركنان، در دستور كار قرار گرفتن استخدام رسمي بخش وسيعي از كارگران هفت تپه، جلوگيري از فروش زمين و خصوصي سازي كارخانه شد و در نيمه دوم سال 87 نمايندگان كارگران هفت تپه بارها مورد تهديد قرار گرفتند  و بازداشت و دادگاهي شدند و در اسفند ماه بار دیگر هفت تن از اعضاي هيئت مديره سنديكا دستگير و تحت فشار قرار گرفتند و در نهايت هم با قرار كفالت آزاد شدند و “علي نجاتي” رئيس هيئت مديره سنديكا نیز از 18 اسفند ماه تا كنون در مكان نامعلومي در بازداشت به سر مي برد.

در اين ارتباط ، ما امضا کنندگان، ضمن اعتراض به این سرکوب ها، آمادگي خود را براي حمايت مؤثر و همه جانبه از حقوق كارگران هفت تپه برای پايان دادن به هر گونه پيگرد و محاكمه اعضاي هيئت مديره سنديكا  و آزادي “علي نجاتي” رئيس هيئت مديره سنديكاي كارگران هفت تپه اعلام داشته و با تشكيل “كميته دفاع از كارگران هفت تپه”  اعلام مي كنيم از اين پس، به هر طريق ممكن اعم از اطلاع رساني اخبار كارگري هفت تپه، ترغيب تشكل هاي داخلی و جهاني كارگري، نهادها و فعالين حقوق بشر و هر گونه اعتراض، دعوت از کارگران براي توقف فضاي سركوب و ارعاب نسبت به فعالين كارگري  و احقاق و تثبيت حقوق و مطالبات كارگران در هفت تپه اقدام خواهيم كرد. ما از كليه کارگران، زنان، معلمان، نویسندگان، تشكل ها و فعالان كارگري و اجتماعی و دانشجویان مي خواهيم با عضویت، حمایت و مشاركت در اين حركت انساني و طبقاتي به حمايت از كارگران نيشكر هفت تپه برخيزند.

گفتنی است که شمار زیادی از فعالین کارگری و دانشجویی و اجتماعی این اطلاعیه را امضا کرده اند و کمیته “هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری” با صدور اطلاعیه ای از تشکیل این کمیته دفاع کرده است.

در بخشی از اطلاعیه کمیته “هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری” آمده است: ما اعضای کمیته هماهنگی، تشکیل چنین کمیته ای را در جهت یاری رساندن به کلیت جنبش کارگری ایران و به ویژه کارگران هفت تپه، اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و آزادی بی قید و شرط “علی نجاتی” رئیس هیئت مدیره این سندیکا بسیار مهم و قابل تقدیر می دانیم و امید آن داریم که به   واسطه حرکت های سازمان یافته  این کمیته و با همبستگی طبقاتی کارگران و تشکل های کارگری در ایران و جهان به فضای سرکوب و ارعاب و تحت پیگرد قرار دادن فعالان کارگری، دانشجویی و زنان پایان داده شود.

ما از تشکیل “کمیته ی دفاع از کارگران هفت تپه” پشتیبانی می کنیم!!!

با کمال مسرت، مطلع شدیم کمیته ای در دفاع از کارگران هفت تپه اعلام موجودیت کرده است. ما ضمن قدردانی از دست اندرکاران تشکیل این کمیته، آرزومندیم این دوستان در پیشبرد اهدافی که برای چنین کمیته ای برگزیده اند پیروز و سربلند باشند.

کارگران و فعالین کارگری!

امروز جنبش کارگری ایران، به لحاظ وجود فضای شدید اختناق، سرکوب و دستگیری فعالین کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی دوران بسیار سختی را از سر می گذراند. اکنون دیگر هفته ای نیست که ما خبر دستگیری فعالی از فعالان کارگری، دانشجویی و زنان را دریافت نکنیم. تمامی این توحش عنان گسیخته ی سرمایه داری و چنگ و دندان نشان دادن های این نظام به ما می گوید، که تنها راه مقابله با این تهاجم وحشیانه، همانا همبستگی طبقاتی و سراسری در صفوفی متحد و به هم پیوسته از عناصری است که عزم خود را در تقابل با این نظام جهانی سرمایه داری و تحقق آرمان های انسانی خویش قرار داده اند.

ما اعضای کمیته ی هماهنگی، تشکیل چنین کمیته ای را در جهت یاری رساندن به کلیت جنبش کارگری ایران و به ویژه کارگران هفت تپه، اعضای هیئت مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و آزادی بی قید و شرط علی نجاتی رئیس هیئت مدیره ی این سندیکا بسیار مهم و قابل تقدیر می دانیم و امید آن داریم که به   واسطه ی حرکت های سازمان یافته ی این کمیته و با همبستگی طبقاتی کارگران و تشکل های کارگری در ایران و جهان به فضای سرکوب و ارعاب و تحت پیگرد قرار دادن فعالان کارگری، دانشجویی و زنان پایان داده شود.

زنده با همبستگی کارگران

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

11/1/1388

www.komitteyehamahangi.com

komite.hamahangi@gmail.com

اخراج 17 کارگر از کارخانه « تتا»

شرکت تتا در شهرک صنعتی بهارستان کرج قرار دارد و 85 کارگر را استثمار می کند. این کارخانه تلویزیون های شهری و تابلوهای مانیتورینگ (وی – ام – اس) تولید می کند، کار نصب تلویزیون ها را انجام می دهد و کارگران را در همه این عرصه ها مورد استثمار قرار می دهد. سرمایه دار صاحب شرکت اینک تصمیم گیرفته است که 17 نفر از کارگران را اخراج کند. او این کار را در آستانه سال نو انجام داده است. عیدی صاحبان سرمایه به کارگران جز اخراج، تشدید استثمار، گرسنگی بیشتر، فقر عمیق تر و سیه روزی مرگبارتر چیز دیگری نمی تواند باشد. 

11 فروردین 88

اخراج کارگران شاهو به جرم اعتراض به جنایت کارفرما

 سرمایه دار مالک کارخانه شاهو اعلام کرده است که از این به بعد در هر سال فقط  یک بار به 22 کارگر شرکت حق سنوات خواهد داد. این امر میزان بسیار نازل غرامت احتمالی بازنشستگی  و حق بیمه خدمات اجتماعی کارگران را باز از مبلغ همیشه کم گذشته کمتر خواهد کرد. همه کارگران از شنیدن این خبر دچار خشم شدند. آنان در همان دقایق نخست اعلام خبر دست به اعتراض زدند. مسؤلان کارخانه با مشاهده اعتراض کارگران یکراست تصمیم به اخراج همه افراد معترض گرفتند. بر اساس حکم سرمایه هر کارگری که علیه جنایات سرمایه دار فریاد اعتراض سر دهد محکوم به اخراج و بیکاری و گرسنگی است. کارگران اخراجی از صاحب سرمایه به اداره کار دولت سرمایه داران شکایت بردند. آنان از این اداره خواستار دخالت و کمک شدند و البته اعلام کردند که در صورت نگرفتن نتیجه، مبارزه خویش را به شکل های دیگر ادامه خواهند داد.

منبع:  مجموعه فعالان حقوق بشر

11 فروردین 88

اخراج 5 کارگر زن بدون حقوق و عیدی از کارخانه شوگا

سرمایه دار صاحب کارخانه شوگا 5 کارگر زن این کارخانه را اخراج کرده است. او دلیل این بیکارسازی را عدم احتیاج به نیروی کار 5 کارگر اعلام کرده است. مطابق حکم ذاتی سرمایه و نظام سرمایه داری هر کارگری که نیروی کار وی مورد نیاز سرمایه نیست، خودش و همه افراد خانواده اش محکوم به گرسنگی و فقر و برهنگی و محرومیت از حق زندگی هستند. سرمایه داران ایران و طبعاً همه صاحبان سرمایه در جهان به این نیز بسنده نمی کنند. آنان به محض احساس بی نیازی به خرید نیروی کار بردگان مزدی، از ماه ها پیش دستمزدهای ایام اشتغال آنان را نیز قطع می کنند، کارگران را برای مدتی طولانی به بیگاری می گیرند، با کار سراسر رایگان آن ها دنیایی کالا تولید می کنند و اقلام عظیمی سود نصیب خود می سازند.

سرمایه دار صاحب کارخانه شوگا نیز دقیقاً همین جنایت را مرتکب شده است. او از چند ماه پیش از اخراج این 5 کارگر زن، حتی ریالی حقوق به آن ها پرداخت نکرده است. ایشان بخشی از دستمزد کارگران را نیز که زیر نام عیدی پرداخت می شود به طور کامل مصادره کرده است. 5 کارگر زن اخراجی با دریافت خبر بیکاری خود در شروع سال نو زمین و زمان را در برابر چشمان خویش تیره و تار دیده اند. همسر یکی از این زنان که خود نیز کارگر کارخانه است می گوید از این به بعد برای امرار معاش خود با مشکلاتی بسیار سنگین تر و انبوه تر از گذشته رو به رو خواهیم بود. او می گوید که به هر اعتراضی دست زده ایم اما هیچ دادرسی در هیچ کجا نیافته ایم.

منبع:  آژانس ایران خبر

11 فروردین 88

اخراج 5 کارگر کارخانه “شوگا” بدون پرداخت حقوق و مزایا

به نقل از سایت خبری پیام در 12 فروردین 1388 آمده است :کارفرمای کارخانه “شوگا” 5 تن از کارگران زن این کارخانه را بدون پرداخت حقوق و مزایا و عیدی سال 88 اخراج کرد.

کارفرمای کارخانه دلیل اخراج این کارگران را زیاد بودن کارگران این کارخانه اعلام کرده و از پاسخ گویی به اعتراض کارگران در خصوص بازگشت مجدد به کار و پرداخت دستمزد معوقه آنان خودداری کرده است.

کارگران کارخانه ژلاتین در معرض اخراج دسته جمعی

در خبرهای قبلی خواندیم که نیروهای سرکوبگر به صفوف کارگران معترض کارخانه ژلاتین هجوم بردند، آنان را سخت مورد ضرب و شتم قرار دادند و شمار قابل توجهی را مجروح و عده ای را نیز دستگیر کردند. کارگران خواستار دریافت دستمزدهای معوقه خویش بودند و سرمایه داران  و دولت سرمایه داری چنان که رسم و سرشت آن ها است اعتراض کارگران را به شدت سرکوب کردند. اینک چند روزی از وقوع آن جنایات می گذرد. در طول این مدت کارگران دستگیر شده بر خواسته های خویش پای فشردند. آنان اعلام کردند که خواستار پرداخت فوری دستمزدهایشان هستند. تا کنون سرمایه دار مجبور شده است  به هر کارگری 200 هزار تومان علی الحساب پرداخت کند. پرداخت بخش اعظم مطالبات کارگران همچنان  معوق باقی مانده است. اما از این مهم تر و فاجعه بارتر خطر اخراج دسته جمعی آنان است که این روزها کارگران را در ماتم فرو برده است. سرمایه دار اعلام کرده است که قصد دارد کارخانه را تعطیل و همه کارگران را اخراج کند.   

منبع:  آژانس ایران خبر

12 فروردین 88

 تعویق 6 ماهه حقوق کارگران سم سازی روانسر

دستمزدهای کارگران کارخانه سم سازی روانسر 6 ماه است که پرداخت نشده است. در طول این 6 ماه کارگران بیش از چند بار دست به اعتصاب زده و خواستار دریافت حقوق های معوقه خویش شده اند. سرمایه دار شرکت هر بار با دادن وعده و وعید کارگران را مجبور به ختم اعتصاب و آغاز کار کرده است. اما چنان که ماهیت و رسم و عرف همه صاحبان سرمایه است هر بار  زیر قول خود زده  و تا امروز ریالی به هیچ کارگری نداده است. طبیعی است که با شروع هر اعتصاب و خوابیدن چرخ تولید، هر سرمایه داری برای غلبه بر خشم کارگران به هر ترفند و جنایتی ازجمله کشاندن نیروی سرکوب و به خون کشیدن اعتصاب، به کارگیری خدم و حشم خود برای ایجاد تفرقه در صفوف اعتصاب کنندگان، مقاومت در مقابل کارگران خشمگین به امید مأیوس ساختن آنان، استفاده از برخی کارگران ناآگاه به عنوان اعتصاب شکن و بسیاری دسیسه ها ی دیگر متوسل می شود. دادن وعده و وعید نیز یکی از این ترفندها است. سرمایه دار صاحب کارخانه سم سازی در طول این 6 ماه بیشترین سود را از به کارگیری همین ترفند برده است. این ترفند اما اینک به دلیل مصرف بیش از حد رنگ باخته است و کمتر کارگری به آن اعتنا می کند. کارگران اعلام کرده اند که در صورت خودداری سرمایه دار از پرداخت حقوق ها دوباره دست به اعتصاب  خواهند زد.

منبع: آژانس ایران خبر

12 فروردین 88

نياز فوری کبودوند، خرسندی و اسانلو به مرخصی استعلاجی:

به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشردر تاریخ 15 فروردین 88  :ماده 3 اعلاميه جهانى حقوق بشر اعلام داشته: <هر فرد از حق زندگي، آزادى و امنيت شخصى برخوردار است> درگذشت دو زندانی سياسی به فاصله کمتر از دو هفته در زندان های ايران، نشان از آن دارد که دستگاه قضايی و مديريت زندان، هرگز تمهيدات لازم را برای حفظ جان زندانی در زندان نيانديشيده اند.
اميرحسين حشمت ساران، و اميدرضا ميرصيافي، دو زندانی سياسی که در زندان های رجايی شهر و اوين، جان باختند، هر دو به دليل دارا بودن بيماريهايي، می بايست در خارج از زندان تحت درمان قرار می گرفتند. با اين وجود،اصرار وزارت اطلاعات ودادگاه انقلاب، به عدم خروج زندانيان سياسی از زندان، موجب آن شد که امکانات محدود پزشکی در زندان و عدم تعهد پزشکان زندان نسبت به جان زندانيان، موجبات مرگ آنان را فراهم آورد.
صرف نظر از اينکه، در موارد فوق، سلسه اصولی از حقوق زندانيان نقض شده است. اين سوال پيش می آيد، که چه کسی مسئول جان زندانيان در زندان است؟
بر طبق اسناد بين المللی “هنگامی که يک دولت افراد را از آزاديشان محروم می کند، مسئوليت مراقبت از سلامتی آنان را چه در خصوص شرايط نگهداری و چه درمان فردی آن ها که ممکن است در نتيجه شرايط نگه داری شان لازم باشد، عهده دار می شود.”
اين بدان معنی است، که ” مسئوليت جان زنداني، مادامی که در زندان است، بر عهده سيستم قضايی است.”
ماده 102 آيين نامه اجرايى سازمان زندان ها و اقدامات تأمينى و تربيتى كشور مصوب 20/9/1384 مقرر داشته كه بهدارى زندان مكلف است حداقل ماهى يك بار به انجام تست پزشكى تمامى محكومان مبادرت نمايد.
با اين حال در ماده 103 آيين نامه اجرايى فوق آمده: <تا جايى كه امكان پذير است بايد ترتيبى اتخاذ شود كه احتياج هاى درمانى و بهداشتى محكومان بيمار در داخل موسسه يا زندان تامين شود تا به انتقال محكوم به خارج از موسسه يا زندان نيازى نباشد. با اين همه در موارد ضرورى خروج محكوم از زندان براى معالجه بايد با تاييد بهدارى زندان و اجازه رئيس موسسه يا زندان و موافقت قاضى ناظر باشد. در موارد فورى محكوم بيمار به دستور پزشك يا بهدارى زندان و اجازه رئيس موسسه يا زندان يا جانشين او به بيمارستان اعزام مى شود و مراتب بايد در اسرع وقت به صورت كتبى به قاضى ناظر گزارش شود…>
دراين اصل، درمان زندانی و انتقال او به خارج از زندان تنها با اجازه رئيس زندان مجاز دانسته شده است. اين در شرايطی است که نظر رياست زندان، می تواند نظريه پزشکی دال بر ضرورت انتقال بيمار به خارج از زندان را منتفی نمايد.
در دو سال گذشته حداقل 5 زندانی سياسی به همين دليل در زندان های ايران در گذشته اند.
اکبر محمدی اولين نمونه ای بود که با وجود تشخيص پزشکی قانونی مبنی بر” عدم توانايی تحمل کيفر” و در حالی که در مرخصی استعلاجی به سر می برد، مجددا از سوی مأموران وزارت اطلاعات در منزلش بازداشت و به زندان انتقال يافت. وی حدود يکسال پيش از آن با دريافت مرخصی استعلاجي، قصد داشت تا در خارج از زندان به درمان بيماريهای خود بپردازد. با اين وجود، پس از انتقال مجددش به زندان اوين، او در اعتراض به عملکردغيرقانونی وزارت اطلاعات، دست به اعتصاب غذا زد. مسئولان زندان بدون توجه به شرايط حاد جسمانی او، از توجه به خواسته هايش خودداری کردند و محمدی پس از ده روز در زندان اوين جان باخت.
دستگاه قضايي، هرگز پاسخ نداد، بر اساس چه مجوز و دليلي، اکبر محمدی با وجود دستور اکيد پزشکی قانونی در مورد لزوم درمان وی در خارج از زندان، مجددا به زندان بازگردانده شد.
پس از آن و به فاصله کوتاهي، ولی الله فيض مهدوي، در شرايطی مشابه در زندان رجايی شهر جان باخت. مسئولان قضايی علت مرگ وی را خودکشی دانستند. فيض مهدوی نيز در اعتراض به عدم صدور مجوز مرخصي، دست به اعتصاب غذا زده بود.
عبدالرضا رجبي،

 ديگر زندانی سياسی است، که پس از انتقالش به زندان رجايی شهر، به صورت نامعلومی درگذشت. زندانيان سياسی در زندان اوين می گويند: ” شرايط جسمانی وی بسيار وخيم بوده است، و او نياز داشت تا در خارج از زندان مورد مداوا قرار گيرد.” با اين حال نه تنها به اين امر توجه نشد، بلکه او در شرايط بيماري، از زندان اوين به زندان رجايی شهر تبعيد شد و سپس خبر درگذشت او اعلام شد.
اميرحسين حشمت ساران نيز، يکی از آخرين کسانی است که به دليل بی توجهی مسئولان بهداری زندان نسبت به شرايطش، در بيمارستانی خارج از زندان جان باخت. مسئولان زندان، تنها زمانی او را به بيمارستان انتقال دادند که او جانش را از دست داده بود و پزشکان بيمارستان نتوانستند او را نجات دهند. اميرساران، در سال 83 به اتهام تشکيل گروه غيرقانونی محکوميت سنگين 16 سال حبس دريافت کرد و دراين مدت با وجود اينکه، چندين بار دچار حمله قلبی شده بود، اجازه استفاده از مرخصی را نيافت. و اميدرضا ميرصيافي، آخرين موردی است که عدم توجه کافی مسئولان بهداری زندان، موجبات مرگش را فراهم کرد. به گفته ساير زندانيان سياسي، وی به راحتی می توانست زنده بماند، اگر و تنها اگر پزشکان زندان، او را به بيمارستانی در خارج از زندان انتقال می دادند.
به نظر می رسد، عدم رسيدگی مناسب پزشکی به زندانيان،درآينده قربانيان بيشتری خواهد داشت و اين در شرايطی است، که اخبار منتشر شده، تنها زندانيان سياسی را دربر ميگيرد و بسياری از زندانيان عادی نيز، در شرايطی مشابه در زندان جانشان را از دست می دهند.
سکوت دستگاه قضايی و عدم صدور مجوز برای وکلای افراد ياد شده، جهت پيگيری دلايل مرگ موکلانشان، ابهامات در مورد علل درگذشت زندانيان را افزايش داده است.
از اين رو، هم اکنون بيش از هر زمان ديگری نسبت به سلامتی زندانيان سياسی در زندان های ايران، نگرانی وجود دارد. در زير وضعيت سه زندانی سياسی که نياز فوری به درمانهای پزشکی خارج از زندان دارند به طور خلاصه اشاره شده است. بديهی است، مخالفت با مرخصی استعلاجی اين زندانيان، به منزله عدم توجه قوه قضائيه و دادگاه انقلاب به سلامت زندانيان تلقی می شود.
محمد صديق کبودوند
رئيس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، که به اتهام ” تشکيل گروه غيرقانونی” با محکوميت سنگين از سوی دادگاه انقلاب مواجه شده است، علی رغم شرايط نامناسب جسمانی تاکنون امکان استفاده از مرخصی را نيافته است.
مأموران امنيتی کبودوند را در تاريخ دهم تيرماه سال 1386 بازداشت و سپس او را به زندان اوين بند 209 منتقل کردند که تحت مديريت وزارت اطلاعات است. کبودوند به مدت 5 ماه در سلول انفرادی اين بند نگهداری شد.
وی در طی يکسال گذشته، چندين بار در زندان، دچار حمله قلبی شد و با اينکه پزشکان زندان برای وی ” انتقال به بيمارستان خارج از زندان ” را توصيه نمودند، سخنگوی قوه قضائيه شرايط وی را عادی دانست .
براساس گزارش سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، کبودوند طی دو ماه گذشته، دوبار به بيمارستان خارج از زندان انتقال يافته است. با اين حال، مسئولان زندان، اجازه تداوم معالجات پزشکی وی در خارج از زندان را صادر نکرده اند. هم اکنون نسبت به وضعيت سلامتی کبودوند، نگرانيهای جدی وجود دارد.
عباس خرسندی
دبير کل “حزب دموکرات ايران” نيز به اتهام تشکيل گروه غيرقانونی از سوی شعبه 15 دادگاه انقلاب، به تحمل 8 سال زندان محکوم شد.
اين زندانی سياسی عليرغم ابتلا به بيماری قلبی ، بيماری اعصاب و رنج و دردهای متداومی چون سردردهای مزمن و مشکلات دستگاه گوارشی کماکان از رسيدگی پزشکی مورد نياز محروم است.
وی که پيش از بازداشت تحت درمان بوده است، پس از بازداشت و تاکنون جز رسيدگي‌های سطحی بهداری زندان خدمات پزشکی مورد نياز خود را دريافت نکرده است. همچنين درخواست مرخصی استعلاجی او نيز مورد مخالفت مسئولين مربوطه قرار گرفته است.
عباس خرسندي، از جمله زندانيانی است، که خانواده اش بارها نسبت به شرايط نامناسب جسمانی اش، به خصوص بيماری قلبی او، ابراز نگرانی کرده و هشدار داده اند.
منصور اسانلو
رئيس هيئت مديره سندکای شرکت واحد اتوبوسرانی که از سوی دادگاه به 5 سال حبس محکوم شد. در شرايطی راهی زندان شد که از بيماری حاد چشم رنج می برد و می بايست عمل جراحی ای را بر روی چشمش انجام می داد. با اين حال منصور اسانلو، تا چندين ماه پس از بازداشت، اجازه اعزام به بيمارستان را نيافت و پس از آن تحت مراقبت های شديد امنيتی به بيمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت. اما مسئولان زندان به وی اجازه ندادند تا دوران نقاهت خود را در بيمارستان سپری کند. آنان بلافاصله اسانلو را به زندان انتقال دادند.
همچنين ابراهيم مددی ديگر عضو هيئت مديره سنديکای شرکت واحد نيز که از بيماريهايی چون ديابت و پروستات رنج مي‌برد، بدون رسيدگی پزشکی مناسب در زندان رجايی شهر نگهداری می شود.
توضيح آنکه اسامی ياد شده، با بررسی وضعيت زندانيان سياسی در زندان های ايران به طور قطع افزايش خواهد يافت. کميته گزارشگران حقوق بشر، خانواده های زندانيان سياسی و کليه افرادمطلع را فرا می خواند تا با جمع آوری گزارشات پزشکی در مورد وضعيت سلامتی زندانيانی که نياز فوری به خدمات پزشکی دارند، و کمک به انتشار آن، تلاش نمايند تا مانع از مرگ تدريجی اين زندانيان در زندان شوند.

کارگران کارخانه ” ایران ژلاتین” در معرض اخراج دسته جمعی

به نقل از سایت خبری پیام در 13 فروردین 1388 آمده است :کارفرمای کارخانه ایران ژلاتین اعلام کرده است که قصد دارد کارخانه را تعطیل و همه کارگران را اخراج کند.   

در ادامه اعتراضات کارگران کارخانه “ایران ژلاتین” و بروز درگیری و ضرب و شتم و بازداشت تعدادی از آنان توسط نیروهای انتظامی رژیم، کارگران بازداشت شده همچنان بر کسب مطالبات خود تاکید کرده و خواستار دریافت دستمزدهای معوقه و سایر مطالبات خود می باشند.

تخریب منازل مردم در شهرستان بانه

بنا به خبر رسیده از شهر بانه روز جمعه 14 فروردین ماه، دهها واحد مسکونی در مناطق مختلف شهر بانه توسط چندین ارگان دولتی تخریب شدند.

گزارش رسیده حاکیست با حضور مسئولان سازمان جهاد، جنگل داری، اداره کشاورزی، شهرداری، نیروهای انتظامی و شورای شهر بانه تعداد 30 واحد مسکونی در محله های ترخان آباد، احمد آباد، باره وران و شهرک جهاد تخریب شده است.

مقامات دولتی دلیل تخریب منازل مسکونی مردم در مناطق یاد شده را نداشتن مجوز ساخت و خارج از محدوده شهری بودن اعلام کرده اند.

تخریب منازل یاد شده با مخالفت و مقاومت مردم روبرو شده اما به دلیل حضور گسترده نیروهای انتظامی رژیم مردم نتوانستند از تخریب منازل خود جلوگیری نمایند.

رسیدگی به اخراج کارگران چینی کرد به روز 19 فروردین موکول گردید

طبق آخرین خبری که اتحادیه آزاد کارگران ایران از ادامه اعتراضات کارگران اخراجی چینی کرد کرمانشاه دریافت نموده است روز دوشنبه 10 فروردین ماه نمایندگان کارگران اخراجی به منظور کسب اطلاع از روند پیگیری مسئله کارگران اخراجی که چند روز قبل اداره کار وعده آن را داده بود، به اداره کار کرمانشاه مراجعه نمودند و جدیت بیشتر اداره کار بر رسیدگی به خواست کارگران را یاد آوری کردند. در پاسخ، مسئولین اداره کار به نمایندگان اعلام کرده اند که به علت در مسافرت بودن بعضی از کارمندان اداره کار جلسه رسیدگی را به روز 19 فروردین موکول خواهند کرد و مکان برگزاری جلسه نیز به جای اداره کار به کارخانه باید تغییر یابد. کارگران با دریافت خبر تغییر مکان برگزاری جلسه توسط نمایندگانشان قصد دارند در مورد تغییر مکان برگزاری جلسه احضار نماینده کارخانه و رسیدگی به موضوع اخراج کارگران که قبلا قرار بود در اداره کار صورت گیرد بحث و تصمیم گیری کنند.

لازم به ذکر است مسئولین اداره کار روز دوشنبه بر خلاف وعده هائی مبنی بر مجبور نمودن کارفرما به پذیرش همه کارگران اخراجی و مشغول نمودن آنان بر سر کارهای قبلی خود که به کارگران معترض داده بودند تغییر لحن داده و گفته اند که ممکن است ما نتوانیم کارفرما را مجبور به قبول بازگشت به کار شما کنیم.

اتحادیه آزاد کارگران ایران چهاردهم فروردین ماه هشتاد و هشت

اجتماع اعتراضی کارگران « ایران پویا»

شرکت ایران پویا مدت ها است که 50 کارگر را اخراج کرده است. سرمایه دار شرکت هنگام بیکارسازی کارگران از پرداخت حقوق و سایر مطالبات معوقه آنان خودداری کرده است. کارگران بارها علیه این اقدام کارفرما دست به تحصن و اعتراض زده اند. سرمایه دار مطابق معمول « وجود مشکلات مالی» را دستاویز عدم پرداخت حقوق ها کرده است. او تا امروز حدود 8 میلیارد تومان سرمایه حاصل کار و استثمار کارگران را به صورت وام از مراکز مختلف مالی دریافت کرده است. اما با همه این ها هیچ ریالی از دستمزدهای معوقه 50 کارگر اخراجی را نپرداخته است. کارگران یک بار دیگر با تجمع در مقابل شرکت خواستار پرداخت فوری مطالبات خود شدند.    

منبع:  آژانس ایران خبر

15 فروردین 88

اعتراض کارگران پوشینه بافت به تعویق 6 ماهه دستمزدها

کارخانه پوشینه بافت در استان قزوین قرار دارد و 250 کارگر را استثمار می کند. این کارگران 6 ماه است که حقوق نگرفته اند. سرمایه دار شرکت حتی عیدی آنان را نیز پرداخت نکرده است، تصور این که بر این جمعیت 250 نفری چه می گذرد چندان دشوار نیست. اما راستش میان تصور چنین فاجعه ای با همه آزار دهنده بودنش تا واقعیت خود فاجعه دنیایی قرار دارد که دنیای زندگی روزمره 6 ماه کار بدون حقوق است. این فاجعه را تنها کسانی می فهمند که واقعاً 6 ماه مدام کار کرده و استثمار شده باشند، هیچ ریالی بابت دستمزد نگرفته باشند، زمین و زمان به صورت بدهکاری بر سرشان خراب شده باشد، احساس ذلت و حقارت و وحشت از دیدن قیافه طلبکاران دقیقه به دقیقه نفس را در سینه آنان بند آورده باشد، و دلهره و هراس ناشی از این که فردا چگونه نان فرزندانشان را از مغازه دار قرض کنند کابوس مرگ را به جان آنان انداخته باشد. آری، اگر مسئله را این گونه ببینیم درک وضعیت این کارگران و خانواده های آنان در شب عید پس از 6 ماه کار بدون مزد هیچ آسان نیست. آنان در همه این 6 ماه اعتراض کرده اند و به هیچ نتیجه ای نرسیده اند. سرمایه دار کارخانه تا امروز زیر نام پرداخت حقوق این کارگران 6 میلیارد تومان از اداره کار کمک دریافت کرده است!! ایشان کل این مبلغ را به سرمایه خود اضافه کرده  و هیچ ریالی به کارگران نداده است!!  روز 15 فروردین 100 کارگر این کارخانه یک بار دیگر در فاصله میان شرکت تا اداره کار دست به راه پیمایی زدند تا از این طریق به جنایات سرمایه دار و دولت سرمایه داران اعتراض کنند.

منبع:  ایلنا

15 فروردین 88

صدور حکم اخراج دهها تن از کارگران مجتمع گاوداری شهر روانسر از سوی کارفرما

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :بنا به خبر رسیده از شهر “روانسر” اخیرا و طی حکمی کارفرمای مجتمع گاوداری این شهر تصمیم به اخراج 27 نفر از کارگران این مجتمع را به آنها اعلام کرده است.

هر کدام از کارگران اخراجی 13 تا 22 سال سابقه کار در این مجتمع را داشته و بیمه رسمی می باشند. کارفرما در برابر اعتراض کارگران به حکم اخراجشان اظهار داشته در ازای هر سال کار، سه ماه حقوق به کارگران پرداخت خواهد شد. کارگران نیز در خواست 6 ماه حقوق کامل و برخورداری از مزایای بیمه بیکاری را کرده که با مخالفت کارفرما روبرو شده است.

کارگران مجتمع گاوداری شهر “روانسر” تهدید کرده اند به اداره کار و مراجع دولتی شکایت خواهند نمود. لازم به ذکر است که این مجتمع 6 سال قبل از از بخش دولتی به بخش خصوصی واگذار گردیده است.

اخراج گسترده کارمندان خبرگزاری فارس

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :بنا به گزارش خبر گزاریهای داخلی، بیش از 50 خبرنگار و عضو تحریریه خبرگزاری فارس اخراج شده اند.

مدیریت خبرگزاری فارس این تعداد کارمند را به اتهام مشکلات اخلاقی ومالی از کار اخراج کرده است.

گفتنی است که خبرگزاری فارس تحت نفوذ اصولگرایان بوده و از حامیان رسانه ای دولت احمدی نژاد می باشد.

توقف پروژه توسعه میدان گاز پارس جنوبی

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :”اکبر ترکان”، معاون وزير نفت جمهوری اسلامی، اعلام کرد: توسعه 3 فاز از فازهای ميدان گازی پارس جنوبی بدليل عدم همکاری شرکت های خارجی متوقف شده است.
وی در گفتگو با خبرگزاریهای داخلی ایران گفت: توسعه فازهای 11، 13 و 14 قرار بود توسط شرکت های “توتال”، “شل” و “رپسول” انجام شود ولی اين شرکت ها به صورت جدی در این پروژه اقدامات لازم را انجام نداده اند.

لازم به ذکر است که “کریستف دو مارژری”، مدیر شرکت نفتی “توتال” روز پنجشنبه 13 فروردین در حاشیه اجلاس صنعت نفت در پاریس، گفت: از آنجا که شرایط اقتصادی و جهانی راضی کننده نیست، گمان نمی رود مذاکره بر سر پروژه میدان گازی پارس جنوبی هرگز با موفقیت تمام شود.

ادامه فشارها بر کارگران شرکت تامین ترابر سبز صبا

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :”بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل کارگری، اخیرا کارفرمایان شرکت تامین ترابر سبز صبا، تلاش دارند تا با استفاده از افرادی مشخص و با ایجاد فضای رعب و وحشت، قراردادهای یک ماهه و سه ماهه را به کارگران این شرکت تحمیل کنند.

طبق این گزارش کارفرمایان، کارگران را تهدید به اخراج کرده‌اند و طی دو ماه اخیر بیش از سه نفر از کارگران خدمات رسان داخل قطارها را به بهانه های واهی و بدون پرداخت حق و حقوق و ترساندن آنها از پلیس و دادگاه اخراج کرده‌اند. برخی از کارگران را نیز با پرونده سازی و بهانه  های واهی اخراج نموده اند.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه پرریس سنندج در مقابل اداره کاراستان کردستان

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، روز شنبه 15 فروردین به دلیل ممانعت کارفرمای این کارخانه در خصوص بازگشت کارگران، دهها تن از کارگران کارخانه پرریس در مقابل اداره کار شهر سنندج تجمع اعتراضی برگزار کردند.

“امیر اسفندیاری” کارفرمای کارخانه “پرریس”، از ورود کارگران به کارخانه ممانعت به عمل آورده و متذکر شد باید طبق حکم دیوان عدالت اداری مبلغ دوران بلاتکلیفی شما توسط اداره کار تعین شود.

کارگران در مراجعه به اداره کار  خواستار رسیدگی به حکم دیوان عدالت اداری شدند.

مسئولان اداره کار با مشاهده تجمع کارگران با نیرو های امنیتی تماس گرفته و مامورین انتظامی و امنیتی در اداره کار حاضر شدند. اما کارگران همچنان در سالن اداره کار مقاومت و اعتراض کرده و خواستار رسیدگی به پرونده خود شدند.

رئیس اداره کار به ناچار با کارگران وارد گفتگو گردید. قرار شد تا تاریخ 22 فروردین مبالغ قانونی از بابت زمان بلاتکلیفی مشخص و به کارگران و کارفرمای شرکت اعلام گردد.

اعتصاب کارگران دو کارخانه در اراک

کارگران کارخانه های « آذر آب» و « واگن پارس» در اراک مدت ها است که حقوق خود را دریافت نکرده اند. کارخانه ها بر اساس برنامه ریزی صاحبان سرمایه باید صبح امروز 16 فروردین شروع به کار می کردند اما کارگران هر 2 شرکت در اعتراض به تعویق طولانی پرداخت  دستمزدهای خود از رفتن پای ماشین ها و آغاز کار خودداری کردند. آنان دست به اعتصاب زدند و اعلام کردند تا دریافت تمامی مطالبات خویش به اعتصاب ادامه خواهند داد. 

منبع:  آژانس ایران خبر

16 فروردین 88 

کارگران همکار ماشين در مقابل استانداری تهران دست به تجمع زدند:
به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 16 فروزدین 88 : صبح امروز کارگران شرکت همکار ماشين در اعتراض به پرداخت نشدن 12 ماه حقوق و عيدی و 2 سال بن كارگرى خود در مقابل استانداری تهران تجمع کرده اند.
اين کارگران که بيش از 60 نفر بودند مدعى شدند كه مديريت اين واحد با تشکيل تعاونی مسکن از آنها کلاهبرداری کرده است.
کارگران همکار ماشين مشکل اصلی اين واحد را اختلاف دو شريک اين کارخانه عنوان کردند و تصريح نمودند: يکی از کارفرمايان که 70 درصد شرکت متعلق به اوست، قصد دارد تا سهم کارفرمای ديگر را به قيمت ناچيز خريداری نمايد به همين دليل کارخانه دچار اين مشکلات شده است.
يکی از کارگران با اشاره به فعاليت همکار ماشين به عنوان واردکننده و خدمات دهنده ماشين آلات راهسازی و کاترپيلار خاطر نشان کرد: اين کارخانه در کل کشور دارای شعبه‌هايی است و در مجموع حدود 300 پرسنل دارد.
او با بيان اينکه سهامدار عمده همکار ماشين انحلال شرکت را اعلام کرده است، گفت: از مسوولان استانداری تهران می خواهيم که به داد ما برسند.
تخلف كارفرما مشهود است
محمدفيضی معاون مديرکل سياسی استانداری تهران نيز در گفت وگو با خبرنگار ايلنا، با تائيد اظهارات کارگران گفت: ريشه اصلی مشکلات همکار ماشين به اختلاف دو سهامدار آن مربوط می شود.
وی با بيان اينکه کارگران اين شرکت يک سال است که حقوق نگرفته اند تصريح کرد: قصد داريم تا از محل صندوق حمايت های اجتماعی مبلغی را براى حل كردن مشكلات كارگران در اختيار کارگران قراردهيم.

دو شب سرگردانی 100 زن بيمار درخيابان :

به گزارش  خبرگزاری مهردر تاریخ 16 فروزدین 88 : 100 زن بيمار سرطاني، کليوی و MS به علت بی توجهی يکی از مسئولان در تعطيلات نوروزی در خيابانهای مشهد سرگردان شدند.
به گزارش خبرنگار مهر در مشهد، عصمت شيخ مومنی مديرعامل موسسه خيريه ريحانه النبی (س) مشهد ظهر يکشنبه در نشستی خبری در جمع خبرنگاران افزود: 100 زن بيمار سرطاني، کليوی و MS و بی بضاعت زيرپوشش اين نهاد مردمي، تعطيلات نوروزی را در خيابانهای شهر سپری کردند.
وی تصريح کرد: بيماران معرفی شده از مددکاری بيمارستانها که در اين موسسه از مزايای درماني، توانبخشي، آموزشی و خوابگاهی بهره مند می شدند در روزهای 26 و 27 اسفندماه گذشته به دستور رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد، توسط نيروهای خدماتی دانشگاه و نيروهای گذری در خيابانها سرگردان شدند.
مومنی با بيان اينکه ساختمان اين موسسه از سال 1380 به صورت استيجاری در اختيار فعاليتهای موسسه قرار داشت، افزود: رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد بدون توجه به دستور وزير بهداشت اقدام به تخليه ساختمان و رها کردن تجهيزات اداری و کارگاهی نمود و با خشونت بيماران را از محل موسسه اخراج کرد.
وی تصريح کرد: طی ملاقاتی با دکتر لنکرانی وزير بهداشت درمان و آموزش پزشکی درخواست تمديد اجاره مکان انجام شد و وزير بهداشت طی بررسی موضوع و توجه به وضعيت موسسه به نحوی که امور خيريه تقويت و بازنگری مجدد شود موضوع سرگردانی اين بيماران را در دستور کار قرار داد.
مديرعامل موسسه خيريه ريحانه النبی مشهد خاطرنشان کرد: در پی درخواست کتبی دکتر قاضی زاده نماينده مردم مشهد در مجلس و عضو کميسيون بهداشت و درمان، دکتر لنکرانی وزير بهداشت دستور توقف حکم تخليه را صادر کرد.
وی اضافه کرد: در اين ميان، ملکی رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد به دستور وزير بهداشت توجهی نکرده و در روزهای 26 و 27 اسفندماه 87 اقدام به تخليه ساختمان موسسه کرده است.
مومنی اذعان داشت: بيماران زيرپوشش اين نهاد از ساختمان فعلی به عنوان خوابگاه، کارگاههای آموزشی و توانمندسازی استفاده می کردند که در روزهای پايانی اسفند 87 در زيرباران رها شده و مشکلات درمانی آنان مضاعف شده است.
اين خير نيکوکار ادامه داد: همچنين 200 نفر از زنان سرپرست خانوار با اين اقدام رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد که اشتغال پايدار داشتند از کار بيکار شدند و با تعطيلی کارگاه هايشان هم اکنون در وضعيت بلاتکليفی به سر می برند و نگران آينده شان هستند.
وی افزود: اين افراد در کارگاههای قاليبافي، توليدی تريکو، مانتو شلوار، پيراهن مردانه، کارگاه باند و گاز و بسته بندی فعاليت می کردند.
موسسه خيريه ريحانه النبی مشهد در حال حاضر بدليل عدم حمايت از سوی مسئولين در بلاتکليفی به سر می برد.
در اين نشست خبری رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد به رغم دعوت مسئولان موسسه خيريه حضور نداشت و تلاشهای خبرنگار مهر برای پاسخگويی اين مدير تاکنون بی نتيجه مانده است

اخراج 80 خبرنگار دیگر در ایران 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : بنا به گزارش منابع خبری ایران، با متوقف شدن فعالیت موسسه “آتیه” و پایان نشر روزنامه خورشید، که وابسته به سازمان تامین اجتماعی می باشد، بیش از 80 خبرنگار از کار اخراج شدند.

گزارشها حاکیست که مدیریت این موئسسه در تاریخ 11 فروردین ماه اعلام کرد که فعالیتهای این موسسه و چاپ روزنامه خورشید متوقف شده است.

توقف فعالیت موئسسه “آتیه” در حالی انجام شده که برخی گزارشها از توقف  فعالیت برخی موسسه‌های دیگر سازمان تامین اجتماعی همچون موسسه “رفاه گستر” و موسسه “عالی پژوهش تامین اجتماعی” خبر داده اند.

برگزاری تجمع اعتراضی کارگران پوشینه بافت در مقابل اداره کار استان قزوین 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : بیش از 100 کارگر کارخانه پوشینه بافت در اعتراض به عدم رسیدگی به خواست و مطالباتشان از سوی کارفرمای، از مقابل کارخانه تا محل اداره کل کار استان قزوین راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.

کارفرمای کارخانه پوشینه بافت مدت 6 ماه است که از پرداخت حقوق و مزایا و عیدی کارگران خودداری کرده است.

کارگران در اعتراضات خود اعلام کردند که جهت دستیابی به مطالباتشان به وزارت کار شکایت کرده و تا دستیابی به خواستهایشان به اعتراضات و تجمعات خود ادامه خواهند داد.

اخراج کارگران کارخانه ” آتیلا اورتوپد سنندج”

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : کارفرمای کارخانه ” آتیلا اورتوپد سنندج” از تمدید قرار داد 35 کارگر این کارخانه خودداری و آنان را اخراج کرد.

کارگران کارخانه ” آتیلا اورتوپد سنندج” بر اساس قرار دادهای موقت 2 ماهه، مشغول به کار بودند و کارفرمای این شرکت اعلام کرده بود که بعد از تعطیلات نوروزی با کارگران قرار داد جدید منعقد خواهد کرد.

کارگران اخراج شده به اداره کار سنندج مراجعه و با شکایت از کارفرمای این کارخانه، خواستار رسیدگی به وضعیت کاری و تمدید قرار داهایشان شدند.

برگزاری جلسه محاکمه ده تن از فعالان جنبش زنان 

بنا به گزارش سایت تغییر برای برابری، روز يكشنبه 16 فروردين، جلسه رسیدگی به پرونده 10 تن از فعالین جنبش زنان که روز 6 فروردین توسط ماموران امنیتی رژیم بازداشت شده بودند، برگزار شد.

دستگاه قضایی رژیم فعالین جنبش زنان را به اتهام اخلال در نظم عمومی و تجمع به قصد برهم زدن امنیت کشور مورد محاکمه قرار داد.

به گفته “نسرین ستوده” از وکلای دستگیر شدگان، دادگاه رژیم قرار است در آینده در خصوص حکم صادر علیه آنان رای خود را اعلام نماید.

نامبرده افزود: دادگاه رسیدگی به اتهامات “خدیجه مقدم” و “محبوبه کرمی” روز دوشنبه 17 فروردین برگزار خواهد شد و در صورت پذیرش کفالت آنان از زندان آزاد خواهند شد.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه “ایران پویا” 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه “ایران پویا” در اعتراض به اخراجشان از سوی کارفرما در مقابل این کار خانه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی نمودند.

کارفرمای کارخانه “ایران پویا” 50 کارگر را اخراج و از پرداخت حقوق و سایر مطالبات معوقه آنان خودداری کرده است. کارگران بارها علیه این اقدام کارفرما دست به تحصن و اعتراض زده اند،  اما کارفرما از پاسخ گویی به خواستهای آنان خودداری کرده است.

کارگران در تجمع خود اعلام کردند تا دستیابی به مطالباتشان به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه “همکار ماشین” در مقابل استانداری تهران 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه همکار ماشین در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود در مقابل استانداری تهران تجمع و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

60 تن از کارگران کارخانه “همکار ماشین” در این تجمع، خواستار پرداخت 12 ماه حقوق معوقه، عیدی و 2 سال بن كارگری شدند.

بنا به گفته کارگران، مشکل اصلی وجود اختلاف میان شرکای این کارخانه می باشد و کارفرمایان با استفاده از این مساله از پرداخت حقوق معوقه کارگران خودداری می نمایند.

علی نجاتی باید فورا و بی قید و شرط از زندان آزاد شود

دادگاه انقلاب سنندج طیب ملائی را به یکسال حبس تعزیری با 5 سال تعلیق محکوم کرد

شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج، طیب ملائی عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران را به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق کمک به برپائی مجمع عمومی کارگری و ارتباط با گروههای مخالف نظام به یک سال حبس تعزیری با 5 سال تعلیق محکوم کرد.

طیب ملائی یکی از اعضای جوان هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران است که در مراسم اول ماه مه سال 86 سنندج به همراه 13 کارگر دیگر دستگیر شد و جزو یازده کارگری بود که محکوم به زندان و شلاق شدند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران محکومیت طیب ملائی به یکسال زندان را حاصل تشدید سیاست سرکوب کارگران ایران در یکسال گذشته ارزیابی میکند که در نتیجه آن تاکنون تعدای از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد به حبسهای تعلیقی محکوم شده اند و یورش گسترده ای نیز به سایر فعالین کارگری، بویژه سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه صورت گرفته است.

از نظر ما این سیاست در برخورد به کارگران آگاه و رهبران کارگری در ایران راه به جائی نخواهد برد  و طبقه کارگر ایران با اتحاد و همبستگی و تعرض هر چه بیشتر به وضعیت برده وار موجود، از حق حیات انسانی خود با چنگ و دندان دفاع خواهد کرد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن خواست آزادی فوری و بی قید و شرط علی نجاتی و سایر فعالین کارگری از زندان، صدور حکم تعلیقی بر علیه طیب ملائی را بشدت محکوم میکند و خواهان توقف سرکوب و تعقیب قضائی کلیه کارگران آگاه و فعالین کارگری است و بدینوسیله اعلام میدارد همدوش با تمامی کارگران، تشکلها و نهادهای مرتبط با جنبش کارگری لحظه ای از مبارزه برای تحقق خواستهای فوق باز نخواهد ایستاد. 

اتحادیه آزاد کارگران ایران شانزدهم فروردین ماه 88

تفهیم اتهام جدید به محسن حکیمی

روز سه شنبه 11 فروردین 88 از سوی شعبه دوم بازپرسی ویژه امنیت مستقر در دادسرا و دادگاه انقلاب اسلامی به صورت تلفنی به محسن حکیمی اطلاع داده شد که روز یک شنبه صبح 16 فروردین برای آخرین دفاع در مرحله بازپرسی در این شعبه حضور یابد. محسن حکیمی در این تاریخ در شعبه مذکور حاضر شد و به پرسش های کتبی بازپرس براساس پرونده دستگیری دی ماه 1387 پاسخ داد. پس از این پرسش ها، بازپرس علاوه بر اتهام قبلی یعنی “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی”، اتهام “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور” را نیز به محسن حکیمی تفهیم کرد و درپایان نیز خواستار آخرین دفاع او شد. لازم به توضیح است که اخذ آخرین دفاع از متهم به معنای آن است که بازپرس به عنوان نماینده دادستان یا باید قرار منع تعقیب برای متهم صادر کند یا با طرح کیفرخواست برای وی پرونده اش را برای صدور حکم به دادگاه بفرستد.

ما ضمن محکوم کردن این گونه احضارها و بازپرسی ها و تفهیم اتهام ها- که صرفا برای جلوگیری از فعالیت کارگری و متشکل شدن کارگران صورت می گیرد- خواستار پایان دادن به محاکمه محسن حکیمی و دیگر فعالان کارگری هستیم.

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

16 فروردین 1388

تجمع کارگران همکار ماشین در مقابل استانداری تهران

12 ماه بي حقوقي كارگران را به استانداري كشاند

ایلنا: صبح امروز کارگران شرکت همکار ماشین در اعتراض به پرداخت نشدن 12 ماه حقوق و عیدی و 2 سال بن كارگري خود در مقابل استانداری تهران تجمع کرده اند.
این کارگران که بیش از 60 نفر بودند مدعي شدند كه مدیریت این واحد با تشکیل تعاونی مسکن از آنها کلاهبرداری کرده است. کارگران همکار ماشین مشکل اصلی این واحد را اختلاف دو شریک این کارخانه عنوان کردند و تصریح نمودند: یکی از کارفرمایان که 70 درصد شرکت متعلق به اوست، قصد دارد تا سهم کارفرمای دیگر را به قیمت ناچیز خریداری نماید به همین دلیل کارخانه دچار اين مشکلات شده است.
یکی از کارگران با اشاره به فعالیت همکار ماشین به عنوان واردکننده و خدمات دهنده ماشین آلات راهسازی و کاترپیلار خاطر نشان کرد: این کارخانه در کل کشور دارای شعبه‌هایی است و در مجموع حدود 300 پرسنل دارد.
او با بیان اینکه سهامدار عمده همکار ماشین انحلال شرکت را اعلام کرده است، گفت: از مسوولان استانداری تهران می خواهیم که به داد ما برسند.
تخلف كارفرما مشهود است
محمدفیضی معاون مدیرکل سیاسی استانداری تهران نیز در گفت وگو با خبرنگار ایلنا، با تائید اظهارات کارگران گفت: ریشه اصلی مشکلات همکار ماشین به اختلاف دو سهامدار آن مربوط می شود.
وی با بیان اینکه کارگران این شرکت یک سال است که حقوق نگرفته اند تصریح کرد: قصد داریم تا از محل صندوق حمایت های اجتماعی مبلغی را براي حل كردن مشكلات كارگران در اختیار کارگران قراردهیم.
فیضی با بیان اینکه کارفرمای همکار ماشین از قانون کار تخطی کرده است خاطر نشان کرد: پلمپ این کارخانه توسط کارفرما غیرقانونی است.
معاون مدیرکل سیاسی استانداری تهران تصریح کرد: به دلیل تخلفات کارفرمای همکار ماشین کمیسیون کارگری استانداری مصوبه ای مبنی بر ارجاع پرونده این شرکت به دادگاه انقلاب داشته است.
این مقام مسوول در استانداری تهران با تاکید بر اینکه حقوق معوق کارگران تحت هیچ شرایطی از بین نخواهد رفت اظهار داشت: برای پیگیری سریع تر مشکلات شزكت همکار ماشین نامه ای را تهیه و توسط شورای اسلامی کار شرکت به معاون امنیتی دادگاه انقلاب خواهیم فرستاد.
بنا بر این گزارش ماموران حراست استانداری تهران و ماموران نیروی انتظامی مستقر در مقابل استانداری مانع از عکسبرداری عکاس خبرگزاری کار شدند.

16/1/88

برای چندمین بار کارگران فرش پارس تجمع کردند

ایلنا: دبیراجرایی خانه کارگر استان قزوین از تجمع اعتراض آمیز کارگران فرش پارس برای چندمین بار خبر داد و گفت: صبح امروز 250 نفر از کارگران این واحد مقابل کارخانه تجمع کرده اند.
عیدعلی کریمی اظهار داشت: این تجمع در اعتراض به پرداخت نشدن پنج ماه حقوق و وضعیت نابسامان کارخانه صورت گرفته است.
وی در ادامه تاکید کرد: قرار بر این بوده است که این کارخانه به مدت یک هفته تعطیل شود اما با صحبت های اعضای شورای این واحد وضعیت به روال گذشته بازگشت.
گفتنی است کارگران فرش پارس طی ماه های گذشته نیز مقابل وزارت کار استان تهران و دفتر مرکزی این شرکت واقع در تهران، دست به تجمع زده بودند.

16/1/88

کارگران با قراردادهای جدید برده کارفرماها هستند

ایلنا: دبیر اجرایی خانه کارگر استان سمنان اظهار داشت: در فرم نمونه قرارداد کاری که توسط وزارت کار به عنوان فرم نمونه قرارداد کار تهیه شده کارگر به طور کامل تحت استثمار قرار داده و تمامی حقوق انسانی کارگر از وی سلب شده و کارگر تنها یک برده در اختیار کارفرما است.
حسین طاهرزاده در رابطه با حجم و نوع کار کارگران و محکومیت آنها در برابر کارفرما افزود: در بند 3 قرارداد نوع کار یا حجم کار مد نظر قرار گرفته است که کارگر را از ابتدا محکوم نموده به دلیل اینکه در این بند بر اساس تعیین کارفرما در رابطه با حجم کار و محل کار کارگر هیچ حقی ندارد.
وی نداشتن حق اعتراض برای کارگر را یکی دیگر از نابرابری حقوق های کارگران در مقایسه با دیگر اقشار جامعه دانست و تاکید کرد: زمانی که در بند 13 قرارداد قید شود چنانچه کارگر به خاطر دریافت نکردن حقوق اعتراض نماید قرارداد فسخ می شود،” آیا مرجعی می تواند از این امر جلوگیری نماید؟”
طاهرزاده تصریح کرد: در صورت عدم انجام کار ارجاع شده قرارداد کارگر فسخ خواهد شد. بنابراین قرارداد تهیه شده تنها به نفع کارفرمایان است.

16/1/88

تعویق 5 ماهه دستمزد کارگران فرش پارس

کارگران فرش پارس 5 ماه است که کار کرده و استثمار شده اند  اما در قبال کار خویش هیچ پولی دریافت نکرده اند. آنان در طول این 5 ماه بارها اجتماع و یا تحصن کرده اند. دنیای گرسنگی و بدهکاری و فقر و برهنگی و بی خانمانی خود را فریاد کرده اند. اما در هیچ کجا هیچ کس هیچ پاسخی به شکایت ها و اعتراض ها و فریادهای آنان نداده است. 250 کارگر به دنبال همه این اعتراض ها و بی نتیجه ماندن آن ها یک بار دیگر در مقابل ساختمان کارخانه اجتماع کردند و خواستار پرداخت دستمزدهای معوقه 5 ماهه و تضمین اشتغال خویش شدند.

منبع: ایلنا

17 فروردین 88

صدور حکم زندان برای یک فعال کارگری در سنندج

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، دستگاه قضایی رژیم “طیب ملائی” از فعالان کارگری را به یک سال زندان محکوم کرد.

“طیب ملائی” عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق کمک به برپائی مجمع عمومی کارگری و ارتباط با گروههای مخالف جمهوری اسلامی متهم و به 1 سال زندان محکوم شده که این حکم به مدت 5 سال تعلیق خواهد شد.

اخراج سازی کارگران در شرکت مخابرات سقز 

بر اساس خبر رسیده از شهر سقز، مسئولین اداره مخابرات این شهر  3 کارگر این اداره را اخراج و تصمیم به ادامه اخراج سازی کارگران دارند.

3 کارگر اخراج شده هر یک 10 سال سابقه کار داشته اند و گفته می شود 10 کارگر دیگر که در بخش 118 اداره مخابرات سقز مشغول کار هستند نیز در آستانه اخراج قرار دارند.

بهار 88، با اخراج كارگران آغاز شد

اخراج، كارگران مخابرات را در نخستين روز كاري شوكه كرد

ایلنا: دبیر اجرایی کارگر استان کردستان از اخراج 3 نفر از کارگران خدماتی شرکت مخابرات شهرستان سقز با بیش از 4 سال سابقه کاری خبر داد.
اقبال رضایی تصریح کرد: این کارگران که در واحد آبونمان این شرکت مشغول به کار بوده اند در راستای تصمیم مسوولان مبنی بر تعدیل نیرو و خصوصی سازی اخراج شده اند.
وی در ادامه افزود: همچنین 10 نفر دیگر از نیروهای خدماتی شرکت مخابرات که در واحد 118 مشغول به کاربرده اند نیز به دلیل پیشرفته شدن سیستم این واحد در آستانه اخراج قرار دارند.
رضایی با ابراز نگرانی از وضعیت موجود تاکید کرد: این موضوع موجی از نگرانی را در میان کارگران خدماتی شرکت و مخابرات به وجود آورده است.

17/1/88

آزادی یک فعال کارگری از زندان سنندج با وثیقه 20 میلیون تومانی 

بر اساس خبری که از شهر سنندج رسیده است، “پدرام نصراللهی” فعال کارگری، عضو کمیته هماهنگی برای کمکه به ایجاد تشکلهای کارگری و عضو شورای زنان امروز دوشنبه 17 فروردن ماه از زندان این شهر آزاد شد.

“پدرام نصراللهی” که 2 ماه قبل بازداشت شده بود با وثیقه 20 میلیون تومانی آزاد شده و گفته می شود که شمار زیادی از مردم و فعالین کارگری سنندج از وی استقبال کرده و با روشن کردن چراغ خودروهایشان وی را تا منزلش همراهی کرده اند.

لازم به ذکر است که “برهان سعیدی” دیگر فعال کارگری نیز که همزمان با “پدرام نصراللهی” بازداشت شده بود همچنان در زندان به سر می برد.

تجمع اعتراضی کارگران “فرش پارس” قزوین 

کارگران کارخانه “فرش پارس” قزوین در اعتراض به عدم پرداخت حقوق معوقه خود در مقابل  کارخانه مذبور دست به تجمع زده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند.

250 کارگر کارخانه فرش پارس 5 ماه دستمزدهای معوقه خود را دریافت نکرده و طی ماههای گذشته نیز در مقابل وزارت کار و دفتر مرکزی کارخانه در تهران اقدام به تجمع نموده بودند، اما تاکنون اقدامکی جهت پرداخت مطالبات آنان انجام نشده است.

دو خبر از اعتصاب کارگران در شهر اراک 

کارگران کارخانه های ” آذر آب” و ” واگن پارس” که در شهر اراک واقع شده اند در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود اعتصاب کردند.

کارگران کارخانه “آذر آب” روز 16 فروردین در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه در کارخانه حضور پیدا کرده و در یک اعتصاب هماهنگ از آغاز به کار کارخانه جلوگیری کردند.

در حرکت مشابهی در روز 16 فروردین، کارگران کارخانه ” واگن پارس” با حضور در کارخانه و خودداری از کار، در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود اعتصاب کردند.

کارگران هر دو کارخانه اعلام کرده اند که تا دریافت تمامی مطالبات خویش به اعتصاب ادامه خواهند داد. 

برگزاری تجمع اعتراضی کارگران اخراج شده کارخانه نوشابه سامان

جمعی از کارگران اخراج شده نوشابه سامان در اعتراض به اخراج خود در مقابل کارخانه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

گزارشها حاکیست کارفرمای این کارخانه علت اخراج کارگران را زیاد بودن تعداد کارگران بیان نموده است. کارگران اخراج شده خواهان بازگشت به کار شده اند. گفته می شود تعداد کارگران اخراجی تا سقف 400 نفر افزایش خواهد یافت.

اخراج، كارگران ساسان را نيز غافلگير كرد

ایلنا: در چهارمین روز از پایان تعطیلات نوروزی، جمعی از کارگران تازه اخراج شده نوشابه سازی سامان در اعتراض به اخراج خود مقابل کارخانه تجمع کردند.
به گفته این کارگران، مدیریت کارخانه در واپسین روزهای سال گذشته تصمیم به اخراج آنها گرفته است و این کارگران پس از اتمام تعطیلات 2 هفته‌ای عید و مراجعه به کارخانه از این اقدام مطلع شده اند.
یکی از کارگران با بیان اینکه سال گذشته قرار بود به هر کارگر اخراجی تا سه ماه غرامت پرداخت شود، گفت: مدیریت فعلی که در آن زمان تازه در شرکت مستقر شده بود با این استدلال که به کارگران نیاز دارد، از اخراج کارگران جلوگیری کرد.
وی با بیان اینکه اکنون می‌گویند به همه کارگران تنها یک ماه حقوق به عنوان غرامت پرداخت خواهد شد، گفت: این در حالی است که شرکت در شب عید نزدیک به پنج میلیارد تومان درآمد کسب کرده است.
کارگر دیگری با بیان اینکه احتمال دارد که تعداد کارگران اخراجی تا سقف 400 نفر افزایش یابد، گفت: تاکنون تمام اخراج شدگان از کارگران بودند ولی هنوز یک کارمند اخراج نشده است.
به گزارش ایلنا، در میان کارگران تازه اخراج شده نوشابه سازی ساسان کارگران که به تازگی متاهل شده و یاصاحب فرزند شده اند نیز مشاهده می شوند.

17/1/88

اقتصاد ايران در سال 1388 :

دنيای اقتصاد در تاریخ 17 فروزدین 88 از قول : دکتر مسعود نيلی نوشت :
تحليل شرايط اقتصادی کشور در سال آينده سرفصل‌های زير را در برمي‌گيرد:
1 – بحران مالی جهانی
2 – آثار سياست‌های اقتصادی سال‌های اخير ..
3 – تحريم تجاری و مالی
4 – انتخابات
5 – اصلاح قيمت حامل‌های انرژی
هرگونه پيش‌بينی از شرايط آينده، به ناچار برآيندی از اتفاقات ذکر شده در قالب سرفصل‌های پنج‌گانه فوق است. لذا به طور اختصار به توضيح هر يک مي‌پردازيم:
1 – بحران مالی جهانی
بحران مالی جهانی که در ابعاد بزرگ و فراگير خود، از ماه سپتامبر سال گذشته نمايان شد، به سرعت اقتصاد جهانی را تحت‌تاثير قرار داد. آخرين برآوردهای به‌عمل آمده در مورد وضعيت اقتصاد جهانی در سال 2009، منعکس‌کننده رشد نيم‌درصدی اقتصاد جهانی است که نشان مي‌دهد جهان در رکودی بزرگ به‌سر مي‌برد که پس از رکود سال‌های اوليه دهه 1930 ميلادي، بزرگ‌ترين به شمار مي‌رود. پيش‌بينی رشد 6/1- درصدی اقتصاد آمريکا، رشد 8/2- درصدی اقتصاد انگلستان، رشد 5/2- درصدی اقتصاد آلمان و ارقام مشابه براى ساير کشورهای صنعتي، حکايت از آن دارد که اقتصاد جهانی در سال جاری در شرايط ,ويژه, به سر مي‌برد. ابعاد مالی طرح‌هايی که براى مواجهه با بحران ارائه شده‌اند، چه طرح پاولسون و چه طرح نجات اوباما، به‌نحوی نشان‌دهنده اهميت اين شرايط ويژه است. سقوط بازارهای مالی تا زمان نگارش اين مقاله، هنوز متوقف نشده و پيش‌بيني‌های اقتصادی سازمان‌های معتبر، همگی در جهت کاهش، تصحيح مي‌شود. کاهش قابل‌توجه نرخ تورم و تجربه کردن نرخ تورم منفی در آمريکا و نرخ‌های بهره نزديک به صفر، همگی نشان‌دهنده آن هستند که دنيا در مواجهه با آزمونی بزرگ قرار گرفته است.
در ماه‌های پايانی بهار و اوايل تابستان گذشته، پس از سقوط شديد قيمت مسکن در اقتصاد آمريکا، منابع مالی به سمت بازار کالاهای اوليه از جمله نفت سراريز شد و باعث گرديد تا قيمت جهانی نفت با افزايشی بي‌سابقه مواجه شود. تحقق قيمت‌های نزديک به 150‌دلار، براى آنانی که از عوامل موقتی افزايش‌دهنده قيمت مطلع نبودند، اين تلقی را به وجود آورد که قيمت نفت زير يکصد دلار ناممکن است. به هر حال با خشکيدن اعتبارات و کاهش شديد ارزش‌ دارايي‌ها در بازارهای مالي، حباب قيمت نفت ترکيد و ظرف کمتر از دو ماه به حدود
سی دلار رسيد. بحران مالی با سرعتی بسيار بيش از آنچه که پيش‌بينی مي‌شد به بخش واقعی اقتصاد سرايت کرد و شرايط رکود را به وجود آورد. رکود اقتصاد جهاني، تقاضا براى نفت را کاهش داد و کاهش تقاضا، به پايداری قيمت‌های پايين کمک کرد.
اما اين تنها بازار نفت نبود که از بحران مالی جهانی تاثير پذيرفت و بازار فلزات نيز مسيری مشابه نفت را طی کرد. قيمت‌های جهانی فولاد، مس، آلومينيوم، روی و … پس از يک افزايش بي‌سابقه، با سقوط زياد مواجه شدند و به دنبال خود، توليدکنندگان اين محصولات را که در پی رونق جهانی توليد، شرايط مطلوبی را تجربه کرده بودند، دچار مشکلات بزرگ مالی کردند.
بانک‌ها و ساير موسسات مالی که با معضل بزرگ عدم‌بازپرداخت بدهی توسط وام‌گيرندگان مسکن مواجه شده بودند، در نتيجه مشکلات مالی واحدهای صنعتي، در باز پس‌گيری منابع مالی خود از آنان نيز دچار مشکل شدند و دومينوی بحران، دوری از فرآيند رفت و برگشت را در جهت تشديد به راه‌انداخت.
آنگونه که از شواهد و تحليل‌ها پيداست، توقف بحران و رفع رکود، به اين سادگي‌ها ميسر نيست و لذا مي‌توان انتظار داشت که پيامدهای شرايط جديد جهاني، تا مدتی گريبان اقتصاد ما را رها نکند. حال که چنين است مي‌توان به اين سوال پرداخت که کانال‌های انتقال اثرات به اقتصاد کشور کدامند؟ مسلما اولين و مهم‌ترين کانال، قيمت‌های جهانی نفت خام است که تراز پرداخت‌ها و بودجه عمومی را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد. با فشار آمدن بر منابع ارزی کشور، امکان واردات محدود مي‌شود که اين محدوديت يا به صورت اداری بر نظام تجاري، در قالب بازگشت به نظام سهميه‌بندی ارزي، تحميل مي‌شود يا از طريق افزايش نرخ ارز بروز مي‌کند. از سوی ديگر، کاهش قيمت نفت درآمدهای بودجه‌ را تحت‌تاثير قرار داده و منابع آن را کم مي‌کند.
2 – آثار سياست‌های اقتصادی سال‌های اخير
قيمت‌های جهانی نفت خام از سال 1378، با شيبی ملايم شروع به افزايش کرد، اما شتاب افزايشي، از سال 1383 شدت گرفت و در نتيجه آن، کشورهای صادرکننده نفت از جمله کشور ما، با يک انفجار درآمدی مواجه شدند. اين انفجار درآمدی به دنبال خود تقاضايی سنگين اجتماعی را ايجاد کرد و مهم‌ترين محور در اين تقاضا، نوعی نمود عينی پيدا کردن بهبود بازار نفت در زندگی روزمره مردم بود. همزمانی اين تحول با انتخابات رياست‌جمهوری نهم، منجر به آن شد که فضای انتخاباتی به عرصه رقابت براى دادن امتيازات بيشتر به مردم تبديل شود و مردم، در اين رقابت، به کسی راى دادند که وعده رساندن نفت به نزديک‌ترين فاصله ممکن يعنی سفره‌های آنان را داده بود. روسای دولت‌های قبلي، همواره وقتی با درخواست‌های متعدد براى رفع نيازها برخورد مي‌کردند، به طور طبيعی با اين سوال مواجه مي‌شدند که ,از کجا بياوريم؟, اما در شرايط وفور منابع نفتي، اين سوال، موضوعيت خود را از دست داد و برعکس، رقابت بر سر خرج‌کردن شکل گرفت. دولتمردان جديد، در اولين تجربه مديريتی خود در اين سطح وقتی با انبوهی از نيازها در سرتاسر کشور مواجه مي‌شدند و خزانه مملو از ارز حاصل صادرات نفت را هم مشاهده مي‌کردند، به‌نظرشان مي‌رسيد که مي‌توان ظرف مدتی کوتاه، کمبودها را برطرف کرد و محروميت را از کشور زدود.
لذا به‌رغم هشدارهای مكرر مبني‌بر وقوع بيماری هلندی و آثار ناشی از آن، بودجه سال 1384، بي‌باکانه با يک متمم افزايش يافت و بودجه سال 1385 نيز در همين راستا بيش از 50‌درصد، رشد کرد.
تامين ريال براى بودجه‌های افزايش يافته، تنها از طريق افزايش فروش ارز به بانک مرکزی مي‌توانست صورت گيرد و بانک مرکزی نيز، بخشی از ارزهای خريداری شده را به واردکنندگان و تجار مي‌فروخت و بخشی را نيز نزد خود نگه مي‌داشت. آنچه که به تجار فروخته مي‌شد، صرف واردات مي‌گرديد و آنچه در بانک مرکزی مي‌ماند، پايه پولی را افزايش مي‌داد که متعاقب آن بر حجم نقدينگی افزوده مي‌شد. لذا حاصل سياست‌های اعمال شده رشد قابل‌توجه حجم نقدينگی (در حد 40‌درصد در سال) و رشد بالای واردات، در نتيجه رشد شديد بودجه سالانه بود.
همزمان با رشد زياد بودجه که پيامدهای آن افزايش رشد نقدينگی و واردات بود، سه اتفاق مهم ديگر نيز روی داد. اول، قيمت انرژي، براساس مصوبه مجلس هفتم، تثبيت شد. اين در حالی است که تورم همچنان دو رقمی بود. نتيجه اين تصميم آن بود که قيمت نسبی انرژی بسيار پايين آمد. مصرف انرژی به شدت افزايش يافت، در حالی که در نتيجه عدم‌سودآوري، سرمايه‌گذاری در بخش انرژی با کاهش مواجه شد. راه‌حل مشکل براى گذران امور جاری و نه سرمايه‌گذاري، برداشت از حساب ذخيره ارزی براى کمک به شرکت‌های توليد‌کننده انرژی بود. لذا وابستگی بودجه به نفت افزايش پيدا کرد، سلامتی مردم به خاطر آلودگی زياد هوا در نتيجه مصرف بسيار زياد انرژی با مخاطره مواجه شد و کشور وارد يک دوره دشوار کمبود انرژی گرديد.
دوم، در نتيجه عرضه زياد ارز حاصل از صادرات نفت به بازار، نرخ ارز تثبيت شد. تثبيت نرخ ارز در شرايطی صورت مي‌گرفت که تورم، در نتيجه رشد زياد حجم نقدينگی از سال 1385 شروع به افزايش کرده بود. افزايش نرخ تورم در کنار تثبيت نرخ ارز همراه با واردات زياد، رقابت‌پذيری محصولات داخلی را به شدت کاهش داد و بسياری از توليدات داخلی توجيه اقتصادی خود را از دست دادند، واردات با سرعت جايگزين توليد داخلی شد که حاصل آن کند شدن رشد سرمايه‌گذاری بود.
سوم، نرخ سود تسهيلات، براساس تحليلی اشتباه از دلايل تورم که ريشه مشترک در نوع رويکرد به قيمت انرژی داشت، کاهش يافت و باعث شد که از يک طرف رشد سپرده‌گذاری در بانک‌ها کم شود و از طرف ديگر، تقاضا براى دريافت تسهيلات افزايش پيدا کند. نتيجه اين عدم‌تعادل کاملا روشن است، مواجه شدن بانک‌ها با کمبود منابع و روي‌آوردن به بانک مرکزی براى دريافت منابع جديد. به طور طبيعي، استقراض بانک‌ها از بانک مرکزی به معنی افزايش پايه پولی است که به شدت افزايش پايه پولی در نتيجه انباشت دارايي‌های خارجی ناشی از فروش ارز نفتی توسط دولت به بانک مرکزي، مي‌افزود و تورم را افزايش مي‌داد.
کاهش نرخ سود تسهيلات در کنار رکود سنگين بازار بورس و ثابت نگاه داشته شدن نرخ ارز، منجر به آن شد که بخش اصلی فشار تقاضای ايجاد شده در نتيجه رشد بالای حجم نقدينگي، به بازار مسکن منتقل شود و لذا در سال 1386، قيمت مسکن، رشدی کم‌سابقه را تجربه کرد. حباب بازار مسکن در سال 1386، باعث شد تا آنان که صاحب سرمايه بودند، با انگيزه سوداگري، رو به خريد خانه بياورند. هر افزايش جديد، انگيزه‌ای جديد را نيز در پی مي‌آورد و قيمت را باز هم افزايش مي‌داد. آنان که فاقد مسکن بودند و به دنبال تامين مسکن، نه از سر سوداگري، بلکه براى تامين سرپناه، به تدريج تحقق اين خواسته را دشوار و دشوارتر مي‌يافتند. فاصله عظيم ايجاد شده بين ارزش دارايی صاحبان ثروت با نادارها، سال 1386 را به يکی از بدترين سال‌ها به لحاظ توزيع ثروت در کشور تبديل کرد. در پاسخ به افزايش شديد قيمت مسکن، سرمايه‌گذاری در اين بخش افزايش يافت. طوری که عدد رشد ناچيز 3‌درصدی سرمايه‌گذاری سال 1385، به 6‌درصد در سال 1386 ارتقاء يافت. اقتصاد ايران در سال‌های 1385 و 1386، تمام علائم بالينی بيماری هلندی را از خود به نمايش مي‌گذاشت. پيش‌بيني‌های به‌عمل آمده از جانب نگارنده در سال ‍1384، البته با کمال تاسف، به طور کامل تحقق يافت.
هر چند قيمت نفت در سال 1386 و نيمه اول سال 1387، همچنان آهنگ صعودی داشت، اما از آنجا که اثرات منفی ثابت نگاه‌داشته شدن نرخ ارز و قيمت انرژی و پايين آوردن نرخ سود تسهيلات، بر وفور منابع غلبه مي‌کرد، آثار وفور منابع، هر چه کمتر در اقتصاد ظاهر مي‌شد. کم‌کم، سرخی موقتی زير پوست سال‌های 1384 و 1385 رنگ‌ مي‌باخت و چهره تکيده و زرد بيمار نمايان‌تر مي‌شد.
از اواسط سال 1386، بانک مرکزي، در حدود اختيارات خود، بر جزيی از پايه پولی که به رابطه بين بانک مرکزی و بانک‌های تجاری مربوط مي‌شد، مهار زد و رشد آن را متوقف کرد. از سوی ديگر، انتشار چک‌پول توسط بانک‌های تجاری را نيز ممنوع کرده و آنها را وادار ساخت تا از چک‌پول‌های منتشر شده توسط بانک مرکزی خريداری کنند. همزمان با اين اقدام، افزايش دارايي‌های خارجی بانک‌ مرکزی نيز متوقف شد. لذا، به يکباره، رشد حجم نقدينگی با يک شوک منفی بزرگ در سال جاری مواجه شد. کاهش شديد رشد نقدينگي، همراه با تثبيت نرخ پايين بهره و نرخ افزايش‌يابنده تورم، بانک‌ها را با مشکل جدی کمبود منابع مواجه کرد. حاصل آن بود که بانک‌ها در حاشيه خطر قرار گرفتند و تحرک ايجاد شده در بخش مسکن نيز متوقف شد. برآوردهای نگارنده براساس رشد منفی قابل‌توجه بودجه عمرانی و رکود بخش مسکن و کندی قابل‌توجه فعاليت در بخش صنعت، در کنار خشکسالی کشاورزي، نرخ رشد منفی سرمايه‌گذاری ثابت ناخالص داخلی در سال 1387 و رشدی بسيار پايين (در حدود 4‌درصد) براى کل اقتصاد است.
در مجموع، طی سال‌های اخير، بخش مخارج اقتصاد شامل مخارج دولت واردات، مصرف انرژی و مصرف خصوصي، با اتکاء به درآمدهای موقتی نفت، با ثباتی زياد افزايش يافت. افزايش‌هايی که سطوحی از مصرف را رقم زده که کاهش آن بسيار دشوار به نظر مي‌رسد. اينک با کاهش قابل‌توجه قيمت نفت، بودجه دولت با کسری زياد مواجه شده، تراز پرداخت‌ها نه تنها بخش بزرگی از درآمدهای نفتي، بلکه بخش بزرگی از صادرات غيرنفتی را هم که عملا وابسته به نفت بوده، از دست داده است. انرژی بي‌مهابا رشد مي‌کند، در حالی که توليدی در کار نيست و لذا تراز انرژی منفی است. بانک‌ها با کمبود شديد منابع مواجهند و توليد در رکود به‌سر مي‌برد. اقتصاد کم رمقِ ايران که يک چرخه رونق نفتی را پشت سر گذاشته اينک مي‌خواهد دوران سخت پيش‌رو را تجربه کند.
3 – تحريم تجاری و مالی
اقتصاد ايران طی قريب به سي‌سال گذشته، همواره به نوعی با پديده تحريم مواجه بوده است. دسترسی ما به برخی از تکنولوژي‌ها همواره ناممکن بوده و برخی از کالاها را همواره گران‌تر تهيه کرده‌ايم. مطالعات متعدد به‌عمل آمده در مورد تحريم‌های تجاري، حاکی از آن است که اين نوع تحريم‌ها، ضمن تحميل هزينه‌هايی به کشورهای تحريم‌شونده، ناموفق بوده‌اند. تحريم به لحاظ اقتصادي، نوعی مانع غيرتعرفه‌ای تجاری محسوب مي‌شود که عملا توليدکنندگان داخلی را که به دليل ثابت نگاه داشته شدن نرخ ارز، قدرت رقابت خود را از دست مي‌دهند، به درجاتی حفظ مي‌کند. اما دو نکته مهم در اين مورد قابل‌توجه است که اهميت آن را گوشزد مي‌نمايد. اول حوزه پوشش تحريم و دوم ظهور بعد جديدی از آن در حوزه مالی است. طی سال‌های اخير، تحريم در هر دو بعد کشور- کالا، گسترش يافته است. تعداد کشورهای تحريم‌کننده و تنوع کالاهای مورد تحريم، افزايش يافته است. از آنجا که توليد، در بسياری از حوزه‌ها وابسته به محصولات وارداتی است، طبيعتا اثرات اين پديده مي‌تواند قابل‌توجه باشد. از سوی ديگر، با توجه به گسترش چشمگير تکنولوژی اطلاعات و در نتيجه فراهم شدن امکان اعمال کنترل بر مبادلات مالي، تحريم وقتی نظام‌های مالی شامل بانک‌ها و بيمه‌ها را در بر مي‌گيرد، داراى اثرات بيشتری خواهد بود.
4 – انتخابات
کشور ما را مي‌توان کشور انتخابات ناميد. انتخابات رياست‌جمهوری (چهار سال يکبار)، انتخابات مجلس شوراى اسلامی (چهار سال يکبار) با فاصله دو سال از انتخابات قبلي، انتخابات شوراهای شهری (در ميانه اين‌دو)، انبوه سازمان نايافته مردم را در مواجهه با انتخاب افرادی قرار مي‌دهد که معمولا تنها وعده مي‌دهند بدون آن که به جز راى از آنان چيزی مطالبه کنند. کسی کار بيشتر نمي‌خواهد، تلاش فزون‌تر مطالبه نمي‌کند، مردم را بسيار خوب و محترم و بي‌نظير توصيف مي‌کند و تنها از آن راى مي‌خواهد. آنچه که اين نامعادله بزرگ را به تعادل مي‌کشاند، نفت است و زمين و هوا ! ! در واقع در سطح کشور و انتخابات‌ ملی نفت و در حوزه شهرها، زمين و هوای شهرها.
کشور ما در سال آينده، قرار است يکی ديگر از اين انتخابات‌ها را تجربه کند. نگارنده بر آن نيست که وجه سياسی انتخابات را مورد تحليل قرار دهد. بلکه برآنيم که به تحليل اثر انتخابات بر شرايط اقتصادی کشور در سال آينده بپردازيم. اولين عامل اثرگذار بر شرايط اقتصادی سال آينده، عدم‌قطعيت طبيعی حاکم بر فضای انتخابات است. در فضای انتخاباتي، هر چه فاصله بين گرايش‌های رقيب بيشتر باشد، عدم‌قطعيت انتخاباتي، اثرات کند‌کننده بيشتری بر فعاليت‌های اقتصادی خواهد داشت. با توجه به رويکردهای خاص دولت موجود به سياستگذاري، فاصله ميان گرايش‌ها در اين انتخابات بسيار خواهد بود.
از سوی ديگر، درست در شرايطی که به دليل اثرات بحران مالی جهانی و تلاقی آن با مسائل بودجه واردات و صادرات، نظام بانکی و …، نظام تصميم‌گيري‌ نيازمند انسجام هر چه بيشتر و تدبير امور با ديدی حداقل ميان مدت است، فضای انتخاباتي، افق تصميم‌گيری را به بازه کمتر از چند ماه کاهش داده است. ميزان دقت بکار گرفته شده در تنظيم بودجه سال آينده، چگونگی اتخاذ تصميم در مورد ميزان واردات در چند ماه آينده و ميزان اهميتی که تصميم‌گيرنده به به‌کارگيری ارز محدود موجود براى پايين نگاه‌داشتن قيمت‌ها در ماه‌های آينده، نسبت به ثبات اقتصادی کل سال 1388، قائل است همگی در زمره آثار و تبعات انتخابات بر شرايط اقتصادی در سال آينده قرار مي‌گيرند. به راستی چرا در کشور ما، برنامه‌ای براى مقابله با آثار بحران مالی جهانی تهيه نشده و نمي‌شود. آيا به اين دليل نيست که افق زمانی تصميم‌گيری هرچه مي‌گذرد به واحد حتی کمتر از چند ماه کاهش پيدا مي‌کند؟
5 – اصلاح قيمت حامل‌های انرژی
واقعيت آن است که نظام تصميم‌گيری ما، نتوانسته است در مورد سه قيمت مهم و تعيين‌کننده در اقتصاد به جمع‌بندی مشخصی برسد. اين سه قيمت عبارتند از:
نرخ ارز، قيمت انرژی و نرخ سود بانکی. از يک طرف واقعيت‌های موجود، فشار خود را به نظام تصميم‌گيری وارد مي‌کنند و از طرف ديگر آرمان‌های تصميم‌گيرندگان ما، در خلاف مسير واقعيات در حرکت‌اند.
سياستگذاران، نرخ ارز پايين، سطح نازل قيمت‌ها و نرخ سود بانکی صفر را آرزو مي‌کنند، اما اقدامات و سياست‌هايی را که اتخاذ مي‌کنند در تعارض با اين اهداف قرار دارد. دولت‌ها در پايان عمرشان به جمع‌بندی مي‌رسند که قيمت انرژی را اصلاح کنند، اما مجالس قانون‌گذاری در عمل همواره با آن مخالفت کرده‌اند. يک تفاوت عمده در سال 1388 وجود دارد که حائز اهميت است و آن اينکه، فشار بودجه، اصلاح ,قابل‌توجه, قيمت انرژی را اجتناب‌ناپذير کرده است. بنابراين به نظر مي‌رسد که در سال آينده، افزايش‌هايی در مقياس چند صد درصد را در قيمت برخی حامل‌های انرژی شاهد باشيم. نکته اصلی و بسيار مهم آن است که ضمن اينکه اين تغيير اجتناب‌ناپذير است، اما اگر همراه (يا به عبارت صحيح‌تر پس از) اصلاح نرخ ارز و نرخ سود بانکی نباشد، ما را با شرايطی بسيار پيچيده مواجه خواهد کرد.
جمع‌بندی
نگارنده اين سطور، سال‌های بسيار سخت (و شايد سخت‌ترين سال‌ها) را از نزديک در عرصه سياست‌گذاری مشاهده کرده است. سال 1367، دو مولفه: شرايط جنگی و قيمت‌های پايين نفت با يکديگر تلاقی کردند و ديديم که دشواري‌های زيادی به اقتصاد و سياست تحميل شد. سال 1377، دو مولفه رکود اقتصادی آغاز شده از سال 1375 با قيمت‌های پايين نفت با يکديگر تلاقی کردند و شرايط دشواری را ايجاد کردند. اما اينک در سال 1388، پنج مولفه ذکر شده در صدر مقاله همزمان اقتصاد کشور را بطور جدی مورد تهديد قرار داده‌اند. در صورتی که نگاهی همه جانبه‌نگر و علمی بر اقتصاد حاکم نباشد، سال جارى مي‌تواند بسيار سخت‌تر از سال‌های سخت گذشته باشد. آيا اهميت دشواری محتمل پيش‌رو به درستی درک شده و جايي، کسی به اين موضوع فکر مي‌کند؟
منبع: رستاك

تجمع اعتراض آميز کارگران فرش پارس:

به گزارش ايلنا در تاریخ 17 فروزدین 88 آمده است : دبيراجرايی خانه کارگر استان قزوين از تجمع اعتراض آميز کارگران فرش پارس برای چندمين بار خبر داد و گفت: صبح امروز 250 نفر از کارگران اين واحد مقابل کارخانه تجمع کرده اند.
عيدعلی کريمی اظهار داشت: اين تجمع در اعتراض به پرداخت نشدن پنج ماه حقوق و وضعيت نابسامان کارخانه صورت گرفته است.
وی در ادامه تاکيد کرد: قرار بر اين بوده است که اين کارخانه به مدت يک هفته تعطيل شود اما با صحبت های اعضای شورای اين واحد وضعيت به روال گذشته بازگشت.
گفتنی است کارگران فرش پارس طی ماه های گذشته نيز مقابل وزارت کار استان تهران و دفتر مرکزی اين شرکت واقع در تهران، دست به تجمع زده بودند.

دو سوم از دستمزد کارگران بابت اجاره مسکن خرج مي‌شود :

به گزارش ايلنا در تاریخ 17 فروردین 88 آمده است : دبير اجرايی خانه کارگر استان زنجان اظهار داشت: ميزان دستمزد کارگران به هيچ عنوان پاسخگوی هزينه های زندگی نيست و بيش از دو سوم از آن به پرداخت اجاره مسکن تعلق مي‌يابد.
مرتضی ريحانيان در ادامه تصريح کرد: هزينه های بالای زندگی و بالا بودن نرخ تورم موجب شده است که کارگران در تامين معيشت خود دچار مشکل شوند.
وی با اشاره به وضعيت مسکن کارگران افزود: عدم رسيدگی به وضعيت مسکن کارگران موجب شده است که اين قشر وادار به پرداخت اجاره بهای سنگين و گزاف باشند که در نتيجه دو سوم از حداقل دستمزد کارگران به اين مساله اختصاص يابد که موجب به بار آمدن مشکلات بسياری مي‌شود.

شروع كار در ایران خودرو با قدرت نمایی نیروهای انتظامی

كار در ایران خودرو در سال جدید در پانزدهم فروردین 1388 با قدرت نمایی نیروهای انتظامی در سالن اجتماعات این شركت و با سخنرانی «منطقی» مدیر عامل شركت آغاز شد.حضور نیروهای حراست در گوشه ای از عكس به طور کاملاً گویا نشان دهنده ادامه سركوب و خفقان در این شركت است. در حالی كه بیش از ده هزار نفر از كارگران ایران خودرو در سالن سخنرانی جمع شده بودند نیروهای حراستی و امنیتی با تدابیر خاص برای جلوگیری ازهرگونه حركت كارگران محل سالن را تحت شدیترین تدابیر امنیتی قرار داده بودند. نیروهای گشت ویژه همراه با موتور سواران با قدرت نمایی می خواستند به كارگران نشان بدهند كه در شروع كار با ما طرف هستید. اینجا ایران خودرو است، یك پادگان نظامی. هر گونه آزادی و تشكل ممنوع است. هرگونه اعتصاب و اعتراض ممنوع است. 

منبع: خودروکار

17 فروردین

بیکارسازی کارگران در کارخانه ساسان

این فقط شرکت مخابرات سقز نیست که روز نخست کاری سال 88 را با اعلام خبر اخراج 13 کارگر آغاز کرده است. برخی سرمایه داران مراکز دیگر کار و تولید دیگر نیز همین کار را کرده اند. کارگران شرکت نوشابه سازی ساسان پس از دو هفته تعطیلی به کارخانه بازمی گردند، اما صاحبان سرمایه از ورود آن ها به محیط کار جلوگیری می کنند. اعلام خبر اخراج همه کارگران را شوکه می کند و آنان بسیار خشمگین و عاصی دست به اعتراض می زنند. بر اساس مذاکرات قبلی قرار بوده است که هر کارگر اخراجی کارخانه 3 ماه غرامت دریافت کند اما سرمایه داران اعلام کرده اند که بیش از یک ماه پرداخت نخواهند کرد. شواهد حاکی است که دامنه بیکارسازی ها بسیار وسیع خواهد بود و شامل حدود 400 کارگر خواهد شد. سرمایه داران شرکت ساسان در سال پیش از محل استثمار همین کارگرانی که اینک به برهوت بیکاری و گرسنگی پرتاب می شوند سودهای نجومی به دست آورده اند. فقط یک قلم از این سودهای سرسام آور 5 میلیارد تومان گزارش شده است.  حتی فقط همین یک قلم سود بیش از کل حقوقی است که 2000 کارگر در طول یک سال دریافت می کنند. کارگرانی که حکم اخراج دریافت کرده اند در وضعیت روحی بسیاربدی قرار دارند. دورنمای  بیکار ماندن محتوم و عدم امکان فروش نیروی کار، گرسنگی و فقر و سرگردانی و بی خانمانی و همه مصائب ناشی از بیکاری به صورت هولناکی بر زندگی آنان سنگینی می کند. آنان به جنایات کارفرمایان اعتراض دارند و خواستار ادامه اشتغال خویش هستند.

منبع: ایلنا

17 فروردین 88

اخراج کارگران از شرکت مخابرات سقز

شرکت مخابرات شهر سقز 3 کارگر را اخراج و 10 نفر دیگر را در آستانه بیکاری قرار داده است. اعلام خبر این اخراج ها خیر مقدمی است که دولت سرمایه داری در نخستین روز کاری سال 88 به این کارگران ابلاغ کرده است. سه کارگر که هر کدام 4 سال در این شرکت کار کرده و استثمار شده اند روز اول شروع کار در سال جدید وارد شرکت می شوند تا به روال معمول کار خویش را آغاز کنند. در همین اثنا مسئولان شرکت به آنان اطلاع می دهند که مشمول اخراج قرار گرفته اند و باید محل کار را ترک گویند. شرکت همچنین اعلام کرده است که 10 کارگر دیگر نیز از قسمت 118 بیکار خواهند شد. خبر اخراج ها موجی از وحشت و اضطراب را بر فضای زندگی کارگران حاکم کرده است، به گونه ای که کارگران به ادامه اشتغال خود در روزهای آینده امیدوار نیستند.  

منبع: ایلنا

17 فروردین 88

بردگی مزدی معلمان تحت قوانین  برده داری روم باستان

فروش نیروی کار حتی در بهترین شرایط متضمن جداسازی کامل کارگر از روند کار و محرومیت کامل وی از هر نوع آزادی و حق دخالت در سرنوشت کار و تولید و زندگی اجتماعی خویش است. این حکم کلی سرمایه است و تا نظام سرمایه داری پابرجاست چنین خواهد بود. اما تاریخ حیات سرمایه داری در لحظه لحظه خود تاریخ پیکار طبقاتی و مبارزه و عصیان و قهر و قیام و انقلاب توده های کارگر علیه شدت استثمار و فشار ستم و بی حقوقی ها و سیه روزی های ناشی از موجودیت این نظام است. کارگران برخی جاها در جریان این پیکار مستمر تاریخی عقب نشینی هایی را بر سرمایه داران و دولت آن ها تحمیل کرده و تغییراتی را به نفع بهبود شرایط کار و وضعیت معیشتی خویش بر صاحبان سرمایه ایجاد نموده اند. اما جنبش کارگری ایران با کمال تأسف و به دلایلی که در اینجا مجال شرح آن نیست در هیچ دوره ای قادر به دستیابی به چنین موفقیت هایی نشده است. در اینجا، برعکس، سرمایه است که یکه تاز و بی عنان بر حق و حقوق اولیه بردگان مزدی شمشیر کشیده  و می کشد تا از این طریق حجم سودهای خود را عظیم تر و عظیم تر سازد. این وضع در طول چند دهه اخیر حتی از گذشته های دور نیز رقت بارتر بوده است. هر سالی که گذشته فشار سرمایه بر شرایط کار و معیشت توده های کارگر ابعادی بسیار هولناک تر و مرگبارتر به خود گرفته است. روند این فشار و سیر صعودی و شدت و وسعت آن به گونه ای است که حتی پیش بینی مراحل بعدی آن کار آسانی نیست. ابداعات و کشفیات ارتجاعی و برده دارانه سرمایه داران و دولت آن ها برای افزایش فشار تهاجم و تطاول به هست و نیست کارگران چنان وسیع و حاد و پرشتاب است که نمی توان از عوارض آینده آن گزارش دقیقی به دست داد. برای درک ابعاد این افزایش فشار کافی است به شروطی که وزارت آموزش و پرورش دولت سرمایه در مورد استخدام کارگران معلم تنظیم کرده نگاه کنیم. در متن این تعهد بر نکات زیر تأکید شده است :

-         پذیرش بدون هیچ قید و شرط کلیه دستورات اداره متبوع  

-         محرومیت کامل از هر نوع تقاضای انتقال یا مأموریت

-         سلب کامل و بدون چون و چرای هر نوع حق  اعتراض به هر نوع تصمیم مسؤلان آموزش و پرورش

-         ممنوعیت تقاضای انتقال به تبعیت از انتقال احتمالی همسر

-         پرداخت کلیه خسارت های مطالبه شده از سوی اداره متبوع در صورت تخلف در موارد فوق
 

منبع:  آژانس ایران خبر

17 فروردین 88

   احضار مجدد رضا دهقان :

بنا به اخبار رسیده از ایران در تاریخ 6 آپریل 2009 ، رضا دهقان برای ادای پاره ای از توضیحات به شعبه 28 دادگاه انقلاب احضار شد. وی باید روز 18 فروردین 88 به این شعبه مراجعه نماید. این فعال کارگری و عضو سندیکای کارگران نقاش در آبان و آذر سال 86 در زندان انفرادی اوین بازداشت بود.

اعتصاب کارگران هفت تپه:

طبق خبر ارسالی به این کمیته امروز سه شنبه ۱٨/١/٨٨ کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به کم کردن اضافه کاری و عدم پرداخت دست مزد هایشان و نیز اعتراض به دستگیری علی نجاتی رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در محل کارخانه دست به اعتصاب زده اند.

این کمیته ضمن پشتیبانی از این حرکت کارگران هفت تپه ، خواهان حمایت گسترده ی افراد و گروه ها و پوشش دادن خبری و حمایتی از کارگران نیشکر هفت تپه میباشد.

اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد.

        کمیته دفاع از کارگران هفت تپه

                   ۱٨/١/٨٨

خودداری ازحضوردرکلاسهای درس توسط دانش آموزان هنرستان کارودانش روستای “گشکی” از توابع کامیاران

بنا به خبر رسیده از شهر کامیاران، روز سه شنبه 18 فروردین دانش آموزان روستاهای “گازرخانی” و “تیله کو” در نارضایتی به عم ارائه سرویس رفت و برگشت به هنرستان روستای “گشکی” دست به اعتصاب زده و از رفتن به کلاسهای درس خوداری کردند.

خبر رسیده حاکیست که در هنرستان کار و دانش روستای “گشکی” دانش آموزان 12 روستا مشغول به تحصیل هستند که  اداره آموزش و پرورش شهرستان کامیاران از ارائه سرویس رفت و برگشت به آنان خودداری می نماید. دانش آموزان اعتصابی از سایر دانش آموزان خواسته اند جهت دستیابی به خواست بر خورداری از سویس از آنان حمایت و به اعتصاب آنان پیوسته و اعلام کردند تا رسیدن به خواسته خود به اعتصابشان ادامه خواهند داد.

لازم به ذکر است که در سال گذشته به علت عدم ارائه سرویس یک دانش آموز با نام “جلال حکم آبادی” دچار حادثه شده و جانش را از دست داده است.

              تجمع معترضان به آزمون كانون وكلا در مقابل مجلس :

به گزارش خبرگزاری فارس در تاریخ 18 فروردین 88 آمده است : جمعى از معترضان به آزمون كانون وكلاى مركز در سال 87، صبح امروز در مقابل مجلس شوراى اسلامى تجمع كردند.
تجمع‌كنندگان كه حدود 25 نفر هستند و خود را نماينده 80 تن از معترضان به سئوالات آزمون كانون وكلاى مركز در سال گذشته معرفى مي‌كنند، خواستار اصلاح كليد سئوالات اين آزمون هستند.
اين افراد مي‌گويند سئوالات طرح‌شده در آزمون كانون وكلاى مركز سال 87 با نص صريح قوانين مدنى و جزايى و آئين دادرسى كيفرى مغايرت داشته و بايد اين مسئله مورد رسيدگى قرار گيرد.
آزمون كارآموزى وكالت هر ساله از سوى كانون وكلاى دادگسترى كه نهادى خصوصى است، برگزار مي‌شود اما به گفته معترضان به اين آزمون در سال گذشته، سئوالات طراحى شده نادرست بوده و اين موضوع نيازمند بررسى و اصلاح است.
روز گذشته نيز جندقى رئيس كانون وكلاى دادگسترى به درخواست معترضان از سوى مجلس شوراى اسلامى براى پاسخگويى در اين زمينه احضار شد اما وى از حضور در مجلس و پاسخگويى خوددارى كرد.
معترضين به سئوالات آزمون كانون وكلاى مركز در دستان خود پلاكارد‌هايى را دارند كه روى آنها نوشته شده:‌ ,منتخبان ملت حمايت حمايت, و قرار است دو تن از نمايندگان تجمع‌كنندگان تا ساعتى ديگر با جمعى از نمايندگان مجلس هشتمى كه پيگير بررسى آزمون كانون وكلاى مركز در سال 87 هستند، ديدار كنند.

تجمع اعتراضی كارگران ذوب آهن ملایر

 کارگران کارخانه ذوب آهن ملایر مدت ها است که حقوق ماهانه خود را دریافت نکرده اند. آنان بخشی از دستمزدها را که زیر نام مزایا داده می شود نیز نگرفته اند. از این ها که بگذریم، کارگران از هیچ تضمینی برای اشتغال خود برخوردار نیستند و مدام در معرض اخراج قرار می گیرند. تا کنون شمار زیادی کارگر به بهانه های مختلف اخراج شده اند. موج هراس از بیکارسازی همه کارگران شاغل را نیز فراگرفته است. 100 کارگر ذوب آهن زیر فشار همه این مشکلات روز دوشنبه 17 فروردین در محل کارخانه اجتماع کردند و دست به اعتراض زدند. آنان خواستار پرداخت فوری همه دستمزدها و مزایا و تضمین اشتغال خویش شدند.   

منبع:  آژانس ایران خبر

18 فروردین 88

تجمع اعتراضی دستفروشان در مقابل شهرداری بانه 

بر اساس خبر رسیده از شهر بانه، حدود 300 تن از دستفروشان این شهر در اعتراض به اقدامات ماموران شهرداری بانه در مقابل این اداره دست به تجمع زده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند.

خبر رسیده حاکیست که یکی از اعضای شورای شهر بانه و از سرمایه داران این شهر به وسیله تلفن یکی از دستفروشان با نام”مصطفی خورشیدی” را تهدید و به دستفروشان اعلام کرده است در صورتی که متفرق نشوند از سوی ماموران امنیتی سرکوب خواهند شد.

گفته می شود که پس از این تماس تلفنی “مصطفی خورشیدی” از سوی ماموران امنیتی دستگیر و در بازداشت به سر می برد.

آخرین خبرهای رسیده حاکیست که اعتراض دستفروشان شهر بانه همچنان ادامه دارد و آنان خواستار تعیین محلی برای کسب و کار خود هستند.

تجمع اعتراضی کارگران اخراجی آجرپزی شیل در مقابل اداره کار سنندج

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، کارگران کارخانه “آجر شیل” در مقابل اداره کار سنندج دست به تجمع زده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند.

کارفرمای کارخانه مذبور با بهانه قرار دادن عدم فروش محصولات خود 30 کارگر این کارخانه را اخراج و به آنان اعلام کرده است که به مدت 2 ماه برای دریافت بیمه بیکاری به اداره کار مراجعه نمایند.

کارگران کارخانه “آجر شیل” در جریان این تجمع خواستار رسیدگی به وضعیت شغلی و بازگشت به کار خود شدند.

برگزاری دادگاه دو فعال کارگری در شهر مریوان

بر اساس خبر رسیده از شهر مریوان، دادگاه رسیدگی به اتهامات دو تن از فعالین کارگری این شهر برگزار شده است.

“سلام قادری” و “خالد اسدی” به اتهام در اختیار داشتن گیرنده ماهواره دادگاهی شده و سپس به زندان مریوان منتقل شده اند.

احضار دو فعال کارگری به اداره اطلاعات سقز

بنا به خبر رسیده از شهر سقز، روز دوشنبه 17 فروردین، اداره اطلاعات شهر سقز دو تن از فعالان کارگری این شهر را احضار و مورد بازجویی قرار داد.

“صديق فرج زاده” و “جمال كريم زاده” از اعضای كميته هماهنگي برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، پس از مراجعه به اداره اطلاعات سقز و 4 ساعت بازجویی، تا اطلاع ثانوی آزاد شد‌ه‌اند.

آغاز موج  اخراج و بیکار سازی کارگران در شرکت زمزم کرمانشاه 

بر اساس گزارش “کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری”، موجی از اخراج و بیکار سازی کارگران در شرکت زمزم کرمانشاه آغاز شده است.

گزارش فوق حاکیست که مدیران شرکت زمزم کرمانشاه تصمیم به اخراج 24 تن از کارگران گرفته و در اولین اقدام 8 تن از آنان را بیکار کرده اند.

کارگران اخراجی بین 10 تا 16 سال سابقه کار دارند و 16 کارگر دیگر نیز در آستانه بیکاری قرار دارند.

آخرین خبر از وضعیت “علی نجاتی” رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

بنا به گزارش “كميته دفاع از كارگران هفت تپه”، پس از یک ماه پیگیری سرانجام همسر “علی نجاتی”، رئیس هیئت مدیره کارگران نیشکر هفت تپه به مدت چند دقیقه با همسرش در اداره اطلاعاع اهواز دیدار کرده است.

“علی نجاتی” در جریان دیدار با همسرش بار دیگر بر حق کارگران نیشکر هفت تپه برای مبارزه جهت دستیابی به خواستاهیشان تاکید و گفته است که  هیچ گونه اتهامی به کارگران نیشکر هفت تپه و نمایندگانشان وارد نیست.

گفتنی است که “علی نجاتی” روز 18 اسفند  ماه سال گذشته از سوی ماموران امنیتی رژیم بازداشت و اکنون در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به سر میبرد تجمع اعتراضی حاشيه‌نشينان شهر زاهدان در تهران  

بنا به گزارش خبرگزاریهای ایران، جمعی از حاشيه‌نشينان شهر زاهدان در اعتراض به احتمال تخریب منازلشان توسط ارگانهای حکومتی در استان سیستان و بلوچستان در مقابل مجلس رژیم تجمع كردند.

200 نفر به نمایندگی از 600 خانوار، که از سوی شورای حفاظت از اراضی و منابع طبيعی زاهدان به آنان ابلاغ گردیده بود که منازلشان تخریب خواهد شد، در این اعتراض حضور داشتند.

اعتراض کنندگان در مقابل مجلس، از نمایندگان و مسئولان حکومتی درخواست رسیدگی به مطالبات خود و جلوگیری از تخریب منازلشان را نمودند.

بخشی از معترضین اعلام کردند که به مدت 30 سال است در این محل سکونت دارند.

اعتصاب کارگران هفت تپه

طبق خبر ارسالی به این کمیته امروز سه شنبه ۱٨/١/٨٨ کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به کم کردن اضافه کاری و عدم پرداخت دست مزد هایشان و نیز اعتراض به دستگیری علی نجاتی رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در محل کارخانه دست به اعتصاب زده اند.

این کمیته ضمن پشتیبانی از این حرکت کارگران هفت تپه ، خواهان حمایت گسترده ی افراد و گروه ها و پوشش دادن خبری و حمایتی از کارگران نیشکر هفت تپه میباشد.

اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد. 

کمیته دفاع از کارگران هفت تپه

کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اعتصاب کردند 

بنا به گزارش کمیته دفاع از کارگران هفت تپه، کارگران نیشکر هفت تپه اعتصاب گسترده ای را آغاز کردند.

روز سه شنبه ۱٨ فروردین، کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به کاهش اضافه کاری و عدم پرداخت دستمزد هایشان و نیز اعتراض به دستگیری “علی نجاتی” رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در محل کارخانه دست به اعتصاب زده اند.

علی نجاتی باید فورا و بی قید و شرط آزاد شود
 اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه با عقب نشینی مدیریت کارخانه پایان گرفت

بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه که از صبح امروز مورخه 18/1/88 آغاز شده بود ساعت یازده صبح پایان گرفت.

در این اعتصاب که حدود 400 کارگر شاغل در قسمت تولید (کارخانه) نیشکر هفت تپه شرکت کرده بودند کارگران خواهان تحقق مطالبات زیر بودند:

1- پرداخت دوماه دستمزد معوقه کارگران 2- عدم قطع اضافه کاری 3- اجرای طرح طبقه بندی مشاغل

کارگران اعتصابی همچنین خواهان آزادی علی نجاتی از زندان شدند.

لازم به یادآوری است سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از مدتها پیش نامه اجرای طرح طبقه بندی مشاغل را از وزارت کار گرفته بود و علیرغم رسیدن این نامه بدست مدیریت کارخانه، این مدیریت آنرا مسکوت گذاشته بود.  همچنین از مدتها پیش زمزمه هایی نیز مبنی بر قطع اضافه کاریها در کارخانه وجود داشت.

بنا بر این گزارش پس از شروع اعتصاب، مدیریت کارخانه به کارگران اعلام کرد اضافه کاریها قطع نخواهد شد و دستمزدهای معوقه آنان طی دو روز آینده پرداخت خواهد گردید. در رابطه با خواست اجرای طرح طبقه بندی مشاغل نیز مدیریت کارخانه از کارگران برای اجرای آن فرصت خواست و به این ترتیب کارگران ساعت یازده صبح امروز به اعتصاب خود پایان دادند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران با حمایت قاطعانه از اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه، بدینوسیله توجه تمامی سازمانها و نهادهای کارگری و حقوق بشری را در سراسر جهان به ادامه بازداشت علی نجاتی رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه جلب میکند و ضمن خواست آزادی فوری و بی قید و شرط آزادی علی نجاتی از زندان،  از تمامی اقدامات عملی و اعتراضات  سایر تشکلها و نهادهای مرتبط با جنبش کارگری در ایران و جهان برای آزادی علی نجاتی از زندان و پایان دادن به تعقیب قضائی و بازداشت اعضای سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه قویا حمایت میکند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران 18 فروردین ماه 88

تجمع کارگران اخراجی لوله سازی اهواز:

به گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر در تاریخ 19 فروردین 88 آمده است :
روزهای پايانی سال 1387خبر اخراج حدود 2000 کارگر شرکت لوله سازی اهواز باعث نگرانی تعداد زيادی از کارگران اين شرکت شد.پس از پايان تعطيلات نوروزی مديران شرکت با عدم انعقاد قرارداد جديد و ممانعت حراست از ورود کارگران به شرکت به همه ی شايعات پايان داده و در مرحله اول بيش از 2000 نفر از اين کارگران را اخراج کردند.
همين امر موجب نارضايتی ها و اعتراضات شديدی از سوی کارگران اخراجی شد که از تاريخ 15/1/1388 تا به اکنون هر روزه جلوی درب اصلی شرکت که مقابل زندان کارون اهواز می باشد تجمع کرده و اعتراض خود را به اين اقدام اعلام می کنند.
بنا به گفته ی فعالان کارگری در لوله سازی طی روز هايی که در تجمع بودند هيچ مسوولی برای رسيدگی و يا پاسخگويی به خواست کارگران حضور نيافتند. اين کارگران اعلام کردند روز های آينده نيز به تجمع اعتراضی خود ادامه خواهند داد.
در اين تجمعات کارگران معترض پلاکارد های در دست داشتند که بر روی آنها نوشته شده بود:
“اصلاح الگوی مصرف با اخراج کارگران لوله سازی اهواز شروع شد”، “ما فرزندان ايرانيم برای حق خود تا آخر می مانيم “، “معيشت زندگی حق مسلم ماست”

فراخوان به کمپین برای آزادی دستگیر شدگان روز جهانی کارگر

 کارگران، تشکل ها و نهادهای کارگری ایران و جهان!

 در روز جهانی کارگر هنگامی که کارگران و خانواده های آنان که بنابر فراخوان کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه(مشتمل بر تشکل های مستقل کارگری ایران) که برای اعلام مطالبات خود و گرامی داشت این روز درپارک لاله تهران گرد هم آمده اند، به همراه تعداد دیگری از مردم حاضر درپارک مورد یورش نیروهای امنیتی-پلیسی و ماموران لباس شخصی قرار گرفتند.این نیروها با انواع ابزار و روش های سرکوب، تعداد زیادی را شدیدا مجروح و بیش از صد و پنجاه نفر را در حالی که مورد ضرب و شتم واقع شده بودند، دستگیر و روانه زندان کردند.از این تعداد هنوز حدود یکصد تن درزندان به سر می برند. این افراد هیچ جرمی مرتکب نشده بودند که این چنین غیر انسانی سرکوب و به بند کشیده شده اند. آنها فقط به خاطر این که همزمان با میلیاردها کارگر دیگر در سراسر دنیا و به دلیل طرح مطالبات میلیون ها انسان در ایران که هر روزه تحقیر می شوند، به دلیل برپاکردن تشکل های مستقل سرکوب می شوند وماه های متمادی حقوقی دریافت نمی کنند، تنها به دلیل این که صدای اعتراض برآورده اند، امروز در بدترین شرایط در زندان هستند. هر روز خانواده هایشان که برای آزادی آن ها در مقابل دادگاه ها و مراجع دیگرقضایی مراجعه می کنند اما با برخوردهای نامناسب و پاسخ های ضد و نقیض مواجه می شوند. ما میلیون ها کارگر و زحمتکش و مساوات طلب نسبت به عزیزان دربند و خانواده هایشان مسئول هستیم و نباید آن ها را تنها بگذاریم. باید فورا متحدانه دست به کار مبارزه ای وسیع تا آزادی همه دستگیر شدگان شویم.

 ما ضمن اعلام این کمپین از تمامی تشکل ها و نهادهای کارگری و حقوق بشر داخلی و بین المللی می خواهیم که با تمامی توان خود و به فراخور امکانات خود و از هر طریق ممکن، ضمن محکوم کردن دستگیری این عزیزان و درخواست برای آزادی بی قید و شرط آنان به حمایت های گوناگون و متناسب با توان خود از این عزیزان و خانواده های آنان و اصرار بر مطالبات اعلام شده در قطعنامه اول ماه مه این کارگران بپردازند.

زنده باد همبستگی طبقاتی کارگران جهان

اعلام حمایت ها، بیانیه ها و گزارش اقدامات انجام شده خود را به این  نشانی بفرستید: campain1may@gmail.com  

نوزده اردیبهشت 88

 کمیته ی برگزاری مراسم روز جهانی کارگر                   

سندیکای كارگران شرکت واحد اتوبوسراني  تهران و حومه

سندیکای كارگران نیشکر هفت تپه

اتحادیه آزاد کارگران ایران

هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش و تزئینات ساختمان

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری شامل:

       – کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری

       - کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

        – جمعی از فعالین کارگری

        – شورای زنان

کانون مدافعان حقوق کارگر

و با حمایت :

 انجمن برق و فلز کرمانشاه- انجمن دفاع از کارگران اخراجی سقز – کمیته دفاع از کارگران هفت تپه – کارگران کارخانه پرریس سنندج- کارخانه بافندگی شین بافت سنندج –- کارگران کارخانجات شاهو- – نساجی کردستان- غرب بافت-آجر شیل -شیرپاک آرا- گونی بافی سما- آرد فجر- نیرو رخش- کارگران بخش خدماتی بیمارستان توحید سنندج -جمعی از بازنشستگان شهرستان سنندج -کارگران شرکت فرش غرب کرمانشاه- کارخانه لاستیک دنا – جمعی از کارگران سیمان قائن – جمعی از کارگران عسلویه…

فراخوان تدارک گردهمايی مشترک روز جهانی کارگر:
(اول ماه مه)
کارگران و همرزمان
روز جهانی کارگر، روز همه ی ما کارگران است ، روز اعتراض به سرمايه داری است. روز فرياد کشيدن عليه سرمايه و حاميان رنگارنگ آن است.
روز جهانی کارگر، ياد آور مبارزات کارگران شيکاگو در 1886 ميلادی يعنی 123 سال پيش است.
همواره سرمايه داری به انباشت سرمايه پرداخته ودر جهت کسب سود بيشتر از هر نوع ابزاربرای تعميق وسرکوب کارگران استفاده می کند، بحران ساختاری سرمايه داری کارگران را روز بروز فقيرتر و خانه خرابتر کرده و می کند، شمشير اخراج همواره روی سر کارگران در حرکت است، متقابلا” طبقه جهانی کارگر هرگز در اين جدال طبقاتی ساکت ننشسته است.
نبود تشکل های توده ای قدرت مند کارگری باعث شده که هر روز بخشی از نان سفره کارگران به يغما برود و ما کارگران توان نداشته باشيم ، آنچه را که داريم حفظ کنيم.
در چنين شرايطی ضرورت دارد پيشروان طبقه کارگر، برای غلبه بر پراکندگی ، با تمام توان خودجهت برگزاری مشترک روز جهانی کارگر گام بر دارند وبا کنار گذاشتن رقابت غير اصولی و وحدت شکنانه ، صفوف کارگران را به يکديگر نزديک سازند.
ما بدين وسيله از تمامی کارگران ، تشکلها، فعالين کارگری وساير اقشار اجتماعی از جمله زنان ، معلمان ، دانشجويان و … دعوت می کنيم، برای بر گزاری مشترک اول ماه می و تدارک مقدمات و برنامه ريزی برگزاری آن در روز 28/1/1388 در گلگشتی با نام ,اول ماه می را مشترک بر گزار کنيم, شرکت نموده و با ارايه پيشنهادات خود برای رسيدن به نقطه نظرات مشترک گام برداريم.
واحد ارتباطات کميته پيگيری ايجاد تشکلهای آزاد کارگری
19/1/1388

ادامه اعتصاب دانش آموزان هنرستان کار و دانش گشکی در کامیاران

بر اساس خبر رسیده از شهر کامیاران اعتصاب دانش آموزان هنرستان کار و دانش “گشکی” که از روز سه شنبه آغاز شده بود همچنان ادامه دارد.

دانش آموزان هنرستان کار و دانش “گشکی” که از ساکنین روستاهای گازرخانی، تیله کو، زیویه، یوزیدر  و کاوانه  از توابع کامیاران هستند در اعتراض به اقدام آموزش و پرورش در خصوص پس گرفتن سرویس ایاب و ذهاب خود از رفتن به کلاسهای درس خودداری می کنند و اعلام کرده اند تا رسیدن به خواستشان و قرار دادن سرویس رفت و برگشت به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.

از سرگیری اعتراضات کارگران کارخانه لوله سازی اهواز

از شهر اهواز خبر می رسد که کارگران شرکت لوله سازی این شهر از روز 15 فروردین ماه اعتراضات خود را از سرگرفته اند.

کارگران کارخانه لوله سازی اهواز در تجمعات خود در مقابل درب اصلی شرکت نسبت به تصمیم مدیران این واحد برای اخراج 2 هزار کارگر کارخانه مذبور اعتراض و با حمل پلاکارهایی بازگشت به کار و تامین امنیت شغلی خود را خواستار شدند.

لازم به ذکر است که کارگران کارخانه لوله سازی اهواز در روزهای پایانی سال گذشته نیز دست به اعتراض زده بودند، اما تاکنون هیچ اقدامی برای پاسخگویی به خواستهای آنان انجام نشده است.

اعتصاب رانندگان کامیون در مرز”باشماخ”

بر اساس خبر رسیده از منطقه مرزی “باشماخ” در مرز کردستان ایران و عراق در منطقه پینجوین، امروز چهارشنبه 19 فروردین ماه صدها راننده کامیون در این منطقه دست به اعتصاب زدند.

رانندگان اعتصابی نسبت به جریمه کامیونها حامل بار در منطقه باشماخ معترض بوده و بر ادامه اعتصاب تا دستیابی به خواستهایشان تاکید دارند.

تجمع اعتراضی كارگران کارخانه “ذوب آهن” ملایر

کارگران کارخانه “ذوب آهن” ملایر در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود در محوطه کارخانه دست به تجمع زده و خواستار پرداخت مطالباتشان شدند.

بیش از 100 کارگر کارخانه ذوب آهن ملایر چندین ماه دستمزد و مزایای خود را دریافت نکرده و مدیران کارخانه مذبور تاکنون شماری از کارگران را با بهانه های مختلف اخراج کرده اند.

کارگران کارخانه “ذوب آهن” ملایر در جریان تجمع خود خواستار پرداخت فوری مطالبات و تضمین امنیت شغلی شان شدند.

آزادی یکی از فعالان جنبش زنان با وثیقه 20 میلیون تومانی

“خدیجه مقدم”، یکی از فعالان جنبش زنان روز چهارشنبه 19 فروردین ماه با قرار وثیقه 20 میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد.

“خدیجه مقدم”، و شماری از فعالین جنبش زنان و فعالان دانشجویی در روزهای تعطیلات نوروز هنگامی که قصد داشتند با خانواده دانشجویان زندانی دیدار کنند از سوی ماموران امنیتی بازداشت شدند.

گفتنی است که “محبوبه کرمی” دیگر فعال جنبش زنان نیز روز سه شنبه با قرار کفالت  از زندان آزاد شده بود.

ادامه اعتراضات کارگران اخراجی کارخانه لوله سازی اهواز  

اعتراضات کارگران کارخانه لوله سازی اهواز نسبت به اخراج 2 هزار کارگر این شرکت که از روز 15 فروردین ماه آغاز شده بود همچنان ادامه دارد.

کارگران اخراجی کارخانه لوله سازی اهواز هر روز در مقابل درب اصلی این شرکت دست به تجمع زده و با حمل پلاکاردهایی خواستار بازگشت به کار و تامین امنیت شغلی خود می شوند.

گزارشها حاکیست که تاکنون هیچ یک از مسئولین دولتی و مدیران شرکت حاضر به پاسخگویی به کارگران نبوده اند و آنان نیز بر ادامه اعتراضاتشان در روزهای آینده تاکید دارند.

ادامه اعتصاب دانش آموزان هنرستان گشکی کامیاران

بناه به خبر رسیده از کامیاران دانش اموزان هنرستان گشکی، در ادامه اعتراضات خود نسبت به عدم ارائه سرویس رفت و آمد به هنرستان این روستا همچنان در اعتصاب به سر می برند.

با پیوستن دانش آموزان روستاهای “زویه” و “یوزیدر” و “کاوانه” از توابع شهر کامیاران به سایر دانش آموزان اعتصاب کننده، هنرستان “گشکی” به طور کامل به حالت تعطیل در آمده است.

لازم به ذکر است که دانش آموزان روستاهای “گازرخانی” و “تیله کو” از توابع شهر کامیاران که در هنرستان گشکی در حال تحصیل می باشند، در اعتراض به عدم ارائه سرویس آمد و رفت از روستای محل زندگیشان تا هنرستان نامبرده از روز سه شنبه 18 فروردین در اعتصاب بوده و از حضور در کلاسهای درس خودداری کرده اند.

تجمع کارگران کارخانه چینی کرد در مقابل استانداری کرمانشاه 

200تن از کارگران کارخانه چینی کرد در اعتراض به عدم رسیدگی اداره کار و کارفرمای کارخانه به اخراج آنان در مقابل استانداری کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد روز چهارشنبه 19 فروردین ماه در مقابل کارخانه تجمع کرد ند.

بدنبال این تجمع اعتراضی مسئولین کارخانه به نیروی انتظامی خبر داده و بلافاصله این نیروها  به محل مراجعه و اقدام به تهدید کارگران نمودند. کارگران در مقابل تهدیدات ایستادگی کرده و اعلام نمودند: کارخانه متعلق به آنان بوده و حق دارند در مقابل یا داخل آن تجمع کنند.

نماینده اداره کار در پاسخ به اعتراض کارگران اظهار داشت، بازگشت به کار شما ممکن نیست. کارگران اعلام کردند تا دستیابی به خواست بازگشت به کار، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

ادامه تجمعات اعتراضی کارگران اخراجی چینی کرد مقابل کارخانه و استانداری کرمانشاه

بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران، از ساعت 8 صبح روز چهارشنبه 19 فروردین ماه 88، کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد طبق قرار قبلی که با اداره کار داشتند در مقابل کارخانه جمع شدند تا نماینده این اداره با حضور در محل کارخانه، مسئله اخراج آنان را مورد رسیدگی قرار بدهد.

اما برخلاف وعده داده شده نماینده اداره کار به کارخانه نیامد و کارگران اقدام به بر پائی تجمع اعتراض آمیز در مقابل کارخانه کردند.

بدنبال این تجمع اعتراضی مسئولین کارخانه به نیروی انتظامی خبر داده و بلافاصله این نیروها  به محل آمدند. مامورین نیروی انتظامی پس از حضور در محل تلاش کردند از طریق تهدید و متهم کردن کارگران به تجمع غیر قانونی، آنان را متفرق کنند. اما کارگران در مقابل این تهدیدات ایستادگی کرده و اعلام نمودند: کارخانه مال ماست و حق داریم در مقابل یا داخل آن تجمع کنیم، ما کارمان را می خواهیم ما را به سر کارهایمان برگردانید تا تجمع نکنیم. به دنبال این اعتراض از سوی کارگران نیروهای انتظامی در ادامه تجمع فقط ناظر بر اوضاع بودند.

در همین حال نماینده کارفرما نیز به میان کارگران آمد و به مذاکره با آنان پرداخت اما این مذاکره نتیجه ای در بر نداشت و نماینده مزبور به کارگران اعلام کرد شما بازگشت به کار نمی شوید.

در پی این وضعیت کارگران دسته جمعی عازم  استانداری کرمانشاه شده و با تجمع در مقابل این استانداری خواهان رسیدگی به خواستهای خود شدند.

بنا بر این گزارش پس از تجمع کارگران در مقابل استانداری کرمانشاه، نماینده اداره کار به استانداری احضار گردید و کارگران خواهان پاسخ از سوی این نماینده برای رسیدگی به خواست هایشان شدند و نامبرده در پاسخ کارگران اظهار داشت بازگشت به کار شما ممکن نیست، اما ما نمی گذاریم حق تان ضایع شود!

کارگران نیز متقابلا به این اظهارات نماینده اداره کار شدیدا اعتراض کرده و گفتند، شما از کدام حق ما دفاع خواهید کرد؟! حق ما بازگشت به کار است و شما می گوئید امکان ندارد، پس دیگر مانع ضایع شدن چه حقی می شوید؟ ما کارمان را می خواهیم و باید بر سر کارهایمان باز گردیم.

پس از این اعتراض از سوی کارگران، مذاکره نماینده اداره کار با کارگران به نتیجه ای نرسید و سر انجام کارگران چینی کرد حوالی ظهر به تجمع خود در مقابل استانداری کرمانشاه پایان دادند و اعلام کردند به اعتراضات خود برای بازگشت بکار ادامه خواهند داد. در این تجمع بیش از 200 نفر از کارگران چینی کرد شرکت داشتند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران بیست فروردین ماه 88

اخراج صدها نفر از كارگران ايرانخودرو

صدها نفر از كارگران شركتهای پيمانكاری مختلف در ايام تعطيلات به بهانه های واهی از كار اخراج شده اند

دوستان و همكاران گرامی
صدها نفر از كارگران شركتهای پيمانكاری مختلف در ايام تعطيلات به بهانه های واهی از كار اخراج شده اند طبق رسوم همه ساله شركت ايرانخوذروكه از طرف مديريت ايرانخودرو برای پيمانكاران مكلف شده است هر پيمانكاری موظف است حدود ۱۰% از نيروهای خودرا كه اسامی آنها توسط مسولان ايرانخودرو اعلام می شود از كار اخراج و ۵% جايگزين گردند يكی از اهداف اين طرح برای اين است كه كارگران معترض هر سالن شناسائی و اسامی آنها به مسولان پيمانكار اعلام می گردد و برای جايگزينی كارگران نيز طبق توافق مديريت با پيمانكاران افراد بايد از طرف مديران بهره بردار اعلام گردد اين كار به اين خاطر است كه می توان از اين طريق افراد خاص و آشنا را وارد شركت كرد.
ما اخراج كارگران شركتهای پيمانكاری رامحكوم كرده و خواهان بازگشت فوری آنها به سركار می باشيم
جمعی از كارگران ايرانخودرو
http://khodrokar.blogfa.com/
۲۰فروردين ۸۸

تداوم تجمع کارگران اخراجی شرکت لوله سازی اهواز

کارگران اخراجی شرکت لوله سازی اهواز به صورت روزمره در مقابل درب اصلی این شرکت تجمع اعتراضی برگزار می نمایند.

کارگران اخراجی شرکت لوله سازی اهواز به صورت روزمره در مقابل درب اصلی این شرکت تجمع اعتراضی برگزار می نمایند.

در پی اخراج دو هزار تن از کارگران شرکت لوله سازی اهواز از تاریخ 15 فروردین ماه سال جاری کارگران معترض به پایمال شدن حقوق و امنیت شغلی خود در مقابل درب اصلی این شرکت دست به تجمع می زنند

بنا به گفته ی فعالان کارگری در لوله سازی  طی روز هایی که در تجمع بودند هیچ مسوولی برای رسیدگی و یا پاسخگویی به خواست کارگران حضور نیافتند. این کارگران اعلام کردند روز های آینده نیز به تجمع اعتراضی خود ادامه خواهند داد.

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

اقدام به خود سوزی یک دختر جوان در یکی از روستاهای اطراف پاوه

بنا به خبر رسیده از شهر پاوه روز سه شنبه 18 فروردین، دختر جوانی با نام “شیوا حسن پور” در روستای “نروی” از توابع شهر پاوه اقدام به خود سوزی کرده است.

خبرها حاکیست پس از انتقال شیوا به بیمارستانی در شهر کرمانشاه، به دلیل شدت سوختگی نامبرده سرانجام به بیمارستانی در اصفهان انتقال یافته است، اما پزشکان اعلام کرده اند به علت شدت سوختگی 80 در صدی، این دختر جوان در روزهای آینده جانش را از دست خواهد داد.

لازم به ذکر است شیوا اولین قربانی فرهنگ مرتجع و مرد سالار در این منطقه و روستای “نروی” نبوده و قبلا نیز دو فرد دیگر با نامهای ” کشور حسن پور” و ” لاله نعمتی” اقدام به خود سوزی کرده و جانشان را از دست داده اند.

شروع سال نو و بیکارسازی های گسترده کارگران

موج بیکارسازی ها از روزهای آخر اسفند 87 به بعد بسیار بیش از پیش شتاب گرفته است. در گزارشات قبلی از اخراج وسیع کارگران در کارخانه های تهران و کردستان و جاهای دیگر خبر دادیم. شمار کارگرانی که در روزهای اخیر از مراکز مختلف کار در استان آذربایجان اخراج شده اند نیز بسیار هول انگیز است. بر اساس آنچه در روزنامه ها آمده است تا کنون 170 کارگر تراکتورسازی، 75 کارگر کبریت سازی، 115 کارگر مجتمع صنعتی شمال غرب، 50 کارگر کارخانه نقش جهان و صدها کارگر دیگر از سایر مراکز کار در تبریز و شهرهای مختلف استان اخراج شده اند. هدف بیکارسازی ها در همه جا یک چیز است : جایگزینی اخراج شدگان با نیروی کار بسیار ارزان تر و در واقع شبه رایگان تر، افزایش بی هیچ مرز و محدوده فشار کار و سرشکن کردن کار چندین کارگر بر دوش یک کارگر، محو هر نوع استخدام رسمی و تضمین اشتغال و جایگزینی آن با قراردادهای موقت و در یک کلام افزایش شدت استثمار و بالا بردن میزان سود. کارگران اخراجی با اجتماع در مقابل ساختمان استانداری آذربایجان شرقی علیه جنایات کارفرمایان دست به اعتراض زدند. آنان خواهان بازگشت به کار و الغای همه احکام اخراج هستند.

منبع: سلام نیوز

21 فروردین 88   

تحمیل هزینه های سنگین بر رانندگان تاکسی

بر اساس مصوبات جدید دولت سرمایه داری رانندگان تاکسی با شروع سال جدید مجبورند که هر کدام 300 هزار تومان به عنوان ودیعه به شهرداری بسپارند. دولت سرمایه بهانه این ترفند را طرح « مکانیزه سازی» تاکسی ها نام نهاده است. رانندگان در همان حال اجبار دارند که مبلغ هنگفتی نیز زیر نام بیمه پرداخت کنند. اعمال این سیاست ها علیه کارگران راننده عملاً به معنای کاهش چشمگیر درآمدی است که آنان با کار شاق شبانه روزی خویش دریافت می کنند. پرداخت این هزینه سنگین متضمن آن است که تاکسی رانان یا هزینه معاش فرزندانشان را بیش از پیش کاهش دهند و یا ساعات بیشتری از شبانه روز را مشغول کار باشند.

منبع:  آژانس ایران خبر

21 فروردین 88 

 ادامه مبارزات کارگران لوله سازی اهواز

دو هزار کارگر اخراجی لوله سازی اهواز همچنان در بلاتکلیفی محض به سر می برند، بلاتکلیف نه به این معنی که سرمایه داران و دولت سرمایه داری هیچ دریچه ای به سوی احتمال تضمین اشتغال آنان باز کرده باشد بلکه فقط به این معنی که 2000 کارگر اخراجی تمامی ترفندها و برنامه ریزی های ضدکارگری سازمان تأمین اجتماعی، دولت سرمایه و سایر نهادهای دولتی سرمایه را هیچ دلیلی برای تسلیم شدن و تمکین به طرح اخراج خویش ندیده اند. آنان در فاصله این 2 سال به طورمستمر مبارزه کرده اند. هم اکنون نیز به صورت روزمره در محل شرکت حضور یافته و به طور دسته جمعی اعتراض می کنند. معضل اساسی کارگران نه طفره رفتن از مبارزه به طورکلی بلکه گریز از توسل به راهکارهای مؤثر اعمال قدرت علیه سرمایه و اجتناب از تدارک لازم برای تحقق این امر است. تولید کارخانه سخت مورد نیاز بازار سرمایه داری، از جمله پاره ای نهادهای دولتی و بیش از همه شرکت نفت و سپاه پاسداران است. آنچه در طول این 2 سال رخ داده  در اساس بستن کارخانه و تعطیل بخش های مختلف تولید را دنبال نمی کرده است. سرمایه داران برای مدتی کارگران را مجبور به قبول مرخصی اجباری کرده اند. روند تولید را مختل ساخته اند و به کارهای زیاد دیگری دست زده اند اما هدف همه این اقدامات فقط یک چیز بوده است و آن این که 2000 کارگر قدیمی دارای سابقه کار و حق بیمه و استخدام رسمی و دستمزد نسبی بهتر و تجربه مبارزه و اعتراض را اخراج کنند و به جای آن ها چند صد کارگر جدید را به صورت قراردادی، بدون هیچ نوع حق بیمه، بدون هیچ تضمین شغلی و با نازل ترین میزان دستمزد جایگزین سازند. محور اساسی تلاش سازمان تأمین اجتماعی و کلاً دولت سرمایه داری این بوده است و تمامی حرف های دیگر از قبیل وضعیت بد مالی و بهانه های مشابه از بیخ و بن دروغ بوده است. آنچه کارگران باید در مقابل این توطئه دولت و سرمایه داران دولتی انجام می دادند در حقیقت امر بسیار روشن بود. آنان باید برای جلوگیری از اخراج خود کارخانه را تصرف می کردند.  باید از این طریق دست به اعمال قدرت می زدند. باید تدارک انجام این کار را می دیدند. کارگران باید وقت و انرژی و فکر و تلاش دو ساله خود را در این راستا صرف می کردند. باید شورای ضد سرمایه داری خود را می ساختند. باید به سراغ همزنجیران خویش در شرکت نفت و نیشکر هفت تپه و فولاد اهواز و کاغذسازی کارون و همه کارگران شاغل و بیکار در همه مراکز دیگر کار و تولید و جاهای دیگر می رفتند و از آنان برای ایجاد یک کارزار سراسری گسترده برای جلوگیری از اخراج کارگران طلب کمک می کردند. تنها در این صورت بود که آنان می توانستند نقشه صاحبان سرمایه برای اخراج خویش را نقش بر آب سازند. قدرت سرمایه را باید با قدرت متحد و متشکل و سراسری کارگران اعم از شاغل و بیکار پاسخ گفت و این کار در گرو سازمانیابی شورایی و سراسری علیه سرمایه است. به میزانی که در این راه گام برداریم می توانیم سرمایه داران و دولت آن ها را مجبور به عقب نشینی کنیم.   

منبع: گزارش فعالان حقوق بشر

21 فروردین 88

ادامه فشارها بر کارگران نیشکر هفت تپه
“رضا رخشان” از اعضای هیات مدیره سندیکای نیشکر هفت تپه اعلام کرد که احتمال واگذاری نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی وجود دارد و تلاش هایی از سوی مدیریت کارخانه جهت انحلال سندیکای نیشکر هفت تپه آغاز گردیده است.

“رضا رخشان” در گفتگو با خبرگزاری آلمان گفت: در صورت واگذاری این کارخانه به بخش خصوصی، تنها ۲۰ درصد پرسنل نیشکر کار خود را حفظ خواهند کرد و بقیه بیکار می‌شوند.

اعتصاب غذای سه دانشجوی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

روز شنبه 22 فروردین 3 دانشجوی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل دست به اعتصاب غذای نامحدود در صحن دانشگاه زدند.

جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل با تجمع در مقابل دفتر رئیس دانشگاه و با قرائت پیام دانشجویان معترض در این مکان، تحصن و راهپیمایی خود را آغاز کردند.

در آن راهپیمایی صدها دانشجو در حالی که شعارهای “مرگ بر دیکتاتور، دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد، حراست زور نمی خوایم _ رئیس مزدور نمی خوایم، زندانی سیاسی آزاد باید گردد”، حمایت قاطع خود را از دانشجویان زندانی پلی تکنیک اعلام کردند.

 تبعید یک معلم شهر سنندج به شهرستان سمنان

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج “جمال خوال” از معلمان مدارس ابتدایی این شهر توسط هیات رسیدگی به تخلفات اداری استان کردستان به 3 سال تبعید در شهر سمنان محکوم شد.

“جمال خوال” بر اساس شکایت رئیس آموزش و پرورش ناحیه يك شهر سنندج، به اتهام شرکت در تجمع و تحصن معلمان در اردیبهشت ماه سال ٨٧ و سخنرانی در جمع معلمان معترض در محوطه سازمان آموزش و پرورش کردستان مورد محاکمه و مجازات قرار گرفته است.

حمله افراد بسیج به دانشجویان اعتصابی دانشگاه نوشیروانی بابل

بنا به گزارش های رسیده، بیش از 800 تن از دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل در حمایت از 3 دانشجوی اعتصابی در روز یکشنبه 23 فروردین دست به اعتصاب زده و از دریافت غذا خودداری کردند.

در جریان این اعتصاب، چند دانشجوی بسیجی به “محسن برزگر” یکی از دانشجویانی که از روز شنبه در اعتصاب به سر می برد، حمله کردند که با واکنش دانشجویان متحصن روبرو شد. جهت سرکوب دانشجویان یک دستگاه خودروی نیروی انتظامی وارد دانشگاه شده و مامورین نیروی انتظامی در مقابل دانشگاه مستقر شدند.

دانشجویان متحصن کلاس های درس را تعطیل و با خواندن سرود یار دبستانی به اعتراض خود ادامه دادند. همچنین دانشجوی دیگری به نام “حمید جهان تیغ” نیز به اعتصاب غذای نامحدود دست زده است. اکنون 4 دانشجوی این دانشگاه در اعتصاب غذای نامحدود به سر می برند.

تجمع های اعتراض آمیز برای جلوگیری از بیکار شدن 200 هزار کارگر در استان خراسان   

در اعتراض به خودداری از دریافت شیر توسط کارخانه های تولید فراورده های لبنی در استان خراسان، تولید گنندگان شیر در شهر های این استان روزانه اقدام به برگزاری تجمعات اعتراضی می نمایند.

حدود 200 هزار نفر در استان خراسان به صورت مستقیم در تولیدات صنعت شیر مشغول به کار می باشند. با روند فعلی و تعطیلی واحدهای دامپروری، دهها هزار کارگر در این استان کار خود را از دست خواهند داد.

احتمال اعتصاب کارگران کوره پزخانه ها جهت افزایش دستمزد

 بنا به گزارش های منتشره، احتمال اعتصاب در میان کارگران کوره های آجزپزی جهت افزایش دستمزدها قوت گرفته است.

گزارش ها حاکیست که کارگران کوره های آجر پزی که طی 20 روز آینده شروع بکار خواهند کرد، خواهان افزایش دستمزدهای خود هستند و در صورت عدم افزایش دستمزدها دست به اعتصاب خواهند زد.

درپی تصمیم کارگران کارخانه آجرپزی “تکنو آجر” برای اعتصاب در روز 17 فروردین ماه، کارفرمای این کارخانه قبل از شروع اعتصاب اقدام به اخراج 15 نفر از این کارگران کرد تا از مانع اعتصاب شود.

خودکشی یک کارگر شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

خبری تکان دهنده از تهران حاکیست که ابراهیم جعفری از کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خودکشی کرده و جانش را از دست داده است.

“ابراهیم جعفری” کارگر راننده شرکت واحد به علت فشارهای اقتصادی و ناتوانی در تأمین نیازهای مالی خانواده اش در یکی از اتوبوس های شرکت واحد خود را حلق آویز و جانش را از دست داد.

نامبرده چندی پیش جهت رفع بخشی از مشکلات مالی خود از رئیس شرکت واحد تقاضای وام کرده بود که رد این درخواست انگیزه های اصلی خودکشی وی را تقویت کرد.

صدها تن از کارگران ايران خودرو اخراج شدند:
وبلاگ خودروکاردر تاریخ 22 فروردین نوشت : صدها نفر از كارگران شركت هاى پيمانكارى مختلف در ايام تعطيلات به بهانه هاى واهى از كار اخراج شده اند. طبق رسوم همه ساله شركت ايرانخوذروكه از طرف مديريت ايرانخودرو براى پيمانكاران مكلف شده است هر پيمانكارى موظف است حدود 10% از نيروهاى خودرا كه اسامى آنها توسط مسولان ايرانخودرو اعلام مى شود از كار اخراج و 5% جايگزين گردند يكى از اهداف اين طرح براى اين است كه كارگران معترض هر سالن شناسائى و اسامى آنها به مسولان پيمانكار اعلام مى گردد و براى جايگزينى كارگران نيز طبق توافق مديريت با پيمانكاران افراد بايد از طرف مديران بهره بردار اعلام گردد اين كار به اين خاطر است كه مى توان از اين طريق افراد خاص و آشنا را وارد شركت كرد.

اخراج 1500 کارگر لوله سازی اهواز

بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، روز شنبه 22 فروردین ماه لیست قطعی اسامی کارگران اخراجی لوله سازی اهواز از سوی کارفرمای کارخانه اعلام خواهد شد.

گزارش ها حاکیست که پیش بینی می شود بیش از 1500 نفر از کارگران به طور قطعی اخراج  می شوند. برای 2000 نفر از کارگران حکم اخراج صادر شده بود اما جهت ایجاد اختلاف میان آنها تعدادی از آنان به کار بر خواهند گشت اما شواهد نشان می دهد طی ماه های آینده آنان نیز اخراج خواهند شد.

کارگران لوله سازی اهواز از تمامی کارگران ایران و جهان، انجمن ها، سازمان ها و گروه های آزادیخواه و مدافع حقوق کارگران درخواست حمایت و پشتیبانی نموده اند.

اخراج صدها نفر از كارگران ایران خودرو

دوستان و همكاران گرامی! 

صدها نفر از كارگران شركت های پیمانكاری مختلف در ایام تعطیلات به بهانه های واهی از كار اخراج شده اند. طبق رسوم همه ساله شركت ایران خودرو كه از طرف مدیریت ایران خودرو برای پیمانكاران تعیین گردیده است هر پیمانكاری موظف است حدود 10% از نیروهای خودرا كه اسامی آنها توسط مسولان ایران خودرو اعلام می شود از كار اخراج و با 5% جایگزین سازد. یكی از اهداف این طرح این است كه كارگران معترض هر سالن شناسائی و اسامی آن ها به مسولان پیمانكار داده شود تا برای جایگزینی آنان اقدام به عمل آید. طبق توافق مدیریت با پیمانكاران افراد باید از طرف مدیران بهره بردار تأیید گردند. این كار به این خاطر است كه می توان از این طریق افراد خاص و آشنا را وارد شركت كرد.

ما اخراج كارگران شركت های پیمانكاری رامحكوم كرده و خواهان بازگشت فوری آنها به سركار می باشیم.

جمعی از كارگران ایران خودرو

منبع:  خودروکار ( با اندکی ویرایش نگارشی)

22 فروردین 88

 ادامه بیکارسازی کارگران در سال جدید

قطار بیکارسازی کارگران توسط سرمایه با حداکثر شتاب پیش می رود و در هر گام زندگی صدها و هزاران کارگر را در زیر چرخ خود له می کند. هنوز اخبار اخراج های وسیع کارگران در کارخانه های مختلف تهران و کردستان و آذربایجان و خوزستان در گوش ها تاب می خورد و بر سر زبان ها می چرخد که موج بیکارسازی در کارخانه های استان بوشهر انظار همگان را خیره خود می کند. کارخانه های صدرا، رنگ سازی، ریسندگی و بافندگی، اعتمادیه و پلیمر هر کدام شمار زیادی کارگر را بیکار کرده اند. این واحدها مجموعاً 200 هزار کارگر را استثمار می کنند و اینک خطر اخراج بخش اعظم این بردگان مزدی سرمایه را بسیار جدی تهدید می کند. تعدادی از کارخانه ها در معرض تعطیل حتمی هستند. کارگران این شرکت ها همه بیکار خواهند شد. شمار بیکاران از آخر اسفند تا امروز از مرزها صدها عبور کرده است. سایه وحشت بر سر همه کارگران سنگین شده است. توصیه ما به این کارگران آن است که برای جلوگیری از بیکاری کارخانه ها را به تصرف خود درآورند و خودشان آن ها را اداره کنند. جلوگیری از اخراج به اعمال قدرت کارگران علیه سرمایه دار صاحب کارخانه و دولت مدافع او نیاز دارد. کارگران باید شورای ضد سرمایه داری خود را بر پای دارند. شوراها را به هم پیوند زنند و بدین سان به یک قدرت واقعی متشکل از تک تک کارگران برای اداره کارخانه ها و طرح مطالبات از سرمایه داران و دولت آن ها تبدیل شوند. برای جلوگیری از بیکاری باید قدرت داشت و قدرت کارگران در اتحاد و سازمانیابی شورایی ضد سرمایه داری  آن ها است. کارگران با ساختن شورا و سازماندهی خویش  می توانند قدرت سرمایه داران و دولت آن ها را با قدرت متشکل شورائی و ضد سرمایه داری پاسخ گویند. می توانند دولت را مجبور کنند که وسایل لازم برای برنامه ریزی کار و تولید و اداره کارخانه ها را در اختیارشان قرار دهد. با نامه نویسی و التماس و شکایت و چرخیدن در مقابل این یا آن نهاد دولتی هیچ مشکلی حل نمی شود. افتادن به ورطه این کارها فقط نیروی مبارزه کارگران را هدر خواهد داد.  

منبع : ایلنا

22 فروردین 88

 برگی از تاریخ :

پیام تبریک جشن اول ماه مه کارگران کارخانه وطن اصفهان در سال 1310

« کارخانه وطن اصفهان یکی از بزرگ ترین واحدهای نساجی ایران در آن سالها بود که صدها شاغل داشت. بعضی از آنها نیزسابقه شش تا هشت ساله داشتند. شرایط کار در کارخانه طاقت فرسا بود. زمان کار روزانه دوازده ساعت ودر دو شیفت صورت میگرفت. کارگران نوبت صبح کار فقط نیم ساعت برای صرف غذا استراحت داشتند. بدتر از آن، کارگران شب کار ناچار بودند بدون وقفه تا صبح کار کنند. دستمزد مردان از 25 شاهی تا 50 شاهی بود و زنان و کودکان ده شاهی یا یک قران میگرفتند. ناسزاگویی به کارگران و جریمه کردن آنان معمول بود. صابون برای دست شویی و نظافت وجود نداشت. کارگران در هنگام خروج از محیط کار مورد بیحرمتی قرارگرفته و تفتیش بدنی میشدند. مهم تر از اینها کارگران شب کار برای رفع تشنگی در تنگنا بودند، زیرا شیر آب در شیفت شب مسدود بود. همه این ویژگیها شرایط را برای اتحاد کارگران مهیا میکرد. و به این ترتیب اولین تشکیلات مخفی در این کارخانه آغاز به شکل گیری کرد. موضوعی که باعث گسترش این تشکیلات شد واقبال آن در میان کارگران بالا گرفت، همانا قرارداد تحمیلی(کنترات نامه)ای بود که از سوی صاحب کارخانه مطرح گشت. بر اساس این قرارداد کارگران ناچار میشدند یک ماه قبل از انصراف از کار در کارخانه، موضوع را به آگاهی مسولان کارخانه برسانند. درغیر این صورت دستمزد یک ماه آنها به نفع کارخانه ضبط میشد. ماده دیگر از این قرارداد آن چنان تنظیم شده بود که برای یک روز غیبت کارگران معادل سه روز دستمزد آنها را میتوانستند کسر کنند. مطرح نمودن این قرارداد و فشار به کارگران برای امضای آن موجب نارضایتی آنها شده بود. و شرایط برای جلب کارگران و فعالیت تهییجی مهیا گشته بود. تشکیلات سری که بیش از یک ماه و نیم به کار تبلیغی درمیان کارگران پرداخت. و آنها را برای انجام یک اعتصاب حساب شده اماده کرد. روز اول ماه مه(11 اردیبهشت 1310) به دعوت تشکیلات سری 60 تا 70 نفر گرد هم آمدند. درمراسم فوق پارچه سرخی که روی آن عبارت ِ”رنجبران روی زمین اتحاد” نوشته شده بود، بر دیوار نصب گشته بود. در جلسه زیانهای “کنترات نامه” برشمرده شد و با ذکر توضیحاتی پیرامون فشارهایی که به کارگران وارد میشد، زمینهی اعتصاب فراهم آمد. آن گاه مراسم با شعار”زنده باد اتحاد کارگران کارخانه وطن” و… اتمام یافت. روز 15 اردیبهشت عملا اعتصاب آغاز شد.»

منبع: کانون مدافعان کارگر

22 فروردین 88

 خودکشی یک کارگر شرکت واحد زیر فشار فقر و گرسنگی

ابراهیم جعفری کارگر راننده شرکت واحد خود را حلق آویز کرد. او به رغم روزانه کار طولانی و تحمل همه شرایط توان فرسای کار بازهم قادر به امرار معاش خود و خانواده اش نبود. ابراهیم تمام عمر کاری خود را برای سرمایه کار کرد و استثمار شد اما بهای فروش نیروی کار وی هیچگاه کفاف خوراک و پوشاک و اجاره بهای آلونک مسکونی وی را نداد. او از رئیس شرکت واحد تقاضای وام کرد تا از طریق آن، پول لازم برای اجاره محل سکونت خانواده اش را پرداخت کند. سرمایه داران دولتی از دادن این وام خودداری کردند و ابراهیم با شنیدن این خبر بود که تصمیم به گرفتن جان خویش گرفت. خودکشی ابراهیم بسیار رقت بار بود. او با آویختن طنابی به قسمت هواکش بالای اتوبوسی که با آن کار می کرد به زندگی خویش خاتمه داد. سرمایه با کمال شقاوت و ددمنشی و هاری ابراهیم را کشت. سرمایه هر روز در سراسر جهان هزاران کارگر همزنجیر ابراهیم را در آستان سوداندوزی خود قربانی می کند. تا سرمایه هست کشتار کارگران حدیث لحظه لحظه تاریخ است. برای این که کارگری خودکشی نکند، برای این که ابراهیم ها زیر فشار گرسنگی خود را حلق آویز نسازند، برای این که فرزندان ابراهیم ها در عزای پدرانشان لباس سیاه نپوشند فقط یک راه وجود دارد : باید سرمایه و نظام سرمایه داری را کشت. باید این اختاپوس پیر وحشت و دهشت و کشتار کارگران دنیا را در گورستان تاریخ دفن کرد. این تنها راه است. ما مرگ ابراهیم جعفری را به خانواده اش و همه همزنجیرانش تسلیت می گوییم و اعلام می کنیم که با همه وجود خود و تا جان در بدن داریم برای نابودی قاتل واقعی او یعنی رابطه اجتماعی سرمایه و نظام سرمایه داری پیکار خواهیم کرد. 

منبع:  آژانس ایران خبر

22 فروردین 88

آغاز دور جدید اعتصاب و اعتراضات دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل  

بنا به گزارش خبرنامه امیرکبیر: فعالان دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل با صدور بیانیه ای به فشارهای روز افزون بر دانشجویان دانشگاه های کشور اعتراض و اعلام کردند از آغاز هفته آینده دست به اعتصاب و اعتراض خواهند زد.

این اعتراضات از ابتدای هفته آینده و با اعتصاب غذای نامحدود تنی چند از دانشجویان در صحن عمومی دانشگاه آغاز  و با تجمع و راه پیمایی در روزهای آتی ادامه خواهد یافت.

تکذیب خبر منتشر شده در خصوص منصور اسالو:

به نوشته سایت سندیکار شرکت واحد در تاریخ 23 فروردین 88 آمده است : در بعضی از سایت های اینترنتی خبری مبنی بر انتقال منصور اسالو رئیس هیئت مدیره سندیکا به سلول انفرادی منتشر شده است

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن تکذیب این خبر…

در بعضی از سایت های اینترنتی خبری مبنی بر انتقال منصور اسالو رئیس هیئت مدیره سندیکا به سلول انفرادی منتشر شده است

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن تکذیب این خبر اعلام می کند که خانواده آقای اسالو روز یکشنبه مورخه ٢٣/١/١٣٨٨ به صورت حضوری با ایشان در زندان رجائی شهر ملاقات داشته و از روحیه بالای ایشان خبر می دهند

با تشکر از کلیه رسانه های خبری که مسائل پیش رو ی جنبش کارگری را به صورت صحیح دنبال می کنند لذا از کلیه سایت های خبری که اقدام به انتشار اخبارنادرست می کنند در خواست می شود اخبار صحیح در رابطه با سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه را با مراجعه به سایت سندیکا به آدرس www.syndicavahed.info  دریافت و نسبت به انتشار آن اقدام فرمائید .

سندیکای کارگران شرکت واحد

اتوبوسرانی تهران و حومه

٢٣/١/١٣٨٨

اعتصاب کارگران کارخانه لاستیک البرز

کارگران کارخانه لاستیک البرز (کیان تایر) مطابق معمول مدت ها است که دستمزد خویش را دریافت نکرده اند. آن ها هیچ ریالی بابت عیدی و پاداش هم نگرفته اند. کارگران در اعتراض به این ظلم و ستم دست به اعتصاب زده اند. با شروع اعتصاب بخش انبار به طور کامل تعطیل شده است. خروج لاستیک از کارخانه تقریباً متوقف شده، مشتریان شرکت موفق به دریافت لاستیک نمی شوند و فروش کارخانه به صفر نیل کرده است. کارگران اعلام کرده اند که شرط پایان اعتصاب پرداخت دستمزدهای معوقه، عیدی و پاداش و سایر مطالبات آنان است.

منبع: آژانس ایران خبر

23 فروردین 88

تجمع کارگران کارخانه صدرا بوشهر در مقابل مجلس:

خبرگزاری ايلنا در تاریخ 23 فروردین نوشت : جمعی از کارگران کارخانه صدرا بوشهر در اعتراض به عدم اجرای دستور رئيس جمهور مبنی بر بازگشت به کار مجدد آنها در مقابل مجلس تجمع کردند.
به گزارش خبرنگار ايلنا، تجمع‌کنندگان 28 نفر بودند که به نمايندگی از 205 کارگری که طی 6 ماه گذشته از سوی اين کارخانه که به ساخت سازه‌های دريايی و کشتي‌سازی مشغول است بيکار شده‌اند.
نماينده تجمع‌کنندگان در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا علت اخراجشان را آنچه که بهانه اصلاح ساختار اقتصادی مي‌خواند، عنوان کرد و افزود: در حالی ما کارگران رسمی کارخانه را بيکار کرده‌اند که کار ما را بلافاصله به شرکت‌های پيمانکاری سپرده‌اند و اين نشان‌دهنده دروغ بودن بهانه آنها برای اخراج ماست.
اين کارگران که بيش از 15 سال سابقه کار داشتند، يادآور شدند که سهام کارخانه صدرا از سال 82 به مديريت سرمايه گذاری بانک ملی واگذار شده است.
نماينده تجمع‌کنندگان افزود: دو بار در سفرهای رئيس‌جمهور به عسلويه، يک بار در سفرايشان به اصفهان و يک بار هم نوروز امسال با مراجعه به منزل رئيس جمهور از ايشان خواستيم که به وضعيت ما رسيدگی کنند. ايشان هم دستور بازگشت به کار ما را صادر کردند. مديران کارخانه نيز اگرچه به مشکل صوری اين دستور را پذيرفتند اما بازهم از مراجعه به کارخانه خودداری کردند.
اين کارگران خواستار ملاقات با ميگلي‌نژاد، جلاليان و پورفاطمی نمايندگان استان بوشهر بودند تا به وضعيت آنها رسيدگی شود.

خواست های کارگران ايران خودرو از مديريت جديد

دوستان و همكاران گرامي
سال جديد را با تغيير و تحول جديد آغاز می كنيم رفتن مدير عامل قديم منطقی و آمدن مدير عامل جديد نجم الدين به شركت می باشد
برای ما مهم نيست چه كسی مدير عامل می شود برای ما مهم بر آوردساختن خواستهای اصلی ما در زمان كنونی است.منطقی با بی توجهی به خيلی از خواستهای ما و در راستای خوش خدمتی به سرمايه داران سرانجام همچون غروی به راهی رفت كه آمده بود.
ولی امروز در راس امور ايرانخودرو كسی قرار گرفته است كه خود سالها در ايرانخودرو بوده و بهتر می داند اگر به خواستهای ما بی توچهی كند به جای خواهد رفت كه مديران پر قدرتر از او رفتند.آقای نجم الدين حتما می داند ما چه خواستهای داريم و ايشان می داند كه اعتصاب ۱۰ تير برای چه در ايرانخودرو ايرانخودرو ديزل به وقوع پيوسته است.ما از مديريت جديد اعلام می كنيم كه ما كارگران ايرانخودرو برای بر آورد ساختن خواستهای خود هرگز نه سازش خواهيم و نه عقب خواهيم نشست.
مهمترين خواستهای كارگران ايرانخودرو در شرايط كنونی بدين شرح است
-۱بازگشت به كار تمام كارگران اخراج شده شركتهای پيمانكاری
- ۲بازگشت به كار كاركنان نشريه كار آمد و تبرئيه آنان
-۳لغو قراردادهای موقت و استخدام رسمی کارگران
-۴جلوگيری از گسترش شرکتهای پيمانکاری و انتقال کارگران آن به خود شرکت
-۵اخراج حراست از سالنهای توليدی وعدم دخالت آنها در امور شخصی كارگران
- ۶آزادی تشكلهای كارگری وبرگزاری هرچه سريعتر انتخابات كارگري
-۷لغو اضافه کاری اجباری و برداشتن سقف اضافه کار عادي
۸- افزايش حق آکورد (حق بهره وری)
۹- افزايش حقوقها متناسب با افزايش قيمتها در کشور
۱۰- اجرای طرح طبقه بندی مشاغل
۱۱- اجرای بازنشسته كردن كارگران و لغو سقف پرداخت حق سنوات
۱۲- کاهش فشار کاری با استخدام نيروهای جدي
جمعی از كارگران ايرانخودرو
بيستم و چهارم فروردين ۱۳۸۸

راهپيمايی کارگران لوله سازی اهواز:

مجموعه فعالان حقوق بشردر تاریخ 23 فروردین گزارش داد :  
کارگران اخراجی لوله سازی اهواز اقدام به راهپيمايی در سطح اين شهر نموده اند.
صبح روز جاری تعداد 300 تن از کارگران لوله سازی اهواز اقدام به راهپيمايی در سطح شهر، حد فاصل درب کارخانه تا استانداری اهواز نموده اند.
اين راهپيمايی که توام با سر دادن شعارهای صنفی همچون “معيشت و زندگی حق مسلم ماست” می باشد. تا زمان تهيه اين گزارش همچنان ادامه دارد.
کارگران اخراجی لوله سازی اهواز که بالغ بر دو هزار تن اعلام شده اند خواست خود را بازگشت به کار و تامين امنيت شعلی و حقوقی خود اعلام نمودند.
کارگران معترض، از 15 فروردين ماه به صورت روزمره با پربايی تجمع و تحصن اعتراض خود را اعلام و پايان آن را مشروط به تامين حقوق و امنيت خود نموده اند. تاکنون هيچ مسئولي، پاسخگوی مطالبات اين کارگران نشده است.

برملاشدن دروغ سرمایه داران صاحب « شوگا»

سرمایه داران شرکت شوگا مثل همه عناصر دیگر طبقه خود دستمزدهای کارگران را پرداخت نمی کنند. آنان مدت ها است به این جنایت ادامه می دهند و توده های کارگر پیوسته به این وضع اعتراض کرده و خواستار گرفتن حقوق خود شده اند. چندی پیش کارفرمایان زیر فشار اعتراضات کارگران شروع به دسیسه چینی و دروغ پردازی کردند. آنان اظهارکردند که دستمزدها را در اختیار پیمانکاران قرار داده اند تا هر چه زودتر به کارگران پرداخت شود. چند روزی گذشت و مطابق معمول از حقوق هیچ خبری نشد. کارگران دوباره اعتراض کردند، اما در جریان کشمکش ها معلوم شد که سرمایه داران هیچ ریالی از دستمزدها را به هیچ کس پرداخت نکرده اند. برملاشدن این دروغ آتش خشم کارگران گرسنه و بدهکار و سرگردان را بیش از پیش شعله ور ساخت. آنان اخطار کردند که سرمایه داران باید هر چه زودتر همه دستمزدها را بپردازند.

منبع: آژانس ایران خبر

24 فروردین 88

 تجمع اعتراضی کارگران یک کشتارگاه مرغ گوشتی در مریوان

بنا به خبر رسیده از شهر مریوان، روز دوشنبه 24 فروردین 35 تن از کارگران یک کشتارگاه مرغ در حومه این شهر، در اعتراض به عدم رسیدگی به خواست و مطالباتشان در مقابل اداره کار تجمع کردند.

کارگران کشتارگاه مزبور روز 22 فروردین ماه در اعتراض به پائین بودن مبلغ دستمزد ماهانه خود اعتصاب کردند و خواستار افزایش دستمزد ماهانه، پرداخت عیدی و پاداش سالانه شدند.

 کارفرمایان این کارخانه با خواستهای کارگران مخالفت کردند. کارگران اعلام نمودند تا دستیابی به مطالباتشان به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

لازم به ذکر است که این کشتارگاه در حد فاصل روستاهای “جوجه سازی و ریخه لان” در حومه شهر مریوان واقع شده است.

اعتراض جمعی از مديران پرستاری بيمارستان های خصوصی تهران:
خبرگزاری ايلنا در تاریخ 24 فروردین گزارش داد : در پی عدم تاييد لايحه ارتقای بهره وری نيروهای بالينی نظام سلامت (پرستاران) از سوی شورای نگهبان بيش از 100 نفر از مديران پرستاری و نمايندگان بيمارستانها و مراکز درمانی شهر تهران صبح امروز در محل سازمان نظام پرستاری کشور حضور يافتند.
به گزارش “ايلنا”، مديران پرستاری و نمايندگان بيمارستانهای خصوصی شهر تهران ضمن تاکيد بر رفع ايرادات قانون ارتقای بهره وری نيروهای بالينی نظام سلامت، تامين بار مالی آن از سوی دولت را خواستار شدند.
غضنفر ميرزابيگی رئيس کل سازمان نظام پرستاری در سخنانی ضمن دعوت پرستاران بر لزوم حفظ آرامش به آنها اطمينان خاطر داد که سازمان نظام پرستاری از طريق دولت، مجلس و شورای نگهبان پيگير حل مشکلات پيش آمده است.
ميرزابيگی خاطر نشان کرد: اين قانون به صورت لايحه به مجلس رفته و جزو معدود قوانينی است که با حمايت زياد شخص رياست جمهوری و با پيگيری وزير بهداشت و هماهنگی کامل مجلس، دولت و سازمان نظام پرستاری به تصويب رسيده است.
وی ضمن تشريح جزئيات قانون بهره وری نيروهای بالينی نظام سلامت به تلاشهای دولت، مجلس و سازمان نظام پرستاری برای تصويب آن اشاره کرد و افزود: بيش از 100 ساعت کار کارشناسی برای تکميل لايحه ای که ابتدا با نام تعديل ساعت کاری پرسنل رشته های بهداشتی درمانی به مجلس آمده بود با همکاری وزارت بهداشت، کميته اصلاح ساختار و مديريت کميسيون بهداشت و درمان مجلس، اعضای کميسيون بهداشت و سازمان نظام پرستاری صورت گرفت که خبر تصويب آن موج شادی را در بين پرستاران سراسر کشور ايجاد کرد.
ميرزابيگی افزود: اجرای اين قانون جزو مهمترين مطالبات و آمال و آرزوهای پرستاران است که جامعه پرستاری انتظار داشت در آستانه روز پرستار شاهد اجرايی شدن آن باشد.
وی اظهار اميدواری کرد که با رفع ايرادها و ابهامات مد نظر شورای نگهبان از سوی دولت و مجلس، تا قبل از روز پرستار به نتيجه دلخواه برسيم تا پرستاران با شور و شعف ناشی از تصويب اين قانون به خدمت رسانی خود ادامه دهند.
پرستاران بخش خصوصی با امضای طوماری مبنی بر درخواست از مسئولين برای رفع ايرادات شورای نگهبان، به حضور خود در سازمان نظام پرستاری پايان دادند.

اعلام حمایت شورای زنان

اطلاعیه حمایت از کمیته دفاع از کارگران هفت تپه

 سالهاست که طبقه کارگر ایران دوشادوش طبقه کارگر جهانی برای به دست آوردن حقوق پایمال شده خود و برای مبارزه با بی حقوقی و استثمارلجام گسیخته مبارزه نموده است و اکنون نیز در گوشه ای دیگر از این سرزمین سیستم سرمایه داری برای انباشت بیشتر و به دست آوردن سود بیشترو با سوء استفاده از نیروی کار ارزان و بیکاری وسیع که حاصل همین نظام نابرابر اجتماعی است بار دیگر به سفره کارگران هجوم برده و ابتدا با دستگیری رهبران و نمایندگان کارگران سعی در خفه کردن حرکت اعتراضی آنان و سپس با زهر چشم گرفتن از نمایندگان کارگران به ندای حق طلبانه آنها پایان دهند. کارگران هفت تپه طی سالیان گذشته با مبارزات مداوم و گسترده خویش سعی در بدست آوردن حقوق اولیه خود داشته اما پاسخ این ندای حق طلبانه آنان با زندان و تهدید و فشار بوده است . کارگران در ادامه تلاش بی وقفه خود در آبان ماه هشتاد وهفت دست به تشکیل سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه زدند.نظام سرمایه داری درپاسخ به اعتراضات و این عملکرد کارگران8تن ازاعضای هیئت مدیره سندیکا کارگران از جمله فریدون نیکو فرد،جلیل احمدی، نجات دهلی، رضا رخشان ، قربان علی پور، محمد حیدری مهر،محمد بساق را دستگیر نمود و آقای علی نجاتی رئیس هیئت مدیره از تاریخ 18اسفند ماه تاکنون در مکان نامعلومی در بازداشت به سر می برد اما بقیه اعضاء با قید کفالت آزاد شدند. باز هم  سرمایه داران در راستای اهداف خود می خواهند زمینهای کشاورزی کارخانه را به فروش رسانده و چهار هزار کارگر و خانواده هایشان را بیشتر از این دچار فقر و تنگدستی نمایند

ما اعضای شورای زنان ضمن دفاع از آزادی ایجاد تشکل های مستقل کارگری و جنبشهای مختلف اجتماعی به امضاء کنندگان حمایت از کمیته دفاع از کارکران هفت تپه پیوسته وپشتیبانی بی دریغ خود را از آنان اعلام     می داریم. ما ضمن آرزوی موفقیت برای کارگران هفت تپه سایر کارگران را در نقاط مختلف ایران و جهان به پشتیبانی واقعی و بی دریغ از مبارزات حق طلبانه کارگران هفت تپه فرا می خوانیم و خواستار آزادی علی نجاتی رئیس سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه هستیم.    

شورای   زنان 24/1/1388                                                                                                       

http://showrayezanan.blogfa.com

اخراج کارگران شرکت آهنگرى تراکتورسازي، کبريت‌سازى تبريز، مجتمع صنعتى شمال‌غرب، شرکت نقش جهان و چند واحد توليدى ديگر …:

خبرگزاری ايسنادر تاریخ 24 فروردین گزارش داد : نماينده مردم تبريز، آذرشهر و اسکو با اشاره به اخراج تعدادى از کارگران واحدهاى صنعتى و توليدى تبريز، گفت: اين موضوع بايد توسط مديريت استان پيگرى و نتايج آن به نمايندگان استان در مجلس و وزراى مربوطه گزارش شود.
حجت‌الاسلام سيدمحمدرضا ميرتاج‌الدينى تصريح کرد: اخراج کارگران مساله‌اى مهم و اساسى است و نبايد از کنار آن به راحتى عبور کرد چرا که با اين اقدام درآمد عده‌اى قابل توجه از مردم به خطر افتاده است.
وى اظهار كرد: استاندارى آذربايجان شرقى در اين باره بايد علت اخراج کارگران از واحدهاى مزبور را بررسى کند چرا که در شرايط فعلى چنين کارى تبعات منفى مختلفى به دنبال خواهد داشت.
ميرتاج‌الديني، علاوه بر استاندارى و معاونت‌هاى آن، ادارات کل کار و اموراجتماعى و صنايع و معادن استان را نيز از جمله دستگاه‌هايى برشمرد که بايد گزارشى در زمينه اخراج کارگران به مقامات عالى رتبه و همچنين نمايندگان مجلس ارايه کنند.
عضو هيات رييسه مجلس شوراى اسلامى با اشاره به نزديکى انتخابات رياست جمهورى در کشور، خاطرنشان ساخت: هر چند اخراج کارگران در هر شرايطى و هر زمانى آثار سويى به همراه دارد، اما در حالى که کشور آماده برگزارى انتخابات مي‌شود، چنين اعمالى نتايج ناخوشايندى در پى خواهد داشت.
گفتنى است اخيرا” شرکت آهنگرى تراکتورسازي، کبريت‌سازى تبريز، مجتمع صنعتى شمال‌غرب، شرکت نقش جهان و چند واحد توليدى ديگر، تعدادى از کارگران خود را اخراج کرده‌اند.
فرهنگى ديگر نماينده مردم تبريز، آذرشهر و اسکو در مجلس شوراى اسلامى نيز گفت: اخراج کارگران برخى از واحدهاى صنعتى منطقه، آثار و تبعات منفى اجتماعى خواهد داشت.
به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران(ايسنا)، منطقه آذربايجان شرقي، محمدحسين فرهنگى در نامه‌اى به وزراى صنايع و معادن و کار و اموراجتماعى و کشور، خاطرنشان کرده است: اين اقدام در آستانه برگزارى انتخابات دهمين دوره رياست جمهورى بدون ترديد بازخوردهاى گسترده اجتماعى در پى خواهد داشت.
وى با اشاره به اين‌که در جريان اخراج کارگران در تبريز فعالان بخش‌هاى توليدى مورد ظلم قرار گرفته‌اند، يادآور شده است: اين درحالى است که عناصر ستادى و غير توليدى که فاقد هر گونه منطق اقتصادى است همچنان بر سرکار خود حاضر مي‌شوند.
نايب رييس کميسيون برنامه و بودجه مجلس ضمن خواستارشدن نظارت و پيگيرى مسايل مربوط به اخراج کارگران برخى از کارخانجات تبريز توسط وزارتخانه مربوطه، تاکيد کرده، مناسب است وزارتخانه‌هاى مرتبط و مسوول نظارت‌هاى لازم در اين باره را داشته باشند.

اجتماع اعتراضی کارگران کارخانه پاکریس

کارگران پاکریس در سمنان همچون بخش کثیری از کارگران سراسر ایران ماه ها است که دستمزدهای خویش را دریافت نکرده اند. وضعیت معاش کارگران بسیار وخیم است. آنان درمیان موج بدهکاری ها غوطه می خورند. صاحبان مغازه ها به خاطر حجم سنگین بدهکاری های این کارگران حاضر به دادن نسیه به آنان نیستند. خانواده های کارگران برای تأمین غذای روزانه خود با کوه مشکلات دست و پنجه نرم می کنند. آنان قادر به پرداخت اجاره بهای آلونک خود نیستند. این وضع ماه ها است که ادامه دارد و اینک جان کارگران به لب رسیده است. کارگران در روز 23 فروردین در مقابل استانداری سمنان اجتماع کردند. آنان به جنایات کارفرما اعتراض کردند و خواستار پرداخت فوری مطالبات خود شدند.

منبع: آژآنس ایران خبر

24 فروردین 88

ضرب و شتم کارگران پرریس توسط نیروی سرکوب

سرمایه داران صاحب کارخانه پرریس سنندج در روز یکشنبه 23 فروردین از ورود کارگران به سالن های کار کارخانه ممانعت کردند. آنان همچنان حرف چند ساله خود را تکرار می کنند که گویا « اسیر مشکلات مالی هستند» و این که می خواهند کارخانه را تعطیل کنند و کارگران نیز باید به بیکار شدن و اخراج از کارخانه تن دهند. اقدام جنایت آمیز سرمایه داران با اعتراض و مقاومت توده های کارگر مواجه شد. کارگران خواستار ورود به سالن ها، شروع کار و حفظ اشتغال خود شدند. کشمکش بین طرفین تشدید شد و صاحبان سرمایه به روال معمول از نیروی سرکوب دولت سرمایه داری برای حضور در کارخانه دعوت کردند. چند دقیقه ای طول نکشید که پلیس و دیگرنیروهای سرکوبگر در محل حاضر شدند. آنان به محض رسیدن شروع به ضرب و شتم کارگران کردند. زد و خورد میان کارگران در یک سو و صاحبان سرمایه و نیروی انتظامی در سوی دیگر مدتی طول کشید و سرانجام کارگران قادر به رفتن درون کارخانه و شروع کار نشدند.

منبع: آژانس ایران خبر

24 فروردین 88

تجمع اعتراضی کارگران یک کشتارگاه مرغ گوشتی در مریوان

بنا به خبر رسیده از شهر مریوان، روز دوشنبه 24 فروردین 35 تن از کارگران یک کشتارگاه مرغ در حومه این شهر، در اعتراض به عدم رسیدگی به خواست و مطالباتشان در مقابل اداره کار تجمع کردند.

کارگران کشتارگاه مزبور روز 22 فروردین ماه در اعتراض به پائین بودن مبلغ دستمزد ماهانه خود اعتصاب کردند و خواستار افزایش دستمزد ماهانه، پرداخت عیدی و پاداش سالانه شدند.

 کارفرمایان این کارخانه با خواستهای کارگران مخالفت کردند. کارگران اعلام نمودند تا دستیابی به مطالباتشان به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

لازم به ذکر است که این کشتارگاه در حد فاصل روستاهای “جوجه سازی و ریخه لان” در حومه شهر مریوان واقع شده است.

اخراج 7 نفر از کارگران کارخانه “شیر آرا” در سنندج

 بنا به خبر رسیده از شهر سنندج اداره کار این شهر اخراج کارگران شرکت شیر آرا را قانونی و شکایت آنان از کارفرمای کارخانه را مردود اعلام کرد.

7 تن از کارگران کارخانه شیر آرا که در آخرین روزهای سال گذشته توسط کارفرما اخراج شدند با مراجعه به اداره کار سنندج و شکایت از کارفرمای کارخانه خواهان رسیدگی به شکایت خود شدند. هیئت تشخیص اداره کار، روز یکشنبه 23 فروردین ماه برای رسیدگی به شکایت این کارگران تشکیل جلسه داد و در پایان به کارگران اعلام نمود اخراج آنان از سوی کارفرما قانونی بوده است. قرار شد روز پنج شنبه هفته جاری حکم این هیئت به کارگران به صورت رسمی ابلاغ گردد.

 خبر رسیده حاکیست احتمال اخراج حدود 50 نفر دیگر از 130 کارگر این کارخانه در آینده نزدیک وجود دارد.

ادامه اعتراضات کارگران لوله سازی اهواز

کارگران اخراجی لوله سازی اهواز اقدام به راهپیمایی اعتراضی در سطح این شهر نمودند.
300 تن از کارگران لوله سازی اهواز اقدام به راهپیمایی در حد فاصل درب کارخانه تا استانداری اهواز نمودند. این راهپیمایی همراه با سر دادن شعارهای صنفی همچون “معیشت و زندگی حق مسلم ماست” ادامه یافت.

کارگران معترض از 15 فروردین ماه هر روزه با پربایی تجمع و تحصن، اعتراض خود را اعلام و پایان آن را مشروط به تامین حقوق و امنیت خود نموده اند. تاکنون مسئولین پاسخی به مطالبات کارگران نداده اند.

ادامه اعتراض کارگران اخراجی چینی کرد

بنا به خبر رسیده از شهر کرمانشاه، کارگران اخراجی کارخانه “چینی کرد” در ادامه اعتراضات خود، همزمان در مقابل کارخانه و اداره کار شهر کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

کارگران در تجمعات خود خواستار رسیدگی فوری به خواستها و مطالباتشان از سوی کارفرما و مسئولین دولتی شدند. در ادامه تجمع کارگران در مقابل کارخانه، کارفرما با دو تن از نمایندگان کارگران با حضور مقامات امنیتی و انتظامی به مذاکره پرداخت. کارفرما وعده بازگشت به کار آنان در ماههای آینده را داد که این مساله با اعتراض کارگران مواجه گردید.

علی رغم حضور نیروهای لباس شخصی اداره اطلاعات و نیروهای انتظامی در محل اعتراض کارگران و اقدام به تهدید و ارعاب آنان، کارگران چینی کرد اعلام کردند تا رسیدن به خواستهایشان به تجمعات اعتراضی خود ادامه خواهند داد.

تجمع اعتراضی کارگران “ایران صدرا”ی بوشهر در مقابل مجلس رژیم

جمعی از کارگران کارخانه “ایران صدرا”ی بوشهر در اعتراض به عدم اجرای حکم بازگشت به کار مجدد خود در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند.

 30 تن از کارگران این کارخانه به نمایندگی 205 کارگری که طی 6 ماه گذشته از سوی کارفرمای این کارخانه اخراج شدند در این تجمع حضور داشتند.

نماینده کارگران تجمع‌کننده علت اخراج در این کارخانه را اصلاح ساختار اقتصادی توسط کارفرما عنوان کرده و افزود: پس از اخراج کارگران رسمی این کارخانه به بهانه های واهی، کار آنان به شرکت‌های پیمانکاری سپرده‌ شد که این امر نشان‌ دهنده دروغین بودن بهانه کارفرما برای اخراج کارگران است.

تجمع اعتراضی کشاورزان بوکان در مقابل بانک کشاورزی

بنا به خبر رسیده از شهر بوکان، روز دوشنبه 24 فروردین ماه، کشاورزان منطقه‏ بوکان مقابل بانک کشاورزی این شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند.

این تجمع در اعتراض به عدم پرداخت خسارات خشکسالی توسط جهاد کشاورزی صورت گرفت. مسئولان بانک کشاورزی تاکنون از ارائه‏ هرگونه پاسخی به درخواست‏های کشاورزان خودداری نموده ‏اند.

تجمع اعتراضی کارگران فرش غرب بافت کرمانشاه

 بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، روز دوشنبه 24 فروردین، کارگران فرش غرب بافت کرمانشاه جهت پیگیری مطالبات خود، در اداره صنایع کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

 کارگران در محل کارخانه تجمع اولیه را شروع و جهت پیگیری مطالبات  خود از جمله دریافت دستمزدهای معوقه، باز گشت به کار و امنیت شغلی به صورت دستجمعی به اداره صنایع کرمانشاه مراجعه و داخل آن اداره دست به تجمع زدند.

کارگران فرش غرب بافت کرمانشاه اعلام کرده اند تا دستیابی به مطالباتشان به تجمع اعتراضی خود ادامه خواهند داد.

تجمع اعتراضی و بستن جاده دانشگاه توسط دانشجویان یاسوج

روز دوشنبه 24 فروردین ماه دانشجویان دانشگاه یاسوج در اعتراض به شرایط دانشگاه تجمع و با قرار دادن بشقاب غذای خود بر روی زمین، خیابان ورودی دانشگاه را بستند.

این اقدام دانشجویان در اعتراض به ایجاد جو امنیتی در دانشگاه، نصب دوربین های مدار بسته در محوطه و کلاس های آموزشی، عدم برگزاری انتخابات انجمن صنفی و کیفیت پایین غذای سلف سرویس صورت گرفته است.

حمله به دانشجویان اعتصابی دانشگاه نوشیروانی بابل

روز دوشنبه 24 فروردین دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل، با تجمع در مقابل درب ساختمان برق دانشگاه و خواندن سرود یار دبستانی به اعتصاب خود را ادامه دادند.

دانشجویان متحصن شب گذشته را در خوابگاه دانشگاه به سر بردند. نیروهای حراست دانشگاه با توسل به زور اقدام به جلوگیری از ورود دانشجویان به محوطه دانشگاه نمودند که با مقاومت دانشجویان مواجه و این مساله منجر به ضرب و شتم آنان گردید، اما دانشجویان وارد محوطه دانشگاه شده و به اعتصاب خود ادامه دادند.

اعتصاب کارگران “لاستیک البرز”

کارگران کارخانه لاستیک البرز در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه و سایر مطالبات خود اعتصاب کردند.

با شروع اعتصاب کارگران کارخانه لاستیک البرز، بخش انبار این کارخانه به طور کامل تعطیل و فروش محصولات کارخانه متوقف شده است. کارگران اعلام کرده اند که شرط پایان اعتصاب، پرداخت دستمزدهای معوقه، عیدی و پاداش و سایر مطالبات آنان بوده و تا دستیابی به خواسته هایشان به اعتصاب ادامه خواهند داد.

اخراج 160 تن از کارگران کارخانه نخ البرز

حدود 160 کارگر کارخانه نخ البرز، در پی سیاست ” تعدیل نیروی کار” از این کارخانه اخراج شدند. این درحالی است که قرار است در آینده، شمار کارگران اخراجی افزایش یابد.

اخراج شمار زیادی از کارگران درحالی صورت می گیرد که پیش تر کارگران این کارخانه، در چندین نوبت نسبت به عدم دریافت حقوقشان دست به اعتراض زده بودند.

کارگران در این کارخانه، 12 ساعت در روز کار می کنند در حالی که تنها حقوق 8 ساعت کار روزانه را دریافت می کنند.. يکى از کارگران ميگويد:” من ١٢ ساعت کار ميکنم. با حق شيف٬ پاداش و مزايا و حق اولاد و صد تا حق ديگر که مثلا تعريف شده٬ ماهى حدود ٢٨٠ هزار تومان حقوق ميگيرم. درحالی که ماهیانه، حدود 200 هزار تومان اجاره خانه می پردازم.

در خبری دیگر، حدود 18 کشاورز از روستاهای اطراف تهران امروز با تجمع در خیابان پاستور، نسبت به شرایط معیشتی خود اعتراض کردند. کشاورزان پلاکاردهایی در دست داشتند که روی ان نوشته شده بود:”ما کشاورزان آواره و بد بخت را دریابید”

به گفته این کشاورزان، زمین هایی که در اختیار آنان قرار دارد، به اندازه ای کوچک است که محصولات آن، تنها می تواند احتیاجات خودشان را برطرف کند و محصولی برای فروش باقی نمی ماند.

منبع خبر : کمیته گزارشگران حقوق بشر

تجمع اعتراضی كاركنان سازمان مالياتى:

به گزارش خبرگزاری فارس در تاریخ 25 فروردین 88 آمده است :جمعى از كاركنان سازمان مالياتى استان تهران در اعتراض به آنچه كه برخورد تبعيض آميز و ادبيات نامناسب مسئولان سازمان امور مالياتى كشور مي‌نامند، از صبح امروز در مقابل سازمان امور مالياتى دست به تجمع اعتراض آميز زده‌اند.
گزارش فارس حاكى است، تحصن كنندگان در گفت و گو با خبرنگار اقتصادى فارس در خصوص دليل تحصن خود اظهار داشتند: كاركنان اداره تشخيص امور مالياتى تهران نسبت به رفتار تبعيض آميز در پرداخت حقوق، مزايا و پاداشهاى سال گذشته خود اعتراض داشتند، اما در برابر طرح مشكلاتشان با ادبيات نامناسب سازمان امور مالياتى كشور مواجه شده اند.
بر اين اساس از صبح امروز تعدادى از كاركنان اداره تشخيص سازمان امور مالياتى در برابر اين سازمان دست به تحصن زده و اقدام به شعار دادن كردند. ” نه تهمت، نه تبعيض اين است شعار تشخيص ” از شعارهاى كاركنان معترض سازمان امور مالياتى بود.
اين تحصن كه از صبح امروز آغاز شده، هم اكنون نيز ادامه دارد.

راه پیمایی اعتراضی کارگران لوله سازی اهواز

کارگران لوله سازی اهواز در اعتراض به صدور حکم اخراج خویش یک بار دیگر در خیابان های این شهر دست به راه پیمایی زدند. 300 کارگر در روز دوشنبه 24 فروردین با راه پیمایی طولانی تصمیم صاحبان سرمایه و دولت سرمایه داری در مورد بیکارسازی 2000 نفری خود و همزنجیرانشان را محکوم کردند. آنان با سر دادن شعار “معیشت و زندگی حق مسلم ماست” خواستار بازگشت به کار و تضمین اشتغال خود شدند.  

منبع: مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران 

25 فروردین 88

در پي تعطيلي كارخانه و 13 ماه مطالبات معوقه؛

كارگران لوله‌سازي خوزستان دست به تجمعات دنباله‌دار زدند

650 كارگر لوله‌سازي خوزستان هر روز در اعتراض به تعطيلي كارخانه و پرداخت نشدن مطالبات خود تجمع مي‌كنند؛ اين كارگران خواهان بازگشايي كارخانه هستند.

با وجود گذشت چند سال از شروع بحران در کارخانه لوله‌سازی خوزستان، هنوز به مشکلات این کارگران رسيدگي نشده است. کیومرث سلیمانی، رئیس شورای اسلامی کار لوله‌سازی خوزستان با بیان این مطلب در گفت‌وگو با ایلنا، از ادامه تجمعات روزانه 650 کارگر این کارخانه خبر داد.
وی افزود: از زمان واگذاری این کارخانه به بخش خصوصی در سال 82، مشکلات این واحد شروع شد و با وجود تغييرات پی‌درپی مدیران، هنوز مشکلات این کارخانه حل نشده است.
سلیمانی با اشاره به حقوق معوقه کارگران تاکید کرد: کارگران رسمی این واحد 9 ماه و کارگران قراردادی که بیش از 200 نفر هستند، 13 ماه حقوق معوقه دارند و با وجود این، هنوز هم بر سر کار خود حاضر می‌شوند.
یکی دیگر از اعضای شورای اسلامی کار این واحد نیز اظهار داشت: در این کارخانه هیچ مشکلی از بابت فروش محصولات وجود ندارد و مشکل اصلی نبود مواد اوليه تولید و قطع مكرر برق كارخانه است.
قدیر سواعدی در گفت‌وگو با ایلنا گفت: اين مسائل باعث شده تا كارخانه بیشتر روزها تعطیل شود.
اين فعال كارگري افزود: اصرار اعضای شورا بر راه‌اندازی دوباره این کارخانه است و تحقق این مورد تنها در صورت موافقت سهامدار ممكن است.
به گفته سواعدي، با وجود ارسال نامه‌های پیاپی به نهاد ریاست جمهوری، نمایندگان مجلس و برگزاري جلسات مختلف در استانداری، هنوز هیچ عکس‌العمل جدی از سوی مسؤولان دیده نشده است.
پایان پیام

اخراج 500 کارگر « تاژ» و « تولی پرس» در قزوین

دولت سرمایه داری ایران سال 1388 را سال « اصلاح الگوی مصرف» اعلام کرده است و کلیه شواهد موجود فریاد می زند که هدف واقعی از این شعار فقط تشدید استثمار هرچه بیشتر نیروی کار کارگران ازجمله کاهش بی هیچ حد و مرز  کارگران شاغل و جایگزینی آنان با کارگران هرچه بی حقوق تر و ارزان تر در مراکز کار و تولید است. هنوز 3 هفته از شروع سال جدید نگذشته است که طوفان بیکارسازی طومار اشتغال هزاران برده مزدی را در نقطه نقطه کشور درنوردیده است. اخراج کارگران از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب موج وار به پیش می تازد و هیچ روزی نیست که صدها کارگر طعمه توفان بیکارسازی نشوند. فقط دو واحد صنعتی موسوم به  « تولی پرس» و «تاژ» در قزوین یکجا 500 کارگر را اخراج کرده اند. سرمایه داران هر کدام از این دو واحد حکم اخراج 250 کارگر را صادر و بدون هیچ فوت وقت به معرض اجرا نهاده اند. پیش از این اخبار متعدد و مکرری از بیکارسازی ها در استان های تهران و بوشهر و کردستان و اردبیل و اصفهان و جاهای دیگر صفحات روزنامه ها را پر ساخته بود و اینک شاهد موج اخراج ها در قزوین هستیم. آخرین گزارشات حاکی است که جز این دو واحد صنعتی حدود 40 کارخانه دیگر نیز در تدارک اخراج وسیع کارگران هستند. این که دایره بیکارسازی ها تا کجا پیش خواهد رفت و شمار کارگران اخراجی به چند صد هزار و بعدها چند میلیون بالغ خواهد شد هنوز معلوم نیست. اما تا همین جا مثل روز روشن است که بخش عظیم دیگری از طبقه کارگر ایران بسیار زود به جمعیت غول آسای بیکاران قبلی ملحق خواهد شد. یک نکته بسیار مهم در روند اخراج ها این است که بیش از 90% کارگران اخراجی را افراد دارای سابقه طولانی اشتغال و تجربه و مهارت تشکیل می دهند. به بیان واضح تر، این بار دیگر بحث فقط بر سر کارگران قراردادی و عدم تمدید قراردادهای موقت نیست. سخن از وسیع ترین برنامه ریزی ها برای اخراج کارگران با سابقه، تعیین تکلیف نهایی با هر نوع اشتغال رسمی، تبدیل کل نیروی کار مزدی به کارگران قراردادی، سخن از یک تهاجم بسیار هولناک دیگر از سوی سرمایه علیه کل طبقه کارگر است. این که آیا باز هم بخش هایی از هم طبقه ای های ما  کبک وار سر به زیر برف خواهند برد و به امید چند صباحی اشتغال محتمل خود بیکارسازی  میلیونی همزنجیرانشان را نادیده  خواهند گرفت یا  این بار به پا خواهند خاست و همراه همه توده های کارگر به پیکار سازمانیافته علیه سرمایه داری خواهند پرداخت، هنوز معلوم نیست. چشم امید همه کارگران به حالت دوم  دوخته شده است.     

منبع:  ایلنا

25 فروردین 88

موفقیت کارگران کشتارگاه “مرغ زریبار” در خصوص افزایش دستمزدها

بنا به خبر رسیده از شهر مریوان، کارگران کشتارگاه مرغ زریبار این شهر موفق به افزایش دستمزدهای ماهانه خود شدند.

خبر رسیده حاکیست 35 تن از کارگران کشتارگاه مرغ زریبار مریوان که جهت افزایش دستمزد ماهانه خود اقدام به اعتراض و تجمع در مقابل اداره کار این شهر نموده بودند، در جریان مذاکره با کارفرمای این کارخانه موفق به افزایش دستمزد ماهانه خود تا سقف 250 هزار تومان گردیدند.

تجمع اعتراضی کارکنان سازمان امور مالیاتی در مقابل وزارت دارایی

كارمندان سازمان امور مالياتی، روز سه شنبه 25 فروردین در مقابل وزارت امور اقتصادی و دارايی اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.
کارمندان سازمان امور مالياتی كشور نسبت به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه، افزايش دستمزدها در سال جديد و عدم تمديد برخی از قراردادهای کار خود اعتراض کردند.

گزارش ها حاکیست سایر کارمندان این سازمان حمایت خود را از خواسته های کارکنان معترض اعلام کرده اند.

خودداری از تمدید قرارداد کارگران “تاژ” و “تولی پرس”  

کارفرمایان کارخانه های “تاژ” و “تولی پرس” از تمدید قرارداد کارگران کارخانه های مزبور خودداری کرده اند.
250 نفر کارگر کارخانه “تاژ” و 250 کارگر کارخانه “تولی پرس” به بهانه واهی اتمام قرار داد کار و عدم تمدید آن از سوی کارفرمایان اخراج شده اند.

لازم به ذکر است که تعدادی از کارگران اخراجی این کارخانه ها دارای 5 سال سابقه کار می باشند.

ادامه اعتراضات کارگران کارخانه “شوگا”

کارگران کارخانه شوگا در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود بار دیگر تجمع اعتراضی برگزار کردند.

این تجمع در پی اطلاع کارگران از عدم پرداخت دستمزد و حقوق معوقه آنان صورت گرفت.

در ادامه تجمع، کارگران کارخانه شوگا اعلام کردند تا دستیابی به مطالبات خود به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد.

اخراج کارگران کشتارگاه کرمانشاه

کارفرمای کشتارگاه کرمانشاه اعلام کرده، به دلیل صنعتی کردن کشتارگاه این شهر 65 کارگر آن را اخراج خواهد کرد.

این کشتارگاه در 25 کیلومتری جاده کرمانشاه _ بیستون واقع شده است. کشتارگاه کرمانشاه دارای 90 کارگر می باشد و  کارفرما به کارگران اعلام کرد که به دلیل صنعتی شدن مکان مزبور فقط به 25 نفر کارگر واجد شرایط نیاز هست و بقیه کارگران اخراج خواهند شد.

صدور حکم زندان برای اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه 

دستگاه قضایی رژیم در شهر دزفول، حکم زندان 5 نفر از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه را صادر کرد.

“جلیل احمدی”، “فریدون نیکو فر”، “علی نجاتی”، “قربان علیپور” و “محمد حیدری مهر” از سوی دستگاه قضایی رژیم به یکسال زندان محکوم شدند.

 دستگاه قضایی رژیم، 6 ماه از محکومیت “جلیل احمدی” ، “فریدون نیکو فر”، “علی نجاتی”، “قربان علیپور” و 8 ماه از محکومیت “محمد حیدری مهر” را به مدت 5 سال به حالت تعلیق در آورد. کارگران نامبرده به مدت سه سال نیز از حضور در کلیه فعالیت های کارگری و انتخابات صنفی کارگران محروم شدند.

به گفته دستگاه قضایی رژیم پرونده رسیدگی به اتهامات “ابوالفضل عابدینی” در حال بررسی و همچنان مفتوح می باشد.

کارگران هفت تپه به یک سال حبس محکوم شدند

صبح روز جاری از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دادگاه دزفول حکم 5 نفر از متهمین پرونده اعتصابات کارگری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه ابلاغ شد.

در این ابلاغیه آمده است به استناد ماده 500 آیین دادرسی متهمین آقایان جلیل احمدی، فریدون نیکو فر،علی نجاتی، قربان علیپور ومحمد حیدری مهر  به یکسال حبس محکوم شدند. در این حکم 6 ماه از محکومیت جلیل احمدی ، فریدون نیکو فر،علی نجاتی، قربان علیپورو 8 ماه از محکومیت محمد حیدری مهر به مدت 5 سال تعلیق گردید. کارگران نامبرده به مدت سه سال نیز از حضور در کلیه فعالیت های کارگری وانتخابات صنفی کارگران محروم شدند.

همچنین در پایان ابلاغیه ذکر شده که  این پرونده برای رسیدگی به اتهامات آقای ابوالفضل عابدینی در حال بررسی و همچنان مفتوح می باشد.

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

یکی از کارگران هفت تپه به اداره اطلاعات احضار شد

علی گِردالی یکی از کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه صبح روز جاری توسط اداره اطلاعات شهرستان شوش احضار و از وی خواسته شد تا ساعت 9 صبح فردا چهار شنبه 26/1/1387 به ستاد خبری این اداره مراجعه نمایدو در غیر اینصورت با وی برخورد می شود.

علی گِردالی یکی از کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه صبح روز جاری توسط اداره اطلاعات شهرستان شوش احضار و از وی خواسته شد تا ساعت 9 صبح فردا چهار شنبه 26/1/1387 به ستاد خبری این اداره مراجعه نمایدو در غیر اینصورت با وی برخورد می شود.

به گفته منابع کارگری دلیل این احضار صحبت های علی گردالی در اخرین اعتصاب کارگران بود که خطاب به مدیران شرکت و مامورین امنیتی گفته بود: “سندیکا نهاد صنفی قانونی کارگران است و شما نمی توانید با این فشارها ما را از داشتن این تشکل صنفی محرم کنید و تا جایی که امکان دارد از اعضای هیات مدیره سندیکای خود حمایت می کنیم”

رادیو برابری در تاریخ 25فروردين مصاحبه با رضاشهابی:

عضوهيات مديره سنديکای واحد در مورد وضعيت وخيم منصور اسانلو. صورت داده است .

.                             مصاحبه را در لينک زير از راديو برابری گوش کنيد

http://www.radiobarabari.net/files/2009/04/14/1.ram

خواست های کارگران ايران خودرو از مديريت جديد:  

جمعی از کارگران ایران خودرو در تاریخ 25 فروردین 88 اعلام کرده اند :
دوستان و همكاران گرامى
سال جديد را با تغيير و تحول جديد آغاز مى كنيم رفتن مدير عامل قديم منطقى و آمدن مدير عامل جديد نجم الدين به شركت مى باشد
براى ما مهم نيست چه كسى مدير عامل مى شود براى ما مهم بر آوردساختن خواستهاى اصلى ما در زمان كنونى است.منطقى با بى توجهى به خيلى از خواستهاى ما و در راستاى خوش خدمتى به سرمايه داران سرانجام همچون غروى به راهى رفت كه آمده بود.
ولى امروز در راس امور ايرانخودرو كسى قرار گرفته است كه خود سالها در ايرانخودرو بوده و بهتر مى داند اگر به خواستهاى ما بى توچهى كند به جاى خواهد رفت كه مديران پر قدرتر از او رفتند.آقاى نجم الدين حتما مى داند ما چه خواستهاى داريم و ايشان مى داند كه اعتصاب 10 تير براى چه در ايرانخودرو ايرانخودرو ديزل به وقوع پيوسته است.ما از مديريت جديد اعلام مى كنيم كه ما كارگران ايرانخودرو براى بر آورد ساختن خواستهاى خود هرگز نه سازش خواهيم و نه عقب خواهيم نشست.

مهمترين خواستهاى كارگران ايرانخودرو در شرايط كنونى بدين شرح است

1-بازگشت به كار تمام كارگران اخراج شده شركتهاى پيمانكارى
2- بازگشت به كار كاركنان نشريه كار آمد و تبرئيه آنان
3-لغو قراردادهای موقت و استخدام رسمی کارگران
4-جلوگيری از گسترش شرکت‌های پيمانکاری و انتقال کارگران آن به خود شرکت

5-اخراج حراست از سالنهاى توليدى وعدم دخالت آنها در امور شخصى كارگران
6- آزادى تشكلهاى كارگرى وبرگزارى هرچه سريعتر انتخابات كارگرى
7-لغو اضافه کاری اجباری و برداشتن سقف اضافه کار عادی
8- افزايش حق آکورد (حق بهره وری)

9- افزايش حقوق‌ها متناسب با افزايش قيمت‌ها در کشور

10- اجراى طرح طبقه بندى مشاغل

11- اجراى بازنشسته كردن كارگران و لغو سقف پرداخت حق سنوات

12- کاهش فشار کاری با استخدام نيروهای جدی

جمعى از كارگران ايرانخودرو

بيستم و چهارم فروردين 1388

http://khodrokar.blogfa.com/

گفتگوی رادیو برابری در تاریخ 25 فروردین با پروانه اسانلوهمسر منصور اسانلو:

عدم امنيت جانی منصور اسانلو، رئيس سنديکای کارگران شرکت واحد در زندان رجايی شهر ” توضيحات پروانه اسانلو در اين رابطه
http://www.radiobarabari.net/files/2009/04/14/6.ram

علی نجاتی آزاد شد:
امروز سه شنبه 25 فروردین ماه  علی نجاتی در حدود ساعت 5 عصر به قرار کفالت از زندان دزفول آزاد شد.

علی نجاتی رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه که از 18 اسفند سال قبل توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده بود با روحیه ی بسیار عالی کماکان از بر حق بودن مبارزات ،مطالبات و خواسته های کارگران هفت تپه دفاع میکند. علی نجاتی در چند روز اولیه بازداشت در محل اطلاعات شوش و سپس در زندان دزفول و مدتی در اداره اطلاعات اهواز محبوس و تحت بازجویی و فشار بوده است و سرانجام وی را به زندان دزفول انتقال داده بودند.
کمیته دفاع از کارگران هفت تپه ضمن شادباش گفتن آزادی علی نجاتی به وی، خانواده اش و کارگران هفت تپه اکیدا خواستار پایان دادن به پیگردهای قضایی برای وی و دیگر نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه میباشد. این کمیته ضمن تشکر از تلاش های انجام شده تا کنون، از تمامی افراد و تشکل ها میخواهد که بیش از پیش برای دفاع از مطالبات کارگران هفت تپه و حذف فوری و بدون قید و شرط فشار به نمایندگان این کارگران اقدامات لازم را پیگیری و اجرا نمایند.
کمیته ی دفاع از کارگران هفت تپه
سه شنبه 25/1/88

حمایت سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از مبارزات کارگران لوله سازی اهواز :

طبق اخبار منتشره در آخرین روزهای سال گذشته، نزدیک به دو هزار نفر از کارگران لوله سازی اهواز از کار خود اخراج شدند. این کارگران تا کنون در اعتراض به اخراج خود بارها دست…

حمایت سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از مبارزات کارگران لوله سازی اهواز
طبق اخبار منتشره در آخرین روزهای سال گذشته، نزدیک به دو هزار نفر از کارگران لوله سازی اهواز از کار خود اخراج شدند. این کارگران تا کنون در اعتراض به اخراج خود بارها دست به راهپیمایی و تجمع زده اند اما هیچ ارگان مسئولی پاسخگوی خواست این کارگران مبنی بر بازگشت به کار آنها نبوده است.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ضمن حمایت قاطعانه از اعتراضات کارگران لوله سازی اهواز، خواهان بازگشت به کار فوری این کارگران است و خود را در رسیدن این کارگران به خواسته هایشان دوشادوش آنان می داند.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
1388/1/26

احضار یکی از کارگران نیشکر هفت تپه به اداره اطلاعات شهر شوش

اداره اطلاعات شهر شوش “علی گردالی” یکی از کارگران نیشکر هفت تپه را به این اداره فراخواند.

بنا به گزارش منابع کارگری، اداره اطلاعات شهر شوش علی گردالی را به اتهام ایراد سخنانی در خصوص حمایت از حق تشکیل سندیکا و پشتیبانی از اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه احضار کرده است.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه پاکریس در مقابل استانداری سمنان

کارگران کارخانه پاکریس در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود در مقابل استانداری سمنان تجمع اعتراضی برگزار کردند.

کارفرمای این کارخانه چندین ماه است که از پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران خودداری می نماید. کارگران کارخانه پاکریس جهت دریافت دستمزدهای معوقه و سایر مطالبات خود بارها اقدام به تجمع اعتراضی نموده اما کارفرما و مسئولین دولتی از پاسخگویی به خواست های آنان خودداری کرده اند.

همبستگی و اقدام مشترک کارگران لوله سازی و دانشجویان اهواز

صدها تن از کارگران لوله سازی و دانشجویان دانشگاه اهواز به بهانه سفر انتخاباتی “میر حسین موسوی” به این شهر، در مقابل مسجد ارشاد اهواز تجمع کردند.

در این تجمع کارگران لوله سازی و دانشجویان با حمل پلاکاردهایی که بر آنها خواسته ها و مطالبات کارگران نوشته شده بود به اعتراضات چندین روزه خود ادامه دادند.

کارگران معترض لوله سازی اهواز و دانشجویان حاضر در محل با سردادن شعارهایی از قبیل  “منادی عدالت خجالت خجالت، دستی که نان می دزدد نمی تواند آزادی ببخشد، چهلمین روز درگذشت کارگران لوله سازی تسلیت باد” به اعتراضات خود ادامه دادند.

دانشجویان حاضر با سردادن شعار “کارگر دانشجو اتحاد اتحاد” کارگران لوله سازی را حمایت کردند.

اعتراض به دستگیری دانشجویان در دانشگاه های تربیت معلم و خواجه نصیر

در پی ادامه بازداشت های خودسرانه دانشجویان دانشگاه های ایران، جمعی از دانشجویان دانشگاه های تهران، تربیت معلم و خواجه نصیر در حرکتی نمادین بازوبندهایی را با عنوان ” دانشجویان دربند را آزاد کنید” به بازو بستند.

موج مجدد فشار بر دانشجویان و بازداشت خودسرانه و غیر قانونی آنها از چند ماه قبل با بازداشت 4 تن از دانشجویان دانشگاه امیر کبیر آغاز و در ادامه در اوائل اسفند ماه به بهانه دفن اجساد کشته شدگان جنگ در دانشگاه امیرکبیر، 5 تن از دانشجویان این دانشگاه در خانه خود بازداشت شدند. دانشگاه های تربیت معلم تهران و زنجان نیز از موج جدید سرکوب و دستگیری ها در امان نماندند.

26فروردين:آزادی علی نجاتی با قرار کفالت

به نقل از روشنگری: به گزارش کانون مدافعان حقوق کارگر, علی نجاتی رييس هيات مديره ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه صبح امروز با قرار کفالت آزاد شد.
26فروردين:يکی از کارگران هفت تپه به اداره اطلاعات احضار شد
فعالين حقوق بشر:علی گِردالی يکی از کارگران شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه صبح روز جاری توسط اداره اطلاعات شهرستان شوش احضار و از وی خواسته شد تا ساعت 9 صبح فردا چهار شنبه 26/1/1387 به ستاد خبری اين اداره مراجعه نمايدو در غير اينصورت با وی برخورد می شود.
به گفته منابع کارگری دليل اين احضار صحبت های علی گردالی در اخرين اعتصاب کارگران بود که خطاب به مديران شرکت و مامورين امنيتی گفته بود: “سنديکا نهاد صنفی قانونی کارگران است و شما نمی توانيد با اين فشارها ما را از داشتن اين تشکل صنفی محرم کنيد و تا جايی که امکان دارد از اعضای هيات مديره سنديکای خود حمايت می کنيم”

26فروردين.خريد و فروش کليه در کشور رو به افزايش است

خبرنامه اميرکبير
معاون سلامت وزارت بهداشت نسبت به خريد و رونق کليه در کشور هشدار داد.
حسن امامی رضوی در گفت‌وگو با خبرنگار “ايلنا” با اعلام اين مطلب افزود: افزايش و روند رو به رشد خريد و فروش کليه تبديل به مشکلی شده که بايد به دنبال راه حل‌های اساسی در اين رابطه بود.
وی ادامه داد: تشديد کنترل‌ها بر روند اين خريد و فروش‌ها به تنهايی از طريق کمک و مساعدت نيروی انتظامی ميسر نيست.
معاون سلامت وزارت بهداشت گفت: به نظر می رسد در اين شرايط بايد پيوند از جسد را گسترش دهيم و اهدای عضو را به اين سمت و سو ببريم.
وی افزود: پيوند اعضا از زنده در همه جای دنيا با چنين مشکلاتی مواجه است و خاص کشور ايران نمی شود اما با اين وجود در اين زمينه از سوی وزارت بهداشت تمهيدات بسياری شده است.
امامی رضوی با اشاره به مصوبه ای که در سال ۷۹ از سوی مجلس مبنی بر اعطای هديه ايثار تصويب شد، افزود: اين طرح در جهت کمک به گيرندگان کليه لحاظ شده بود در حالی که در حال حاضر ارزش معنوی خود را از دست داده است و به جای آن خريد و فروش کليه رواج يافته است.
تجمع دامداران در مقابل وزارت بازرگانى:

به گزارش خبرگزاری ايلنادر تاریخ 25فروردين 88 آمده است :
در حالى كه از ابتداى صبح امروز تجمع نمايندگانى از 32 اتحاديه سراسرى دامداران كشور در مقابل وزارت بازرگانى آغاز شده است و همچنان تجمع ادامه دارد، هيچ مسؤولى حاضر به پاسخگويى نيست.
ايلنا: از ابتداى صبح امروز تجمع نمايندگانى از 32 اتحاديه سراسرى دامداران كشور در مقابل وزارت بازرگانى آغاز شده است و همچنان بر تعداد تجمع‌كنندگان افزوده مي‌شود.
به گزارش خبرنگار ايلنا، تجمع‌كنندگان كه تعدادشان در حال حاضر از هزار نفر نيز گذشته است، در اعتراض به عدم خريد كارخانه‌داران لبنيات از شير توليدى اين واحدها در مقابل وزارت بازرگانى دست به تجمع زدند.
تجمع‌كنندگان فريادهايى همچون “قيمت شير را چه كسى تعيين مي‌كند” و “دولت يا كارخانه‌دار سودجو؟” و سرداده و خطاب به مفتح، معاون وزير بازرگانى كه اعتقاد دارند با اظهار نظر غيركارشناسى سعى در فرافكنى دارد، خواستار پاسخگويى مسؤولين شدند.
اين در حالى است كه بعد از چندين ساعت از زمان تجمع هيچ مسؤولى از وزارت بازرگانى جهت پاسخگويى به ميان جمعيت تجمع‌كنندگان نيامده است.
افزايش تجمع‌كنندگان در مقابل وزارت بازرگانى كه در ضلع جنوب غربى ميدان وليعصر واقع است، باعث ترافيك سنگينى در خيابان‌هاى اطراف شده است و اين امر واكنش نيروهاى امنيتى و انتظامى را در بر داشته است.
تجمع‌كنندگان خواستار قطع واردات شيرخشك و گوشت‌هاى يخ زده از كشورهاى خارجى و ارائه راه‌حلى براى نجات از بحران صنعت شير كشور شده‌اند.
سليماني، رئيس اتحاديه دامداران كشور، در گفت‌وگو با ايلنا مسؤولين صنايع شير ايران را مورد انتقاد قرار داد و گفت: اين افراد با اصلاحات انجام شده به صورت غلط موجب ايجاد مشكلات زيادى براى دامداران شده‌اند.
وى كه خود از معترضان است، گفت: وزير بازرگانى به جاى يك جانبه حمايت كردن از كارخانه‌داران بايد از اتحاديه‌ها و تشكل‌ها نيز حمايت كند.
وى تصريح كرد: مشكل اصلى مربوط به واردات شير خشك است، زيرا توليد شير داخلى نه تنها نياز مصرف داخلى را تامين مي‌كند بلكه مي‌توان آن ‌را نيز صادر كرد.
وى وزارت بازرگانى را مسؤول تمامى مشكلات فعلى دانست و گفت: معترضان، نمايندگانى از 32 اتحاديه سراسر كشور هستند كه در مقابل وزارت بازرگانى تجمع كردند.
به گزارش ايلنا، در حال حاضر تجمع‌كنندگان از بي‌اعتنايى وزير بازرگانى بهبه شدت معترض هستند.

اخراج 150 نفر از پرسنل بنیاد مسکن اصفهان 

بنیاد مسکن اصفهان اقدام به اخراج 150 نفر از پرسنل دفتری و کارگاهی خود نمود.

مسئولین بنیاد مسکن اصفهان دلیل اخراج کارکنان را فقدان بودجه لازم جهت پرداخت دستمزد کارکنان اعلام کردند. مسئولین این نهاد به سایر کارکنان هشدار دادند نباید حتی به تاخیر چند ماهه در پرداخت حقوق خود اعتراض نمایند. اخراج ها و تهدیدها در حالی صورت می گیرد که برنامه تعدیل نیرو  از سال گذشته در دستور کار این بنیاد بوده است .

تجدیدنظر در مصوبه شورای عالی کار در جهت حفظ اشتغال موجود بود

مزد امسال در راستاي پايداري اشتغال 5 درصد كاهش يافت/ اصلاح مصوبات شوراي عالي كار به ابلاغ آن ارتباطي ندارد/ خودداري نمايندگان كارگراي از امضا كردن مصوبه دستمزدها، موضوع تازه‌اي نيست.

ايلنا: وزیر کار و امور اجتماعی با اشاره به موضوع کاهش پنج درصدی حداقل دستمزد کارگران برای سال 88 گفت: کاهش حداقل دستمزد کارگران با توجه به پایداری اشتغال در واحدهای تولیدی انجام شد.
به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا، سید محمد جهرمی عصر ديروز در حاشیه گردهمایی آموزشی، تخصصی مرکز نوسازی، تحول اداری و بودجه که در محل مجموعه فرهنگی- ورزشی وزارت کار برگزار شد، در جمع خبرنگاران در مورد علت کاهش دستمزد کارگران در سال 88 و اینکه چرا مصوبه شورای عالی کار در پایان سال گذشته تغيير كرد، اظهار داشت: مصوبه شوراي عالي كار چه ابلاغ شود چه نشود، قابل تجديدنظر است.
وی درباره امضا نکردن مصوبه شورای عالی کار از سوی نمایندگان کارگری گفت: خوداري نمايندگان شركاي اجتماعي از امضاي مصوبه دستمردها موضوع تازه‌اي نيست، زيرا در برخی از سال‌هاي گذشته نیز نمایندگان کارفرمایی در اعتراض به مصوبه شوراي عالي كار از امضاي آن خوداري كردند.
به گفته جهرمي، تجدیدنظر در مصوبه شورای عالی کار در جهت حفظ اشتغال موجود و رفع مشکلات برخی واحدهای تولیدی بود. وی نرخ بیکاری زمستان سال گذشته را 12.5 درصد عنوان کرد و گفت: این میزان نسبت به زمستان سال 86، شش دهم درصد افزایش یافته است.
پايان پيام

دبير اجرايي خانه كارگر ساوه در گفت‌وگو با ايلنا خبر داد:

الزام كارفرماي ايران تفال براي پرداخت 3 ماه سنوات به كارگران اخراجي

وي با بيان اينكه اين كارگران داراي سوابق كاري 15 تا 20 سال هستند، افزود: كارگران مدعي هستند كارفرماي ايران‌تفال به جاي توليد به واردات تفلون روي آورده است.

دبير اجرايي خانه كارگر ساوه با اشاره به اخراج 15 كارگر رسمي شركت ايران‌تفال در بهمن‌ماه سال گذشته، گفت: هيات حل اختلاف اداره كار با معرفي اين افراد به بيمه بيكاري، پرداخت 3 ماه سنوات را براي كارفرما الزامي كرد.
مهدي زماني نوري در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا با بيان اينكه اين كارگران داراي سوابق كاري 15 تا 20 سال هستند، افزود: كارگران مدعي هستند كارفرماي ايران‌تفال به جاي توليد به واردات تفلون روي آورده است.
وي سال جاري را سال افزايش بحران‌هاي كارگري دانست و گفت: از هم‌اكنون مسؤولان بايد به فكر تامين منابع صندوق بيمه بيكاري باشند تا اين صندوق با كمبود اعتبار مواجه نشود.
پايان‌پيام

مخالفت مردم روستاهای اطراف سنندج با سیاست بسیج گیری رژیم  

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، مقامات دولتی شهر سنندج از اهالی روستاهای اطراف این شهر خواستند پایگاه های بسیج را در روستاهای خود ایجاد و به عضویت بسیج در آیند.

خبر رسیده حاکیست تعدادی از اهالی روستاهای خلیفان، ایسیدر، تیلگران، قلیچیان، قلیان، سراو قامیش، ننله و باوه ریز در پی فشار مرکز بسیج شهر سنندج در  تجمعی به همین منظور شرکت کردند. در این اجتماع مسئولین رژیم در شهر سنندج اعلام نمودند در قبال عضویت و دایر کردن پایگاه بسیج، افراد بسیجی از امتیازات اجتماعی و اقتصادی برخوردار خواهند شد.

اما اهالی روستاهای مذکور با اعلام عدم تمایل خود به عضویت در بسیج، با این درخواست رژیم مخالفت و جلسه را ترک کردند.

نامه اعتراضى فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان در حمایت از کارگران ایران 

“پيرزاد ايمتياز سيد” دبير كل فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان با نوشتن نامه ای به مقامات جمهوری اسلامی نگرانی و اعتراض خود را به نمایندگی از کارگران پاکستان در خصوص بازداشت و محاکمه فعالین کارگری در ایران اعلام کرد.

در متن این نامه آمده، اعتراض شديد خود را نسبت به اذيت و آزار و تعقيب فعالين كارگرى در ايران و بطور مشخص رهبران سنديكاى كارگران شركت نيشكر هفت تپه، اعلام می دارم. ما اين حملات عليه يك تشكل مستقل كارگرى و فعالين آن را محكوم و خواهان لغو تمامى احكام صادر  علیه آنان و آزادى فورى و بی قيد و شرط تمامى فعالين كارگرى زندانى از جمله منصور اصانلو، ابراهيم مددى، فرزاد كمانگر، سلام قادرى، خالد اسدى و برهان سعيدى كه در مناطق مختلف ايران زندانی می باشند، هستیم.

ما همچنين از دولت جمهوری اسلامی می خواهم حقوق كارگران مبنى بر حق تشكل، تجمع و اعتصاب را محترم شمرده، به سركوب فعالين كارگرى خاتمه داده و در امور تشكل های مستقل كارگرى دخالت نكند.

حمایت سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از مبارزات کارگران لوله سازی اهواز:

طبق اخبار منتشره در آخرین روزهای سال گذشته، نزدیک به دو هزار نفر از کارگران لوله سازی اهواز از کار خود اخراج شدند. این کارگران تا کنون در اعتراض به اخراج خود بارها دست…

حمایت سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از مبارزات کارگران لوله سازی اهواز
طبق اخبار منتشره در آخرین روزهای سال گذشته، نزدیک به دو هزار نفر از کارگران لوله سازی اهواز از کار خود اخراج شدند. این کارگران تا کنون در اعتراض به اخراج خود بارها دست به راهپیمایی و تجمع زده اند اما هیچ ارگان مسئولی پاسخگوی خواست این کارگران مبنی بر بازگشت به کار آنها نبوده است.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ضمن حمایت قاطعانه از اعتراضات کارگران لوله سازی اهواز، خواهان بازگشت به کار فوری این کارگران است و خود را در رسیدن این کارگران به خواسته هایشان دوشادوش آنان می داند.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
1388/1/25

یس سازمان کار استان:

سالانه 33 هزار نفر به بيكاران مازندران افزوده مي‌شود

به بانك‌ها اعلام شد معوقه خودشان را اعلام كنند جز بانك ملي بقيه بانك‌ها اين كار را انجام ندادند.

رئيس سازمان كار و امور اجتماعي استان مازندران گفت: سالانه 33 هزار نفر بر جمع بيكاران استان افزوده مي‌شود.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی وزارت کار وامور اجتماعی، محمد نجفي در جلسه كارگروه اشتغال و سرمايه‌گذاري اين شهرستان با بيان اينكه در مدت 3.5 سال گذشته نرخ بيكاري اين استان ‌از 10.5 ‌درصد به 7.3 درصد كاهش يافته است، ‌اظهار داشت: در مدت سه سال گذشته هر ساله يك درصد بر نرخ بيكاري استان كاهش داده شد.
وي با اشاره به اينكه سالانه 33 هزار نفر بر جمع بيكاران استان افزوده مي‌شود، افزود: با اجراي طرح بنگاه‌هاي اقتصادي زودبازده علاوه بر اين تعداد، افراد بيكار نيز مشغول به كار شدند.
رئيس سازمان كار و امور اجتماعي استان مازندران نرخ بيكاري شهرستان جويبار را 6.5 درصد عنوان و افزود: شهرستان جويبار كمترين نرخ بيكاري استان مازندران را دارد.
وي بيان داشت: تاكنون در قالب بنگاه‌هاي اقتصادي كوچك و زودبازده 90 ميليارد و 200 ميليون تومان براي 397 طرح با اشتغالزايي 721 نفر در شهرستان جويبار به بهره‌برداري رسيده است.
نجفي از اجراي طرح ساماندهي افرادي كه تسهيلات دريافت كردند در استان خبر داد و گفت: با اجراي اين طرح هيچ كس نمي‌تواند در دو بانك تسهيلات در زمينه سرمايه‌گذاري و اشتغال دريافت كند.
وي با انتقاد از عدم اعلام بانك‌ها درباره وضعيت معوقه‌هاي بانك‌ها تصريح كرد: با توجه به اينكه به بانك‌ها اعلام شد معوقه خودشان را اعلام كنند جز بانك ملي بقيه بانك‌ها اين كار را انجام ندادند.
پایان پیام

1388/1/25 

وضعیت كارگران بدتر خواهد شد

روند افزایش مزد کارگران در قیاس با روند افزایش هزینه‌های زندگی آنقدر محدود است که کارگران حتي در نقاط ارزان‌قیمت بعید است بتوانند با اضافه کاری یا کار دوم و سوم از عهده مخارج زندگی برآیند.

یک فعال کارگری گفت: به دلیل کاهش پنج درصدی مزد مصوب شورای عالی کار و تشديد بحران‌هاي اقتصادي، وضعیت کارگران در سال جاری نسبت به سال‌های گذشته بدتر خواهد شد.
به گزارش ایلنا، رضا رخشان از سندیکای کارگران هفت‌تپه با بیان اینکه حتی افزایش 25 درصدی مزد کارگران نمی‌تواند جوابگوی هزینه‌های بسیار و رو به افزایش زندگی کارگران باشد، گفت: به طور قطع کارگران در سال پیشرو باید در انتظار وضعیت بدتر باشند.
وی تاکید کرد: روند افزایش مزد کارگران در قیاس با روند افزایش هزینه‌های زندگی آنقدر محدود است که کارگران حتي در نقاط ارزان‌قیمت بعید است بتوانند با اضافه کاری یا کار دوم و سوم از عهده مخارج زندگی برآیند.
عضو تشکل حامی امضای طومار برای افزایش واقعی دستمزدها با بیان اینکه شورای عالی کار با اصلاح دستمزدهای مصوب، بی‌توجهی خود را به این درخواست صنفی نشان داد، یادآور شد: کاهش مزد کارگران در حالی است که برای سال جدید، سایه تشديد بحران اقتصادی و کمبود نقدینگی بر کارخانجات سنگینی می‌کند.
پایان پیام

1388/1/25

95 هزار بازنشسته مشهدی در انتظار اجرای قانون خدمات کشوری

كارگران بازنشسته استان خراسان رضوي با مراجعات هر براي اجراي قانون خدمات كشوري مراجعه مي‌كنند.

ايلنا: رئیس کانون بازنشستگان استان خراسان رضوی از انتظار 95 هزار بازنشسته این استان برای اجرای قانون خدمات کشوری خبر داد.
به گزارش ايلنا، ?قربانعلی رمضانی? اظهار داشت: بازنشستگان این استان در انتظار اجرای این قانون هستند و با مراجعات هر روزه خود این مساله را پیگیری می‌کنند.
وی افزود: مبحث افزایش حقوق نیز از دیگر دغدغه‌های این افراد است و انتظار آن می‌رود که میزان اضافه حقوق بازنشستگان هر چه زودتر اعلام شود.
رمضانی تاکید کرد: با وجود ارسال نامه‌های گوناگون به سازمان تامین اجتماعی به‌منظور تعلق گرفتن سهمیه‌ای برای سفر حج هنوز نتیجه‌ای مشاهده نمی‌شود و این در صورتی است که بازنشستگان نیز همچون دانش آموزان و دانشجویان حق سفر حج را دارا هستند.
وی تصریح کرد: گفتنی است تا این لحظه کارت منزلت نیز به بازنشستگان تعلق نگرفته است و این در حالی است که بازنشستگان استان تهران این کارت را دریافت کرده‌اند.
پایان پیام

1388/1/26

                   شرايط بد اقتصادى تعداد کودکان کار و خيابان را افزايش داده است:

به گزارش خبرگزاری ايلنادر تاریخ 26 فروردین 88 آمده است :رتيس شبکه حمايت از کودکان کار ايران گفت: دشوارتر شدن شرايط اقتصادی در کشور که بر اکثر طبقات مردم تاثير گذاشته بر ميزان کودکان کار وخيابانی افزوده است.
فاطمه قاسم زاده در گفت‌وگو با خبرنگار – ايلنا-  افزايش تعداد کودکان کار و خيابانی را واقعيتی تلخ دانست و افزود: در ميان دلايلی همچون عوامل فرهنگی و خانوادگي، شرايط اقتصادی و مالی عاملی مهم برای گرايش کودکان به کار است.
وی ادامه داد: افزايش مراجعه کودکان کار و خيابان به مراکز مردمی حمايت از آنان که منجر به ثبت نام و دريافت خدمات حين کار شده دليلی بر افزايش تعداد آنان محسوب مي‌شود.

-تهيه بانک اطلاعات شناسه کودکان کار و خيابان
قاسم زاده همچنين از تهيه بانک اطلاعات شناسه کودکان کار و خيابان استان تهران خبر داد و افزود: معاونت آسيب‌های شهرداری تهران با کمک سازمان های غيردولتی از حدود شش ماه گذشته پرسشنامه هايی را ميان خانواده ها توسط مددكاران انجمن هاى مردم نهاد توزيع کرده تا به اطلاعات دقيقى در رابطع با كودكان كار و خيابان دست يابد.

کارگران اعتصابی هفت تپه به يک سال حبس محکوم شدند:

به گزارش مجموعه فعالان حقوق بشردر تاریخ 26 فروردین 88 آمده است :صبح روز سه شنبه از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دادگاه دزفول حکم ۵ نفر از متهمين پرونده اعتصابات کارگری شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه ابلاغ شد.
در اين ابلاغيه آمده است به استناد ماده ۵۰۰ آيين دادرسی متهمين آقايان جليل احمدي، فريدون نيکو فر،علی نجاتي، قربان عليپور ومحمد حيدری مهر به يکسال حبس محکوم شدند. در اين حکم ۶ ماه از محکوميت جليل احمدی ، فريدون نيکو فر،علی نجاتي، قربان عليپورو ۸ ماه از محکوميت محمد حيدری مهر به مدت ۵ سال تعليق گرديد. کارگران نامبرده به مدت سه سال نيز از حضور در کليه فعاليت های کارگری وانتخابات صنفی کارگران محروم شدند.

همچنين در پايان ابلاغيه ذکر شده که اين پرونده برای رسيدگی به اتهامات آقای ابوالفضل عابدينی در حال بررسی و همچنان مفتوح می باشد.

مطالبات زنان در ايران خيلی فراتر از شعار برچيدن گشت ارشاد است:

رادیوی صدای آلمان در تاریخ 26 فروردین 88 گزارش کرده است  : حساسيت و نارضايتی ناشی از طرح ارتقای امنيت اجتماعی در کلان‌شهرهای ايران، باعث شده که آقايان کروبی و موسوي، شعار برچيدن گشت ارشاد را سر دهند. آيا اين شعار دستاوردی برای جامعه مدنی است يا عقب‌گردی از آزادي‌های فراگيرتر؟

چهار چهره از فعالان اجتماعي، حقوقی و دانشگاهی به پرسش‌های دويچه‌وله در مورد اين شعار و نيازهای ديگرجامعه ايران در آستانه انتخابات پاسخ داده‌اند.

موضوع گشت‌ارشاد، به محور چالش دولت و اپوزيسيون مبدل شده است. چقدر رقبای آقای احمدي‌نژاد مي‌توانند با اتکاء بر اين شعار، آرای جوانان و زنان ناراضی را جلب کنند؟

فرامرز قره‌باغي، جامعه‌‌شناس: طرح ارتقای امنيت اجتماعی برای دولت نهم مانند “استخوان لای زخم” است. لغو اين طرح به سرخوردگی طرفداران احمدي‌نژاد و ادامه‌‌ی آن، به نارضايتی هرچه بيشتر مردم منجر مي‌شود. آقايان موسوی و کروبی با راحتی در مورد اين طرح و گشت ارشاد شعار مي‌دهند، چون مشکل آقای احمدي‌نژاد را ندارند. از سوی ديگر اين شعارها تاريخ مصرف انتخاباتی دارند و فراموش نيز نبايد کرد که تصميم‌گيری در اين موارد با مقامات عاليه است

نعمت احمدي، حقوقدان: نخست بگويم که در ايران برای استقلال، آزادی و جمهوری انقلاب شد و من متأسفم که الان خواست‌های ما اين‌قدر حقير شده‌اند که کانديداهای رياست جمهوری از برداشتن گشت ارشاد صحبت مي‌کنند و اين مثل توپ هم صدا مي‌کند. به نظر من آقايان موسوی و کروبي، مسير را بد انتخاب کرده و دارند شعارهای حداقلی را طرح مي‌کنند.اگر نامزدهای اصلاح‌طلب، کف يا سقف نظرات خود را تا اين حد پايين بياورند، بايد گفت بدا به حال اين ملت! فراموش نکنيم که اصلا اين گشت‌ها غيرقانونی تشکيل شده‌اند. جالب اينجاست که اينها وقتی از برچيدن گشت ارشاد ياد مي‌کنند که ديگر خنثي‌ترين روزهای خود را مي‌گذرانند.

همين الان من از پنجره دفترم سه گشت را مي‌بينم که ساکت ايستاده‌اند و به کسی کاری ندارند. اما زمانی بود که از همين پنجره نگاه مي‌کردم و مي‌ديدم پنج نفر پنج نفر آدم مي‌برند. آن روزها را من از ياد نمي‌برم. الان دارند نمايش مي‌دهند که تنها برای امنيت در خيابان‌ها هستند.

صادق زيباکلام، استاد دانشگاه: من با اين شعار موافقم. آقايان کروبی و موسوی مي‌دانند که اين مشکل شمار زيادی زنان و جوانان ايرانی است. مهم نيست که اينها بتوانند اين شعارها را تحقق ببخشند، مهم اين است که همين، بعنوان يک خواست در سطح جامعه مطرح مي‌شود. برای مسئولان و کسانی که اصرار به ادامه کار گشت ارشاد دارند، اين نشان‌دهنده نارضايتی مردم است وخوب است سوژه اين نارضايتي، شعار انتخاباتی شود.

شهلا لاهيجي، ناشر: به نظر من آقايان کانديدا، نبايد برای جلب رأی زنان، کمپين‌های انتخاباتی خود را تا حد گشت ارشاد تنزل بدهند. ما مي‌گوييم مطالبات زنان خيلی فراتر از اين‌هاست. گروه‌های مختلف زنان در هفته‌ی آينده، اين مطالبات را اعلام عمومي‌مي‌کنند. گشت ارشاد، يکی از نمونه‌های اهانت به زنان است. ما زنان، تبعيض‌ها و اهانت‌هايی مثل سهميه‌بندی و بومي‌سازی در تحصيل، اشتغال، عدم مديريت زنان در سطوح بالا، طلاق، ازدواج مجدد و از اين قبيل را فراموش نکرده‌ايم که بگوييم با رفتن گشت ارشاد همه چيز حل شد.

آيا بهتر نيست شعارهای نامزدها، جنبه‌های فراگيرتر آزادي، چون حقوق شهروندي، آزادی بيان، آزادی مطبوعات و از اين قبيل را شامل شود؟

صادق زيباکلام: به نظر من، گفتن اين‌که گشت ارشاد بايد برچيده شود، به اين معنا نيست که عمده‌ترين مشکل جامعه مطرح شده. اگر نامزدی متعهد شود در صورت روی کار آمدن از حقوق شهروندی دفاع کند، بد نيست. کيست که اين را نگويد؟ حتما نامزد اصولگرايان هم همين را خواهد گفت. به نظر من، اين‌که آقايان موسوی و کروبي، برچيدن گشت ارشاد را به‌عنوان يکی از مصداق‌های شعار آزادی عنوان کرده‌اند، خيلی مهم است. چون معمولا شعارها کلی هستند.

نعمت احمدی: برچيدن گشت ارشاد تنها در تهران و کلان‌شهرها معنا دارد و ممکن است تعدادی زن و جوان را به رای دادن ترغيب کند. تازه‌آنها که از کار ارشاد ناراضی هستند، اصولا علاقه‌ای به رای دادن هم ندارند. من معتقدم اگر موجی در جامعه ما برانگيخته شود و مردم بخواهد دنبال کارزار انتخاباتی بيفتند، خواست‌ها در اين سطح نخواهند بود. خواست اصلی اقتصادی است.

به هرحال، به نظر می رسد اين شعار بر اساس موج نارضايتی در جامعه استوار شده و نامزدها مي‌خواهند رأی جوانان و زنان را به اين ترتيب به دست بياورند.

شهلا لاهيجی: زنان ايرانی خيلی باهو‌‌‌‌‌‌‌‌‌ش‌تر از اين هستند که بتوان با اين الفاظ رأي‌شان را به دست آورد. ما البته اين دفعه نمي‌خواهيم منفعل باشيم و حتما با شروطی در انتخابات شرکت مي‌کنيم. اين بار اما به چهره و لبخند رأی نمي‌دهيم و به عمل رأی مي‌دهيم. تنها در صورتی فعالانه شرکت مي‌کنيم که کانديدايی بتواند به خواسته‌های ما زنان پاسخ دهد و راه‌های اجرای اين خواسته‌ها را برايمان تشريح کند. گروه‌های مختلف زنان تا هفته‌‌ی آينده، به طور رسمي، مجموعه‌ای از مطالبات و شرط‌های خود را مطرح مي‌کنند. ما حتی ممکن است برای کسی که در طرح اين مطالبات جدی باشد، فعاليت هم بکنيم.

اين دو بزرگوار (موسوی و کروبی) نبايد توقع مردم را در حد برچيدن گشت ارشاد محدود کنند. جامعه ما از مديريت نامتعادل و متغير رنج مي‌برد. چهار سال است احمدي‌نژاد آمده و بيشتر از ۳۰ رييس بانک و مدير و وزير تغيير کرده‌اند. ميرحسين موسوی بهتر است به جای گشت ارشاد، موضوع ناپديد شدن ۲۷۰ ميليارد دلار پول گم شده نفت را دنبال کند.

نامزدها بايد چه شعارهايی بدهند؟

نعمت احمدی: تقليل بحث آزادی به گشت ارشاد يک انحراف است و يک شعار اساسی در مورد آزادی نيست. چرا از آزادی رسانه و چرا از راه اندازی شبکه‌های تلويزيونی خصوصی حرف زده نمي‌شود؟ چرا احزاب نبايد تريبون و رسانه داشته باشند؟ چرا صدا و سيما انحصاری است؟ آزادي‌های فردی را بايد از طريق رسانه و تريبون، نهادينه کرد.

فرامرز قره‌باغی: جامعه ما نياز به آگاهي، تحزب، آزادي‌های مدنی و خرد جمعی دارد. تا زماني‌که راه اطلاع رسانی و فرهنگ سازی بسته است، مردم اشتباه خواهند کرد. رأي‌دهندگان در فضايی که تمام رسانه‌ها و تريبون‌ها دولتي‌اند، تحت تأثير تبليغات قرار خواهند گرفت و فريب شعارها را خواهند خورد.

شهلا لاهيجی: حقوق مدنی و تضمين آزادي‌های فردی در حوزه پوشش، طرز زندگی يا اختيار فرد خيلی مهم هستند. من نمي‌خواهم موضوع آينده‌ی جامعه، تنها به گشت ارشاد محدود شود.

صادق زيباکلام: شعارها بايد حول سه محور اقتصاد، حاکميت قانون و حقوق شهروندی و سياست خارجی مثبت و منطبق بر منافع ملی باشند.

آقای محمدي‌فرد، معاون حقوقی نيروی انتظامی گفته، پليس منتظر نمي‌ماند که کانديداها برايش نسخه نويسی کنند. ايشان وظيفه پليس را نظم دادن به رفتار مردم دانسته است.

صادق زيباکلام: وظيفه پليس در هر جامعه‌ای پاسداری از قانون و نظم است. به پليس ربطی ندارد که گشت ارشاد خوب است يا بد. پليس قانونگزار نيست. همان‌‌طور که خيلی چيزها در جامعه ما توسعه يافته نيست، برخی اظهارنظرهای مسئولان نيز از همين مشکل رنج مي‌برد.

مصاحبه‌گر: مهيندخت مصباح

تحريريه: داود خدابخش

 رشد سالانه دو درصدی جمعيت زيرخط فقر در ايران:

به نوشته روزنامه سرمايه در تاریخ 27 فروردین : تدوينگر نقشه فقر کشور در مورد روش محاسبه خط فقر خاطرنشان کرد: ,در نظر گرفتن خط فقر بر مبنای درآمد يک دلار در روز مبنای علمی ندارد به همين دليل وزارت رفاه نبايد براساس اين مبلغ خط فقر را تعيين کند و ما در محاسبات خود خط فقر را دو دلار در نظر گرفته ايم.,براساس اعلام سازمان های بين المللی چنانچه مبنای محاسبه خط فقر درآمد يک دلار در روز برای هر خانواده باشد بيش از يک ميليارد و 200 ميليون نفر از مردم جهان درآمدی کمتر از اين مبلغ دارند و همچنين بر اساس دو دلار نزديک به دو ميليارد و 200 ميليون نفر از مردم جهان درآمدی کمتر از دو دلار دارند.,
راغفر در گفت وگو با ,مهر, با تشريح جزئيات محاسباتی مربوط به تعيين خط فقر گفت: ,در سال های اخير جمعيت زيرخط فقر کشور سالانه دو درصد رشد داشته است.,وی گفت: ,خط فقر در ايران بايد براساس درآمد روزانه دو دلار در نظر گرفته شود و برای استان تهران خط فقر به مراتب بيشتر از درآمد ماهانه 850 هزار تومان است.,
تدوينگر نقشه فقر افزود: ,منظور از
خط فقر مطلق عدم تامين حداقل نيازهای تغذيه اي، بهداشتي، آموزشي، مسکن و حمل و نقل يک خانواده است که حداقل غذای مورد نياز يک خانوار ايرانی دو هزار کالری در روز است و اين رقم مبنای محاسبه خط فقر در نظر گرفته شده است.,
راغفر تاکيد کرد: ,نمی توان بر اساس درآمد يک دلار در روز خط فقر ايران را تعيين کرد چرا که اندازه گيری خط فقر در دنيا بر اساس ميزان مصرف کالری است که اين موضوع نيز در کشورها با توجه به شرايط آنها متفاوت است. مثلاً در برخی از ايالات هند خط فقر سه دلار در روز است و اين در حالی است که استاندارد زندگی در هند خيلی پايين تر از ايران است.,
به گفته برخی از کارشناسان در نظر گرفتن درآمد يک دلار در روز مختص کشورهای بسيار فقير و محروم مانند کشورهايی است که در صحرای آفريقا زندگی می کنند و چون ايران جزء کشورهای محروم محسوب نمی شود بنابراين بايد محاسبه خط فقر درآمد روزانه حداقل دو دلار را در نظر گرفت.
عضو هيات علمی دانشگاه الزهرا با انتقاد از وضعيت فعلی اقتصادی کشور گفت: ,ما طی سال های اخير بالاترين درآمد نفت را در طول تاريخ ايران داشته ايم اما نتوانستيم با اين درآمدها اقدام اساسی برای کاهش فقر انجام دهيم.,
نمی توان براساس درآمد يک دلار در روز خط فقر ايران را تعيين کرد زيرا اندازه گيری خط فقر در دنيا براساس ميزان مصرف کالری است که اين موضوع نيز در کشورها متفاوت است.تدوينگر نقشه فقر کشور با اشاره به برخی اظهارات غيرکارشناسی که توسط مسوولان عنوان می شود، گفت: ,آمار غلط خط فقر و صحبتی که برخی مسوولان در خصوص افراد فقير می کنند اهانت به شعور مردم ايران و خلاف قانون اساسی است.,
سال گذشته نيز حسين راغفر تدوينگر نقشه فقر کشور خط فقر مطلق تهران در سال 88 را درآمد 850 هزار تومان در ماه پيش بينی کرد و گفت: ,سال 86 همين زمان برای سال 87، رقم 780 هزار تومان را خط فقر مطلق برای يک خانواده 5 نفره در تهران پيش بينی کرديم که امسال همين رقم توسط بانک مرکزی برای شهرهای بزرگ کشور اعلام شد.,
اما مسوولان وزارت رفاه اين رقم را نپذيرفتند و چندی پيش نيز مديرکل دفتر مطالعات اجتماعی و فقرزدايی وزارت رفاه گفت: ,خط فقر 850 هزار تومانی را برای تهرانی ها تاييد نمی کنيم.,
او با تاکيد بر اينکه محاسبات خط فقر نيازمند دقت بسيار است، افزود: ,هر يک از کسانی که خط فقر را محاسبه می کنند، از يک روش علمی بهره می گيرند که روش های علمی آن نيز متفاوت است. بر اساس روشی که ما انجام داده ايم، خط فقر خيلی پايين تر از اين رقم به دست آمده است.

             نرخ بيکاری در ايران واقعا چقدر است؟

به گزارش مجله دنيای اقتصاد: دكتر فرخ قبادی
از اواسط سال گذشته‌، هنگامی که دولت مژده تک رقمی شدن نرخ بيکاری را به مردم داد‌، بحث و جدلی آغاز شد که هنوز هم پايان نگرفته است. نکته مشترک در اغلب واکنش‌ها به انتشار اين آمار‌، صاف و ساده‌، ناباوری و انکار آن بود.
بعضی از نويسندگان‌، تک رقمی شدن نرخ بيکاری را ناشی از ,دست کاری آماری, دانستند و برخی ديگر مدعی شدند که تحليل گران دولتي‌، با شاغل دانستن زنان خانه دار و دانشجويان‌، رقم شاغلين را افزايش و نرخ بيکاری را کاهش داده‌اند. تصريح و تاکيد چند باره مديران ,مرکز آمار ايران,‌، بر اينكه کسی در آمارها دستی نبرده است و زنان خانه دار و دانشجويان نيز شاغل به حساب نيامده اند و حتی اين که ,برای مرکز آمار ايران هيچ ضرر و منفعتی وجود ندارد که نرخ بيکاری را زياد يا کم ارائه کند، زيرا که نه تشويق مي‌شود نه تنبيه, نيز ظاهرا معترضين را قانع نکرد.
در شرايطی که فرياد توليدکنندگان از رقابت کالاهای ارزان خارجی و کسادی بازارهايشان به آسمان بلند است و کارخانه‌ها و شرکت‌های کوچک و بزرگ يک به يک ,تعديل نيرو, مي‌کنند (سوای آنها که يکسره کارشان را تعطيل کرده‌اند)‌، آن هم در کشوری با جمعيت جوان‌، که سالانه در حدود 700‌هزار نفر به خيل جويندگان کار افزوده مي‌شود‌، به راستی چگونه ممکن است که نرخ بيکاری تنزل يافته باشد؟
واقعيت اين است که مردم‌، به ويژه آن‌هايی که خود يا يکی از بستگان نزديک شان در اين روزها به دنبال يافتن شغلی بوده‌اند و هرجا که رفته‌اند با خيل متقاضيان ديگر کار، به درد دل نشسته‌اند‌، وجود بيکاری گسترده را ,احساس مي‌کنند, و هرگز نخواهند پذيرفت که بيکاری کاهش يافته باشد. سخنان هفته گذشته نماينده ورامين در مجلس شورای اسلامي، نمودی از همين ,احساس عمومی, است‌: ,هنگامی که مراجعه کنندگان به دفتر نمايندگان مجلس‌، از بيکاری فرزندانشان مي‌گويند و در هر خانواده‌ای يک بيکار وجود دارد‌، چگونه آقايان ادعای کاهش بيکاری را دارند؟,. (1)
احساس عمومی مردم در باره ,دست کاری, شدن و غير واقعی بودن آماری که نشان دهنده کاهش ,نرخ بيکاری, در اوضاع و احوال کنونی اقتصاد ما است‌، گرچه با توجه به دشواری يافتن شغل مناسب و بيکاری مشهود، به ويژه در ميان جوانان، قابل درک است‌، اما به احتمال قريب به يقين‌، مبتنی بر واقعيت‌ها نيست. آمارگيری و محاسبات مربوط به ,نرخ بيکاری, در کشور ما‌، کم و بيش بر مبنای روش‌ها و تعاريف اعلام شده از طرف ,سازمان بين‌المللی کار (ILO), صورت مي‌گيرد و ,دست کاری, آمارها هم بعيد به نظر مي‌رسد. هرگاه بدانيم که در اغلب کشورهای ديگر‌، با اقتصادهای پيشرفته‌تر و آمارهای فراگيرتر و کم اشتباه‌تر‌ نيز، شهروندان عادی ,احساس, مشابه در مورد آمارهای مربوط به نرخ بيکاری و اشتغال دارند، آن گاه به جای مقصر دانستن آمارگيران و تحليل‌گران دولتي‌، به ريشه يابی مساله و يافتن دلايل اين تناقض غير قابل انکار روی خواهيم آورد. اين همان کاری است که در کشورهای پيشرفته انجام داده اند و با روشن ساختن زمينه‌های بروز اين شک و ترديدها‌، که در تعريف و شيوه محاسبه ,نرخ بيکاری, نهفته است‌، به چاره جويي‌های اساسی اقدام کرده‌اند.
چنان که گفته شد‌، محاسبه نرخ بيکاری در کشور ما‌، همچون کشورهای ديگر‌، بر مبنای تعاريف و دستورالعمل‌های ,سازمان جهانی کار, انجام مي‌گيرد. با يک سلسله پرسش‌ها (40 سوال) از خانوارهايی که به عنوان ,نمونه آماری, انتخاب شده‌اند‌، آمار‌گيران به اطلاعات و ارقامی دست مي‌يابند که مبنای محاسبات تحليل‌گران مرکز آمار ايران را تشکيل مي‌دهند. بر اساس تعاريف توافق شده در سازمان بين‌المللی کار‌، هر کس که در طول هفته قبل از مصاحبه‌، مشغول کار تمام وقت بوده‌، يا در اين همين مدت حداقل يک ساعت در ازای دريافت مزد‌، کار کرده است، شاغل به حساب مي‌آيد و هرکس که در طول آن هفته‌، حتی يک ساعت هم کار نکرده و در عين حال فعالانه در جست و جوی کار بوده است‌، بيکار محسوب مي‌شود. با تقسيم کردن تعداد اين ,بيکاران, بر تعداد ,جمعيت فعال, (و البته ضرب کردن آن در 100)، نرخ بيکاری محاسبه مي‌گردد. (با توجه به بحث و جدلی که چند ماه پيش بر سر اين مساله در رسانه‌ها به راه افتاد‌، شايد تاکيد بر اين نکته بی فايده نباشد که خانم‌های خانه دار و دانشجويان‌، جزو ,جمعيت فعال, به حساب نمی آيند و شاغل يا بيکار هم محسوب نمی گردند. از سوی ديگر‌، در محاسبات مرکز آمار ايران، سربازان وظيفه جزو شاغلين به حساب مي‌آيند‌، در حالی که در اغلب کشورها – حتی در امريکا که خدمت اجباری وجود ندارد و سربازان حقوق بگير هستند – اين گروه جزو شاغلين محسوب نمي‌شوند و در حقيقت نرخ اشتغال و بيکاری برای ,جمعيت غير نظامی, محاسبه مي‌شود).
اين که چرا ,سازمان جهانی کار,‌، مشاغل پاره وقت‌ و حتی يک ساعت کار در هفته را‌ ,اشتغال, به حساب مي‌آورد‌، نياز به توضيحات مفصلی دارد که در فرصت اين مقاله نيست‌، اما به هرحال اين ,قراردادی, است که در همه کشورها در محاسبه نرخ بيکاری رعايت مي‌شود.
با نگاهی اجمالی به تعاريف ,قراردادی, و شيوه محاسبه نرخ بيکاری در کشور ما و کشورهای ديگر‌، روشن مي‌گردد که چرا نرخ‌های بيکاری اعلام شده توسط دولت‌ها‌، مي‌تواند با ,احساس عمومی, مردم با اوضاع و احوال بازار کار‌، به نحو چشم‌گيری متفاوت باشد‌، بي‌آنکه لزوما تقلب و تخلفی صورت گرفته باشد. از ديدگاه عامه مردم‌، هرکس که مي‌خواهد کار کند اما شغلی ندارد‌، بيکار به حساب مي‌آيد‌، در حالی که در محاسبه نرخ بيکاری بر مبنای تعاريف سازمان بين‌المللی کار‌، نه تمام بيکاران‌، که فقط بخشی از افراد بدون شغل‌، بيکار به حساب مي‌آيند. اين دوگانگی مفاهيم‌، نه تنها عامه مردم را نسبت به آمار رسمی بيکاری بد گمان کرده است‌، بلکه تحليل گران و سياست‌گذاران اقتصادی را نيز ناگزير ساخته که برای دست يابی به اطلاعات و آمار دقيق‌تر و معنی دار تر‌، معيارهای ديگری برای ارزيابی شرايط واقعی بازار کار‌، طراحی و محاسبه کنند.
در بسياری از کشورهای پيشرفته هم اکنون حد اقل دو معيار برای نشان دادن ,نرخ بيکاری, مورد استفاده قرار مي‌گيرد. برای مثال در ايالات متحده همه ساله و همه ماهه) شش ,نرخ بيکاری, متفاوت محاسبه و منتشر مي‌شود که دو قلم از آنها رواج و مقبوليت گسترده‌ای دارند. آشنايی با ماهيت و نحوه محاسبه اين دو مفهوم‌، و شناخت اشتراکات و تفاوت‌هايشان‌، روشنگر مساله مورد بحث ما خواهد بود.
الف – نرخ بيکاری متعارف‌، که بر اساس تعاريف و دستور العمل‌های سازمان بين‌المللی کار محاسبه مي‌شود (کم و بيش به همان شيوه‌ای که در کشور ما محاسبه مي‌شود و در بالا تشريح شد). اين نرخ بيکاری که (U-3) ناميده مي‌شود‌، همان نرخی است که معمولا در رسانه‌ها انعکاس مي‌يابد و در همه کشورها محاسبه مي‌شود و معمولا هم يگانه نرخ بيکاری است که مورد استناد و اشاره دولتمردان قرار مي‌گيرد (و همان ,نرخی, است که گفته مي‌شود در کشور ما تک رقمی شده است). اين مفهوم از نرخ بيکاري‌، بخش قابل توجهی از افراد واقعا بيکار را‌ به دلايل مختلف، بيکار به حساب نمی آورد و به همين دليل بيکاری را از آن چه که مردم ,احساس مي‌کنند, کمتر نشان مي‌دهد. با اين همه‌، اين معيار، به‌رغم کاستي‌هايی که دارد‌، برای برخی مقاصد‌، به ويژه تحليل‌های مقايسه‌ای در دو يا چند دوره زماني‌، سودمند است و از آن جا که در همه کشورها کم و بيش به يک روش محاسبه مي‌گردد و محاسبه آن نيز قدمتی طولانی دارد و آمارهای گذشته آن در دسترس است، استفاده از آن رواج کامل دارد.
ب – نرخ بيکاری فراگير تر‌، که (U-6) ناميده مي‌شود و برای تحليل گران اقتصادی و سياست‌گذاران‌، سودمندتر از نرخ متعارف بيکاری است. اين معيار همچنين تصوير روشن تری از شرايط بازار کار به دست مي‌دهد و در مقايسه با ,نرخ بيکاری متعارف,، بسيار نزديک‌تر به ,احساس عمومی, جامعه از وضعيت اشتغال و بيکاری است. شيوه محاسبه نرخ بيکاری فراگيرتر (U-6)‌، تفاوت‌های آن را با ,نرخ متعارف, و نيز مزيت‌های آن را روشن مي‌سازد.
با چشم پوشی از پاره‌ای جزييات، مي‌توان گفت که نرخ بيکاری فراگيرتر (U-6) همان ,نرخ بيکاری متعارف,، يعنی (U-3)‌، است که دو گروه از بيکاران‌، که به دليل محدوديت تعاريف ,سازمان بين‌المللی کار, از شمول در نرخ بيکاری خارج مي‌مانند‌، به آن افزوده شده است. به اختصار اين دو گروه و دلايل شمول آنها را در محاسبه نرخ بيکاری بر مي‌شماريم.
1 -همان طور که گفته شد‌، در محاسبه نرخ بيکاری متعارف(U-3)، از ميان کسانی که شغلی ندارند‌، فقط آن دسته بيکار محسوب مي‌شوند که فعالانه به دنبال کار بوده و شغلی نيافته‌اند. بدين ترتيب ,کارگران مايوس (Discouraged Workers), يعنی کسانی که برای مثال‌، چندين ماه به دنبال کار دويده و شغلی پيدا نکرده‌اند و به همين دليل سرخورده و مستاصل شده و جست‌وجو برای کار را موقتا متوقف ساخته‌اند‌، بيکار به حساب نمي‌آيند (و در حقيقت از شمول ,جمعيت فعال, خارج مي‌شوند). تعداد اين گروه از بيکاران‌، به ويژه در شرايط رکود اقتصادی که يافتن کار دشوارتر مي‌شود‌، افزايش چشم‌گيری مي‌يابد. برخی از بيکاران نيز به دلايل ديگر فعالانه در جست‌و‌جوی کار نبوده‌اند و آنها نيز از شمول جمعيت فعال (و بيکاران) حذف مي‌شوند. در محاسبه نرخ بيکاری فراگيرتر (U-6)‌، اين گروه‌ها در زمره بيکاران به حساب مي‌آيند.
2 – در محاسبه نرخ بيکاری متعارف‌، شاغلين پاره وقت و حتی کسانی که در طول هفته يک ساعت کار کرده‌اند‌، شاغل به حساب مي‌آيند. اين کار‌، در مواردی که انتخاب شغل پاره وقت‌ بر اساس تمايل و محذوريت‌های خود اين افراد صورت گرفته باشد‌، البته توجيه پذير است (مثلا خانمی که مي‌بايست از فرزندان خود نگهداری کند و فقط مي‌تواند دو يا سه ساعت عصر را‌ که همسرش در خانه است‌، به فروشندگی در يک فروشگاه مشغول شود‌، مي‌بايست شاغل محسوب شود، زيرا خود او مايل به کار بيشتر نيست). اما افرادی که به دنبال کار تمام وقت بوده (و هستند) و فقط به دليل ناکامی در يافتن چنين مشاغلي‌، به چند ساعت کار در هفته تن داده‌اند‌، به لحاظ منطقی نمی بايست ,شاغل, به حساب آورده شوند. عدم توفيق آنها در يافتن کار تمام وقت‌، نشانه شرايط نا مساعد بازار کار است و هدف از محاسبه نرخ بيکاری نيزشناخت واقعيت‌های مربوط به همين بازار است. شمول اين گروه در ميان بيکاران‌ که در محاسبه (U-6) تحقق مي‌يابد‌، منطقی تر از شاغل دانستن آنها و ناديده گرفتن محدوديت‌های بازار کار مي‌باشد. تعداد افراد اين گروه نيز در شرايط رکود اقتصادی و کسادی بازارها افزايش مي‌يابد.
براساس آخرين آمار منتشر شده توسط وزارت کار ايالات متحده‌ مربوط به ماه گذشته ميلادی(مارس 2009)‌، نرخ بيکاری متعارف (U-3) معادل 5/8‌ درصد و نرخ بيکاری فراگير (U-6) برابر با 6/15‌درصد بوده است. به بيان ديگر‌، نرخ بيکاری فراگيرتر (و واقع گرايانه‌تر)‌، 83/1 برابر نرخ بيکاری بر مبنای محاسبات متعارف بوده است. هرگاه فرض کنيم که نرخ بيکاری فراگيرتر در کشور ما نيز تفاوت مشابه را با نرخ بيکاری متعارف نشان مي‌دهد (که فرضی غير منطقی نيست)‌، نرخ بيکاری در کشور ما به حدود 18‌درصد بالغ مي‌گردد که قرابت بيشتری با ,احساس عمومی, مردم کشور ما در مورد نرخ بيکاری کنونی دارد.
مطالعاتی که در کشور ما انجام شده‌، مويد آن است که محاسبه و انتشار معياری مشابه (U-6) برای اقتصاد ايران، به ويژه در شرايط کنوني‌، بسيار روشنگر خواهد بود. اين مطالعات نشان مي‌دهند که يکی از دلايل اصلی کاهش اخير ,نرخ بيکاری, در اقتصاد ما، خارج ماندن بخش قابل توجهی از بيکاران‌، از شمول ,جمعيت فعال, و در نتيجه از شمول بيکاران بوده است.(2)
واقعيت اين است که با توجه به ويژگی ترکيب جمعيتی کشور ما‌، و نيز با توجه به اين که ,جمعيت فعال, کشور در سال‌های 1375 تا 1385 به طور متوسط به ميزان 4‌درصد در سال افزايش يافته است‌ و بالاخره با در نظر گرفتن برآوردهای برنامه چهارم توسعه اقتصادی کشور‌، مي‌بايست در چند سال گذشته سالانه 700‌هزار نفر به ,جمعيت فعال, در کشور ما اضافه شود. اما بر اساس آمار مرکز آمار ايران‌، طی سال‌های 1384 تا 1386 سالانه فقط 140‌هزار نفر به ,جمعيت فعال, و بازار کار اضافه شده‌اند (نسبت جمعيت فعال در اين سه سال از 41 درصد در سال 84‌، به 8/39‌درصد در سال 86 کاهش يافته است). تفاوت بين 700‌هزار نفر و 140‌هزار نفر (يعنی 560‌هزار نفر)، نشان دهنده تعداد افرادی است که اکثر آنها در واقع بيکار هستند، اما به دلايل مختلف (عمدتا مايوس شدن از يافتن کار يا عدم اطلاع از مراکزی که بايد برای کاريابی به آنها رجوع کنند) از شمول ,جمعيت فعال, و نيز ,بيکاران, خارج شده‌اند. البته در اين سال‌ها بخشی از اين افراد نيز به ادامه تحصيل در دانشگاه‌ها (به ويژه پيام نور) پرداخته‌اند که به گفته صاحب نظران‌، آن هم با دشواری پيدا کردن کار برای فارغ‌التحصيلان دبيرستانی بی ارتباط نيست. اين استنتاج با ملاحظات نظری نيز همخوانی دارد. به طور کلی هنگامی که نرخ بيکاری بالا است و به ويژه هنگامی که رکود و کسادی بازارها شدت مي‌گيرد‌، ,نرخ فعاليت, کاهش مي‌يابد زيرا عده زيادتری از يافتن کار مايوس مي‌شوند و فعالانه به دنبال کار نمي‌روند و در نتيجه از شمول ,جمعيت فعال, خارج مي‌شوند.
يکی از محققين بر اساس اين واقعيت‌ها نتيجه مي‌گيرد که‌: ,روند رشد جمعيت فعال طی سال‌های 84 تا 86 خود به خوبی توضيح مي‌دهد که چرا نرخ بيکاری از حدود 12‌درصد در سال 84 به 5/10‌درصد در سال 86 و کمتر از 10‌درصد در بهار 1387 رسيده است. در واقع نرخ بيکاری از 12‌درصد در سال 84 به کمتر از 10‌درصد در بهار 87 کاهش يافته است‌، نه به دليل اين که اقتصاد در طی اين سال‌ها از اشتغالزايى بالايى برخوردار بوده است‌، بلکه به اين علت که جمعيت فعال با کم شماری قابل توجهی روبه‌رو شده است,.(3)
نکته ديگری که بايد مورد توجه قرار گيرد‌، مربوط به افرادی است که به طور پاره وقت به کار اشتغال دارند‌، اما شاغل به شمار مي‌آيند. تا سال 1383‌، در محاسبات مرکز آمار ايران‌، افرادی که در ,هفته مرجع, (همان هفته قبل از آمار گيری) حداقل 2 روز يا 16 ساعت به کار مشغول بودند‌، در زمره شاغلين به شمار مي‌آمدند و کسانی که کمتر از 2 روز در آن هفته کار کرده بودند، بيکار شمرده مي‌شدند. از سال 1384 مرکز آمار ايران محاسبات خود را بر اساس تعاريف سازمان بين‌المللی کار (ILO) منطبق کرد و افرادی را که در ,هفته مرجع, حداقل يك ساعت کار کرده بودند، جزو شاغلين به شمار آورد. البته به گفته رييس مرکز آمار ايران‌، اين تغيير محاسبه‌، تاثير چندانی بر نرخ بيکاری نداشته و فقط در سال 84 در حدود نيم‌درصد از نرخ بيکاری کاسته است.(4)
با اين همه‌، آمار‌های اين مرکز نشان مي‌دهند که ,سهم اشتغال ناقص, (يعنی نسبت افرادی که در هفته مرجع‌، به‌رغم آنکه ,خواهان و آماده برای انجام کار بيشتر بوده‌اند,‌، اما به دلايل اقتصادی به طور
پاره وقت – از يک ساعت تا کمتر از 44 ساعت – مشغول به کار بوده‌اند‌ و در نتيجه شاغل به حساب آمده‌اند)‌، از کل ,جمعيت شاغل,، 4/6‌درصد بوده است‌ که در حدود 4/1‌ميليون نفر را شامل مي‌شود. که البته رقم قابل توجهی است.(5)
به دلايل آشکار، دولتمردان آمريکايی (و قاعدتا دولتمردان در همه کشورها) تمايل بيشتری به استفاده از نرخ متعارف بيکاری در سخنراني‌ها و فعاليت‌های تبليغاتی خود دارند. با اين همه‌، تحليل گران فعال در حوزه علوم اجتماعی و به ويژه کارشناسان اقتصادي‌، استفاده از نرخ بيکاری فراگيرتر را منطقی تر دانسته و به گونه ای روزافزون در تحليل‌های خود از اين معيار استفاده مي‌کنند. اين در حالی است که سري‌های زمانی مربوط به اين شاخص از سال 1994 فراتر نمی رود و به همين دليل استفاده از نرخ بيکاری فراگيرتر برای برخی مقاصد مقدور نيست. در هر حال اغلب صاحب نظران بر آنند که با گذشت زمان‌ و فراهم آمدن آمار طولانی تر‌، استفاده از اين معيارگسترش خواهد يافت. آقای پال کروگمن‌، اقتصاددان آمريکايی و برنده جايزه نوبل اين رشته در سال 2008‌، در اين رابطه مي‌نويسد‌: ,من بارها به اين نکته اشاره کرده‌ام که نرخ بيکاری متعارف‌، معيار مناسبی برای نشان دادن واقعيت‌های بازار کار در سال‌های اخير نبوده است. يک گزينه بهتر همان (U-6) است. اين نرخ نشان دهنده همان چيزی است که اغلب مردم (در مورد شرايط بازار کار) احساس مي‌کنند,.(6)
بي‌ترديد محاسبه و انتشار آماری مشابه
(U-6) برای کشور ما از طرف مرکز آمار ايران‌، نه تنها مورد استقبال و استفاده محققين مستقل قرار خواهد گرفت‌، بلکه هم برای کارشناسان و تحليل‌گران دولتی و هم برای سياست‌گذاران اقتصادی بسيار سودمند خواهد افتاد. شايد حتی اين کار موجب گردد که شهروندان عادی نيز که آمارهای رسمی را با واقعيت‌های ملموس زندگی خود نزديک‌تر مي‌بينند‌، با خوش‌بينی بيشتری به اطلاعات و آمارهای دولتی بنگرند.
…………………………………………………………….
1 – روزنامه ابرار. 20 فروردين 1388
2 – ,چگونه نرخ بيکاری يک رقمی شد,. دکتر غلامعلی فرجادی. سايت رستاک. 8 آبان 1387
3 -همان جا
4 -روزنامه ايران. 9 بهمن 1387
5 -مرکز آمار ايران. ,شاخص‌ها و نماگرهای نيروی کار در جمعيت 10 ساله و بيشتر,.
6 – ,Labor Market Deterioration. Paul Krugman. N.Y. Times Blog. April 5, 2008

موج روزافزون اخراج کارگران؛حکم دادگاه:فعاليت کارگری ممنوع،سهيل آصفی

‏در حالى که على نجاتى رييس هيات مديره ى سنديکاى کارگران نيشکر هفت تپه، در پى اعتراض هاى سازمان هاى ‏کارگرى و حقوق بشرى در داخل و خارج کشور، پس از ۴۰ روز صبح ديروز با قرار کفالت آزاد شد، شعبه اول ‏دادگاه انقلاب دزفول روز سه شنبه حکم ۵ نفر از متهمين پرونده اعتصابات کارگرى شرکت کشت و صنعت نيشکر ‏هفت تپه را اعلام کرد.‏

به گزارش مجموعه ى فعالان حقوق بشر، در اين ابلاغيه آمده است “به استناد ماده ۵۰۰ آيين دادرسي، متهمين آقايان ‏جليل احمدي، فريدون نيکوفر، على نجاتي، قربان عليپور و محمد حيدرى مهر به يکسال حبس” محکوم شده اند. در اين ‏حکم ۶ ماه از محکوميت جليل احمدي، فريدون نيکوفر، على نجاتي، قربان عليپور و ٨ ماه از محکوميت محمد حيدرى ‏مهر به مدت ۵ سال تعليق شده.کارگران نامبرده همچنين به مدت سه سال از حضور در کليه فعاليت هاى کارگرى و ‏انتخابات صنفى کارگران محروم شده اند.‏
همزمان و در بحبوحه ى بحث درباره نامزدهاى رياست جمهوري، موج بى وقفه ى اخراج کارگران در سراسر ‏کشورهمچنان ادامه دارد. اخراج کارگران شرکت آهنگرى تراکتورسازي، کبريت‌سازى تبريز، مجتمع صنعتى ‏شمال‌غرب، شرکت نقش جهان و چند واحد توليدى ديگر در حديست که نگرانى نمايندگان مجلس اسلامى از “تبعات” ‏اين اخراج ها را برانگيخته است. ‏

‎‎نگرانى مجلس اسلامي‎‎
يک عضو هيات رييسه مجلس اسلامى با اشاره به نزديکى “انتخابات” رياست جمهورى در کشور، خاطرنشان مى کند ‏که هر چند اخراج کارگران در هر شرايطى و هر زمانى “آثار سويى” به همراه دارد، اما در حالى که کشور آماده ‏‏”برگزارى انتخابات” مي‌شود، چنين اعمالى “نتايج ناخوشايندى” در پى خواهد داشت. به همين جهت محمدحسين ‏فرهنگى، در نامه‌ اى به وزراى صنايع و معادن و کار و اموراجتماعى و کشور پيش بينى مى کند که ادامه اين روند ‏‏”در آستانه برگزارى انتخابات دهمين دوره رياست جمهورى” بدون ترديد “بازخوردهاى گسترده اجتماعى” در پى ‏خواهد داشت.‏
به گزارش خبرگزارى ايسنا، نماينده مردم تبريز، آذرشهر و اسکو با اشاره به اخراج تعدادى از کارگران واحدهاى ‏صنعتى و توليدى تبريز، گفته است:”‏‎ ‎اين موضوع بايد توسط مديريت استان پيگيرى و نتايج آن به نمايندگان استان در ‏مجلس و وزراى مربوطه گزارش شود.”‏
حجت‌الاسلام سيدمحمدرضا ميرتاج‌الدينى تصريح مى کند که اخراج کارگران “مساله‌اى مهم و اساسى” است و نبايد از ‏کنار آن به راحتى عبور کرد چرا که با اين اقدام درآمد عده‌اى قابل توجه از مردم “به خطر” افتاده است. ‏
عضو هيات رئيسه مجلس اسلامى سپس با اشاره به اينکه در جريان اخراج کارگران در تبريز فعالان بخش‌هاى توليدى ‏مورد ظلم قرار گرفته‌اند، يادآور شده است: اين درحالى است که عناصر ستادى و غير توليدى که کارشان فاقد هر گونه ‏منطق اقتصادى است همچنان بر سرکار خود حاضر مي‌شوند.‏
هر چند اين نماينده ى مجلس اسلامى از استاندارى آذربايجان شرقى و معاونت هاى آن، ادارات کل کار و اموراجتماعى ‏و صنايع و معادن استان خواسته است که علت اخراج کارگران از واحدهاى مزبور را بررسى کرده و گزارشى در ‏زمينه اخراج کارگران به مقامات عالى رتبه و همچنين نمايندگان جلس ارايه کنند، اما هنوز پاسخ روشنى از سوى هيچ ‏يک از نهادهاى ذى ربط داده نشده است.
‏
‎‎اخراج کارگران کارخانه نخ البرز‎‎
به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشر، حدود 160 کارگر کارخانه نخ البرز، در پى سياست ” تعديل نيروى کار” از ‏اين کارخانه اخراج شدند. قرار است در آينده، شمار کارگران اخراجى افزايش يابد.‏
اخراج شمار زيادى از کارگران درحالى صورت مى گيرد که پيش تر کارگران اين کارخانه، در چندين نوبت نسبت به ‏عدم دريافت حقوقشان دست به اعتراض زده بودند.کارگران در اين کارخانه، 12 ساعت در روز کار مى کنند در حالى ‏که تنها حقوق 8 ساعت کار روزانه را دريافت مى کنند.. يکى از کارگران مى گويد:” من ١٢ ساعت کار ميکنم. با حق ‏شيف٬ پاداش و مزايا و حق اولاد و صد تا حق ديگر که مثلا تعريف شده٬ ماهى حدود ٢٨٠ هزار تومان حقوق ميگيرم. ‏درحالى که ماهيانه، حدود 200 هزار تومان اجاره خانه مى پردازم.”‏

‎‎کارگران ايران خودرو: نه سازش، نه عقب نشيني‎‎
به گزارش تارنماى “خودروکار” جمعى از کارگران ايران خودرو با انتشار نامه اى خطاب به “دوستان و ‏همکاران”خود تصريح کرده اند که براى آنها مهم نيست چه كسى مدير عامل مى شود، براى آنها مهم بر آوردساختن ‏خواستهاى اصلى شان در زمان كنونى است.کارگران ايران خودرو تاکيد مى کنند “منطقى” مدير عامل سابق با “بى ‏توجهى” به خواستهاى آنها و در راستاى “خوش خدمتى به سرمايه داران” سرانجام همچون غروى به راهى رفت كه ‏آمده بود.‏
کارگران سپس نجم الدين مدير عامل جديد را خطاب قرار داده و مى نويسند “امروز در راس امور ايران خودرو كسى ‏قرار گرفته است كه خود سالها در ايران خودرو بوده و بهتر مى داند اگر به خواستهاى ما بى توجهى كند به جايى ‏خواهد رفت كه مديران پر قدرت تر از او رفتند.آقاى نجم الدين حتما مى داند ما چه خواستهايى داريم و ايشان مى داند ‏كه اعتصاب 10 تير براى چه در ايران خودرو و ديزل به وقوع پيوسته است.ما از مديريت جديد اعلام مى كنيم كه ما ‏كارگران ايران خودرو براى بر آورد ساختن خواستهاى خود هرگز نه سازش خواهيم کردو نه عقب خواهيم نشست.”‏
کاهش فشار کارى با استخدام نيروهاى جدي، بازگشت به كار تمام كارگران اخراج شده شركتهاى پيمانكاري، بازگشت ‏به كار كاركنان نشريه كار آمد و تبرئه آن، لغو قراردادهاى موقت و استخدام رسمى کارگران، جلوگيرى از گسترش ‏شرکت‌هاى پيمانکارى و انتقال کارگران آن به خود شرکت، اخراج حراست از سالن هاى توليدى وعدم دخالت آنها در ‏امور شخصى كارگران، آزادى تشكلهاى كارگرى وبرگزارى هرچه سريعتر انتخابات كارگري، لغو اضافه کارى ‏اجبارى و برداشتن سقف اضافه کار عادي، افزايش حق آکورد (حق بهره ورى)، افزايش حقوق‌ها متناسب با افزايش ‏قيمت‌ها در کشور، اجراى طرح طبقه بندى مشاغل، اجراى بازنشسته كردن كارگران و لغو سقف پرداخت حق سنوات ‏برخى از مهمترين خواستهاى كارگران ايران خودرو در شرايط كنونى عنوان شده است.
‏
‎‎فشار بر کارگران صبا‎‎
در همين زمينه دامنه ى فشارها به شرکت خصوصى صبا (پيمانکارمسافر برى و خدماتى راه آهن تبريز- تهران – ‏مشهد) هم رسيده است.در پى اخراجهاى دسته جمعي، عدم پرداخت بموقع حقوق و دستمزد، تحميل قراردادهاى سفيد ‏امضاء و برخوردهاى ضد کارگرى مديران و کارفرمايان شرکتهاى دولتى و خصوصي، بگفته ى يک فعال کارگرى ‏مديران شرکت تامين ترابر سبز صبا نيز براى “کسب سود هرچه بيشتربه هر قيمتى و افزايش شدت استثمارکارگران ‏‏”با استخدام “چماق بدستى” بنام فرهاد شفقت در صدد امضاى قراردادهاى يک ماهه و سه ماهه با کارگران اين ‏شرکت برآمده اند.‏
‏ بنا بر خبر تارنماى ” حمايت ازکارگران شرکت تامين ترابر سبز صبا” مدير اين شرکت در اولين اظهارات خود، خبر ‏از اخراج عده اى و تاخير چندماهه در پرداخت حقوق کارگران و قراردادهاى يک ماهه داده است. او در دو ماه اخير ‏بيش از سه نفر از کارگران خدمات رسانى داخل قطارها را با بهانه هاى مختلف بدون پرداخت حق و حقوق و با ‏ترساندن آنها از پليس و دادگاه و “حساب سازى ” و “پرونده سازى” اخراج کرده است.‏
کارشناسان مسائل کارگرى ايران، ادامه ى اخراج کارگران از واحدهاى توليدى کشور را ادامه ى سياست هاى ضد ‏کارگرى مى دانند که در دوران دولت نهم تشديد شده است. ‏
روز
http://soheilasefi.blogfa.com/post-694.aspx

پایان اعتصاب و پیروزی دانش آموزان هنرستان گشکی کامیاران

بنا به خبر رسیده از شهر کامیاران، دانش آموزان هنرستان کار و دانش “گشکی” این شهر با ادامه اعتصاب خود، موفق به دریافت سرویس ایاب و ذهاب برای این هنرستان گردیدند.

مسئولان آموزش و پرورش کامیاران قبلا با برقراری سرویس ایاب و ذهاب دانش آموزان این هنرستان که از 12 روستای اطراف شهر کامیاران به این هنرستان مراجعه می نمایند مخالفت کرده بودند. با ادامه اعتصاب و تعطیلی کلاس های درس، مسئولان آموزش و پرورش کامیاران مجبور به دایر کردن سرویس لازم برای دانش آموزان این هنرستان شدند.

  تجمع اعتراضی کارگران کشت و صنعت شمال

كارگران كارخانه “كشت و صنعت شمال” در اعتراض به تصمیم کارفرما جهت اخراج تعدادی از آنان، تجمع اعتراضی برگزار كردند.
اين تجمع اعتراضی پس از آن صورت گرفت كه کارفرمابا صدرو اطلاعیه ای ازاخراج 200  تن از کارگران خبر داد. پس از برگزاری این تجمع نیروهای انتظامی در کارخانه حاضر شده و کارگران معترض را متفرق کردند.

سال گذشته 40 كارگر ديگر اين كارخانه به بهانه پایان یافتن قرار دادهایشان  توسط کارفرمای کشت و صنعت شمال اخراج شدند.

آزادی فعالین کارگری دستگیر شده در سنندج

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، کلیه 84 فعال کارگری دستگیر شده در صبح روز جمعه 28 فروردین، ساعت پنج و نیم بعد از ظهر همان روز از زندان آزاد شدند.

این فعالین که به منظور ملاقات با خانواده کارگر زندانی “غالب حسینی” که به اتهام شرکت در مراسم اول ماه مه سال 87 دستگیر و زندانی شد، به منزل وی مراجعه کرده بودند، توسط نیروهای امینتی دستگیر و به کلانتری 12 واقع در خیابان کشاورز این شهر منتقل شدند.

مسئولین رژیم قصد داشتند ضمن فیلمبرداری و با اخذ ضمانت و انگشت نگاری و ایجاد فضای وحشت در میان فعالین کارگری از جمله اعلام قانونی نبودن کمیته هماهنگی، بازداشت شدگان را ناچار به انصراف از عضویت در این نهاد کارگری نمایند.

اما دستگیرشدگان دستجمعی از امضا و سپردن ضمانت خودداری کردند. همزمان با دستگیری فعالین کارگری جمعیت زیادی از اعضای خانواده ها و دوستان آنای در مقابل کلانتری 12 شهر سنندج تجمع کرده و خواهان آزادی فوری دستگیر شدگان شدند. مسئولین نیروی انتظامی سنندج با نگرانی از گسترش اعتراضات و با ضبط کارت شناسایی کلیه بازداشت شدگان و گرفتن اثر انگشت از آنان، همه بازداشت شدگان را آزاد و  اعلام کردند که هر کس برای دریافت کارت شناسایی خود، شخصا به نیروی امنیتی شهر و محل سکونت خود مراجعه نماید.

اخراج صدها کارگر در عسلویه
روز سه شنبه 25 فروردین، 300 کارگر فازهای 9 و 10 میدان های گاز پارس جنوبی واقع در عسلویه اخراج شدند.

تمامی کارگران اخراجی از جمله کارگرانی بودند که از اولین روزهای ساخت  فازهای 9 و 10 عسلویه در آنجا مشغول بکار بودند. اغلب کارگران اخراجی 4 تا 6 سال سابقه کار داشته و کارفرمایان از پرداخت 4 ماه دستمزد معوقه آنان خودداری کرده اند.

تجمع کارمندان اخراجی اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان تهران

جمعی از کارمندان اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان تهران در اعتراض به اخراج خود در مقابل سازمان مرکزی آموزش فنی و حرفه‌ای ایران دست به تجمع زدند.

بنا به گفته شرکت کنندگان در این تجمع تاکنون 230 تن از کارمندان اداره  فنی و حرفه‌ای استان تهران اخراج و بیش از 3 هزار تن از کارمندان این نهاد در سراسر ایران نیز بیکار خواهند شد.

کارمندان اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان تهران در جریان تجمع خود خواستار پاسخگویی مسئولین این نهاد و بازگشت به کار خود شدند و اعلام کردند در صورت بی توجهی به خواستهایشان در مقابل وزارت کار و امور اجتماعی و مجلس دست به تجمع خواهند زد.

آزادی علی نجاتی

طبق آخرین اخبار آقای علی نجاتی رییس هیات مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه صبح امروز با قرار کفالت آزاد شد.

    نامه فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان در اعتراض به آزار و تعقيب فعالين كارگرى در ايران
١٥ آوريل ٢٠٠٩

آقاى محترم،
با سلام،

من اين نامه را بعنوان اعتراض شديد خود نسبت به اذيت و آزار و تعقيب فعالين كارگرى در ايران، و بطور مشخص در هفته هاى اخير نسبت به رهبران سنديكاى كارگران شركت نيشكر هفت تپه، براى شما ارسال ميكنم. رئيس هيئت مديره سنديكاى كارگران هفت تپه، على نجاتى، از تاريخ ٨ مارس تا ١٤ آوريل در زندان بودند و بدنبال اعتراضات شديد، از جمله اعتصاب همكاران وى در شركت كشت و صنعت نيشكر هفت تپه در ٧ آوريل، با قيد ضمانت آزاد شدند. در كمتر از دو ماه هفت عضو ديگر هيئت مديره سنديكاى كارگران هفت تپه به ترتيب زير بازداشت شدند:
- رحيم بسحاق، ٢٢ فويه ٢٠٠٩
- رضا رخشان، ٢٨ فوريه ٢٠٠٩
- قربان عليپور و محمد حيدرى مهر، ٢ مارس ٢٠٠٩
- فريدون نيكوفرد، جليل احمدى و نجات دهلى، ٣ مارس ٢٠٠٩
تمام اين كارگران، بجز آقاى نجاتى، در روزهاى ٥ و ٧ مارس ٢٠٠٩ با قيد ضمانت آزاد شدند. آنها بخاطر فعاليتهاى كارگرى خود و ايجاد اتحاديه كارگرى به “اقدام عليه امنيت ملى” متهم شده اند. همچنين بنا به آخرين اخبار، پنج عضو هيئت مديره سنديكاى كارگران هفت تپه، على نجاتى، جليل احمدى، فريدون نيكوفرد، قربان عليپور و محمد حيدرى مهر، به يك سال زندان و محروميت از فعاليتهاى كارگرى از جمله كانديدا شدن در انتخابات تشكل كارگرى محروم شده اند.
من اين حملات بر عليه يك تشكل مستقل كارگرى و فعالين آن را محكوم ميكنم. من خواهان لغو تمامى اين احكام و آزادى فورى و بيقيد و شرط تمامى فعالين كارگرى زندانى، از جمله منصور اسانلو، ابراهيم مددى، فرزاد كمانگر، سلام قادرى، خالد اسدى و برهان سعيدى كه در مناطق مختلف در ايران محبوس ميباشند ميباشم.
من همچنين از دولت ايران ميخواهم كه حقوق كارگران مبنى بر حق تشكل، تجمع و اعتصاب را محترم شمرده، به سركوب فعالين كارگرى خاتمه داده و در امور تشكلات مستقل كارگرى دخالت نكند.
با احترام،
پيرزاد ايمتياز سيد
دبير كل، فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان
رونوشت:
info@leader.ir ; dr-ahmadinejad@president.ir ; info@judiciary.ir ; iran@un.int ; ijpr@iranjudiciary.org ; info@dadiran.ir ; alliance@workers-iran.org ; info@workers-iran.org

ترجمه و تكثير از اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران
info@workers-iran.org

کارگران هفت تپه به يک سال حبس محکوم شدند،

مجموعه فعالان حقوق بشر

پنجشنبه ۲۷ فروردين ۱۳۸۸ – ۱۶ آپريل ۲۰۰۹

صبح روز سه شنبه از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دادگاه دزفول حکم ۵ نفر از متهمين پرونده اعتصابات کارگری شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه ابلاغ شد.
در اين ابلاغيه آمده است به استناد ماده ۵۰۰ آيين دادرسی متهمين آقايان جليل احمدی، فريدون نيکو فر،علی نجاتی، قربان عليپور ومحمد حيدری مهر به يکسال حبس محکوم شدند. در اين حکم ۶ ماه از محکوميت جليل احمدی ، فريدون نيکو فر،علی نجاتی، قربان عليپورو ۸ ماه از محکوميت محمد حيدری مهر به مدت ۵ سال تعليق گرديد. کارگران نامبرده به مدت سه سال نيز از حضور در کليه فعاليت های کارگری وانتخابات صنفی کارگران محروم شدند.
همچنين در پايان ابلاغيه ذکر شده که اين پرونده برای رسيدگی به اتهامات آقای ابوالفضل عابدينی در حال بررسی و همچنان مفتوح می باشد

خودسوزی و خواهرسوزی :زنان وكودكان همچنان در آتش تبعيض وستم ميسوزند:

به نوشته سایت تغيير برای برابری در تاریخ 27 فروردین 88 : کميته عليه خشونت های ناموسی

زنان وكودكان همچنان در آتش تبعيض وستم ميسوزند

برادرى خواهرش را به آتش كشيد

در سپيده دم روز دوشنبه 24 فروردين چشمان بى فروغ ساراى 17ساله براى هميشه بسته شد و او همراه با آ رزوهايش زير تلى از خاك دفن شد

سارا از خانوادهايى فقير بود واز 15 سالگى مجبور به كارشد بعد از مدتى باشخصى آشنا شد وتصميم به ازد واج با او گرفت اما با مخالفت شديد برادرش روبرو شد و برادر سنگدل يكروز كه كسى در خانه نبود بعد از مشاجره اى سخت با سارا با بيرحمى برويش نفت ميريزد و بدنش را به آتش ميكشد واين نو جوان بى گناه به علت سوختگى شديد بعداز چندروز در گذشت كميته عليه خشونتهاى ناموسى

اين عمل را قتل عمد و شيوه اى غير انسانى از كشتن زنان وكودكان در فرهنگ مرد سالارانه ميداند كه در آن برادرى براحتى براى كنترل احساسات وعلايق خواهرش اورا به شيوه ايى فجيع وددمنشانه به قتل ميرساند ما ضمن محكوم كردن اين عمل اعتقاد داريم يكى از مهمترين انگيزه هايى كه قاتلين زنان و كودكان را وادار به انجام اين كار ميكند بى قانونى وعدم حمايت قانون از قربانيان است. سكوت قانونگزاران وبى تفاوتى آنان عملا دست اين جانيان را باز گذاشته وآ نان را در ارتكاب جرم جرى تر ميكند . ما خواهان محاكمه عادلانه قاتلان و همچنين ايجاد ساز مانى عليه خشونت در دفاع از زنان وكودكان خشونت ديده با حمايت مادى ومعنوى نهادهاى دولتى وغير دولتى وهمچنين تشكيل خانه هاى ا من براى زنان بى پناه و آسيپ پذير هستيم

خودسوزى دخترى 14 ساله

هنوز چند ماه از قتل فرشته نجاتى به دست پدر جانيش نگذشته است كه دختر عموى 14 ساله او جسم نحيفش را به آتش كشيد . رقيه نجاتى فرزند غفور در شهرك كانى دينار قتلگاه فرشته روز دوشنبه 24 فروردين اقدام به خودسوزى نمود وبا بيش از 90 درصد سوختگى به بيمارستان بوعلى مريوان منتقل شد ومتاسفانه به علت سوختگى شديد بعد از چند ساعت جانسپرد. دليل خود سوزى او در اعتراض به رفتار نادرست وآزار و اذيت خانواده ذكر شده است .

  احضار يک وبلاگ نويس به وزارت اطلاعات :
به گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر در تاریخ 28 فروردین 88 : مهدی جليل‌خاني، نويسنده، منتقد ادبی و رسانه‌نگار مستقل زنجانی صبح روز يکشنبه 23 فروردين به اداره‌ی اطلاعات زنجان احضار شد.
جليل‌خانی نويسنده‌ی وبلاگ “بوی کاغذ”، که پيش‌تر دو وبلاگ از او فيلتر شده، اکنون برای توضيح درباره‌ی پرونده‌ی خويش که به گفته‌ی او از سال 1381 را دربرمي‌گيرد، به ستاد خبری اداره‌ي‌کل اطلاعات زنجان فراخوانده شده است.
امضای بيانيه‌ی حمايت از دانشجويان در سالگرد 18 تير، انتشار بيانيه‌ی کانون نويسندگان بر ضد سانسور در فصلنامه‌ی توقيف‌شده‌ی اشراق، و اطلاع‌رسانی پيرامون قتل عام زندانيان در سال‌های دهه‌ی شصت، و حمايت و پشتيبانی از حقوق زنان از جمله موارد مطرح در بازجويی وی بوده‌اند.
به گفته‌ی جليل‌خاني، برخی اطلاع‌رساني‌ها از سوی وي، همچون اعدام زندانيان در دهه‌ی شصت و حمايت از حقوق زنان، تنها توسط ايميل‌های شخصی و در گستره‌ای محدود به برخی افراد ارسال شده‌ که نويسنده‌ی آن‌ها نيز خود او نبوده‌اند و بنابراين جنبه‌ی عمومی نداشته و تأييد و موضع‌گيری شفاف نيز تلقی نمي‌شدند، اما با اين حال وی پيرامون آن‌ها بازخواست و تفتيش شده است. او همچنين تهديد شده که در صورت ادامه‌ی روندِ در پيش گرفته، اداره‌ی حقوقی وزارت اطلاعات نسبت به بازداشت و تشکيل پرونده‌ی قضايی برای وی اقدام خواهد کرد.
گفتنی است مهدی جليل‌خاني، دبير گروه ادبيات و فرهنگ هفته‌نامه‌ی لغو امتياز شده‌ی مهرزنجان، سردبير فصلنامه‌ی توقيف‌شده‌ی اشراق و عضو سابق هيأت دبيران انجمن ادبی اشراق زنجان بوده و فرزند غلامحسين جليل‌خانی نماينده‌ی مردم زنجان در پنجمين دوره‌ی مجلس شورای اسلامی نيز هست.

  دستگيری صد نفر ازفعالين کارگری در سنندج :
امروز جمعه 28 فروردين ماه 1388 ماموران امنيتی طی يورشی وحشيانه 100 نفر از اعضای کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل‌های کارگری را که برای عيادت و احوال پرسی خانواده غالب حسينی فعال کارگری زنداني، رفته بودند، بدون هيچ دليلی با توهين و هتاکی دستگير کردند.

لازم به ذکر است که که ماموران با کفشهای گلی وارد منزل شده و به شيوه قرون وسطائی با اين دوستان برخورد کردند.

خبرهای تکميلی را متعاقبا به اطلاع عموم ميرسانيم
کميته ی هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگری

28/1/1388

واگذاری چهار هزار مدرسه در سراسر کشور به حوزه های علميه:
خبرنامه اميركبير: در حاليكه آموزش و پرورش با كمبود شديد مدارس  و در مواردى فرسودگى آنها- مواجه است، معاون مالی و اداری مرکز مديريت حوزه های علميه خواهران از امضای تفاهم نامه واگذاری بيش از چهار هزار مدرسه در سراسر کشور مبان مدير حوزه علميه قم و وزير آموزش و پرورش خبر داد.
اصغر عبداللهی در گفتگو با خبرنگار مهر با اعلام اين خبر گفت: “در اين تفاهم نامه که به امضای آيت الله مقتدايی به نمايندگی از حوزه علميه و علی احمدی وزير آموزش و پرورش رسيد، ۴ هزار و ۲۰۰ واحد آموزشی در مقاطع ابتدايي، راهنمايی و دبيرستان به مدت ۵ سال به مراکز حوزوی واگذار می شود.”
وی افزود: در اين تفاهم نامه تأمين فضای آموزشی در قالب واگذاری مدارس، تأمين مدير با توافق حوزه، تأمين کادر تخصصی برعهده وزارت آموزش و پرورش، تأمين محتوای دينی و فرهنگي، فعاليتهای فوق برنامه فرهنگی و تربيتی و ارائه خدمات مانند مستخدم و تأمين هزينه های جاری از تعهدات حوزه است.
وی با بيان اينکه اجرای اين آيين نامه منوط به تدوين آيين نامه و ضوابط اجرايی است گفت: يپش بينی می شود با تدوين اين مقررات، گروهی از اين مدارس در مهر ماه سال جاری به حوزه های علميه واگذار شود.

معاون مالی و اداری مرکز مديريت حوزه های علميه خواهران گفت: با امضای اين تفاهم نامه، امکان واگذاری مدارس آموزش و پرورش به نهادهای مختلف حوزوی مانند مرکز مديريت خواهران و برادران، جامعه المصطفی العالميه و ديگر نهادهای حوزوی فراهم شده است.

اخراج 300 کارگر ارمغان سفر احمدی نژاد به عسلویه

در روز 24 اسفند سال قبل احمدی نژاد رئیس جمهور دولت سرمایه داری از منطقه موسوم به فازهای 9 و 10 میدان نفت و گاز عسلویه دیدن کرد. در فردای آن روز سرمایه داران مقاطعه کار شرکت های تأسیساتی و مجری پروژه های منطقه 300 کارگر را بدون هیچ دستاویزی اخراج کردند. کارگران اخراجی همگی از سال های نخست شروع کار حفاری و اکتشاف و استخراج در این جا کار می کرده  و استثمار می شده اند. شرایط کار آنان در تمامی این مدت بیش از حد مرگبار، طاقت فرسا و غیرقابل تحمل بوده است. توضیح آنچه بر این کارگران در طول این چند سال رفته است به راستی که از عهده بیان و نگارش بیرون است. در یک کلام می توان گفت که سرمایه بدترین و هولناک ترین اشکال جنایات خود را علیه این بردگان مزدی ارزان اعمال کرده است. 300 کارگر در عمق دوزخی مالامال از سبعیت و شرارت و درندگی سرمایه پس از راه اندازی جویبارهای عظیم سود برای سرمایه اینک محکوم به اخراج و از دست دادن کار و سپس تحمل گرسنگی و فقر و فلاکت هستند.

منبع:  آژانس ایران خبر

28 فروردین 88 

 از زبان یک کارگر در تبریز

« 14 درصد به حقوق ما اضافه کرده اند و همزمان کلیه مزایا و پاداش و حقوق دیگرمان را یکجا قطع کرده اند. اخیراً 5 نفر از کارخانه ما را اخراج کرده اند. نصف عیدی ما را نیز نداده اند و نمی دهند. دولت دست کارفرمایان را کاملاً باز گذاشته است که هر چه دلشان می خواهد علیه ما انجام دهند. کارمندان اداره کار هم کارشان فقط این است که رشوه می گیرند و در قبال آن هیچ کاری نمی کنند. هر اعتراضی که می کنیم به ما جواب می دهند که: مگر نمی فهمید که تحریم است!! نمی دانم آیا باید تاوان تحریم را فقط ما پس بدهیم؟!»

منبع:  آژانس ایران خبر

28 فروردین 88

احتمال اعتصاب سراسری معلمان

صدها هزار معلم آماده اعتصاب و تعطیل کامل همه مدارس ابتدایی، دوره های راهنمایی و دبیرستان ها در سراسر کشور هستند. معلمان سال ها است که برای مطالبات نازل خویش مبارزه می کنند، مطالباتی که در هیچ سطحی و به هیچ میزانی محقق نشده و مبارزاتی که به طور مستمر و گام به گام سرکوب شده است. یک نکته بسیار اساسی در مورد مبارزه جاری و موقعیت روز پیکار معلمان بی توجهی دهشتناکی است که هم از سوی خود آنان و هم از جانب سایر بخش های طبقه کارگر به مسأله وحدت انداموار طبقاتی این مبارزه با کل جنبش ضدسرمایه داری طبقه کارگر می شود. توده کثیر معلم در ایران یک جمعیت چند صد هزار نفری طبقه کارگر جامعه را تشکیل می دهد. معلمان بخشی از طبقه کارگرند که می توانند و این ظرفیت را دارند که در سازمانیابی و بسیج سراسری توده های طبقه خود علیه سرمایه نقشی بسیار کارساز بازی کنند. معلمان باید لوله توپ پیکار را یکراست به سینه سرمایه نشان روند. آنان فروشنده نیروی کارند. توسط سرمایه استثمار می شوند. نیروی کار آنان نیاز بازتولید کل سرمایه است. نظام سرمایه داری است که از پرداخت مطالبات روز آنان سر باز می زند. سرمایه است که جنبش آنان را سرکوب می کند. سرمایه است که بدترین شرایط کار را بر آنان تحمیل می کند. سرمایه است که استخدام رسمی آنان را با بردگی مزدی قراردادی جایگزین می سازد. سرمایه است که به جای 12 ماه در سال فقط  9 ماه دستمزد را برایشان مجاز می داند. سرمایه است که همین دستمزد نازل 9 ماه به جای 12 ماه را چند ماه چند ماه پرداخت نمی کند. سرمایه است که بانی و باعث گرسنگی و فقر و بی دارویی و همه بدبختی های دیگر آنان است. معلمان بخش جدایی ناپذیری از طبقه کارگرند، بخشی آگاه، بیدار و درس خوانده. جنبش معلمان دارای دو نقطه ضعف اساسی مرگبار است. نقطه ضعف نخست بی توجهی آنان به وحدت انداموار خویش با کل مبارزه طبقاتی توده های کارگر علیه سرمایه است، و نقطه ضعف دوم نیز اسارت مبارزات آنان در منجلاب رفرمیسم سندیکالیستی است. این هر دو نقطه ضعف اساسی در ریشه ای مشترک و واحد به هم می پیوندند. معلمان باید خود را از شر این دو بلیه مرگ آور برهانند. با آویختن به دار رفرمیسم و امام زاده بدون هیچ اعجاز کانون صنفی که فقط کور می کند و هیچ شفایی از آن ساخته نیست، نمی توان هیچ مطالبه ای را بر دولت سرمایه داری تحمیل کرد. معلمان باید خوب بدانند که مبارزه ضد سرمایه داری یک شعار توخالی نیست. ضد سرمایه داری مبارزه کردن، یعنی قدرت سرمایه را با قدرت پاسخ گفتن، یعنی اعمال قدرت علیه سرمایه، یعنی حمله به روند تولید ارزش اضافی، یعنی حمله به روند بازتولید نظم ارزش افزایی سرمایه و مختل کردن شیرازه حیات نظام سرمایه داری. اعتصاب معلمان می تواند گوشه ای از یک جنبش نیرومند ضدسرمایه داری باشد. برای این کار آنان باید عزم جزم کنند که منشور مطالبات پایه ای طبقه خود را سنگر خروج و تعرض علیه نظام سرمایه داری سازند. حول این منشور متحد شوند. شورایی و سراسری و ضدسرمایه داری متشکل گردند. این مطالبات را نه فقط برای خود که برای همه کارگران ایران بخواهند. برای تحمیل این مطالبات بر دولت سرمایه داری به قدرت همه توده های طبقه خود در سراسر کشور رجوع کنند. مبارزه برای تأمین و تحقق این مطالبات را به یک جنبش مستمر رشد یابنده و افق دار و استوار و سراسری علیه سرمایه بسط دهند. اگر معلمان چنین کنند سهم بسیار عظیمی در امر سازمانیابی و تدارک جنبش شورائی طبقه خود علیه سرمایه ایفا کرده اند. عکس این قضیه یا رویه فاجعه بار این ماجرا زمانی رخ می دهد که توده های عظیم چند صد هزار نفری معلمان به اراده نهاد رفرمیستی سرمایه سالار « کانون صنفی معلمان» بالا و پایین شوند. کانون صنفی آن می کند که سرمایه و بخش هایی از طبقه سرمایه دار اراده می کنند. فاجعه لغو اعتصاب سراسری معلمان در چند ماه پیش توسط این کانون و با اشاره دست آقای رئیس جمهوری سرمایه هنوز در صفحه زشت و چندش آور خاطرات این مدت معلمان مبارز باقی است. امید است که این بار همان فاجعه به گونه ای دیگر تکرار نشود.

منبع:  آژانس ایران خبر

28فروردین1388 

از فردا و با حكم كمسيون كارگري:

150 اخراجي تبريزي به كارخانه باز مي‌گردند

در پي واكنش اخيري كه نمايندگان آذربايجان شرقي در مجلس شوراي اسلامي نسبت به اخراج گسترده كارگران شرکت آهنگری تراکتورسازی نشان دادند؛ 150 كارگر اخراجي به كار سابق خود بازگشتند.

ايلنا1388/1/28 : دبیر اجرایی خانه کارگر استان تبریز از بازگشت به كار 150 کارگر اخراجی شرکت آهنگری تراکتورسازی به کارسابق خبر داد.
کریم صادق زاده در گفتگو با اينا، اظهار داشت: بازگشت به کار این کارگران بر اساس تصمیم کمیسیون کارگری فرمانداری تبریز و مدیرکل سازمان کار و امور اجتماعی استان و مدیرعامل این شرکت صورت گرفته است.
وي افزود: اخراج شدگان از روز شنبه 29 فروردین به کار سابق خود باز خواهند گشت.
پایان پیام

كارگران كشت و صنعت شمال تجمع كردند

در صورت اخراج اين 200 كارگر، تعداد كارگران اخراجي كارخانه كشت و صنعت شمال از سال گذشته تاكنون به 240 نفر خواهد رسي

ايلنا1388/1/28 : كارگران كارخانه كشت و صنعت شمال روز گذشته در اعتراض به اخراج همكاران خود از سوي مديريت، تجمع كردند.
به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا، اين تجمع اعتراضي پس از آن برگزار شد كه مديريت كارخانه كشت و صنعت شمال از در اطلاعيه‌اي، از اخراج 200 تا پايان ماه جاري خبرداده بود.
در اين اطلاعيه كه بر روي تابلوي اعلانات كارخانه نصب شده‌بود از تازه اخراج شدگان خواسته شده است كه تا پايان فرويدن ماه براي تسويه حساب مراجعه كنند.
اين درحالي است كه در سال گذشته 40 كارگر ديگر اين كارخانه پس از اتمام قراداد كار از سوي مديريت اخراج شده‌بودند.
گفته مي‌شود كه مديريت كارخانه كشت و صنعت شمال به دليل آنچه كه نبود مواد اوليه ناميده مي‌شود از تمديد قرارداد اين كارگران خود‌داري كرده است.
اما به اعتقاد تجمع كنندگان، نه‌تنها اين ادعاي مديريت صخت ندارد بلكه خود مديريت در خارج كردن بخشي از ابزار توليد از كارگاه نقش دارد.
اين تجمع سرانجام در واپسين ساعات روز گذشته با حضور عوامل انتظامي و پادرمياني برهي مقامات مسوول مبني بر رسيدگي به مسئله پايان يافت و كارگران ناراضي و معترض متفرق شدند.
كارخانه كشت و صنعت شمال با داشتن هزار كارگر در استان مازندران از واحدهاي توليد كننده و صادركننده برتر روغن خوراكي كشور است.
به دنبال اين تجمع اعتراضي، نصرالله دريابيگي دبير اجرايي خانه كارگر مازندران به ?ايلنا?، گفت: در اين تجمع حق با كارگران ناراضي بود.
وي بابيان اينكه دولت به دليل واگذار كننده بنگاه‌هاي اقتصادي به بخش خصوصي در بروز اين وضعيت مقصر اصلي است، گفت: جا داشت تا مسوولان وزارت كار با تقويت نهادهاي سه جانه از بروز اين تجمعات جلو گيري مي‌كردند.
پايان پيام

تعویق 13 ماهه دستمزد کارگران کارخانه « جهان رو»

کارگران کارخانه جهان رو 5 سال است که سرگردانند. سرمایه دار صاحب شرکت 5 سال پیش آن را به سرمایه دار مالک کارخانه تاپکو فروخته است. سرمایه دار جدید قرار بوده است که در پی انتقال محل کارخانه هر چه زودتر تمامی کارگران را به سر کار باز گرداند و همه حقوق  آنان را پرداخت کند. اکنون 5 سال از آن روز گذشته است و کارگران همچنان در بلاتکلیفی مطلق به سر می برند. معضل کارگران در صرف سردرگمی خلاصه نمی شود. آنان 13 ماه تمام است که دستمزد نیز دریافت نکرده اند. کارگران به همه جا شکایت کرده اند اما مطابق معمول از این همه شکایات هیچ نتیجه ای نیز به دست نیاورده اند. در طول این مدت شمار نسبتاً زیادی از کارگران سن بازنشستگی را پشت سر نهاده اند، شمار قابل توجهی از آنان حتی فوت کرده اند و در نتیجه از تعداد کثیر اولیه کارگران فقط 60 نفر باقی مانده است. این 60 نفر همچنان به مبارزه خویش برای بازگشت به کار ادامه می دهند اما همه چیز بانگ می زند که در جهنم سرمایه داری ایران فاصله میان زندگی و مرگ انسان ها بسیار کوتاه تر از فاصله میان مبارزه آنان برای بازگشت به کار و دسترسی به امکان فروش نیروی کار است!

منبع:  ایلنا

28 فروردین1388

   تجمع كارگران كشت و صنعت شمال در اعتراض به خبر اخراج 200 کارگر :

به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 29 فروردین 88 آمده اسنت : در صورت اخراج اين 200 كارگر، تعداد كارگران اخراجى كارخانه كشت و صنعت شمال از سال گذشته تاكنون به 240 نفر خواهد رسيد.
ايلنا: كارگران كارخانه كشت و صنعت شمال روز گذشته در اعتراض به اخراج همكاران خود از سوى مديريت، تجمع كردند.
به گزارش خبرنگار گروه كارگرى ايلنا، اين تجمع اعتراضى پس از آن برگزار شد كه مديريت كارخانه كشت و صنعت شمال از در اطلاعيه‌اي، از اخراج 200 تا پايان ماه جارى خبرداده بود.
در اين اطلاعيه كه بر روى تابلوى اعلانات كارخانه نصب شده‌بود از تازه اخراج شدگان خواسته شده است كه تا پايان فرويدن ماه براى تسويه حساب مراجعه كنند.
اين درحالى است كه در سال گذشته 40 كارگر ديگر اين كارخانه پس از اتمام قراداد كار از سوى مديريت اخراج شده‌بودند.
گفته مي‌شود كه مديريت كارخانه كشت و صنعت شمال به دليل آنچه كه نبود مواد اوليه ناميده مي‌شود از تمديد قرارداد اين كارگران خود‌دارى كرده است.
اما به اعتقاد تجمع كنندگان، نه‌تنها اين ادعاى مديريت صخت ندارد بلكه خود مديريت در خارج كردن بخشى از ابزار توليد از كارگاه نقش دارد.
اين تجمع سرانجام در واپسين ساعات روز گذشته با حضور عوامل انتظامى و پادرميانى برهى مقامات مسوول مبنى بر رسيدگى به مسئله پايان يافت و كارگران ناراضى و معترض متفرق شدند.
كارخانه كشت و صنعت شمال با داشتن هزار كارگر در استان مازندران از واحدهاى توليد كننده و صادركننده برتر روغن خوراكى كشور است.
به دنبال اين تجمع اعتراضي، نصرالله دريابيگى دبير اجرايى خانه كارگر مازندران به – ايلنا- ، گفت: در اين تجمع حق با كارگران ناراضى بود.
وى بابيان اينكه دولت به دليل واگذار كننده بنگاه‌هاى اقتصادى به بخش خصوصى در بروز اين وضعيت مقصر اصلى است، گفت: جا داشت تا مسوولان وزارت كار با تقويت نهادهاى سه جانه از بروز اين تجمعات جلو گيرى مي‌كردند.

               تجمع: كار هر روز كارگران اخراجى لوله سازى اهوازتابه حال 1800 کارگر اخراج شده اند:

به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 29 فروردین 88 آمده اسنت :  تا به امروز 1800 كارگر پيمانى لوله سازى اهواز اخراج شده اند اما كارگران رسمى و قراردادى هنوز بر سر كارهاى خود هستند و كارخانه با يك شيفت كارى در حال توليد است.

ايلنا: كارگران كارخانه لوله سازى اهواز كه تا كنون 1800 نفر از آنها اخراج شده‌اند؛ هر روز مقابل مكان‌هايى چون استانداري، اداره كار‌ و كارخانه تجمع مي‌كنند.
حميدرضا عباسى نماينده كارگران اين كارخانه به – ايلنا-  گفت: از آغاز سال جديد تا كنون 1800 كارگر لوله سازى اهوار از سوى مديريت به دليل آنچه كه عدم نقدينگى عنوان مي‌شود اخراج شده اند و با وجود اعتصاب و تجمع هر روزه هنوز هم به مشكل آنان رسيدگى نشده است.
وى بابيان اينكه تصميم اخراج كارگران ابتدا در دى ماه سال گذشته گرفته شده بود؛ افزود: در پى صحبت هاى صورت گرفته با معاونت اجرايى رياست جمهورى كه همان زمان و دردور دوم سفرهاى استانى هيئت دولت انجام شد؛ اين مسإله به تاخير افتاد.
عباسى تإكيد كرد: به طور مداوم هر روز اعتصاب و تجمع هاى كارگران مقابل مكان‌هايى چون استانداري، اداره كار‌ و كارخانه برگزار مي‌شود.
وى با بيان اينكه تا به امروز هيچ عنايتى از سوى مسئولين به عمل نيامده است؛ بطورى كه برخى از كارگران تصميم داشتند تا همزمان آغاز سال جديد به نشانه اعتراض سفره هفت سينى را مقابل كارخانه پهن كنند.
بر اساس اين گزارش تا به امروز 1800 كارگر پيمانى لوله سازى اهواز اخراج شده اند اما كارگران رسمى و قراردادى هنوز بر سر كارهاى خود هستند و كارخانه با يك شيفت كارى در حال توليد است.

تجمع کارکنان اخراجی سازمان فنی و حرفه‌ای

این افراد با بیان اینکه حدود 230 نفر از کارکنان فنی و حرفه‌ای استان تهران اخراج شده‌اند، مي‌گويند: این رقم در سراسر کشور به بیش از سه هزار نفر می‌رسد.

به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 29 فروردین 88 آمده اسنت :  حدود 20 نفر از کارکنان اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان تهران در اعتراض به اخراج خود در مقابل سازمان مرکزی آموزش فنی و حرفه‌ای کشور دست به تجمع زدند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، این افراد با بیان اینکه حدود 230 نفر از کارکنان فنی و حرفه‌ای استان تهران اخراج شده‌اند، مي‌گويند: این رقم در سراسر کشور به بیش از سه هزار نفر می‌رسد.
چهارشنبه هفته گذشته هم این افراد باتجمع در مقابل سازمان فنی و حرفه‌ای کشور خواستار پاسخگویی رئیس این سازمان شدند. آنان با بیان اینکه نامه‌ای را در روز چهارشنبه هفته گذشته نگاشته و خواستار پاسخگویی رئیس سازمان فنی و حرفه‌ای کشور شده‌اند، تصریح کردند: بیشتر کارکنان اخراجی افرادی هستند که طی دولت نهم در سازمان فنی و حرفه‌ای شاغل شده‌اند.
بنا بر این گزارش، در این تجمع که نان خشک و آب در دستان کارکنان فنی و حرفه‌ای ديده مي‌شد، این افراد عنوان کردند: منظورمان از این حرکت این است که یک ماه دیگر تکلیف و سرنوشت ما آب و نان خشک خواهد شد.
یکی از تجمع‌کنندگان تصریح کرد: اگر رئیس سازمان فنی و حرفه‌ای جواب ما را ندهد، در مقابل وزارت کار و امور اجتماعی و مجلس تجمع خواهیم کرد.
گفته مي‌شود كه هم اكنون گروهي از اين كاركنان در مقابل نهاد رياست جمهوري تجمع كرده‌اند
پایان پیام

رييس سازمان کار و امور اجتماعي استان:

بيکاري در استان هرمزگان به 5 / 8 درصد رسيد

در حال حاضر مدت رسيدگي به پرونده‌هاي موجود در اداره كار استان هزمرگان 12 روز است كه با ادامه سياست‌هاي اتخاذ شده در آينده نزديک اين آمار به طور متوسط به کمتر از 3 روز خواهد رسيد.

ايلنا: با ايجاد 19 هزار فرصت شغلي در سال جاري، نرخ بيکاري در استان هرمزگان به 5 / 8 درصد رسيد.
به گزارش ايلنا به نقل از روابط عمومي وزارت کار، ?علي اکبر لبافي?، رييس سازمان کار و امور اجتماعي استان هرمزگان با اعلام اين خبر افزود: با اتخاذ تدابيري از سوي حوزه روابط کار و فعاليت 450 شوراي سازش درسطح استان ورودي شکايات نسبت به سال گذشته 50 درصد کاهش يافته است.
وي مدت رسيدگي به پرونده‌هاي موجود روابط کار را 12 روز اعلام کرد و افزود: با ادامه سياست‌هاي اتخاذ شده در آينده نزديک اين آمار به طور متوسط به کمتر از 3 روز خواهد رسيد.
لبافي از فعاليت بازرسان خصوصي آموزش ديده براي بازرسي از بنگاه‌هاي اقتصادي استان خبر داد و افزود: تا کنون بيش از نيمي از 37 هزار بنگاه اقتصادي از سوي اين بازرسان بررسي شده‌اند که اين امر بر کاهش 5/ 13 حوادث در استان تاثير مستقيمي داشته است.
شايان ذکر است تا کنون 75 درصد از طرح تمام‌شماري و خوداظهاري استان با همکاري بنگاه‌هاي اقتصادي به انجام رسيده است.
پایان پيام

  پنهان نگه داشتن نرخ واقعی بيکاری در ايران:

به گزارش خبرگزاری آفتاب  در تاریخ 29 فروردین 88 آمده اسنت :  
سر انجام مرکز آمار دست از ارائه آمار کاهنده نرخ بيکاری برداشت و آن را در زمستان سال 87، 12.5 درصد اعلام کرد. اين در حالی است که اعلام کاهش نرخ بيکاری در پائيز سال گذشته به 9.5 درصد از سوی اين مرکز حتی با پيشبينی وزير کار نيز مغاير بود.

نرخ بيکاری پائيز و واکنش وزير کار
وزير کار و امور اجتماعی سال گذشته نسبت به اعلام کاهش نرخ بيکاری در پاييز به 9.5 درصد به‌رغم تاکيد رييس مرکز آمار ايران بر صحت اين آمار واکنش نشان داده و گفته بود: ,به اعتقاد من اين نرخ بيش از 10.5 درصد در پائيز است,.
سيد محمد جهرمی تاکيد کرده بود: ,بنابر گزارش مرکز آمار، نرخ بيکاری در ايران ‌9.5 درصد (در پاييز) اعلام شد ولی من به جهت نرخ مشارکت کمتر موجود نسبت به پاييز سال گذشته اين ميزان را بيش از ‌10.5 درصد مي‌دانم,.
وزير کار در اوايل بهمن ماه سال گذشته مسئوليت اعلام نرخ بيکاری و طبيعتا کاهش آن در پاييز را برعهده مرکز آمار و بانک مرکزی دانسته بود.
واکنش وزير کار و زير سوال بردن نرخ بيکاری پاييز سال گذشته در نهايت منجر به آن شد که مرکز آمار بالاخره دست از اصرار بر ادامه اعلام روند کاهنده نرخ بيکاری در زمستان بردار و آن را 12.5 درصد اعلام کند. اما آيا نرخ بيکاری واقعی در حالی که در اکثر کشورها به دليل تاثير بحران بازارهای مالی بر اقتصادشان در حال افزايش است را مي‌توان 12.5 درصد دانست؟ مرکز آمار که مدت‌ها پيش در زمان مظاهری از سوی بانک مرکزی به سياسی کاری متهم شده بود پاسخ اين سوال را مي‌داند.

محاسبه نرخ بيکاری با شاخص‌های عجيب
نرخ بيکاری در حال حاضر بر اساس شاخص‌هايی محاسبه مي‌شود که مورد انتقاد کارشناسان است به طور مثال مرکز آمار در محاسبات خود افرادی که يک روز در هفته کار مي‌کنند را شاغل معرفی مي‌کند.
وزير کار پيشتر در پاسخ به اينکه در کجای دنيا افرادی که يک روز در هفته کار مي‌کنند را شاغل مي‌نامند، گفته بود: ,مرکز آمار بايد جوابگوی اين مساله باشد ولی آمارگيري‌های انجام شده همگی بر اساس شاخص‌های بين‌المللی انجام مي‌شود,.
وزير کار و امور اجتماعی در عين حال اين افراد را شاغل ناقص دانست و افزود: ,تعداد افرادی که در کشور شاغل ناقص‌اند ‌8.6 درصد از جامعه است که اين افراد در هفته کمتر از ‌46 ساعت کار مي‌کنند و با اين وجود ‌48.6 درصد از افراد در کشور بيش از ‌46 ساعت در هفته کار مي‌کنند,.
از سوی ديگر در محاسبه نرخ بيکاری تعداد سرباز وظيفه نيز دخيل است چراکه به گفته معاون طرح‌های آماری مرکز آمار ايران، سربازان نيز جزو نيروی شاغل به شمار مي‌آيند!

نظر کارشناسان
کارشناسان نگاه متفاوتی از دولت به نرخ بيکاری و تعداد بيکاران کشور دارند. آنان معتقدند آمار‌های اقتصادی بايد بازتاب حقيقی خود را در جامعه داشته باشند. مثلا در حالی که آمريکا در بحران اقتصادی به سر مي‌برد و کاهش تقاضا بر عرضه و توليد تاثير گذاشته است حتی تصور کاهش نرخ بيکاری نيز امکان پذير نيست و در صورتی که دولت و يا هر نهاد ديگری آماری در اين ارتباط ارائه دهد از سوی کارشناسان و حتی مردم به سخره گرفته مي‌شود.
به گفته کارشناسان نرخ بيکاری تنها در شرايطی که سرمايه‌گذاري‌های مولد و فعاليت‌های عمرانی و حتی فعاليت‌های بخش خدمات و رشد اقتصادی افزايش داشته باشند کاهش مي‌يابد.
اين در حالی است که در ايران سياست‌های دولت توليد محور نبوده و بخش واردات و کالاهای وارداتی رونق بيشتری دارند. شدت اين مسئله تا جايی است که در سالهای گذشته بخشی از کارخانجات کشور به حال تعطيل و يا نيمه تعطيل درآمدند و از اين رو روند ريزش نيروهای کار شدت بيشتری به خود گرفت.
تحليلگران با توجه به واردات بي‌رويه انواع کالای مصرفی توليد شده در خارج به عنوان مهمترين سياست دولت در مقابله با تورم که از توان توليدگران داخلی به عنوان عاملان ايجاد و يا حفظ اشتغال موجود کاسته است، ارائه هرگونه آمار درمورد کاهش بيکاری در کشور را غير واقعی و عجيب مي‌دانند.
از طرف ديگر کاهش قيمت نفت از رونق اقتصادی مي‌کاهد. به گفته کارشناسان در اين شرايط نمي‌توان نرخ بيکاری 12.5 درصد زمستان را حتی با وجود اينکه از سوی مرکز آمار نسبت به پاييز بالاتر اعلام شده را واقعی دانست.

نگاه نهادهای بين‌المللی
بانک جهانی در پيش‌بينی که در ابتدای فعاليت دولت نهم از وضعيت بيکاری در ايران داشت اعلام کرد: ,ايران طی پنج سال آينده با شديدترين فشار اشتغالزايی مواجه مي‌شود و با توجه به ترکيب جمعيتی ايران، نرخ بيکاری در آن به بالاترين سطح خود مي‌رسد,.
بانک جهانی در گزارش خود پيش‌بينی کرده بود که نرخ بيکاری در ايران تا سال 2010 به بالاترين سطح خود برسد.
بنابر اعلام بانک جهانی نرخ بيکاری در ايران تا سال 2010 به حدود 23 درصد خواهد رسيد که بالاترين ميزان بيکاری طی چندين سال اخير محسوب مي‌شود.

گزارش تازه مرکز آمار
مرکز آمار ايران گزارشی که روز چهارشنبه منتشر شد نرخ بيکاری در زمستان 1387 را 12.5 درصد اعلام کرد.
اين مرکز نتايج طرح آمارگيری از نيروی کار در زمستان 1387 را به شرح زير اعلام کرده است:
,ـ بررسی نرخ بيکاری افراد 10 ساله و بيش‌تر نشان مي‌دهد که 12.5 درصد از جمعيت فعال (شاغل و بيکار) بيکار بوده‌اند. بررسی روند تغييرات اين نرخ حاکی از آن است که اين شاخص، نسبت به زمستان 1386، 6/0 درصد و نسبت به پاييز 1387، سه درصد افزايش يافته است. بر اين اساس نرخ بيکاری افراد 10 ساله و بيشتر نشان‌ مي‌دهد در سال 1387، 10.4 درصد از جمعيت فعال بيکار بوده‌اند که در مقايسه با سال 1386، 0.1 درصد کاهش يافته است.
ـ در زمستان 1387، 2/37 درصد جمعيت در سن کار (10 ساله و بيش‌تر) از نظر اقتصادی فعال بوده‌اند، يعنی گروه شاغلان يا بيکاران قرار گرفته‌اند. بررسی تغييرات نرخ مشارکت اقتصادی نشان مي‌دهد اين نرخ نسبت به زمستان 1386، 6/0 کاهش و نسبت به پاييز 1387، 3/0 درصد افزايش يافته است. همچنين نرخ سالانه مشارکت اقتصادی نشان مي‌دهد 38 درصد افراد 10 ساله و بيشتر در سال 1387 از نظر اقتصادی فعال بوده‌اند. بررسی تغييرات سالانه مشارکت اقتصادی حاکی از آن است که اين نرخ نسبت به سال 1386، 8/1 درصد کاهش يافته است.
ـ بررسی نرخ بيکاری جوانان 15 تا 24 ساله حاکی از آن است که در زمستان 1387، 4/27 درصد از جمعيت فعال اين گروه سنی بيکار بوده‌اند، بررسی تغييرات فصلی نرخ بيکاری جوانان 15 تا 24 ساله نشان مي‌دهد اين نرخ نسبت به زمستان 1386، 8/1 درصد و نسبت به پاييز 1387، 9/5 درصد افزايش داشته است.
ـ بررسی سهم شاغلين 15 ساله و بيشتر با ساعت کار معمول بيش از 49 ساعت نشان مي‌دهد، 2/38 درصد شاغلين به طور معمول بيش از 49 ساعت در هفته کار مي‌کنند. اين شاخص که يکی از نماگرهای کار شايسته است، نشان مي‌دهد در کشور سهم زيادی از شاغلين بيشتر از استاندارد کار مي‌کنند.
ـ بررسی اشتغال در بخش‌های عمده اقتصادی نشان مي‌دهد که در زمستان 1387 بخش خدمات با 2/48 درصد بيشترين سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است. همچنين سهم بخش صنعت 2/33 درصد و بخش کشاورزی 5/18 درصد بوده است,.
اظهار نظر وزير کار در مورد گزارش مرکز آمار
وزير کار در همين روز در مورد نرخ بيکاری اظهار داشت: ,نرخ بيکاری که مرکز آمار در مورد زمستان سال گذشته اعلام کرد، 12.5 درصد است,.
او در پاسخ به سوالی که متوسط نرخ بيکاری سال گذشته چقدر بوده است؟ گفت: ,متوسط اين نرخ را نمي‌دانم ولی نسبت به فصل زمستان سال قبل که 11.9 بوده، شش دهم درصد افزايش يافته است,.
با اين حال او در پاسخ به سوال ديگری در مورد اينکه تاثير بنگاه‌های زودبازده در کاهش نرخ بيکاری چقدر بوده است؟ تصريح کرد: ,آن قدری بود که نرخ بيکاری را تک رقمی کرد,.
جهرمی با تاييد اين که تعداد بيکاران کشور نيز اعلام شده است، عنوان کرد: ,الان حضور ذهن ندارم که اين رقم چقدر است,.

آيا نرخ بيکاری بالاخره تک رقمی ‌شد؟
محمد جهرمی وزير کار از اوخر سال گذشته به استقبال تک رقمی شدن نرخ بيکاری رفته بود.
روزنامه کيهان در شماره روز چهارشنبه 14 اسفند 87 خود به نقل از وزير کار نوشت: ,با محور قرار دادن اشتغال در کل کشور بخصوص در بخش‌های مختلف اقتصادی خوشبختانه نرخ بيکاری در سال 87 به کمتر از 10 درصد رسيده است,.
بر اساس گزارش کيهان جهرمی ادامه داد: ,از آغاز برنامه چهارم و از ابتدای کار دولت نهم، مرکز آمار ايران، کل بيکاران کشور را 3 ميليون نفر اعلام کرد و اگر سالی يک ميليون و دويست هزار نفر هم به طور سالانه به جمعيت بيکاران افزوده مي‌شد هم اکنون مي‌بايست 7 ميليون بيکار در کشور وجود داشته باشد بنابراين طبق آخرين بررسی مرکز آمار ايران تعداد بيکاران در پائيز امسال 2 ميليون و 250 هزار نفر در کل کشور به ثبت رسيده و اين نشان از سير نزولی نرخ بيکاری در کشور دارد,.
او گفت: ,اميدواريم با سرعت بخشيدن و حمايت بيشتر سيستم بانکی از بنگاه‌های اقتصادی زودبازده و همچنين مديريت بهتر در واردات و توسعه صادرات نرخ بيکاری در سال 88 به 4/8 دهم (حکم برنامه چهارم) درصد برسد,.
اما با وجود آمارهای پر حرف و حديث مرکز آمار، پيشبينی و اعلام وزير کار، نرخ بيکاری در سال گذشته تک رقمی نشد. چراکه در مجموع در سه فصل سال گذشته، به ترتيب شاهد سه نرخ 9.6 ، 10.2 و 9.5 درصد برای بيکاری کشور بوديم که تنها در صورت نرخ بيکاری 10.3 درصد در فصل زمستان اين نرخ در سال 87 مي‌توانست تک رقمی شود. بر اساس اعلام مرکز آمار نرخ بيکاری سال گذشته 10.4 درصد است.

اطلاعیه شورای زنان در محکومیت دستگیری فعالين كارگری در شهر سنندج

روز جمعه 28/1/88 جمعی ازاعضای کمیته هماهنگی براي كمك به ايجادتشكل های كارگری  به منظور دیدار ازخانواده کارگر زندانی “غالب حسینی” در خانه نامبره جمع شده بودند.

کارگران با یورش نیروهای لباس شخصی و انتظامی پاسگاه 12 شهر سنندج روبرو شدند که با محاصره تمامی کوچه ها و منزل شخص مذکور اکثر‏‏‏‏‏‏ٌٌٍِْ آنان را دستگیر و به پاسگاه بردند . پس از پاره ای توضیحات و گرفتن آدرس و مشخصات، افراد دستگير شده همه آزاد شدند. البته این خود آغاز یک برنامه از پیش تعیین شده است و نباید به آزادی آنان زیاد خوشبین بود چون ممکن است در روزهای آتی تعدادی از آنان را برای بازجوئی یا دادن توضیحات بیشتر در این مورد و سایر موارد فرا خوانند .

ما اعضای شورای زنان این عمل ناپسند ماموران انتظامی و امنیتی را به شدت محکوم نموده وخواهان آزادی هر نوع تشکل مستقل و آزاد کارگری هستیم.

کارگران، زحمتکشان و زنان و مردان آزادیخواه: ايجاد تشكل‏‏‏‏‏‏، سندیکا و اتحادیه حق طبیعی ماست. هیچ کس و هیچ ارگانی نمی تواند به بهانه های واهی و بی اساس این حق را از ما سلب و یا محدود نماید . به دست آوردن این حق و سایر حقوق طبیعی درجامعه در گروی اتحاد و متشکل شدن ماست. اینگونه دستگیری ها و فشارها هشداری است برای اقدامات شدیدتر محافظان سرمايه. ما نباید در این رابطه کوچکترین کوتاهی و چشم پوشی بکنیم . اول ماه مه در پیش است این گونه دستگیری ها پیش زمینه ای است برای سرکوب ما در اول ماه مه و جلوگیری از برگزاری این مراسم. بیایید با اتحاد و همبستگی تمام زنان، کارگران و زحمتکشان و جنبش های مختلف اجتماعی، عزم راسخ خود برای برگزاری این مراسم  را جزم و این روز را هر چه باشکوه تر جشن گرفته و گرامی بداریم.

شورای زنان          29/1/1388

عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “رامان” 

بنا به خبر رسیده از شهر کامیاران، کارفرمایان کارخانه لوله سازی بتونی این شهر از پرداخت دستمزد معوقه کارگران خودداری می نمایند.

25 کارگر این کارخانه که در روستای الک از توابع کامیاران واقع شده به مدت 4 ماه است که دستمزدهای معوقه خود را دریافت نکرده اند.

کارگران کارخانه “رامان” چندین بار جهت دریافت مطالبات خود به کارفرمای مراجعه و هر بار کارفرما از پرداخت دستمزدهای معوقه آنان خودداری کرده است. کارگران اعلام کرده اند در صورت عدم پرداخت مطالباتشان، اعتصاب خواهند کرد. 

عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “جهان رو” 

بعد از 5 سال بلاتکلیفی، کارگران کارخانه “جهان رو” 13 ماه است که دستمزدهای معوقه خود را دریافت نکرده اند.

کارفرمای کارخانه “جهان رو” 5 سال قبل این کارخانه را به کارفرمای کارخانه “تاپکو” فروخته و از آن زمان تاکنون کارگران این کارخانه در بلاتکلیفی به سر می برند.

با گذشت این مدت تنها 60 تن از کارگران این کارخانه باقی مانده، که کارفرما از پرداخت حقوق 13 ماه آنان خودداری می نماید.

اخراج 230 کارگر کارخانه وزنه 

کارفرمای کارخانه وزنه به بهانه انتقال کارخانه، اقدام به اخراج 230 کارگر نموده است.

کارفرمای کارخانه ماموت حدود 2 سال قبل بطور پنهانی و بدون اطلاع کارگران این محل را خریداری نمود و به بهانه مشکلات محیط زیست اقدام به انتقال کارگران این کارخانه به کارخانه ماموت نموده است. آنان با استفاده از این بهانه اقدام به اخراج 230 کارگران این کارخانه نموده اند.

تبدیل 4000 مدرسه به کلاس های حوزه علمیه در ایران

بنا به گزارش خبرگزاری فرانسه، وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی با امضای قراردادی بيش از 4000 مدرسه ابتدائی و متوسطه را به حوزه علميه قم واگذار کرده است.
گزارش ها حاکیست مدارس واگذار شده، مدارس ابتدایی و راهنمایی دخترانه بوده و از این به بعد در واقع مبلغين مذهبی از اين مدارس فارغ التحصيل خواهند شد.

اعتصابات گسترده در دانشگاه بوعلی سینا

صدها تن از دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان در اعتراض به وضعیت نامناسب خدماتی این دانشگاه اعتصاب کردند.

دانشجویان اعتصابی خواستار رسیدگی به وضعیت خوابگاه ها، بن های دریافت کتاب های مورد نیاز و بهبود شرایط غذایی در این دانشگاه شده اند.

دانشجویان با نوشتن مطالبات خود و نصب طومار بر درب سلف سرویس مرکزی، اقدام به جمع آوری امضا کردند.

کشته شدن 18 کارگر معدن در ایران

انفجار مهیب در معدن ذغال سنگ “باب نیزو” در شمال استان کرمان باعث مرگ 18 کارگر شد.

گزارش ها حاکیست این حادثه ظهر روز یکشنبه 30 فروردین روی داد و احتمال افزایش قربانیان وجود دارد. گفته می شود یکی از مدیران معدن در هنگام انجام عملیات نجات، دچار گاز گرفتگی شد و جانش را از دست داد.

گزارشات بیشتر در خصوص تعداد زخمی ها یا ناپدید شدگان این انفجار منتشر نشده است.

     ۱۲ کارگر معدن در حادثه زرند کشته شدند، کارفرمای شرکت معدنی دلتا هزار زرند بازداشت شد:

به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 30 فروردین 88 آمده اسنت :  : مهندس کمانی معاونت سياسی امنيتی استانداری کرمان در مورد روند امدادرسانی به خبرنگار ايلنا در کرمان گفت: ,ديروز صبح بلافاصله پس از حادثه دکتر ,ده‌مرده,، استاندار کرمان و تيم مربوطه با همه امکانات در منطقه حضور پيدا کردند و تمامی مقدمات برای نجات به عمل آمده است.,
وی گفت:‌ ,تا نيمه شب ديشب هفت نفر از اجساد از تونل خارج شدند که به دليل گاز گرفتگی شديد سيستم تهويه گاز فعال گرديد تا نيروها توانستند مابقی اجساد را خارج کنند.,
وی در خصوص علت حادثه گفت: ,انفجار حفره گاز داخل معدن باعث بروز حادثه گرديد و اين در حالی است که سيستم تهويه در حال کار بوده است.,
وی افزود: ,بسنده به اين مساله نکرديم و بلافاصله گروه کارشناسی فنی را تشکيل تا موضوع را بررسی کنند و اگر مساله خاصی در مجموعه کار وجود داشته است مورد تعقيب قانونی قرار گيرد.,
وی در زمينه نظارت و واگذاری معادن به شرکت‌های خصوصی گفت: ,با توجه به اينکه قبلاَ دو مورد حادثه برای معدن اتفاق افتاده است گفت:‌ ,نظارت عامه بر معادن در بخش‌های دولتی و همچنين خصوصی به عهده شرکت ذغال‌سنگ کرمان مجموعاَ وزارت صنايع معادن مي‌باشد که مسولين اين دو نهاد تلاش خود کرده‌اند اما هر پديده‌ای در هر جا اتفاق مي‌افتد بايستی بررسي‌های لازم صورت بگيرد و موارد قانونی در خصوص افراد صورت گيرد.,
 
اجتماع اعتراضی کارگران شرکت « همکار ماشین»

بیش از 70 کارگر شرکت « همکار ماشین» در زمین چمن وزارت کار تشکیل اجتماع دادند. آنان خواستار پرداخت مطالبات معوقه خویش شدند. کارگران 13 ماه است که دستمزد نگرفته اند. سرمایه دار شرکت از پرداخت حقوق و 2 سال بن کارگری آنان سر باز زده است و به رغم تمامی تلاش ها و مبارزات کارگران حاضر به پرداخت هیچ ریالی نشده است. اجتماع کارگران مورد هجوم نیروی سرکوب قرارگرفت. نیروهای انتظامی و پلیس سرمایه خیلی سریع کارگران را در محاصره گرفتند و از هر نوع گفتگوی میان آنان و افراد دیگر جلوگیری کردند. کارگران بر ادامه اجتماع اعتراضی خویش اصرار کردند و اعلام داشتند که تا گرفتن نتیجه مشخص و دریافت همه مطالباتشان به تحصن ادامه خواهند داد.

منبع: آژانس ایران خبر 

30 فروردین 88

مراد پناهی کارگر اخراجی ایران خودرو دستگیر شد

مراد پناهی از فعالین کارگری اخراج شده از کارخانه ایران خودرو است. او حوالی ظهر روز یکشنبه 29 فروردین در نزدیکی خانه خویش در محاصره نیروی پلیس قرار می گیرد و دستگیر می شود. دستگاه های انتظامی و قضائی دولت سرمایه جرم پناهی را « تشویش اذهان عمومی» اعلام کرده اند. مراد پناهی سومین باری است که دستگیر و راهی زندان می شود.

منبع: آژانس ایران خبر

30 فروردین 88

حدود 20 کارگر لاستیک البرز دستگیر شدند

بیش از 100 کارگر کارخانه لاستیک البرز در مقابل مجلس سرمایه اجتماع کردند تا به تعویق دستمزدها و عدم پرداخت سایر مطالبات خویش اعتراض کنند. اجتماع کارگران به روال معمول با هجوم نیروی سرکوب دولت سرمایه داری مواجه شد. پلیس و نیروهای اعمال قهر سرمایه به صفوف کارگران معترض حمله کردند. آنان 20 کارگر را دستگیر و روانه زندان ساختند. سایر کارگران نیز زیر فشار ضرب و شتم اشرار مهاجم سرمایه مجبور شدند که محل اجتماع را ترک کنند.

منبع: آزانس ایران خبر

30 فروردین 88

 تعویق 8 ماهه حقوق کارگران « آذرآب »

کارگران آذرآب درشهر اراک  8 ماه است که دستمزدهای خود را دریافت نکرده اند. در طول این 8 ماه فقط 2 بار و هر بار فقط 100 هزار تومان از کل مطالبات 8 ماهه خویش را به ضرب اعتراض و مبارزه از چنگل قدرت سرمایه دار خارج ساخته اند. آخرین بار پرداخت 100 هزار تومان چند روز پیش بوده است. کارگران خشمگین و معترض هنگام صرف ناهار این پول را به نشان اعتراض در سینی ها گذاشتند و همه با هم فریاد زندند که در صورت امتناع سرمایه دار از پرداخت  8 ماهه حقوق معوقه کار را تعطیل خواهند کرد. آنان تأکید کردند که دست به اعتصاب خواهند زد و چرخ تولید را متوقف خواهند ساخت.

منبع: آژانس ایران خبر

30 فروردین 88

 تظاهرات اعتراضی کارگران سازمان فنی و حرفه ای

حدود 20 کارگر اخراجی سازمان فنی و حرفه ای کشور در مقابل ساختمان این اداره در تهران اجتماع کردند و علیه بیکارسازی خویش دست به اعتراض زدند. شرکت کنندگان در تظاهرات شمار کارگران اخراجی این سازمان را در تهران 230 و در سراسر ایران بیش از 3000 نفر اعلام کردند. آنان می گویند مدت هاست بیکارند و تا حال چند بار به عنوان اعتراض در مقابل نهادهای دولتی مختلف اجتماع کرده اند، اما از این مبارزات هیچ نتیجه ای به دست نیاورده اند. کارگران اخراجی هر کدام قطعه ای نان خشک و مقداری آب در دست داشتند. پیام حمل این دو آذوقه اولیه حیاتی از سوی آنان این بود که در صورت عدم بازگشت به کار، در سفره خالی کودکانشان جز همین نان خشک خالی هیچ چیز یافت نخواهد شد.  

منبع: ایلنا

30 فروردین 88

کارفرمای شرکت معدنی دلتا هزار زرند بازداشت شد:
دادستان شهرستان زرند گفت: ,‌اتهامات کارفرمای شرکت معدنی دلتا هزار عدم نظارت فنی است که در اين مورد پرونده‌ای تشکيل و در حال رسيدگی است.,
با حکم دادستان شهرستان زرند کارفرمای شرکت معدنی دلتا هزار بازداشت و روانه زندان گرديد.
ايلنا: دادستان شهرستان زرند در مورد چگونگی حادثه و بازداشت کارفرمای شرکت خصوصی دلتا هزار گفت: ,بلافاصله پس از وقوع حادثه نيروهای قضايی در محل حاضر و پرونده‌ای در اين مورد تشکيل و دستورات قضايی لازم صادر گرديد.,
به گزارش خبرنگار “ايلنا” در کرمان دادستان شهرستان زرند گفت: ,مهندس زينعلی کارفرمای معدن دلتا هزار واقع در منطقه باب نيزو که سابقه قبلی در بروز حادثه دارد، دستگير و توسط مراجع انتظامی به زندان شهرستان زرند معرفی و روند رسيدگی در اين مورد ادامه دارد.,
وی افزود: ,‌اتهامات نامبرده عدم نظارت فنی مي‌‌باشد که در اين مورد پرونده‌ای تشکيل و در حال رسيدگی است.,
وی گفت: ‌,مجازات چنين افرادی در صورتی ثابت شود که مرتکب جرم شدن به علت عدم رضايت اوليای دم از يک سال تا سه سال حبس و پرداخت ديه به اوليای دم است.,

محكوميت يكي از اعضاي هيئت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد:

ه نوشته سایت سندیکای شرکت واحد در تاریخ 30 فروردین 88 آمده است : داود رضوي عضو هيئت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه كه پس از دستگيري هاي سال 1384 با قرار كفالت از زندان آزاد شده بود پس از محاكمه در شعبه 14 دادگاه انقلاب به يك سال حبس تعليقي محكوم شد با اعتراض نامبرده به راي صادره اين پرونده در شعبه 36 دادگاه تجديد نظر مورد رسيدگي قرار گرفت و دادگاه تجديد نظر نيز حكم صادره توسط شعبه 14 دادگاه انقلاب را تاييد كرد

 همدردی کارگران ایران خودرو باهمکاران و

خانواده های کارگران جان باخته معدن باب نیزو

دوستان وهمکاران گرامی

روز سی فروردین ماه  ماه انفجار مهیبی در معدن باب نیزو کرمان رخ داده که باعث کشته شدن ده ها کارگر  و زخمی شدن دیگر کارگران گردیده است .در فاجعه انفجار معدن تعداد ۱۲ نفر کارگر جان باخته و ده ها کارگر به شدت دچار گازگرفتگی و زخمی شده اند.  بنا بر گزارش خبرگزاری ها  وضعیت تعدادی از کارگران صدمه دیده خیلی وخیم است و احتمال افزایش قربانیان زیاد است.

ماجمعی از کارگران ایران خودرو  جان باختن این کارگران را به خانواده ها و کارگران معدن باب نیزو تسلیت گفته و ضمن ابراز همدردی عمیق با آنان خواهان رسیدگی فوری به این فاجعه دردناک می باشیم. 

جمعی از کارگران ایران خودرو

سی ویک فروردین ۸۸             

منبع: خودروکار

 تعطیل « شیشه ماشین قزوین» و سرگردانی کارگران

کارخانه شیشه ماشین قزوین از روز 15 اسفند سال پیش تعطیل شده است. همه کارگران این شرکت در بیکاری و بلاتکلیفی به سر می برند. سرمایه دار صاحب کارخانه در مورد اشتغال کارگران حاضر به هیچ گفتگویی نیست. او همه را به سکوت و صبر و انتظار دعوت کرده است، بدون این که هیچ دریچه امیدی بر روی هیچ کارگری باز کرده باشد. علت تعطیل کارخانه مطابق معمول کمبود مواد اولیه و وضعیت بد بازار اعلام شده است. کارگران در این مدت بارها  به سرمایه دار شرکت رجوع کرده و خواستار تعیین تکلیف خویش شده اند. اما این تلاش ها تا کنون به هیچ نتیجه ای منتهی نشده است.

31 فروردین 88 

کانون صنفی معلمان و بازهم خطر سازش

کانون صنفی معلمان چندین سال است که نقش گورستان مبارزات چند صدهزار کارگر معلم را برای دولت سرمایه ایفا می کند. اگر بخواهیم واقعی ترین تصویر را از این تابوت فرسوده رفرمیسم سندیکالیستی به دست دهیم باید بگوییم که تنها کارش خفه کردن فریاد خشم و قهر و عصیان صدها هزار معلم و خاموش ساختن شعله های پیکار آنان علیه نظام بردگی مزدی است. کانون، معلمان را به صبر و بردباری و سکوت دعوت می کند، از زمین و زمان آیه « والله یحب الصابرون» بر سر رو روی معلمان فرو می بارد، در مقابل تمامی فریادها و عصیان ها تقدس قانون و رعایت مقدسات قانونی را مطرح می کند و تا آخرین نفس برای آرام کردن معلمان تلاش می نماید. اما کارایی این تلاش کاملاً محدود است. شکم گرسنه فرزند، صدها هزار معلم را به آستان انفجار و طغیان سوق می دهد. آنان کانون را سخت زیر فشار می گذارند و خواستار همراهی این نهاد با مبارزات خود می شوند. کانون فقط لحظه ای از مقاومت دست بر می دارد که شاهد احتمال قطعی مرگ خود باشد. کانون می خواهد زنده بماند و زنده باشد تا بتواند همیشه موج مبارزات معلمان علیه سرمایه داری را کنترل کند. درست به همین دلیل زمانی که از یک سو قادر به مهار مبارزات آنان نیست و از سوی دیگر عدم همراهی با موج عصیان را مایه زوال و اضمحلال خود می بیند مجبور به همراهی می شود. کانون فقط به این دلیل همراه معلمان می شود تا یک قدم آن سوتر کل مبارزه و اعتراض و قهر کارگران معلم را به شکست بکشاند. کانون صنفی معلمان بارها این کار را با تمامی فراز و فرودهایش انجام داده است. چند ماه پیش در حالی که صدها هزار معلم از کرانه های خلیج تا سواحل خزر و از شرق تا غرب آماده اعتصاب بودند مجبور شد اعلام موافقت کند، اما دو روز بعد به بهانه وعده احمدی نژاد حکم لغو اعتصاب را صادر کرد!! یک وعده سراسر دروغ و توخالی برای کانون کفایت می کرد تا صدها هزار معلم را از حالت طغیان علیه سرمایه داری به ورطه سکوت سوق دهد. اکنون چند ماه گذشته و آن وعده برآورده نشده است. معلمان از سراسر  جامعه بازهم کانون را زیر فشار قرارداده اند. کانون مجبور به اعلام توافق با اعتصاب شده  اما مترصد است که بازهم اعتصاب را به سازش بکشاند و حتی از وقوع آن جلوگیری کند. معلمان باید هشیار باشند. آنان باید بدانند که رفرمیسم راست سندیکالیستی کانون ظرف پیکار آنان نیست. باید دست به کار سازمانیابی شورایی و سراسری و ضدسرمایه داری خود و همه بخش های دیگر طبقه خود حول « منشور مطالبات پایه ای طبقه کارگر» شوند. معلمان باید چهار چشمی مواظب ترفندهای کانون باشند. رؤسای کانون در تلاش رفع خطر اعتصاب از سر دولت سرمایه داری هستند. 

منبع: آژانس ایران خبر 

31 فروردین 88     

قطع دست یک کارگر در محل کار

بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، روز سه‌شنبه 25 فروردین کارگری به نام “ذولفقار حسینی” اهل شهر پاوه دچار حادثه محل کار شد و انگشتان دست وی قطع گردید.

“ذولفقار حسینی”  که در شهر تبریز مشغول به کار بود در حین انجام کار دست راستش  زیر دستگاه تراشکاری رفت و پنج انگشت دست وی قطع گردید.  لازم به ذکر است که کارگر مذکور از هیچ گونه بیمه‌ای برخوردار نمی باشد.

اخراج دهها تن از کارگران بخش خصوصی مخابرات سنندج

بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، بخش خصوصی اداره مخابرات سنندج، دهها تن از کارگران خود را اخراج و تهدید به اخراج بخش دیگری از آنان نموده است.

بنا بر این گزارش، طرح تعدیل 18 نفر از مجموع 33 نفر در بخش های امور مشترکین، 15 نفر از 37 نفر پرسنل واحد 118 و 40 نفر از 67 نفر بخش خدمات و اخراج رانندگان در ماه های گذشته و هم چنین اخراج تمامی کارکنان واحد 118 شهرستان های دیگر استان کردستان در شرکت مخابرات را در بر گرفته است.

تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم

در پی ورود نیروی انتظامی به دانشگاه تربیت معلم و ضرب و شتم یک دانشجو، دانشجویان این دانشگاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

نیروهای انتظامی رژیم شب یکشنبه 30 فروردین با ورود به محوطه دانشگاه تربیت معلم و حمله به یک دانشجو که خواستار دلیل حضور آنان در دانشگاه شده بود، اقدام به بازداشت و ضرب و شتم وی نمودند. حرکت نیروهای انتظامی با ممانعت و درگیری با دانشجویان منجر گردید و دانشجوی بازداشت شده در خارج از دانشگاه توسط ماموران امنیتی در حالی که شدیدا زخمی شده بود رها گردید.

عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “آذر آب” اراک

کارفرمایان کارخانه “آذر آب” اراک 8 ماه است که از پرداخت دستمزد کارگران این کارخانه خودداری می نمایند.

کارفرمایان کارخانه “آذر آب” در مدت 8 ماه گذشته، تنها دو بار و هر بار مبلغ 100 هزار تومان از دستمزد کارگران را پرداخت کرده اند. کارگران معترض اعلام کردند که در صورت امتناع از پرداخت  8 ماه حقوق معوقه کار را تعطیل خواهند کرد. آنان تأکید کردند که دست به اعتصاب زده و چرخ تولید را متوقف خواهند ساخت.

بازداشت یک کارگر اخراج شده ایران خودرو 

نیروهای انتظامی رژیم “مراد پناهی” از فعالین کارگری اخراج شده کارخانه ایران خودرو را بازداشت کردند.

روز یکشنبه 29 فروردین، نیروهای رژیم خانه “مراد پناهی” را محاصره و نامبرده را دستگیر کردند. دستگاه قضائی رژیم اتهام نامبرده را تشویش اذهان عمومی اعلام کرده است.

لازم به ذکر است که این سومین بار است که “مراد پناهی” توسط ماموران امنیتی و انتظامی بازداشت و راهی زندان می شود.

بازداشت 20 کارگر لاستیک البرز  

در پی برگزاری تجمع اعتراضی کارگران لاستیک البرز در مقابل مجلس شورای اسلامی، نیروهای انتظامی به تجمع کارگران حمله و 20 تن از آنان را بازداشت کردند.

100 کارگر کارخانه لاستیک البرز در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات و بلاتکلیفی خود در مقابل مجلس تجمع نمودند. تجمع کارگران معترض با دخالت و حمله نیروهای انتظامی رژیم روبرو شد و در پی بازداشت تعدادی از آنان، سایر کارگران با ضرب و شتم و فشار نیروهای انتظامی مجبور به ترک محل شدند.

در كنگره استاني خانه كارگر استان گلستان عنوان شد

ميرحسين موسوي مي‌تواند منافع كارگران را حفظ كند

دريابيگي با بيان اينكه خانه كارگر از ميرحسين موسوي حمايت مي‌كند، افزود: وي كانديداي جامعه كارگري است و مي‌تواند منافع كارگران را حفظ كند.

ايلنا: دبير اجرايي خانه كارگر استان گلستان گفت: كارگران در تمامي عرصه‌هاي انقلاب هميشه در خط مقدم قرار داشته‌اند.
به گزارش ايلنا، علي‌اكبر رحيمي در جمع كارگران و اعضاي خانه كارگر استان گلستان افزود: از نمايندگان كارگري مي‌خواهيم با هوشياري كامل و از طريق مراكز آموزشي علمي كاربردي خانه كارگر، سطح علمي خود را افزايش دهند.
در ادامه كنگره استاني خانه كارگر استان گلستان، نصرالله دريابيگي، دبير اجرايي خانه كارگر استان مازندران كه به عنوان ناظر خانه كارگر مركز در اين كنگره حضور داشت، گفت: ثروت بايد عادلانه در كشور توزيع شود؛ به همين دليل از دولت تقاضا داريم به كارگران توجه كند.
او كارگران را اولين گروهي دانست كه نداي امام را لبيك گفتند و افزود: كارگران شركت نفت با اعتصاب خود انقلاب را به پيروزي رساندند.
دريابيگي انتخابات رياست‌جمهوري را براي كارگران مهم دانست و خاطرنشان كرد: اين انتخابات از منظر وحدت ملي و شكوفايي صنعت اهميت به سزايي براي كارگران دارد.
او با بيان اينكه خانه كارگر از ميرحسين موسوي حمايت مي‌كند، افزود: وي كانديداي جامعه كارگري است و مي‌تواند منافع كارگران را حفظ كند.
بنابر گزارش، در كنگره انساني خانه كارگر استان گلستان آقايان ابوالفضل اسدي، نعيم اميراحمدي و جهانگير كياني به عنوان نمايندگان كارگر استان در كنگره سراسري خانه كارگر انتخاب شدند.
پايان‌پيام

1388/1/31

کارگاه‌هاى کوچک صنایع دستی از پرداخت حق بیمه کارفرما معاف شدند

از این پس حق بیمه کارفرما درکارگاه های کوچک صنایع دستی ازسوى دولت به سازمان تامین اجتماعی پرداخت خواهد شد.

مدیرکل دفتر حمایت از تولید و بازرگانی صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگرى اعلام كرد: همه کارگاه‌هاى کوچک زیر پنج نفر صنایع دستی از پرداخت حق بیمه کارفرما معاف شدند و حق بیمه سهم کارفرماي اين کارگاه‌ها از این پس از سوی دولت به سازمان تامین اجتماعی پرداخت خواهد شد.
به گزارش ايلنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت،”مهدی کیایی” مدیرکل دفتر حمایت از تولید و بازرگانی صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگرى افزود: این موضوع در جلسه اخیر معاونت صنایع دستی و کمیسیون اقتصادی هیات دولت با هدف حمایت از هنرمندان عرصه صنایع دستی و هنرهای سنتی کشور مطرح شد و به تصویب رسید.
وی تصریح کرد: بر اساس این مصوبه،‌ حق بیمه کارفرما در این کارگاه ها از این پس از سوی دولت به سازمان تامین اجتماعی پرداخت خواهد شد.
مقرر شد که سازمان میراث فرهنگی نسبت به تنظیم بسته حمایتی پیشنهادی جهت ارائه به کمیسیون اقتصادی دولت اقدام کند.
مدیرکل دفتر حمایت از تولید و بازرگانی صنایع دستی گفت: با توجه به نگاه ویژه دولت به موضوع حمایت از صنایع دستی کشور، همچنین در این جلسه مقرر شد که سازمان میراث فرهنگی نسبت به تنظیم بسته حمایتی پیشنهادی جهت ارایه به کمیسیون اقتصادی دولت اقدام کند.
کیایی خاطرنشان کرد: بر این اساس اداره کل تولید و بازرگانی صنایع دستی این بسته حمایتی را با محورهایی همچون تعریف تسهیلات بانکی برای حمایت از صنعتگران، حفظ و تداوم فعالیت و اشتغال در کارگاه های صنایع دستی تهیه و تنظیم خواهد کرد.
وی اظهار داشت: همچنین قرار است در این بسته حمایتی اختصاص درصد مشخصی از جوایز غیرنقدی بانک ها به صنایع دستی، افزایش سهم مشوق های صادراتی و معافیت مالیاتی فروشندگان اقلام صنایع دستی لحاظ شود.
مدیرکل دفتر حمایت از تولید و بازرگانی صنایع دستی گفت که پس از جمع بندی نظرات کارشناسی و اخذ تاییدیه معاونت هنرهای سنتی و صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، این بسته به کمیسیون اقتصادی دولت ارائه خواهد شد.
کیایی افزود: در صورت تصویب مفاد این بسته حمایتی از سوی هیات دولت، به عنوان مصویه دولت برای اجرا به دستگاه های اجرایی کشور ابلاغ خواهد شد.
پايان پيام

1388/1/31

دبير اجرايي خانه كارگر استان كرمان خبر داد:

احتمال افزايش كشته‌شدگان معدن باب نيزو

به گفته كارگران شاغل در معدن، روز قبل از حادثه مسوولان ايمني ميزان گاز موجود درمعدن را بيشتر از حد استاندار اعلام كرده بودند اما با اين وجود، مديريت به اين اعلام بي‌توجهي كرده و باعث كشته شدن كارگران شد.

ايلنا: دبير اجراي خانه كارگر استان كرمان گفت: ‌در حادثه معدن باب نيزو حداقل 13 نفر فوت كردند و احتمال دارد تعداد كشته‌شدگان بيشتر شود.
عباس كاربخش در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا، حادثه روز گذشته معدن باب نيزو را اولين حادثه ندانست و گفت: بارها به مسوولان مربوطه در خصوص پيشگيري از تكرار اين حوادث تذكر داده‌ايم اما متاسفانه گوش شنوايي وجود نداشت.
وي تصريح كرد: كارشناسان دولتي در سال‌هاي گذشته اين معدن را غيرقابل استفاده اعلام كردند و دليل آن را وجود حفره‌هاي گازي دانستند اما با اين وجود همچنان شاهد تكرار حوادث تلخ و كشته شدگان كارگران اين معدن هستيم.
اين فعال كارگري با بيان اينكه وي در شهريور ماه سال 1384 طي نامه‌اي به محمدرضا باهنر نماينده وقت كرمان در مجلس از فعاليت معدن باب نيزو اظهار نگراني كرده است، خاطر نشان كرد: حتي به اين نامه بسنده نكردم و به استاندار وقت، نماينده زرند در مجلس و برخي مسوولين ديگر نامه نوشته و خواستار توقف فعاليت معدن باب نيزو شدم.
به گفته كاربخش، هرچند صحبت‌هايي از بازداشت صاحب معدن باب نيزو كه از افراد صاحب نفوذ است شنيده مي‌شود؛ اما حرف اصلي ‌جبران حادثه و جلو گيري از تكرار آن براي هميشه است.
دبير اجرايي خانه كارگر كرمان تصريح كرد: به گفته كارگران شاغل در معدن، روز قبل از حادثه مسوولان ايمني ميزان گاز موجود درمعدن را بيشتر از حد استاندار اعلام كرده بودند اما با اين وجود مديريت به اين اعلام بي‌توجهي كرده و باعث كشته شدن كارگران شد.
او گفت : تا صبح امروز جسد هفت كارگر از خاك بيرون آورده شد و تلاش‌ها براي بيرون آوردن ساير اجساد هنوز ادامه دارد.
پايان پيام

1388/1/31 –

تعطیل 400 کارگاه، بیکاری هزاران کارگر و « نظریه بحران! » آقای محجوب

در سال گذشته حدود 400 کارخانه متوسط وکوچک یا حتی بزرگ به کار خود پایان دادند و صدها هزار کارگر دیگر به خیل بیکاران پیوستند. تعطیل شدن این 400 کارخانه هیچ ربطی به طغیان موج جدید بحران در ساختار ارزش افزایی سرمایه جهانی نداشت. سرمایه داری ایران دهه ها است که در پیچ و خم یک موج طولانی بحران افت و خیز می کند و کل بار این بحران را یکراست و در ابعادی بسیار سهمگین و عظیم بر زندگی توده های کارگر سرشکن می کند. سرمایه داران و دولت آن ها در تمامی این چند دهه، به یمن همین کار، با اغتنام فرصت از موقعیت فرسوده و ضعیف جنبش کارگری ایران و تحمیل سخت ترین روزگار فقر و گرسنگی و ذلت بر 50 میلیون نفوس کارگر این جا و آن جا بحران را به چالش کشیدند و سیل عظیم انباشت های طلایی را در سودآورترین قلمروها به راه انداختند. تعطیل شمار کثیر کارخانه ها در سال قبل و سال های پیش که همه به زمان قبل از شروع بحران جدید سرمایه داری مربوط می شود نه ناشی از ضرر و زیان سرمایه داران یا حتی سطح پایین سوددهی این واحدها که بیش از هر چیز نمایش روندی از سیر تمرکزگرایی کل سرمایه های متعلق به طبقه سرمایه دار و دولت در راستای دستیابی به سودهای افسانه ای تر و کلان تر از طریق تشدید بازهم بیشتر استثمار توده های کارگر بود. این روند ادمه دارد، اما طبعاً زیر فشار امواج تازه بحران بین المللی سرمایه هم قرارمی گیرد. سرمایه داران و دولت آن ها بازهم با تمامی ساز و کارهای اقتصادی و توسل به همه ابزارهای قهر و سرکوب می کوشند تا بار ناشی از طغیان بحران کنونی را هم بر دوش فرسوده و بی توش و توان توده های کارگر سنگین ترکنند. در همین راستا است که سخن از تعطیل 400 کارگاه جدید و بیکارسازی هزاران کارگر دیگر به میان می آورند و آقای علی رضا محجوب دبیر کل مادام العمر یکی از نهادهای دولتی مسؤل سرکوب جنبش کارگری یعنی « خانه کارگر» و نماینده مجلس سرمایه نیز فرصتی برای افاضه کلام در مورد نوکری خویش دربارگاه سرمایه و سرمایه داران یافته است. ایشان اقتصاددان و تحلیل گر اقتصادی و صاحب کشف و کرامات و اعجاز در قلمرو اقتصاد شده اند!! نوعی بیماری به نام «بیماری هلندی» اقتصاد کشف کرده اند!! همه ادا و اطوار آمیخته با دنیای جهل و خرفتی و حماقت را برای طوطی صفتی بسیار مضحک در تقلید خزعبلات متفکران خرافه باف سرمایه تمرین کرده اند و با تدارک همه این ها به مصاحبه با روزنامه دولتی ایلنا پرداخته اند. ایشان تمامی پرده های این سناریو را اجرا کرده اند تا به توده وسیع کارگران گرسنه ای که زیر فشار شدت بیرحمانه  استثمار سرمایه آخرین نفس هایشان به بند آمده است بگویند که فکری به حال این سرمایه داران مستضعف و مظلوم بکنند و برای افزایش سود اینان هرکاری ازدستشان ساخته است انجام دهند! او از ابتلای اقصاد سرمایه داری ایران به آنفلونزای «هلندی»!! سخت متاسف است و با اتکا به قدرت نمایندگی سرمایه در مجلس قانونگزاری طبقه سرمایه دار، خبرنگار ایلنا را دعوت کرده است تا مراتب تاسف و همدردی وی با سرمایه داران را به اطلاع کارگران برساند. این هم نمونه ای از افاضات آقای محجوب: « اقتصاد ایران از اواسط دهه هفتاد  به بیماری هلندی مبتلا است ( عجب!) …. در سال 88 در عرصه اقتصاد آمار مرگ و میر از آمار ولادت بیشتر خواهد بود ( واتأسفا!) …. بیشتر کارخانه ها به تک فروشی روی آورده اند و اگر بگوئیم دچار رکود نشده ایم به خود جفا کرده ایم ( آن هم چه جفای عظیم تاریخی!) …. تا وقتی دچار وضعیت رکود  تورمی هستیم و روند رو به رشد قیمت ها ادامه دارد تولید کنندگان انگیزه ای برای ادامه کار نخواهند داشت ( بیچاره های مستضعف بی پناه!!) ….. ».

منبع: ایلنا

31 فروردین 88

نامه “غالب حسینی” به فعالین کارگری بازداشت شده در جریان دیدار از خانواده وی

درود بی پایان برای شما، اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

مطلع شدم که شما عزیزان در آستانه اول ماه مه روز جهانی کارگر در مورخه 28/1/88 به دیدار خانوداه من رفته‌اید که متاسفانه توسط مامورین امنیتی به بهانه واهی همگی شما دستگیر و بازداشت موقت شدید.

 نشست و دیدار شما عزیزان با خانواده من به خاطر ابراز همدردی و پشتیبانی و حمایت شما از من و دیگر کارگران دربند، یک اقدام انسانی و طبقاتی است. من به نوبه خود ضمن تشکر و قدردانی از شما عزیزان، برخورد ناروای حامیان سرمایه و دستگیری شما را قویا محکوم می کنم.

 هم زنجیران!

من همچنین مطلع شدم که تمامی دستگیر شدگان از حقانیت خود و هم طبقه‌ای‌ ها‌یمان و همچنین از عضویت خود در کمیته هماهنگی برا ی کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری با تمام توان دفاع کرده‌اند. این خبر باعث شادی و خرسندی من شد و روحیه من و دیگر دوستان را در سپری کردن دوران باقی مانده زندان تقویت کرد. استقامت شما ستودنی بوده و هست چرا که شما از حقانیت طبقه کارگر و از حق ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری با نیروی خود کارگران دفاع کرده‌اید. من این پیروزی را به شما، به خودم و به طبقه کارگر ایران تبریک می‌گویم.

دستتان شما را به گرمی میفشارم.

بند 2 زندان مرکزی سنندج – 31 فروردین

“غالب حسینی”

  قتل عام معدنچیان «باب نیزو» درآستان سرمایه

معدن زغال سنگ باب نیزو در نزدیکی شهر زرند در استان کرمان بازهم منفجرشد و شمار زیادی از کارگران جان خود را ازدست دادند. این انفجار حدود ساعت 12 ظهر روز یک شنبه 30- 1- 88 روی داد و اخباری که تا کنون در این مورد مخابره شده تعداد کشته شدگان را دست کم 12 نفر اعلام کرده است. شمار دقیق و قطعی کارگران جان باخته بیش از این رقم است زیرا هنوز تمام آنان از زیر آوار بیرون کشیده نشده اند. براساس همین اخبار، تعدادی از کارگران حتی پیش از انفجار مسموم شده و جان خود را از دست داده بوده اند. این نکته نشان می دهد که درصد گاز متان موجود در معدن بسیار بالا بوده است. یادآوری می کنیم که درطول سه سال و نیم اخیر این سومین بار است که این معدن منفجر می شود و کارگران قربانی حرص  سیری ناپذیر سودطلبی سرمایه داران می شوند. بار اول در شهریور 1384 بود که درجریان آن 9 کارگر کشته شدند و بار دوم، شهریور 1387 که در آن 2 کارگر به قتل رسیدند. در تمام این موارد، عاملی که باعث انفجار معدن شده عدم تهویه گاز متان بوده است. میزان استاندارد گاز متان در معادن زغال سنگ یک درصد است در حالی که در انفجارهای قبلی معدن باب نیزو این مقدار بیش از 5 درصد بوده است. کارفرمای این معدن که یک شرکت خصوصی به نام « دلتا 1000» است و معدن را از وزارت صنایع و معادن جمهوری اسلامی اجاره کرده است در انفجارهای قبلی اعلام کرده بود که دستگاه تهویه گاز متان گران است و او قادر به خرید آن نیست!! باید از این سرمایه دار آدم کش پرسید چه طور است که او قادر است سودی را که از تن و جان معدنچیان بیرون می کشد در زمینه های دیگر سرمایه گذاری کند تا سودهای بازهم بیشتر به دست آورد اما قادر نیست با این همه سود فراوان یک دستگاه تهویه خریداری کند؟!

واقعیت این است که در جهنم سرمایه داری ایران تنها چیزی که ارزش ندارد جان کارگر است. سرمایه داری که می بیند بدون هزینه برای ایمنی محیط کار می تواند کارگاه را اداره کند و کارگران را به شدیدترین نحو استثمارکند به خود می گوید مگر دیوانه است که برای ایمنی محیط کار پول خرج کند!! حداکثر اتفاقی که ممکن است برای او بیفتد رویدادی از همین دست است که در جریان آن ها ده ها کارگر جان خود را از دست می دهند!! چه باک!! جان کارگران که مهم نیست. بگذار انفجارگاز درون ریه هایشان آنان را ده تا ده تا و حتی صدتا صدتا از درون بترکاند و دل و روده شان را تکه تکه کند. از این موجودات تا دلت بخواهد پشت در معدن صف بسته اند و حاضرند حتی با دستمزد بسیارکمترجای کشته شدگان را پرکنند. از نظر ضرر مالی نیز دست بالایش این است که دادگاه او را ملزم به پرداخت غرامت به خانواده های کارگران کشته شده کند، غرامتی که بی هیچ تردید مقدارش بسیارکمتر از هزینه برای ایمنی معدن است. با این حساب، آیا هیچ سرمایه دار عاقل و واقع بینی برای ایمنی محیط کار پول خرج می کند؟!

بی هیچ تردیدی، قاتل معدنچیان باب نیزو رابطه اجتماعی سرمایه و نظام مدافع این رابطه است. درجهنم سرمایه داری ایران، سرمایه جز به این صورت نمی تواند وجود داشته باشد. تا زمانی که این رابطه ضدانسانی وجود دارد کارگران نیز این گونه سلاخی و کشتار می شوند. برای پایان دادن دادن به این کشتارها باید به موجودیت این رابطه پایان داد و این امر نیز قبل از هرچیز مستلزم سازمانیابی شورایی و سراسری کارگران علیه سرمایه است.

کارگران علیه سرمایه متشکل شویم !

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

31 فروردین 1388

www.hamaahangi.com

khbitkzs@gmail.com

 در اعتراض به اخراج خود؛

كاركنان اخراجي بيمارستان شهيد مدني تبريزمقابل وزارت بهداشت تجمع كردند

در پي تجمع كاركنان بيمارستان شهيد مدني مسولان وزارت بهداشت تمديد سه ماهه قرارداد (تا پايان خرداد ماه) كاركنان را بلامانع دانستند اما تاكيد دارند كه پس از اين مدت كاركنان مذكور بايد اخراج شوند.

ايلنا: 156 نفر از كاركنان بيمارستان شهيد مدني تبريز در اعتراض به اخراج خود در مقابل وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي دست به تجمع زدند.
جواد اسماعيلي نماينده كارگران بيمارستان شهيد مدني تبريز در خصوص علت اخراج اين افراد به ايلنا ‌گفت: رئيس دانشگاه علوم پزشكي تبريز كسري بودجه 60 ميليارد توماني را علت تعديل نيرو مي‌داند.
او تصريح كرد: در پي تجمع كاركنان بيمارستان شهيد مدني مسولان وزارت بهداشت تمديد سه ماهه قرارداد (تا پايان خرداد ماه) كاركنان را بلامانع دانستند اما تاكيد دارند كه پس از اين مدت كاركنان مذكور بايد اخراج شوند.
اسماعيلي با بيان اينكه به مسوولان وزارت بهداشت گفتيم كه آيا اين نوع رفتار با كاركنان بيمارستان شهيد مدني به علت در پيش بودن انتخابات رياست جمهوري نيست گفت:‌مسوولان وزارت بهداشت اين موضوع را رد كردند اما مشكل كاركنان تمديد سه ماهه كارشان نيست مشكل آنان ادامه كار آنهاست.
بنا بر اين گزارش در حال حاضر اين تجمع در مقابل وزارت بهداشت ادامه دارد.
پايان پيام

اخبار مبارزات کارگران ایران ،

         هفته اول تا چهارم اردیبهشت  ۱٣٨٨(آپریل و مه ۲۰۰۹)

احکام غيرقانونی، برای کارگران هفت تپه:

به گزارش صدای راديو آلمان در تاریخ اول اردیبهشت 88 آمده است :  
بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب دزفول، اعضای هيئت مديره‌ی سنديکای کارگران هفت‌تپه به سه سال محروميت از عضويت در سنديکا و نيز حبس تعليقی محکوم شده‌اند. وکيل اين افراد اين حکم و نحوه‌ی ابلاغ آن را غيرقانونی مي‌داند.
محمد اوليايي‌فرد، وکيل کارگران کارخانه‌ی نيشکر هفت‌تپه، مي‌گويد، طبق ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامي، حداکثر مجازات برای موکلين وی صادر شده، که به اعتقاد وي، متناسب با جرم انتسابی نيست. وی مي‌گويد، اساسا اتهام تبليغ عليه نظام در مورد هيچيک از اعضای هيأت مديره‌ی سنديکای هفت‌تپه صدق نمي‌کند.
دويچه‌وله: آقای اوليايی حکم اعضای هيات مديره‌ی سنديکای کارگران هفت تپه هفته‌ی گذشته صادر شده است. نظرتان را راجع به اين حکم بفرماييد؟
محمد اوليايی: حکمی که برای پنج نفر از موکلين من، آقايان نجاتي، احمدي، عليپور، نيکوفر و حيدري‌مهر، که از اعضای هيات مديره‌ی سنديکای کارگری شرکت نيشکر هفت تپه هستند، صادر شده، براساس موازين حقوقی نيست. زيرا متاسفانه رياست شعبه‌ی اول دادگاه انقلاب دزفول با عدم حفظ استقلال قضايی خويش و عدم توجه به لايحه‌ی دفاعی ما که حاوی استدلالات حقوقی بوده و مي‌توانسته موجب برائت موکلين شود، اقدام به صدور حکم محکوميت موکلين مي‌کند. اين حکم دقيقا براساس گزارشات کلی و مبهم و بعضا واهی وزارت اطلاعات حوزه‌ی شهرستان شوش که به صورت کيفرخواست عليه موکلين تنظيم شده و اساسا جنبه‌ی ثبوتی نداشته، صادر شده است. بنابراين حکم از نظر ما استحکام حقوقی و قانونی نداشته است.
ممکن است بيشتر توضيح بدهيد که جزييات اين حکم چيست و چرا از نظر شما مطابق موازين حقوقی نيست؟
حکم از نظر ماهيت دارای ايرادات حقوقی بسياری است. از جمله اين که طبق موازين حقوقي، عناصر تشکيل‌دهنده‌ی جرم ,تبليغ عليه نظام, در اقدامات موکلين به هيچ وجه وجود نداشته است. از سوی ديگر در رای صادره به اقارير ضمنی موکلين استناد شده است. در حالی که اين استناد هم خلاف قانون است. طبق ماده‌ی ۱۹۴ آيين دادرسی کيفري، اقرار متهم بايد صريح و بدون شائبه باشد تا قابليت استناد داشته باشد. از همه مهم‌تر اين که موکلين در مواردی نسبت به اقداماتی که اساسا جرم محسوب نمي‌شود محکوم به حبس شده‌اند که يکی از اين موارد احيا يا بازگشايی سنديکای کارگری نيشکر هفت‌تپه بوده است. در حالی که براساس مقاوله‌‌نامه‌های بين‌المللی سازمان جهانی کار و همچنين تفاهم‌نامه‌ی وزارت کار با سازمان جهانی کار در سال ۸۳، آزادبودن ايجاد تشکل‌های کارگری مستقل از دولت و کارفرما مورد قبول دولت ايران بوده و اصل ۲۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی نيز وجود چنين تشکل‌هايی را آزاد اعلام کرده است. البته دادگاه در ابلاغ حکم موکلين هم غيرقانونی عمل کرده است، زيرا طبق تبصره‌ی ماده‌ی ۴۷ آيين‌دادرسی مدني، حکم بايد به وکيل موکلين يا متهمان ابلاغ شود، در حالی که با وجود صدور حکم هنوز قانونا هيچ حکمی به من ابلاغ نشده است. بنابراين، با صدور حکم يک سال حبس تعزيری به اتهام تبليغ عليه نظام، علي‌رغم اين که نسبت به چهار نفر از موکلين، اين حکم شش ماه و نسبت به يکی از موکلين هشت ماه تعليق شده است و نيز سه سال محروميت از کانديداشدن در هرگونه انتخابات کارگری به‌عنوان حکم تعزيري، صرفا مي‌توان چنين عنوان کرد که اشد مجازات برای موکلين در حکم صادره تعيين گرديده است. زيرا استناد دادگاه به ماده‌ی ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی است و در اين ماده قانوني، يک سال حبس حداکثر مجازات است و دادگاه اين يک سال حبس را منظور کرده است.
يکی از موکلان شما آقای علی نجاتی بودند که در حکم اخير برای ايشان هم حکم صادر شده است. وی حدود ۴۰ روز در بازداشت بود و بعد آزاد شد. آيا مشخص شده که اين ۴۰ روز بازداشت برای چه بوده است؟
بعداز دستگيری آقای علی نجاتی در ۱۸ اسفندماه ۸۷ ايشان کلا ۳۷ روز بازداشت بودند که ۳۴ روز از اين بازداشت را در سلول انفرادی بازداشتگاه امنيتی اهواز با بازجويي‌های ۸ـ ۷ ساعته با چشم‌بند بودند و در تاريخ ۲۵ فروردين ۸۸ آزاد شدند. بنابراين با توجه به اين که بازداشت مجدد ۳۷ روزه‌ی ايشان براساس اتهاماتی بوده که موکل قبلا نسبت به آنها تفهيم اتهام شده و مورد محاکمه قرار گرفته و برای ايشان هم رای صادر شده است، بنابراين بازداشت مجدد ايشان با اين نحوه‌ی بازجويی اساسا غيرقانونی محسوب مي‌شود.
آيا شما درنظر داريد که برای اين احکام و همين طور بازداشت غيرقانونی آقای نجاتی اعتراضی کنيد يا درخواست تجديدنظر برای اين احکام کنيد؟
در صورتی که حکم به طور قانونی بنابر تبصره‌ی ماده‌ی ۴۷ آيين‌دادرسی مدنی به من ابلاغ شود، قطعا در موقع مقرر در دادگاه تجديدنظر تجديدنظرخواهی خواهم کرد و اعتراض مي‌کنم بر اين اساس که حکم براساس موازين حقوقی صادر نشده است. و نسبت به بازداشت غيرقانونی آقای نجاتی هم سعی مي‌شود شکواييه‌ای به طرفيت نيروهای بازداشت‌کننده تنظيم شود و همچنين پيگيری شود که چرا اتهاماتی که برای آن رای هم صادر شده بود، مجددا به ايشان تفهيم شده است.
مصاحبه‌گر: ميترا شجاعی
تحريريه: بهنام باوندپور

دبيرکل خانه کارگر:۴۰۰ واحد توليدى در سال گذشته تعطيل شدند:

روزنامه اعتماددر اول اردیبهشت گزارش می دهد :دبيرکل خانه کارگر در نشست خبرى با خبرنگاران در مورد موضوعات مختلف کارگرى سخن گفت. در اين نشست که به بهانه اعلام برنامه هاى خانه کارگر در هفته کارگر برگزار شد، محجوب آمارهاى قابل توجهى ارائه کرد که از جمله اين آمارها تعطيلى ۴۰۰ واحد در سال گذشته بود که البته هنوز اطلاعات در اين مورد کامل نشده است.
علاوه بر اين، موضوع ديگر تعداد کارگران جان باخته در حادثه معدن زغال سنگ باب نيروز زرند بود که محجوب طبق آخرين اطلاعات آن را ۱۴ نفر اعلام و عنوان کرد از فردا (امروز) تفحص در اين زمينه در مجلس شروع خواهد شد.
به گزارش ايسنا از جمله موضوعات مهم ديگرى که رئيس فراکسيون کارگرى مجلس در اين نشست مطرح کرد مفتوح شدن پرونده يى در مورد مزد کارگران در ديوان عدالت اداري، قابل اجرايى بودن بيمه کارگران ساختمانى از ابتداى امسال و شفاهى بودن ۶۰ درصد قراردادهاى کار کارگران بود. عليرضا محجوب دبيرکل خانه کارگر در اين نشست خبرى در مورد اثرات بحران جهانى در اقتصاد کشور و به خصوص کارگران گفت؛ من با اينکه مى گويند اين اتفاقات بر کشور ما تاثير نمى گذارد موافق نيستم و موافق اين هستم که از اين اتفاقات مى توان به عنوان فرصت استفاده کرد.
وى ادامه داد؛ اقتصاد ايران از سال ۱۳۷۴ ماه ها با بحران بيمارى هلندى يا همان رکود تورمى مواجه بوده که مثل بيماران قندي، مريض را لاغر و دچار ضعف هايى مى کند. محجوب اضافه کرد؛ دلسوزى اينکه نقدينگى را بالا ببريم، اين موضوع را تشديد کرد و سال گذشته هم که کم سابقه ترين نشر صورت گرفت، به رکود اقتصادى به نوعى کمک شد.
وى به عنوان مثال به واحدهاى توليد سيمان اشاره کرد که امسال بعضى از اين واحدها در تعطيلات، ۱۷ روز تعطيل بودند و علت اين تعطيلى ها را نيز خريدار نداشتن محصولات عنوان کرد.
به گفته اين نماينده مجلس براى مرکز پژوهش هاى مجلس روشن است که چرا دچار رکود تورمى هستيم و شرايط به گونه يى است که در حالى که قيمت ها افزايش مى يابد اما توليدکنندگان نمى توانند ادامه کار دهند. وى تصريح کرد؛ متاسفانه پيش بينى مى شود مرگ واحدها بر تولد آنها پيشى خواهد گرفت که البته اميدواريم اين پيش بينى درست نباشد.

تعطيلى ۴۰۰ واحد در سال گذشته
محجوب در ادامه در پاسخ به اين سوال که آيا آمارى در مورد تعداد بيکارشدگان سال گذشته داريد، اظهار کرد؛ هنوز به طور کامل نه، چرا که مشغول جمع آورى اطلاعات هستيم. طبق بررسى هاى مجلس تقريباً ۴۰۰ واحد در سال گذشته تعطيل شده اند.
وى در ادامه آمارى نيز ارائه کرد و مدعى بود هنوز قابل انتشار نيستند و بايد اطلاعات آن کامل تر شود. طبق اين آمار تعداد بيکاران اين واحدهاى تعطيل شده حدود ۲۰۰ هزار نفر است. رئيس فراکسيون کارگرى مجلس در ادامه در پاسخ به سوالى در مورد ارائه بسته هاى حمايتى از واحدهاى دچار مشکل بيان کرد؛ اگر بحران وجود دارد، بايد اين بحران منتشر شود و اگر نظر ما را بخواهيد، مى گوييم بحران وجود دارد اما واحدهاى اقتصادى سياست هاى حمايتى لازم دارند نه بسته هاى حمايتى. وى با بيان اينکه سياست هاى حمايتى هزينه ندارد، عنوان کرد؛ با وجود اين مشاهده مى شود مرتب واحدها پول طلب مى کنند.

تفحص در مورد حادثه معدن زغال سنگ زرند شروع مى شود
نماينده مردم تهران در مجلس در ادامه در پاسخ به سوال ديگر در مورد معدن زغال سنگ باب نيروز زرند که با حادثه انفجار مواجه شده بود، گفت؛ تفحص در اين مورد در مجلس شروع خواهد شد و طبق آخرين اطلاعاتى که به من داده اند، ۱۴ کارگر در اين حادثه جان باخته اند نه ۱۲ نفر که رسانه ها اعلام کرده اند.
وى خاطرنشان کرد؛ در اين حادثه بعضى از چاه هاى گازى اين واحد منفجر شده و حادثه دلخراشى رخ داده است که اميدوارم بتوان مقصران اصلى آن را شناسايى کرد. پرونده يى در مورد مزد کارگران در ديوان عدالت مفتوح شده است. دبيرکل خانه کارگر در پاسخ به اين سوال در مورد موضوع کاهش ميزان افزايش حداقل مزد کارگران در سال جارى با بيان اينکه مجلس در اين مورد تذکراتى داده است، اظهار کرد؛ با وجود اين، به هر حال طبق قانون تصويب کرده اند و طبق همين قانون اختيار با شوراى عالى کار است و تنها مجلس وظيفه نظارتى دارد که آيا در تعيين مزد کارگران دخالتى شده است يا نه. وى ادامه داد؛ ما منتظر اعلام مرکز پژوهش هاى مجلس در مورد متوسط تورم سال قبل هستيم که تاکنون از ۶/۲۳ درصد کمتر اعلام نشده است. او با عنوان اينکه مجلس حکم تغيير ندارد، بيان کرد؛ اما ديوان عدالت ادارى مى تواند حکم صادر کند و اکنون نيز در اين مورد پرونده يى در ديوان عدالت ادارى مفتوح شده است.

بيمه کارگران ساختمانى از ابتداى امسال اجرايى است
اين نماينده مجلس با اعلام اين خبر که بيمه کارگران ساختمانى از اول فروردين ماه امسال اجرايى است، افزود؛ آخرين اصلاحات در اين مورد سال گذشته انجام شده بود و اکنون به هر کدام از اين کارگران تعلق مى گيرد. وى در مورد کارت هاى مهارت اين کارگران نيز اين موضوع را همه شروط ندانست و عنوان کرد اين راحت ترين شرط براى اين شغل است و آموزش هايى هم که در اين زمينه داده مى شود به صورت رايگان است. به گفته محجوب بايد يک ميليون کارگر در اين زمينه آموزش فراگير بگيرند اما پيش بينى شده سالى ۱۵۰ هزار کارگر در اين دوره ها آموزش ببينند البته آنقدر هم مراجعه نيست که اين ظرفيت کامل شود.

۶۰ درصد قراردادها شفاهى هستند

وى در ادامه در مورد فرم هاى جديد قرارداد کار نيز بيان کرد؛ نمى توان قرارداد کار تيپى تهيه کرد، زيرا در قانون الزامى براى اين کار وجود ندارد و از نظر فنى نيز قرارداد کار تيپ عملى نيست. دبيرخانه کارگر در ادامه اعلام کرد ۶۰ درصد قراردادهاى کار شفاهى هستند و با اين قراردادهاى کار جديد به دليل ذکر قرارداد کار دائم، زمينه سوءاستفاده از آن فراهم است. وى با اشاره به اعتراض مديرعامل تامين اجتماعى به بند دهم فرم هاى قرارداد کار جديد که کارفرمايان را در بيمه کردن کارگران مختار گذاشته است بيان کرد؛ در مورد اين موضوع نيز مشغول بررسى و تصميم گيرى هستيم.

اعلام برنامه هاى خانه کارگر در هفته کارگر
محجوب در ادامه با اشاره به برنامه هاى خانه کارگر در هفته کارگر گفت؛ اين برنامه ها از پنجم تا يازدهم ارديبهشت ماه برگزار مى شود که بعضى از موضوعات مطرح در آن مشابه موضوعات سال گذشته است.
وى ادامه داد؛ در اولين روز اين هفته کارگران در مرقد مطهر امام خمينى (ره) حاضر مى شوند و افتتاحيه کنگره سراسرى خانه کارگر برگزار خواهد شد.
محجوب اضافه کرد؛ در روزهاى يکشنبه، دوشنبه، سه شنبه و چهارشنبه نيز به ترتيب مراسم تجليل از بيمه شدگان، سومين جشنواره نشان خدمت به قانون کار، گردهمايى حمايت از کارگران قراردادى و پيمانى و ديدار کارگران با مقام معظم رهبرى برگزار خواهد شد. اين نماينده مجلس خاطرنشان کرد؛ در دو روز پايانى اين هفته نيز مراسم تجليل از زنان نمونه و زنان سرپرست خانوار و پياده روى خانوادگى کارگران برگزار خواهد شد. وى در پايان با اشاره به در نظر گرفتن دو هزار و ۵۰۰ ميليارد تومان از محل سهامى که دولت به سازمان تامين اجتماعى واگذار خواهد کرد، براى همسان کردن حقوق بازنشسته ها که چند روز قبل اعلام شده بود، يادآور شد؛ اين قدمى بود که خود بازنشسته ها برداشته و طبق تعهداتى دولت سهام را در اختيار سازمان تامين اجتماعى قرار مى دهد تا خود سازمان در اين مورد تصميم گيرى کند.
تجمع برخى كاركنان شركت زيرساخت مقابل وزارت ارتباطات و فن‌آورى اطلاعات :

ايسنا:جمعى از كاركنان شركت ارتباطات زيرساخت كه به شركت مخابرات ايران منتقل شده و به اين جابجايى اعتراض داشتند، ظهر امروز در محل وزارت ارتباطات و فن‌آورى اطلاعات تجمع كرده و درخواست ديدار با وزير ICT داشتند اما اين تجمع به دليل آنكه وزير در سفر به سرمي‌برد، به هفته آينده و پس از بازگشت وى موكول شد.
به گزارش خبرنگار ارتباطات خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا) تجمع‌كنندگان عنوان مي‌كردند كه در پى اين جابجايى بيش از 300 نفر از كاركنان شركت بلاتكليف شده‌اند چرا كه نه تنها شركت مخابرات ايران اين نيروها را نمي‌پذيرد بلكه شركت زيرساخت نيز در اقدامى قابل توجه پرسنل جديدى را جايگزين آن‌ها كرده است.
يكى از تجمع‌كنندگان در اين زمينه گفت: اين تجمع اعتراض‌آميز آرام‌ تنها براى اعلام اين سوال است كه چرا مديرعامل شركت زيرساخت به ما اعلام كرد كه از اين به بعد ديگر ما را در شركت راه نخواهند داد در حالى كه در هيچ قانونى نيامده كه نيروهاى موجود اخراج و از جاى ديگر نيرو استخدام شود.
وى افزود: آيا نمي‌توان پرسنل را با ابزارهاى مختلف مديريت كرد؛ مثلا آن‌ها را به شهرستان‌ها منتقل كرد؛ افراد حاضر اگر بتوانند رديف سازمانى بگيرند حاضرند در شهرستان‌هاى خود مشغول به كار شوند.
يكى ديگر از تجمع‌كنندگان يادآور شد: نزديك به 60 نفر از اين افراد متخصصان بخش‌هاى اجرايى هستند كه بخش‌هاى ديگر به آن‌ها نياز دارند، ولى آن‌ها جايگزين نشده‌اند. در حالى كه تمام اين افراد شامل قانون كارند، بدون هماهنگى آن‌ها را به شركت مخابرات ايران منتقل و افراد ديگرى به زيرساخت آورده شدند و اكنون شركت مخابرات ايران اعلام مي‌كند كه اين پرسنل را نمي‌خواهد.
بنا بر سخنان اين افراد، قوه قضائيه نيز در راى خود اعلام كرده است كه حق جابه‌جايى اين افراد وجود ندارد زيرا آن‌ها هر كدام حداقل 20 سال سابقه كار دارند و اين در شرايطى است كه بخش عمده‌اى از اين زمان را در قراردادهاى شايد حتى يك ماهه با شركت زيرساخت فعاليت كردند.
به گزارش ايسنا متن تصميم و راى هيات حل اختلاف درباره رسيدگى به دادخواست 314 نفر از كارگران شركت ارتباطات زير ساخت هم از سوى نمايندگان اين تجمع در اختيار خبرنگار ايسنا گذاشته شد كه در بخشى از آن آمده است:
“با توجه به اينكه وفق ماده 26 قانون كار هرگونه تغيير عمده در شرايط كار بايد با هماهنگى و مجوز وزارت كار و امور اجتماعى صورت پذيرد و شركت فوق‌الذكر بدون هماهنگى و رعايت موازين قانونى مبادرت به صدور ابلاغيه‌هاى جديد مبنى بر انتقال كارگران به شركت مخابرات ايران نموده است، لذا فاقد وجاهت قانونى است و موضوع ابلاغ‌هاى صادره در خصوص انتقال و تعيين محل كار جديد كارگر كان لم يكن تلقى مي‌شود.”
همچنين در اين راى تصريح شده است: ” با توجه به تطابق نداشتن وضعيت شركت و كارگران با ماده 12 قانون كار موضوع تغيير وضعيت كارگران و انتقال به شركت جديد منتفى است و كارفرماى اداره كل توليد سازه‌ها و اجراى شبكه‌هاى مخابراتى (شركت ارتباطات زيرساخت) مكلف است وفق ماده 41 قانون كار نسبت به صدور احكام كارگران شركت مذكور در خصوص افزايش دستمزد مصوب شوراي‌عالى كار سال 1387 سريعا اقدام كنند.”
در اين راى آمده است: ” كارگران شركت فوق‌الذكر موظفند كما في‌السابق تحت كارفرمايى اداره كل توليد سازه‌ها و اجراى شبكه‌هاى مخابراتى (شركت ارتباطات زيرساخت) با حفظ سابقه و شرايط قبلى كار انجام وظيفه مي‌شوند و هرگونه تخطى از اين امر پيامد قانونى خود را به همراه دارد.”

تجمع اعتراضی کارکنان اخراجی بیمارستان مدنی شهر تبریز

156 نفر از كاركنان بيمارستان “مدنی” تبريز در اعتراض به اخراج خود در مقابل وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكی دست به تجمع زدند.

در پی تجمع كاركنان بيمارستان مدنی تبریز، مسولان وزارت بهداشت تمديد سه ماهه قرارداد كاركنان را بلامانع دانستند اما تاكيد کردند كه پس از اين مدت كاركنان مذكور بايد اخراج شوند.

رئيس دانشگاه علوم پزشكی تبريز كسری بودجه 60 ميليارد تومانی را علت اصلی اخراج این تعداد از کارکنان بیمارستان مدنی تبریز اعلام کرده است.

معلمان ایران اعتصاب خواهند کرد 

کانون صنفی معلمان ایران با صدور بیانیه ای اعلام کرد: این کانون برنامه های اعتراضی اسفند ماه 87 را که به حالت تعلیق در آورده بود، از ششم اردیبهشت 88 دوباره به اجرا خواهد گذاشت.

در ابتدای این بیانیه آمده، پس از سخنان رئیس جمهور در برنامه تلویزیونی در خصوص رسیدگی به خواست و مطالبات معلمان درباره اجرا شدن قانون مدیریت خدمات کشوری، متاسفانه احکام در روز مقرر صادر نشد و اجرای قانون مذکور باز هم به تاخیر افتاد.

به این وسیله اعلام می دارد که بر اساس تعهد ملی ،برنامه های اعتراضی اسفند ماه 87 را که به حالت تعلیق در آورده بود،از ششم اردیبهشت ماه 88 به شرح زیر دوباره به اجرا خواهد گذاشت:

1_ روز یکشنبه ششم  اردیبهشت 1388معلمان محترم ضمن حضور در مدرسه و کلاس درس از تدریس خودداری نموده ، دانش آموزان را نسبت به دلایل انجام این حرکت آگاه خواهند کرد.

2_ روز دوشنبه  هفتم اردیبهشت 1388 معلمان محترم ضمن حضور در مدرسه از رفتن به کلاس درس خوداری کرد.

3_ روز سه شنبه هشتم اردیبهشت ماه 1388 به عنوان روز اعتراض ملی معلمان نامگذاری شده و تمامی معلمان از حضور در مدرسه خودداری خواهند نمود.  بدیهی است چنانچه حداکثر تا پایان روز دهم اردیبهشت 1388 احکام جدید، مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری بطور کامل  و از 1/1/1386 صادر نشود،حق برگزاری اعتراضات گسترده تر را خصوصا در هفته معلم برای همکاران فرهنگی محفوظ می دانیم.

استقبال از روز جهانی کارگر در شهر سنندج 

بر اساس خبر رسیده از شهر سنندج، مردم مبارز و فعالین کارگری در استقبال از اول ماه مه روز جهانی کارگر، بر فراز قله کوه “قلا” در روستای “نوره” آتش روشن کرده و پرچم سرخ برافراشتند.

خبر رسیده حاکیست که به دنبال این اقدام عوامل بسیج در محل حاضر شده و اقدام به خاموش کردن آتش و جمع آوری پرچم قرمز کرده اند.

موج جديد اعتراضات معلمان ايران از شش ارديبهشت آغاز می شود:

به نوشته سایت روشنگری در تاریخ اول اردیبهشت 88 به نقل از : “کانون صنفی معلمان ايران” با انتشار بيانيه ای اعلام کرد که به دنبال عدم اجرای آخرين وهده دولت احمدی نژاد در رابطه با اجرای کامل قانون مديريت خدمات کشوری, اعتراضات معلمان که به انتظار اجرای وعده های مطرح شده از سوی وی در 29 بهمن موقتا لغو شده بود, از 6 ارديبهشت آغاز می شود.
متن کامل اين بيانيه به شرح زير است:
به نام خداوند جان وخرد
گمان مبر که به پايان رسيد کار مغان هزار باده ناخورده در رگ تاک است.
بيانيه ی يکم ارديبهشت 1388
فرهنگيان عزيز،ملت شريف ايران!
بی ترديد بيانات قاطع و صريح رياست محترم جمهوری اسلامی ايران را که در 29بهمن ماه 87 ودر گفت وگوی زنده با شبکه ی سراسری سيمای جمهوری اسلامی ايران پخش گرديد،از خاطر نبرده ايد.
رئيس جمهور ضمن تاکيد بر اجرای کامل قانون مديريت خدمات کشوری از ابتدای سال 88 براين نکته نيز تاکيد کردند،که با اجرای اين قانون تحول قابل ملاحظه ای در حقوق کارمندان دولت ايجاد خواهد شد.
پس از سخنان رئيس جمهور ،کانون صنفی معلمان ايران به منظور نشان دادن حسن نيت فرهنگيان ،بخش اعتراض بيانيه ی بهمن ماه 87 را به حالت تعليق در آورده واعلام کرد،چنانچه تا پايان فروردين در احکام همکاران فرهنگی آن تحول که طی سالها ی گذشته وعده داده بودند،مشاهده نشود؛اعتراضات گسترده ای را سازماندهی خواهد کرد.
اما با تبليغات گسترده و جنگ روانی رسانه ها ،متاسفانه احکام در روز مقرر صادر نشد،واجرای قانون مذکور بازهم به تاخير افتاد چنانچه براساس شنيده ها زمان اجرای آن به ماههای آينده وشايد پس از انتخابات رياست جمهور موکول شود.
از آنجا که کانون صنفی معلمان ايران تاخير بيش از اين دراجرای قانون مذکور را غير قانوني، غيرقابل توجيه وخطرناک می داند،به اين وسيله اعلام ميدارد،که براساس تعهد ملی ،برنامه های اعتراضی اسفند،ماه 87 را که به حالت تعليق در آورده بود،از ششم ارديبهشت ماه 88 به شرح زير دوباره به اجرا خواهد گذاشت.

1- روز يکشنبه ششم ارديبهشت 1388معلمان محترم ضمن حضور در مدرسه وکلاس درس از تدريس خودداری نموده ، دانش آموزان را نسبت به دلايل انجام اين حرکت آگاه خواهند کرد.

2- روز دوشنبه هفتم ارديبهشت 1388 معلمان محترم ضمن حضور در مدرسه ازرفتن به کلاس خوداری کرده، ودر حفظ نظم کلاس ومدرسه با مديران ومعاونان محترم مدارس همکاری خواهند کرد.

3- روز سه شنبه هشتم ارديبهشت ماه 1388 به عنوان روز اعتراض ملی معلمان نامگذاری شده ،وتمامی معلمان ازحضوردرمدرسه خود داری خواهند نمود.
بديهی است،چنانچه حداکثر تا پايان روز دهم ارديبهشت 1388 احکام جديد،مطابق قانون مديريت خدمات کشوری بطورکامل
واز 1/1 1386 صادر نشود،حق برگزاری اعتراضات گسترده تر را خصوصا در هفته ی معلم برای همکاران فرهنگی محفوظ ميدانيم
درپايان ازهمه ی همکاران فرهنگی ونهادهای مدنی که از اين پس همچون گذشته به شيوه های گوناگون از خواسته های برحق فرهنگيان پشتيبانی می کنند ،سپاسگزاری می نماييم.
درضمن از همکاران محترم می خواهيم با توجه به محدوديت مالی کانون با تکثير بيانيه وتوزيع به موقع آن مارا در اطلاع رسانی ياری فرمايند.
به اميد پيروزی وموفقيت روز افزون
کانون صنفی معلمان ايران

تحصن اعتراضی کارگران شرکت صنایع اراک

کارگران شرکت صنایع اراک ماه های طولانی است که دستمزدهای خود را دریافت نکرده اند. آنان در همه این مدت در حال مبارزه و  اعتراض بوده اند. سرمایه داران و دولت آن ها بارها با دادن وعده پرداخت حقوق ها برای غلبه بر خشم و عصیان کارگران تلاش کرده اند. اما در همه این مدت هم مطابق معمول از انجام وعده های خود امتناع کرده و از پرداخت دستمزدها سر باززده اند. کارگران در همین راستا بار دیگر در مقابل استانداری شهر تحصن کردند و فریاد اعتراض سردادند. اجتماع کارگران با هجوم فوری پلیس و نیروی سرکوب مواجه شد. حافظان امنیت سرمایه با مشاهده جمعیت عظیم توده های عاصی و خشمگین کارگر به هراس افتادند. آنان راه های منتهی به استانداری را در محاصره گرفتند و کوشیدند تا از ورود کارگران دیگر به منطقه جلوگیری کنند. آنان همچنین برای متفرق ساختن کارگران به صفوف آنان حمله ور شدند و عده ای را مورد هتاکی و اهانت و تهدید قرار دادند.

منبع: فریاد کارگر

1 اردیبهشت 88

کارگران لوله سازی اهواز جاده مقابل کارخانه را بستند

بیش از 1800 کارگر لوله سازی اهواز همچنان به مبارزه و اعتراض به احکام اخراج خود ادامه می دهند. کارگران در روز اول اردیبهشت جاده مقابل شرکت را بستند و هر نوع عبور و مرور وسائط نقلیه به کارخانه و برعکس را متوقف کردند. کارگران خواستار پرداخت دستمزدهای معوقه 9 ماهه، الغای تمامی احکام اخراج و تضمین اشتغال خویش هستند. یکی از کارگران شرکت کننده در این راه بندان می گوید: « ما جاده را بسته ایم تاشاید یك مسئولی از این مسیر عبور كند و نظرش جلب شود و به خواسته های ما رسیدگی كند. وی افزود در صورتی كه از این اعتراض نتیجه ای نگیریم روز كارگر به تهران می آییم وفریاد خود را آنجا بلند خواهیم كرد…»

منبع: آژانس ایران خبر

1 اردیبهشت 88

 20 كارگر كارخانه ایده نگر از كار اخراج شدند

حدود 20 کارگر کارخانه ایده نگر قم در شروع سال جدید از محل کار خویش اخراج شدند. این کارگران در روز نخست کاری سال نو مطابق معمول به کارخانه رجوع کردند، اما عوامل سرمایه دار از ورود آن ها به کارگاه و شروع کار جلوگیری نمودند. سرمایه دار شرکت دلیل اخراج این کارگران را پایان مدت قرارداد اعلام کرده است. کارگران اخراجی که بدون هیچ پیشینه ذهنی و به صورت ناگهانی با خبر اخراج مواجه می شدند خشمگینانه دست به اعتراض زدند. آنان خواستار بازگشت به کار و ادامه اشتغال خویش هستند.

منبع: آژانس ایران خبر

1 اردیبهشت 88

تعویق رسیدگی به پرونده یک فعال کارگری

روز سه شنبه 1 اردیبهشت “پروین محمدی” توسط ماموران امنیتی رژیم به دادسرای تهران انتقال یافت اما به دلیل عدم حضور قاضی، رسیدگی به پرونده نامبرده به زمان دیگری موکول گردید.

“پروین محمدی” فعال کارگری کارخانه صنایع فلزی شماره 2 می باشد و روز 30 فروردین نیز توسط ماموران کلانتری 153 شهرک ولی عصر به مدت 4 ساعت به اتهام فعالیت های کارگری مورد بازجویی قرار گرفت.

سايه رکود بر اقتصاد ايران: ٢٠٠ هزار کارگر بيکار شده اند:

راديو فرانسه:بانک مرکزی جمهوری اسلامی در آخرين گزارش خود از ۹ ماه اول سال ۱۳٨٧ اعتراف کرد که اقتصاد ايران از سال گذشته وارد مرحله رکود شده است. بر اساس نماگرهای اين گزارش تأسيس واحدهای جديد صنعتی در ۶ ماهه اول سال ۸۷ حدود ٤٠٪ و در بهره برداری ها حدود ٢١٪ نسبت به مدت مشابه سال ٨٦ کاهش داشته است.
از ديگر معيارهای مهم بانک مرکزی در اعتراف به رکود اقتصادی کاهش ٣٣ درصدی صدور پروانه های ساخت و ساز طی همين دوره است. به دليل اهميت مرکزی صنعت ساخت و ساز و وابستگی بسياری از واحدهای توليدی به اين صنعت، بانک مرکزی پيش بينی کرده است که رکود در اين صنعت به کاهش فعاليت و رکود در ديگر شاخه های توليدی منجر شود.
بی سبب نيست که عليرضا محجوب دبير خانه کارگر و رئيس فراکسيون کارگری در مجلس اسلامی ايران گفته است که در سال گذشته ٤٠٠ واحد توليدی کشور به کلی تعطيل و ٢٠٠ هزار کارگر آنها بيکار شده اند. در اين حال، جمشيد بصيری دبير انجمن صنايع نساجی ايران از تعطيلی تنها ٧٣٠ واحد نساجی در کشور خبر داده و افزوده است که همزمان واردات قاچاق فرش از ترکيه عملاً کارگران و متخصصان داخلی را بيکار کرده است.
بانک مرکزی در گزارش خود تصريح کرده است که در بخش ساختمان و ساخت و ساز در سه ماهه دوم سال ٨٧ کاهش صدور پروانه های ساختمانی در مناطق شهری منهای ١٠٪ و در سه ماهه سوم منهای ٣٣٪ بوده است. نتيجه اين کاهش علاوه بر اشاعه رکود در ديگر بخش های توليدی افزايش مجدد بهای مسکن به ويژه اجاره بهای منازل برای اقشار و طبقات بی بضاعت است.
از ديگر پی آمدهای مهم اين کسادی و رکود، علاوه بر افزايش بيکاري، کاهش واقعی دستمزدها به ويژه دستمزد کارگران ساده است. به طوری که هر چقدر بر نرخ تورم افزوده می شود، به همان نسبت و ای بسا بيشتر هم از قدرت خريد و هم از سطح دستمزدها، به ويژه دستمزد کارگران ساده کاسته می شود. اگر چه برای سال جاری حداقل دستمزد ٢٧٥ هزار تومان يعنی يک چهارم خط فقر در مناطق شهری تعيين شده است، اما، بر اساس برخی مطالعات مستقل بيش از ٦٠٪ کارگران ساده ايران دستمزدی برابر با ١٥٠ تا ١٩٠ هزار تومان در ماه در ازای ١٢ تا ١٤ ساعت کار روزانه دريافت می کنند.
ديگر معيار گزارش بانک مرکزی در خصوص استيلای رکود بر اقتصاد ايران کاهش ٦٧ درصدی تسهيلات پرداختی بانک ها در سال گذشته است. بر پايه نماگرهای بانک مرکزی کل وام های پرداختی بانک های ايران از ٢٦٥ هزار ميليارد ريال در ٩ ماهه منتهی به آذرماه ٨٦ به ٨٧ هزار ميليارد ريال در ٩ ماهه منتهی به آذرماه ٨٧ کاهش يافته و به اين ترتيب نزديک به ١٧٨ هزار ميليارد ريال نسبت به دوره مشابه سال قبل کاهش داشته است. بانک مرکزی در گزارش خود قيد می کند که تسهيلات پرداختی بانک ها در ٩ ماهه سال ٨٧ روی هم ٨ هزار و ٦٨٧ ميليارد تومان بوده، در حالی که ميزان تسهيلات پرداختی در مدت مشابه سال ٨٦ نزديک به ٢٥ هزار ميليارد تومان بوده است.
در واقع اين کاهش نسبت مستقيمی با رشد ٣٥ درصدی مطالبات معوقه نظام بانکی کشور دارد. بر اساس آمار بانک مرکزی ايران، تنها مطالبات معوق هفت بانک تجاری دولتی کشور از ٧٢٧٤ ميليارد تومان در سال ٨٥ به ٨٩١٢٧ ميليارد تومان در سال ٨٦ رسيده است.
اخيراً محمد نهاونديان رئيس اتاق بازرگانی و صنايع و معادن ايران با اظهار اينکه “توليدکنندگان در شرايط هشدار و بحرانی قرار گرفته اند”، افزوده بود که هم اکنون واحدهای توليدی کشور با ٣٠ تا ٤٠٪ ظرفيت خود کار می کنند. در سخنانی جداگانه، رئيس اتاق بازرگانی تهران گفته است که توليد در کشور به “تنگی نفس” افتاده و حتا به “ذات الريه” مبتلا شده است. به گفته رئيس اتاق بازرگانی تهران “اغلب واحدهای فعال با ظرفيت های اندک و لاجرم با هزينه های تمام شده بالا فعاليت می کنند و در کار دخل و خرج خود مانده اند.
به گفته رئيس اتاق بازرگانی تهران، “ناتوانی بانک ها در تأمين منابع مالی توليد، همراه با افزايش مداوم هزينه ها و دشواری فروش ناشی از کسادی بازارها و رقابت بی امان خارجي، بنگاه های توليدی را به شدت دچار کمبود نقدينگی ساخته و حتی تأمين مواد اوليه کافی را برای بسياری از آنها ناميسر ساخته است.”
طرفه اينجاست که ٢٨٪ منابع بودجه سال ٨٨ را بايد درآمدهای مالياتی تشکيل بدهند، هرچند مؤسسه بيزنس مانيتور که ارقام خود را بر اساس داده های رسمی تنظيم می کند در گزارش سه ماهه دوم سال ٢٠٠٩ خود اعلام کرده است که در سال جاری درآمدهای مالی دولت ايران بيش از ٧٠ هزار ميليارد ريال کاهش می يابد و همزمان بر هزينه های آن افزوده می شود. خوش بينانه ترين پيش بينی ها کسری بودجه سال جاری را ٤٥ ميليارد دلار ارزيابی می کنند.
اما، آنچه کمبود منابع را به عامل مهم رکود تبديل کرده، علاوه بر واردات بی رويه سه سال گذشته، فساد و رانت خواری ای است که به طور سامان يافته نظام اداری و دولتی ايران را در چنبره خود فشرده است.
مهندس احمد خرم از مسئولان نظام فنی-عمرانی کشور که علاوه بر معاونت عمرانی وزارت کشور در دوره عبدالله نوری وزير راه و ترابری در دولت دوم محمد خاتمی بوده است در يک گفتگوی خواندنی با جرايد ايران با اظهار اين مطلب که “رشوه” و “حق حساب” به ثابت دستگاه دولتی ايران بدل شده افزوده است : تنها اگر بتوان جلوی مفاسد و رانت خواری در مناقصه ها و مزايده های دولتی را گرفت ٩٠٪ فساد نظام اقتصادی کشور بر طرف می شود. احمد خرم در ادامه گفته است که در اين معاملات “سهم شير” همواره نصيب سپاه پاسداران و “قرارگاه خاتم الانبياء” و سپس نيروی انتظامی می شود و مابقی به دست پيمانکاران غيرنظامی می افتد. اما، آنچه از لابلای سخن وزير پيشين ترابری بيشتر جلب نظر يا نگرانی ايجاد می کند اين است که برای عاملان پديده سهمگين رانت خواری در قدرت نه مصالح ملی و نه حتا منافع ميان مدت فردی کمترين ارزش و اعتباری ندارند.
دستمزد سال 88 کارگران فقط توافق دولت و کارفرما است :

مهر: عضو شورای عالی کار گفت: در تعيين دستمزد دوم کارگران برای سال جاری دولت و کارفرما با همديگر توافق و مصوبه را امضا کرده اند.
ولی اله صالحی در گفتگو با مهر در خصوص آخرين تلاشها و پيگيری های به عمل آمده توسط گروه کارگری برای اجرای مصوبه اول دستمزد کارگران در سال جاری که برابر با 25 درصد نرخ تورم تعيين شده بود، گفت: در اين مسئله بسيار مهم کارفرمايان و دولت مصوبه دوم دستمزد يعنی افزايش 20 درصدی را امضا کردند و می توان گفت به نحوی با يکديگر به توافق رسيدند.
عضو شورای عالی کار اظهار داشت: پس از تعيين حداقل دستمزد کارگران به 2 ميليون و 635 هزار و 200 ريال (معادل 20 درصد) و تائيد آن توسط نمايندگان دولت و کارفرما، کارگران اعتراضاتی را مطرح کردند.
وی در بخش ديگری از سخنانش تصريح کرد: ما اعتقاد داريم که چطور نرخ تورم 25.9 درصدی که توسط بانک مرکزی اعلام شده بود، به يکباره در مدت کوتاهی به 20 درصد کاهش پيدا می کند و ما هم اکنون به دنبال جواب اين سئوال هستيم.
صالحی ادامه داد: نکته دوم پس از ابهام به وجود آمده در اعلام نرخ تورم توسط بانک مرکزی توقعاتی است که پس از اعلام مصوبه دستمزد برای کارگران ايجاد می شود.
اين مقام مسئول حوزه کارگری خاطر نشان کرد: وقتی مصوبه دستمزد تغيير کرد، ابهامات و توقعاتی در اذهان کارگران به وجود آمده است که در حال حاضر آنها منتظر شنيدن جواب درست از ما هستند.
عضو شورای عالی کار بيان کرد: ما با برگزاری جلسه با شوراهای اسلامی کار و کانون عالی شوراها خواستار شديم تا اين مسئله به نحوی مديريت شود که پاسخ روشنی به کارگران داده شود.
به گزارش مهر، پس از تغيير مصوبه اول دستمزد کارگران از رقم حداقلی 2 ميليون و 745 هزار ريال به 2 ميليون و 635 هزار و200 ريال، اعتراضاتی از سوی کارگران صورت گرفت؛ به نحوی که آنها معتقدند نرخ تورم اعلام شده از سوی بانک مرکزی که منجر به تغيير و کاهش دستمزد سال جاری آنها شده است، درست نيست و به همين دليل در حال حاضر شکايتی را در ديوان عدالت اداری مطرح کردند که قرار است به زودی در اين خصوص تصميم گيری و اعلام نظر شود.

اخراج وسیع کارگران بیمارستان شهید مدنی در تبریز

به گزارش ایلنا در تایخ اول اردیبهت 1388شمار زیادی از کارگران بیمارستان شهید مدنی تبریز درمعرض اخراج حتمی هستند. رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز علت این اخراج ها را کسری بودجه 60 میلیارد تومانی بیمارستان اعلام کرده است. بر اساس اطلاع، حدود 156 کارگر مشمول طرح بیکارسازی هستند. این کارگران تا حال چند بار دست به اعتراض و تشکیل اجتماع زده اند. مسؤلان بیمارستان زیر فشار اعتراضات و مبارزات کارگران به ادامه اشتغال آنان تا پایان ماه خرداد تن داده اند. سرمایه داران دولتی اداره کننده این مرکز بزرگ درمانی تأکید کرده اند که کل 156 کارگر در پایان مدت 2 ماهه اخراج خواهند شد. وضعیت بهداشت و دارو و درمان توده های کارگر در سراسر جامعه بیش از حد رقت بار است. کارگران زیر فشار فقر و گرسنگی و بیکاری یا میزان بسیار نازل و ناچیز دستمزدها قادر به استفاده از امکانات درمانی نیستند. وضعیت بیمه درمانی آنان فاجعه بار است و هزینه دارو و درمان و رجوع به مراکز درمانی بسیار سهمگین است. در چنین موقعیتی دولت سرمایه داری همین امکانات محدود و محقر درمانی را نیز همچون برگ خزان بر زمین می ریزد و کارگران این بخش را فوج فوج اخراج می کند تا ارقام 60 میلیاردی و صد میلیاردی  صرفه جویی  را یکجا به سود سرمایه داران اضافه کند.   

روز گذشته خودروهای نيروی انتظامی با حضور در برخی از محلات تهران، اقدام به بازداشت شماری از ساکنان محل نمودند:

کميته گزارشگران حقوق بشر:اخبار رسيده از شهر تهران حاکی است، فعاليت های نيروی انتظامی در برخورد با افراد موسوم به ” اراذل و اوباش” مجددا آغاز شده است. طبق اين اخبار، روز گذشته خودروهای نيروی انتظامی با حضور در برخی از محلات تهران، اقدام به بازداشت شماری از ساکنان محل نمودند.
براساس يک گزارش عينی از منطقه پاسگاه نعمت آباد،نيروی انتظامی با گردش در اين منطقه، حداقل 20 نفر را مورد ضرب و شتم قرار داده و بازداشت کرده است. اين در حالی است که تعدادی از افرادی که به زعم نيروهای انتظامی در زمره” اراذل و اوباش” قرار می گيرند، تحت تعقيب بوده، و دادگاه ” حکم تير” آنان را صادر نموده است.
طرح امنيت اجتماعی که از فروردين ماه سال 86 آغاز شد، در اولين مرحله به ” جمع آوری اراذل و اوباش” پرداخت. در اين طرح نيروهای انتظامی با خشونت زياد، با ورود به منازل افرادی که از آنان با عنوان شرور ياد می شد، اقدام به بازداشت آنان نمود. در اين طرح بيش از 1000 نفر در سطح شهر تهران دستگير شدند. بازداشت شدگان، سپس به زندان کهريزک انتقال يافته و تحت شديدترين شکنجه های جسمی قرار گرفتند.
از ميان افراد بازداشت شده در جريان اين طرح، هانی خواندار و حامد اکبری همچنان پس از گذشت 2 سال در شرايط بلاتکليفی به سر می برند و ساير افراد آزاد شده، می بايست هفته ای يکبار با مراجعه به مراکز نيروی انتظامي، حضور خود را با امضايی ثبت نمايند.
گفتنی است، پس از موضع گيريهای اخير دو تن از کانديداهای رياست جمهوري، در مخالفت با ” طرح امنيت اجتماعی”، نيروی انتظامی از تدام اجرای آن خبر داد. لازم به ذکر است، ” گشت های ارشاد” نيز که برای مدتی از سطح شهر تهران، جمع آوری شده بودند، از روز گذشته مجددا در ميادين و نقاط شلوغ تهران استقرار يافتند.

اعتصاب در صنايع ريخته‌گري ساوه پايان يافت

كارگران صنايع ريخته‌گري چندي پيش در اعتراض به افزايش ساعات كار روزانه از 8 ساعت به 12 ساعت و كاهش شيفت‌هاي كاري از 3 شيفت به 2 شيفت اعتصاب كرده‌بودند.

ايلنا: دبير اجرايي خانه كارگر ساوه از پايان اعتصاب كارگران شركت صنايع ريخته‌گري خبر داد.
مهدي زماني نوري در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا گفت: پس از آنكه مديريت خواسته كارگران را قبول كرد، اين اعتصاب پايان يافت.
كارگران صنايع ريخته‌گري چندي پيش در اعتراض به افزايش ساعات كار روزانه از 8 ساعت به 12 ساعت و كاهش شيفت‌هاي كاري از 3 شيفت به 2 شيفت اعتصاب كرده‌بودند.
زماني گفت: از آنجا كه طبق قانون كار تغيير ساعت كار بايد با توافق كارگر و كارفرما باشد، ‌شوراي اسلامي كار اين واحد به دليل كهولت سن كارگران و سخت بودن شرايط كار با تغيير ساعت موافقت نكرد.
زماني نوري تصريح كرد: هر چند مديريت بايد با شورا و كارگران هماهنگ باشد اما از كارگران هم مي‌خواهيم كه در شرايط اقتصادي گريبانگير دنيا شده است با كارفرمايان همكاري كنند.
پايان پيام

1388/2/1 

تصمبم نانواداران به بهانه ثابت ماندن بهاي نان؛

مزد كارگران خباز در سقز ثابت ماند

منوط كردن اجراي بخشنامه حداقل دستمزد‌ها به افزايش بهاي نان درحالي از سوي نانواداران مطرح مي‌شود كه پذيرش بخشنامه مزد يك مسأله الزامي است.

ايلنا: با وجود افزايش 20 درصدي دستمزدهاي سال 88 كارگران، خبازان سقزي هنوز بر مبني حداقل مزد سال گذشته كار مي‌كنند.
محمود صالحي از فعالان كارگران خباز در شهرستان سقز در گفت‌وگو با ايلنا گفت: نانواداران با اين استدلال كه بهاي نان نسبت به سال 87 افزايش نيافته است، از پذيرش مصوبه جديد دستمزدهاي شوراي عالي كار خودداري كرده‌اند.
در سال‌هاي گذشته موضوع ثابت ماندن دستمزدها يكي از مشكلات كارگران خباز در استان كردستان بوده ‌است.
به گفته ساير فعالان خباز، در برخي موارد حتي مصوبه‌هاي حداقل مزد شوراي عالي كار تا چند سال متوالي از سوي كارفرمايان اجرا نشده است.
صالحي افزود: منوط كردن اجراي بخشنامه حداقل دستمزد‌ها به افزايش بهاي نان درحالي از سوي نانواداران مطرح مي‌شود كه پذيرش بخشنامه مزد يك مسأله الزامي است.
با اين حال وي تا كيد كرد: در منطقه سقز به دليل پيمان دسته جمعي‌اي كه ازگذشته ميان كارگران و كارفرمايان نانوايي‌ها منعقد شده است، دستمزد كارگران هر سال مطايق مصوبه شوراي عالي كار افزايش يافته است.
اين فعال كارگري گفت: در حال حاضر تزديك به 1300 كارگر در 300 نانوايي سقز مشغول به كار هستند.
وي گفت: درحالي كه در هر واحد نانوايي 4 تا 5 كارگر مشغول يه كارهستند، نزديك به 200 كارگر خباز ديگر در خيابان‌ها در جستجوي كار پرسه مي‌زنند.
بنا به ادعاي اين فعال كارگري درسقز به دليل وجود فقر و محروم اقتصادي نان از پرمصرف ترين ارزاق است.
وي گفت: به همبن دليل در خانواده بك نفر خباز وجد دارد تا از طريق كار در ناوايي‌ها سقز يا ساير شهرها كسب درآمد كتد و يا در پاي تنور منازل نان مصرفي ساكنان خانواده را تامين كند.
پايان پيام

1388/2/1 

تعویق 4 ماهه حقوق و اخراج مداوم کارگران شرکت ساسان

 سرمایه دار صاحب شرکت ساسان 4 ماه است که کل دستمزد کارگران را مصادره کرده و هیچ ریالی به هیچ کارگری نپرداخته است. او معتقد است که کارگران پس از یک شیفت کار روزانه و تولید سودهای کلان برای وی، باید یک یا دو شیفت دیگر در جای دیگر کار کنند، از این طریق امرار معاش نمایند و نیروی کار خود را برای کار کردن و استثمار شدن و تولید اضافه ارزش های انبوه در هر 2 یا  3 جا بازتولید کنند. سرمایه دار ساسان معتقد است که از میان همه سرمایه دارانی که این کارگران را در وحشیانه ترین ابعاد استثمار می کنند او یکی علاوه بر این استثمار باید از پرداخت همان بهای ناچیز نیروی کار هم معاف باشد. کارگران در طول این چند ماه برای گرفتن مطالبات خویش به شکل های مختلف اعتراض کرده اند. اما تا کنون هیچ نتیجه ای نگرفته اند. آنان روزهای زیادی در مقابل کاخ ریاست جمهوری اجتماع کردند، اما هر روز با تهاجم نیروی سرکوب رو به رو شدند. از سر ناچاری و استیصال نامه ای برای احمدی نژاد نوشتند که به احتمال زیاد در همان لحظه دریافت به سطل آشغال انداخته شده است. با این همه، مشکل کارگران در تعویق 4 ماهه دستمزدها خلاصه نمی شود. آنان نه فقط کار می کنند و کار می کنند و هر چه وحشیانه تر استثمار می شوند و هیچ حقوقی نمی گیرند بلکه مدام آماج بیکارسازی هم هستند و در طول هر 2 هفته به طور متوسط 5 نفرشان بدون دریافت دستمزدهای معوقه از کارخانه اخراج می شوند.

منبع: آژانس ایران خبر

2 اردیبهشت 88

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه قند دزفول

روز چهارشنبه 2 اردیبهشت، بیش از یکصد تن از کارگران کارخانه قند دزفول در اعتراض به وضعیت خود در محل محل  دست به تجمع اعتراضی زدند.

در تجمع مذکور، کارگران بازنشسته این کارخانه و تعدادی از کارگرانی که دوران بیمه بیکاری آنان در حال اتمام است و طبق وعده هایی که قبلا داده اند باید به سر کارهای خود بازگردند حضور داشتند.

کارگران بلاتکلیف کارخانه قند دزفول که تعداد آنان حدود 180 نفر است تصمیم دارند دوشنبه هفته آینده در مقابل فرمانداری شوش دست به تجمع اعتراضی بزنند.

تراکتورسازی کردستان تعطیل و 200 کارگر دیگر بیکار می شوند

سرمایه دار مدیرعامل شرکت تراکتورسازی کردستان اعلام کرده است که این کارخانه تعطیل و 200 کارگر آن بیکار خواهند شد. در مورد دلیل تعطیل کارخانه، صاحب سرمایه و مسؤلان نهادهای دولتی سرمایه هر کدام نظریه ای متفاوت با دیگری ابراز کرده اند. اولی معتقد است که بانک ها سرمایه های عظیم مورد درخواست وی را آن گونه که در نهایت سخاوت و حاتم بخشی به سایر سرمایه داران همتای او بذل می کنند در اختیار شخص وی قرار نداده اند و دومی ها بر این عقیده اند که مدیرعامل شرکت می خواهد کارخانه را به نقطه ای دیگر در خارج از کردستان منتقل کند. این که این ها برای تعطیل کارخانه چه دلایلی به هم می بافند یا خودشان چه خرده حساب های سودجویانه ای با هم دارند موضوعی است که هیچ ارزش خاصی برای بحث ما ندارد. حرف اساسی این است که در هر حال 200 کارگر کار خویش را از دست خواهند داد و حرف اساسی تر این است که این 200 کارگر برای جلوگیری از بیکارسازی خویش باید چاره ای بیندیشند. در همین راستا تکلیف یک مسأله دیگر هم  از روز روشن تر است و آن این است که با شکایت و عریضه نویسی و بست نشینی  مانند این ها هم هیچ گرهی از مشکل باز نمی شود. تجربه کارگران کارخانه های شاهو و پرریس و غرب بافت و نساجی کردستان و صدها کارخانه درمعرض تعطیل دیگر در سراسر ایران به اندازه کافی حقیقت این موضوع را اثبات کرده است. کارگران باید با درس آموزی تجارب مبارزات همه همزنجیران خویش چاره ای جدی برای جلوگیری از اخراج خود اندیشه کنند. به نظر ما سازمانیابی مصمم شورایی آنان، تلاش گسترده برای جلب همراهی و حمایت همسرنوشتان کارگر خویش، تصرف کارخانه، اخراج سرمایه داران، فشار مؤثر بر دولت سرمایه داری برای تهیه رایگان مواد اولیه و مصالح لازم تولید و در یک کلام اعمال قدرت تعیین کننده علیه سرمایه و سرمایه داران و دولت سرمایه داری تنها راه جلوگیری از بیکارسازی ها است.  

2 اردیبهشت 88

وضعیت فاجعه بار زنان کارگر در قزوین

آنچه بر زنان کارگر در شهرک صنعتی البرز در استان قزوین و در شرکت « آبرون» اعمال می شود اگر چه فقط گوشه ای از درندگی و توحش بی عنان سرمایه علیه کل کارگران است اما در جای خود از ابعادی بسیار هولناک و تبهکارانه برخوردار است. در اینجا زنان:

1. به جای 8 ساعت 12 ساعت کار می کنند.
2. شیفت کاری زنان همیشه شب است.
3. هیچ کارگر زنی حق شیفت نمی گیرد.
4. سرمایه داران هیچ ریالی بابت حق بیمه کارگران زن نمی پردازند.
5. همه زنان کارگر مجبورند که حق بیمه خود را از دستمزد بسیار ناچیز خود پرداخت کنند.
6. سطح مزد کارگران حتی در قیاس با جاهای دیگر هم به صورت وحشتناکی پایین است.
7. هر کارگر زنی برای شروع کار آن هم به صورت قراردادی و با قبول تمامی شرایط جنایتکارانه سرمایه داران باید یک سفته 500 هزار تومانی نیز امضا و تسلیم کارخانه کند.
8.  

منبع: آژانس ایران خبر

2 اردیبهشت 88

اعتصاب پیروزمند کارگران در صنایع ریخته گری ساوه

کارگران صنایع ریخته گری ساوه چندی پیش در اعتراض به تصمیمات جدید مالکان کارخانه دست به اعتصاب زدند. سرمایه داران صاحب شرکت اعلام کرده بودند که ساعات کار کارگران باید از 8 ساعت به 12 ساعت افزایش یابد و همزمان 3 شیفت کار شبانه روزی آنان  2 شیفت شود. هدف از اجرای این طرح افزایش جهشی سود کارخانه از طریق صرفه جویی گسترده در هزینه ایاب و ذهاب کارگران، هزینه های مربوط به بیمه اجتماعی کارگران، اجبار توده های کارگر به اضافه کاری و از همه مهم تر و اساسی تر بیکارسازی بیش از 30 درصد توده های کارگر و سرشکن کردن  کار آنان بر دوش همزنجیران شاغل آن ها بود. تصمیم جنایتکارانه و کارگرکش سرمایه داران با موج مخالفت کارگران مواجه شد. کارگران متحد و همصدا اعتصاب کردند و چرخ تولید را از کار انداختند. اعتصاب چند روز به درازا کشید. سرمایه داران از همه راه ها برای به شکست کشاندن اعتصاب تلاش کردند و دست به توطئه زدند. اما کارگران با مقاومت استوار خود همه نقشه های آنان را نقش بر آب و همه دسیسه هایشان را خنثی کردند. سرمایه داران با مشاهده مقاومت سرسختانه کارگران مجبور به عقب نشینی شدند و اعلام کردند که کارخانه به همان روال سابق به کار خود ادامه خواهد داد. به این ترتیب اعتصاب با پیروزی کارگران خاتمه یافت و اعتصاب کنندگان پیروزمندانه به سرکار خویش بازگشتند.

2 اردیبهشت 88

 بلعیده شدن شرکت وزنه توسط شرکت ماموت و بیکارسازی 5000 کارگر

دو سال پیش شرکت وزنه توسط بانک ملت به شرکت بزرگ صنعتی و مالی ماموت واگذار شد. ماموت متعلق به شماری از بزرگ ترین سرمایه دارها ( خانواده فردوس) است که به میزان عظمت سرمایه های خویش از حمایت گسترده تر باندهای مافیایی قدرت سیاسی سرمایه نیز برخوردارند. اداره کار کرج و همه نهادهای دیگر دولتی ذیربط در جریان بلع و هضم و تصاحب شرکت وزنه توسط ماموت و بیکارسازی 5000 کارگر کارخانه تمامی مراسم خدمتگزاری لازم را در پیشگاه صاحبان سرمایه به جا آوردند. آنان برای رفع خطر اعتراض و پیکار 5000  کارگر اخراجی از سر سرمایه داران به هر ترفندی دست یازیدند. ابتدا این گونه وانمود کردند که کارخانه به هشتگرد منتقل می شود و بعدها توطئه های فراوان دیگر ساز کردند. حاصل همه این شرارت های برنامه ریزی شده مورد اتفاق نهادهای دولتی و خانواده فردوس این شده است که 5000 کارگر کار خویش را از دست داده اند. اینان مدت ها است که علیه این جنایت اعتراض می کنند اما هیچ کس به اعتراض آنان هیچ وقعی نمی نهد. خانواده فردوس برای رهایی از خطر مبارزات کارگران همه تدابیر لازم را اتخاذ کرده  و به اجرا نهاده اند. آنان مبالغ عظیمی به کمیته امداد امام باج داده اند، سرمایه داران صدرنشین اداره بهزیستی را از رشوه های خود سیراب کرده اند و رؤسای سایر نهادهای دولتی را نیز به اندازه کافی مشمول عنایات خویش قرارداده اند. اخراج 5000 کارگر، سرشکن کردن کل کار آنان بر دوش همزنجیرانشان، بلع کل سرمایه های شرکت وزنه و به بیان دقیق تر بلع میلیاردها میلیارد کار متراکم مرده توده های کارگر و میلیاردها تومان صرفه جویی ناشی از اخراج آنان و مصادره مادام العمر دستمزدهایشان این امکان را به صاحبان ماموت داده است که با فراغ بال و حاتم وار هر چه می خواهند به دولتمردان سرمایه بذل و بخشش کنند. کارگران اخراجی در محاصره تمامی ترفندها و جنایات باندهای مافیایی سرمایه و دولتیان حامی آن ها هیچ راهی به هیچ کجا نبردند و اینک همه آن ها و زن و فرزندانشان با مرگ ناشی از گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند.

منبع: اطلاعیه کارگران اخراجی کارخانه وزنه

3 اردیبهشت 88 

 اقدام به خودسوزی در مقابل مجلس شورای اسلامی 

 بنا به گزارش منابع خبری داخلی، فردی که قصد داشت در مقابل مجلس شورای اسلامی خود را به آتش بکشد با دخالت ماموران امنیتی از این اقدام  بازماند.

گزارش ها حاکیست که عدم توجه به تقاضاهای قبلی این فرد و فشارهای ناشی از وضعیت معیشتی، علت اقدام به خود سوزی نامبرده می باشد.

لازم به ذکر است که روز 26 اسفندماه سال گذشته نیز فرد دیگری در مقابل مجلس رژیم خودسوزی کرد که بعد از چند روز در بیمارستان جان سپرد.

 دهها هزار زن در زندان های جمهوری اسلامی

مدیر کل فرهنگی ـ تربیتی سازمان زندان‌های ایران اعلام کرد بیش از 60 هزار زن در زندان‌های ایران به سر می‌برند.

به گفته این مسئول رژیم، میانگین سن زنان زندانی در ایران 27 تا 29 سال می باشد. 22 درصد زندانیان کشور را جوانان تشکیل می دهند و سالانه 27 تا 33 هزار جوان در گروه سنی 19 تا 25 سال در ایران زندانی می‌شوند.

اخراج کارگران کارخانه “ایده نگر”

کارفرمای کارخانه “ایده نگر” قم به بهانه پایان قرارداد کاری، 20 کارگر این کارخانه را اخراج کرد.

کارگران اخراجی کارخانه “ایده نگر” قم، شدیدا با اخراج خود مخالفت کرده و اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی نمودند. کارگران اخراجی اعلام کردند تا دست یابی به حق بازگشت مجدد به کار، اعتراضاتشان را ادامه خواهند داد.

 ادامه بلاتکلیفی کارگران کارخانه “شیشه ماشین قزوین“ 

کارخانه شیشه ماشین قزوین از روز 15 اسفند سال گذشته تعطیل و تمامی کارگران این کارخانه در بیکاری و بلاتکلیفی به سر می برند.

کارفرمای کارخانه در پاسخ به اعتراضات کارگران، در خصوص دلایل بلاتکلیفی آنان و بسته بودن کارخانه را، کمبود مواد اولیه و وضعیت بد بازار اعلام کرده است.

لازم به ذکر است که کارفرمای “شیشه ماشین قزوین” تا کنون حاضر به هیچ گفتگویی با کارگران نشده است.

 ادامه اعتراضات گسترده کارگران لوله سازی خوزستان

صدها تن از کارگران لوله سازی خوزستان، همچنان به اعتراضات خود علیه اخراج خود ادامه می دهند.

بیش از 1800 کارگر لوله سازی خوزستان جاده مقابل شرکت را بستند و هر نوع عبور و مرور به کارخانه و برعکس را متوقف کردند.

کارگران معترض اعلام کردند در صورتی كه از این اعتراضات نتیجه ای نگیرند روز جهانی كارگر به تهران رفته و فریاد خود در آنجا نیز به گوش مردم و حاکمان خواهند رساند. کارگران خواستار پرداخت دستمزدهای معوقه 9 ماهه، الغای تمامی احکام اخراج و تضمین اشتغال خویش هستند.

 عکس العمل مردم روستای “دزلی” مریوان به یورش نیروهای امینتی رژیم

بنا به خبر رسیده از شهر مریوان، ماموران رژیم در ادامه ی جنایات روزانه به روستای “دزلی” از توابع مریوان حمله کردند که در واکنش بهاین یورش، مردم این روستا به پاسگاه مرزی “مه له خور” حمله کرده و خساراتی را به ساختمان، ماشین و دیگر اموال پاسگاه وارد آوردند.

خبر رسیده حاکیست حمله مردم به این پاسگاه در پاسخ به حمله، نیروهای امنیتی به روستای “دزلی” و وارد آمدن خسارات  فراوانی به کاسبکاران ومردم زحمتکش این روستا صورت گرفته است.

خبر رسیده حاکیست، طبق برآورد ها، خسارات وارده به مردم این روستا از نظر مالی در حدود 100میلیون تومان می باشد. در جریان این حمله، نیروهای امنیتی رژیم دو دستگاه ماشین به همراه گالنهای گازوئیل موجود در آن روستا را به آتش کشیدند.

عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “ساسان”

کارگران کارخانه ساسان مدت 4 ماه است که حقوق و مزایای خود را دریافت نکرده اند.

کارگران کارخانه مذبور در ماههای گذشته چندین باز جهت در یافت دستمزدهای معوقه خود اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی نموده اند.

کارفرمای این کارخانه به صورت زمان بندی شده اقدام به اخراج کارگران این کارخانه نموده، به صورتی که در هر دو هفته 5 کارگر این کارخانه اخراج می گردند. 

تعطیلی کارخانه تراکتور سازی کردستان

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، کارفرمای کارخانه تراکتور سازی کردستان اعلام کرد که این کارخانه در آینده نزدیک تعطیل خواهد شد.

در صورت تعطیل شدن کارخانه تراکتور سازی کردستان، تمامی 200 کارگر این کارخانه اخراج خواهند شد.

کارفرما علت این امر را عدم پرداخت کمکهای مالی از سوی بانکها اعلام کرد. اما گفته می شود که وی قصد دارد این کارخانه را مکان دیگری منتقل کند.

 خود کشی فردی در روستایی از توابع شهر سقز

بنا به خبر رسیده از شهر سقز، جوانی در روستای “قول دره” از توابع شهر سقز اقدام به خودکشی کرده و جانش را از دست داد.

از دلایل و انگیزه های اصلی این خود کشی خبری در دست نیست. فرد مذکور جهت سپری کردن مرخصی سربازی به روستای محل اقامت خود مراجعه کرده بود.

احضارهشت تن ازفعالین کارگری شهرستان “نقده ”به اداره اطلاعات
بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، در ادامه فشارها و تهدید فعالین كارگری، روز پنجشنبه  3 اردیبهشت، هشت نفر از فعالین کارگری شهر نقده به اداره اطلاعات این شهر احضار شدند.

احضار شدگان همگی از اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری می باشند و اسامی آنان عبارت است از “صديق خسروی”، “خسرو بوكانی”، “عمر اسمايل پور”، “ابراهيم اسمايل پور”، “اسعد مولود پور”، “جليل شريفيان”، “خليل شريفيان” و “مصطفی شريفی”.

لازم به ذکر است که بعد از پرسش و پاسخ و تهديد ومنع آنان از شركت در مراسم روز جهانی كارگر، همگی آزاد شدند.

معلمان سقز به اعتصاب سراسری معلمان می پیوندند

معلمان سقز با صدور اطلاعیه ای از همه همزنجیران خویش در سراسر مناطق شهری و روستایی درخواست کرده اند که به اعتصاب عمومی معلمان در سراسر ایران بپیوندند. قرار است که معلمان در روزهای ششم و هفتم اردیبهشت در محل کار حاضر  شوند اما از رفتن سر کلاس و تدریس خودداری کنند. روز هشتم اردیبهشت هیچ معلمی در هیچ مدرسه ای حضور نخواهد یافت.   اعلام شده است که معلمان اعتصاب را در سطح سراسری و تا دستیابی به مطالبات خود ادامه خواهند داد. با اعلام خبر اعتصاب، نیروی سرکوب  در مدارس و مراکز آموزشی کشور به حال آماده باش درآمده است. بسیجی ها و نیروهای انتظامی و امنیتی برای کنترل اوضاع به تقلا افتاده اند.   

منبع: آزانس ایران خبر

3 اردیبهشت 88

از زبان یک کارگر کارخانه شیشه سازی قزوین

در این کارخانه:

-                  1500  کارگر استثمار می شوند.

-                  کارگران در شبانه روز 3 شیفت کار می کنند.

-                  همه کارگران مجبورند تمام هفت روز هفته در سر کار حاضر باشند و هیچ روز تعطیلی برای آنان وجود ندارد.

-                  غالب کارگران اصلاً بیمه نیستند.

-                  بخش وسیعی از کارگران زن هستند. دستمزد کارگران کلاً بسیار نازل است، اما دستمزد زنان کارگر از دستمزد مردان کارگر هم حتی به صورت چشمگیری پایین تر است.

-                  در این کارخانه حتی حداقل دستمزد مصوبه شورای عالی کار هم به کارگران داده نمی شود و سرمایه داران هر میزانی از مزد را که خود اراده کنند به زور بر کارگران تحمیل می کنند.

-                  دستمزدها اغلب برای مدت طولانی به تعویق می افتد.

-                  شمار بسیار کثیری از کارگران به صورت قراردادی کار می کنند. مدت قرارداد کار غالباً یک ماه است و بسیاری از کارگران پس از یک ماه کار کردن و استثمار شدن اخراج می شوند.

-                  در همین یک ماه پیش فقط یک قلم 300 کارگر مشمول بیکارسازی قرار گرفتند و صاحبان سرمایه پرونده اشتغال آنان را برای همیشه بستند.

-                  سرمایه داران ضمن اخراج مستمر و گسترده کارگران هیچ کاهشی در تولید را تحمل نمی کنند. آنان اخراج می کنند فقط به این خاطر که کل کار کارگر اخراجی را  بر دوش همزنجیر شاغل وی اندازند و سطح تولید را همچنان بالا ببرند و سود خود را بیش از پیش افزایش دهند.

منبع: آژانس ایران خبر

3 اردیبهشت 88  

 اخراج دسته جمعی کارگران کارخانه نیرو رخش کردستان

سرمایه داران صاحب کارخانه نیرو رخش کردستان با اعلام ورشکستگی کل کارگران کارخانه را اخراج کرده اند. آنان 4 ماه است که کل دستمزد کارگران را مصادره نموده و به نفع افزایش سرمایه های خود ضبط کرده اند. سرمایه داران علاوه بر این ها، سرمایه های انبوه حاصل کار و استثمار توده های کارگر را نیز به صورت وام از بانک ها دریافت نموده اند. آنان همه این ارقام یعنی دستمزدهای مصادره شده کارگران، سرمایه های دریافتی در شکل وام و پول حاصل از فروش وسائل موجود کارخانه به دنبال اعلام ورشکستگی را با هم جمع کرده و در تدارک سرمایه گذاری انبوه تر در دیگر زمینه های صنعتی و تجاری هستند. همه کارگران کارخانه در وضعیت بسیار رقت باری قرار گرفته اند. آنان زیر فشار بدهکاری هستند زیرا ماه ها است که از طریق گرفتن نسیه نان خالی فرزندانشان را تهیه کرده اند. کارگران هیچ روزنه امیدی برای یافتن کار در پیش روی خود نمی بینند. بیکاری و گرسنگی و فقر و خطر مرگ ناشی از گرسنگی همه آن ها را تهدید می کند.  

منبع: آژانس ایران خبر

4 اردیبهشت 88

بیکاری 50 کارگر دیگر در زاهدان

در طول یک ماه اخیر و از آغاز سال جدید تا امروز چندین کارخانه و مرکز کار در زاهدان تعطیل و همه کارگران آن ها بیکار شده اند. سرمایه داران صاحب این واحدها می گویند زیر فشار بحران، کاهش بازار فروش و تنزل میزان سودها مایل به ادامه کار نیستند. صاحبان سرمایه با طرح این دستاویزها یکی پس از دیگری اعلام ورشکستگی می کنند و کارگران خود را فوج فوج بیکار می سازند. فقط در همین چند روز اخیر بیش از 50 کارگر صنایع تولید کننده وسایل سرمازا بیکار شده اند.

منبع: آژانس ایران خبر

4 اردیبهشت 88

 اخراج 80 کارگر و خطر بیکاری 270 کارگر کارخانه ارج

کارخانه ارج در گذشته های دور یکی از عظیم ترین تراست های صنعتی تولید کننده یخچال و بخاری و فریزر و سایر وسائل خانگی بوده است و بیش از  چند هزار کارگر را استثمار می کرده است. شمار کارگران اینک در مجموع به 370 نفر کاهش یافته است. سرمایه داران صاحب شرکت در روزهای اخیر 80 نقر دیگر از کارگران را هم اخراج کرده اند. آنان تأکید می کنند که در همین چند روز آینده 270 کارگر دیگر را نیز بیکار خواهند ساخت. همه شواهد نشان می دهد که این تهدید عملی خواهد شد و به این ترتیب از کل 370 کارگر موجود این کارخانه 350 نفر به جرگه بیکاران خواهند پیوست. توصیه ما به کارگران ارج همچون همه کارگران کارخانه های در معرض تعطیل این است که به جای قبول حکم اخراج دست در دست هم گذارند، با هم متحد شوند، شورای ضدسرمایه داری خود را تشکیل دهند،  سراغ همزنجیران خویش در کارخانه ها و مراکز دیگر کار و تولید بروند، با توسل به قدرت متحد جمعی و شورایی ضدسرمایه داری همه سرمایه داران را از کارخانه اخراج کنند و خود برنامه ریزی کار و تولید را به دست گیرند. کارگران در صورت انجام این امور خواهند توانست با اعمال قدرت طبقاتی خویش دولت سرمایه داری را مجبور به تهیه مواد لازم برای ادامه کار کارخانه کنند.

4 اردیبهشت 88 

 تجمع های اعتراضی کارگران اداره آب زابل

اداره آب زابل موسوم به « اداره تأمین آب چاه … » ده ها تن از کارگران خود را اخراج کرده است. این کارگران ماه ها است که هیچ دستمزدی دریافت نکرده اند. سرمایه داران دولتی مسؤل اداره آب کشاورزی شهرستان در طول چند ماه گذشته، هر بار هنگام اعتراض کارگران، اعلام کرده بودند که دستمزدها را تا پیش از پایان سال 1387 پرداخت می کنند. آنان در تمامی این دفعات به کارگران دروغ گفتند، به وعده خود عمل نکردند و سرانجام در پایان ماه اسفند همه کارگران را بدون هیچ ریالی حقوق روانه آلونک های تاریک و فقرزده و جهنمی خود کردند. سرمایه داران به این سطح از جنایات و کارگرکشی هم بسنده نکردند. آنان با شروع سال جدید دست به اخراج کارگران زده اند و آنان را  بدون پرداخت دستمزد بیکارساخته اند. کارگران اخراجی تا حال چند بار در مقابل نهادهای دولتی مختلف اجتماع کرده و دست به اعتراض زده اند. آنان به اعتراضات خویش ادامه می دهند. یکی از کارگران می گوید که ما از پای نمی نشینیم و تا آخرین ریال حقوق ها را از حلقوم سرمایه داران بیرون می کشیم.

منبع: آژانس ایران خبر

4 اردیبهشت 88

اول ماه مه و تشدید سرکوب و خفقان در جنبش کارگری

با نزدیک شدن روز جهانی کارگر دستگاه های دولتی اعمال سرکوب سرمایه بر توده های کارگر بی عنان تر و سرکش تر از همیشه به جان فعالان کارگری افتاده اند. بر اساس گزارشات، در شهر نقده شماری از کارگران را احضار کرده اند، آن ها را مورد تهدید و ارعاب قرار داده  و به آنان گفته اند که در روز اول ماه مه حق اجرای هیچ مراسمی را ندارند و نباید از خانه های خود خارج شوند. نهادهای امنیتی و انتظامی سرمایه کارگران را تهدید کرده اند که هر جنب و جوش آنان را در روز جهانی کارگر با مجازات های سنگین مواجه خواهند کرد. دولت در سایر نقاط کشور نیز نوع این تهاجمات و تاخت و تازهای ضدکارگری را انجام داده است.

منبع: آژانس ایران خبر

4 اردیبهشت 88

امنیت و آزادی همه جانبه ،برای کارگردان نامدار کرد باید تامین شود.

به مقامات جمهوری اسلامی
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان تامین و حفظ آرامش روانی ،عاطفی–خانوادگی ، تامین وآزادی حرفه ای ،هنری و شغلی کارگردان نامدار کرد آقای بهمن قبادی را از دولت جمهوری اسلامی ایران خواستار است.
به دنبال بازداشت و صدور حکم 8 سال حبس برای خانم رکسانا صابری خبرنگار ایرانی– امریکایی ،بهمن قبادی طی نامه ای سرگشاده اعلام نموده که رکسانا صابری نامزد،دوست  و همراه وی طی این سالها بنا به خواست و اسرار و تشویق او در ایران ماندگار بوده است.
قبادی می گوید که سالهاست صابری را میشناسد و لحظه به لحظه در کنار وهمراه وی بوده است او همچنین می گوید برای ایجاد انگیزه به ماندن رکسانا در ایران وی را تشویق به نوشتن و انتشار کتابی غیر سیاسی و با مطلب مجاز کرده و رکساناطی این مدت مشغول مطالعه و تحقیق و بررسی این کتاب بوده است.
این کارگردان برجسته و شهیر کرد و ایرانی همچنین از توقیف یکی از فیلم هایش و ندادن مجوز  برای تهیه فیلم دیگرش شکایت دارد و بیان نموده به دلیل وجود ممیزها و اعمال سانسور شدید در عرصه سینما و هنر و فیلم سازی و ممانعت از ادامه فعالیتهایش مدت هاست که دچار بیماری افسردگی و دلسردی از فعالیت گردیده است و همکنون نیز با صدور حکم سنگین حبس برای شریک زندگی و همسر آینده اش ،افسردگی و رنج او دوچندان شده است.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان از ایجاد افسردگی روحی و آشفتگی امنیت روانی عاطفی و خانوادگی برای آقای بهمن قبادی شدیدا متاثر گشته و از اینکه سلب آزادی و امنیت اجتماعی و روانی در جامعه حتی دامن پیشه و فعالیت و زندگی شخصی و خصوصی هنرمندان ،فیلم سازان ،نویسندگان را نیز گرفته است و آنها را دچار رنج و سرخوردگی کرده بسیار متاسف و نگران است.
این سازمان همچنین ضمن ابراز نگرانی ازممانعت از ادامه فعالیت کارگردان کرد و ندادن مجوز جهت ساخت فیلم و یا توقیف فیلم هایش ،خواهان رفع توقیف از فیلم ها و رفع ممانعت از فعالیتهای فیلم سازی آقای بهمن قبادی و تامین امنیت و آزادی همجانبه حرفه ای و هنری برای وی است.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان همچنین خواستار بررسی مجددو عادلانه حکم صادره علیه رکسانا صابری وآزادی و بازگشت وی و بازگشت امنیت روانی و عاطفی و آرامش به خانواده های صابری و قبادی است.

نامه ای سرگشاده به ریاست سازمان جهانی کار/ ابوالفضل عابدینی

جناب آقای خوان سوامیا رییس محترم سازمان جهانی کار
با سپاس و دروود فراوان

ضمن تبریک و شادباش به مناسبت فرارسیدن روز جهانی کارگر وسپاس از سازمان شما برای تلاشهای گسترده بین المللی درراستای بهبود وضعیت کار شایسته بر خویش لازم دیدم به بهانه این روز و به در خواست جمعی از کارگران ایران مطالبی را به آگاهیتان برسانم.
کارگران  جهان اول ماه می را که روز جهانی کارگر نام دارد در تمامی نقاط دنیا جشن می گیرند. به بهانه این روز کارگران سراسردنیا با هر رنگ ، زبان و نژادی  با ارسال پیام های هبستگی ، صمیمیت و دوستی هایشان را تحکیم می بخشند.

دولت ها دربسیاری از نقاط جهان مخالفتی برای برگزاری مراسم ها و سخنرانی هایی که  توسط اتحادیه های گوناگون گارگری برپا می شوند، ندارند و سندیکا ها را به عنوان اهرم و بازوانی قدرتمند درجوامع خود پذیرفته اند. سندیکا ها در این روزبه فعال ترین افراد تشکیلات خود جوایزی اهدا می کنند و سایراعضای خود را به همکاری بیشتر دعوت می نمایند.
اما آقای رییس؛ درکشورمن کارگران اجازه برگزاری چنین جشنی را ندارند و در این روز برای فعالین کارگری که قصد برپایی  مراسمی برای بزرگداشت مقام کارگر را دارند احکام بازداشت صادر می شود. روانه زندانشان می کنند و ممنوع ملاقات می شوند. سندیکاها را نهادهای غیر قانونی و تلاش برای تشکیل سندیکا ها را « اقدام علیه امنیت کشور» می دانند. مصاحبه کارگران با یک رسانه وبیان خواسته های صنفی را «تبلیغ علیه نظام» و ارتباط با سندیکا های بین المللی را« ارتباط با گروهک های مخالف رژیم» معرفی می کنند.

در ایران بحران های اقتصادی وسیاست های غلط دولتها ،فعالیت واحدهای تولیدی را دچار رکود کرده و باند های مافیای اقتصادی کنترل صنایع گوناگون کشوررا دردست گرفته وبرای سود آوری بیشتر وکسب سرمایه های نامشروع فشار های شدیدی به کارگران وارد می آورند. این مافیاهای قدرتمند اقتصادی که در درون نهادهای اجرایی و تصمیم گیر دولت نفوذ فراوانی دارند، از هیچ کوششی برا رسیدن به اهداف خود کوتاهی نمی کنند و تمامی ابزار لازم را در اختیار دارند. نفوذ قضایی وارتباطات وسیع آنان در دستگاههای امنیتی باعث شده تا کوچکترین اعتراض صنفی کارگران سرکوب و خواسته های کارگران که اغلب با تجمعات مسالمت آمیزبیان می شود با زندان و صدور احکام سنگین قضایی پاسخ داده شود.

خانه های کارگر وشوراهای اسلامی کارگری  به نهادهای ضد کارگری تبدیل شدند که اعضای آنها را وزارت کار با تایید از وزارت اطلاعات و قبول صاحبان صنایع دریک فرایند نمایشی از بین کارگران انتخاب می کنند وهیچ جایگاهی در بین کارگران ندارند وبه همین دلیل نمی توانند نمایندگان واقعی کارگران باشند.
آقای رییس؛ من یک خبر نگارم و برای دفاع ازجامعه کارگری کشورم بارها بازداشت شده  وبه زندان هم رفته ام، می خواهم با بیانی متفاوت با شما سخن  بگویم و چند پرسش را مطرح سازم که  یقین بدانید، دغدغه و پرسشهای بسیاری ازکارگران ایران نیزهستند:

- تا کنون سازمان شما چه واکنشی با دولتی که در آن سازمان کرسی نمایندگی داردو با کارگران اینگونه رفتار می نماید  نشان داده اید؟

- نمود آشکار اقدامات شما برای کاهش فشار بر فعالین کارگری از سوی دولت های جمهوری اسلامی چه اقدماتی بوده است؟

- چه تلاش و کوششی  برای پذیرش واقعی سندیکا و برگزاری انتخابات آزاد و تشکیل سندیکاهای مستقل کارگری در ایران تا کنون  انجام داده اید؟

- آیا وقت آن نرسیده که برخورد جدی تری با تضعیع کننندگان حقوق کارگران نمایید؟

-آیا نمی توان به استناد نقض و زیر پا گذاشتن قوانین و مقاوله نامه های بین اللملی برخورد قاطعی با ایران کردو  دو لت ها ی  آنان را ملزم به پذیرش تمامی مفاد این مقاوله نامه ومعاهدات جهانی نمایید؟
در پایان با توجه به مسایل گفته شده در بالا که تنها بخش کوچکی از فشارهایی است که از سوی دولتها و برخی از نهادهای جمهوری اسلامی به جامعه ی کارگری ایران وارد می شود وتا هنگامی  که شاهد رفتارهایی اینچنینی از سوی دولت برکارگران زحمت کش و کوشای ایرانی  هستیم اعتقاد دارم، ایران  حق اجازه داشتن کرسی در آن سازمان  جهانی را ندارد.
با سپاس

ابوالفضل عابدینی نصر

خبرنگار مستقل و فعال حقوق بشر

04/02/1388 خورشیدی

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر

اول ماه مه روزجهانی همبستگی کارگران را جشن می گیریم!

اول ماه مه روزجهانی همبستگی کارگران را جشن می گیریم.

آزادی اجتماعات وبرگزاری مراسم روز کارگر بدون مجوز و بدون نیروهای انتظامی و بدون دخالت دولت حق مسلم همه کارگران است.

1. حق ایجاد تشکل  بدون دخالت دولت و نیروهای ضد کارگری
2. حق اعتصاب واجتماع  و حق آزادی بیان
3. آزادی بدون قید وشرط فوری تمامی فعالین کارگری وزندانیان سیاسی
4. تامین امنیت شغلی و بیمه بیکاری برای همه
5. تامین مسکن و بیمه های اجتماعی برای همه
6. تعیین حداق دسمزد متناسب با تورم
7. انحلال شرکت های پیمانکاری وکارهای پکیجی
8.  لغو قرار دادهای موقت واستخدام رسمی همه کارگران

 زنده باد اول ماه مه روز همبستگی کارگران

جمعی از کارگران ایران خودرو

منبع: خودروکار

5 اردیبهشت 88

 شرکت وزنه تعطیل شد

شرکت وزنه تحت پوشش بانک ملت با سابقه ای بیش از 40 سال فعالیت صنعتی، پس از 2 سال واگذاری به مجتمع صنعتی ماموت، با اخراج 230 کارگر رسمی و قراردادی تعطیل گردید. مجتمع صنعتی ماموت یکی از قدرتمندترین سرمایه داران بخش خصوصی است که در چند سال اخیر با اقدام به خرید شرکت های مارال، مایان، ایران بلغار، اف ام و وزنه دست به اخراج گسترده پرسنل قدیمی این شرکت ها زده است. ماموت بیش از 5000 کارگر قراردادی در داخل ایران دارد که اکثر این کارگران ساکن ساوجبلاغ کرج می باشند. نفوذ این شرکت در منطقه به اندازه ای است که شکایت کارگران از شرائط سخت کار در کارخانجات وابسته به این مجتمع صنعتی در اکثر موارد بی نتیجه مانده است. پرداخت هدایا و کمک های نقدی و غیرنقدی به اداره کار و امور اجتماعی کرج و هشتگرد، آن هم به صورت علنی موجب شده است که کارگران اخراجی امید چندانی به احقاق حقوق خود از طرف نهادهای دولتی نداشته باشند.

لازم به ذکر است که واگذاری شرکت وزنه به ماموت در حالی انجام شده که برای این معامله هیچ مزایده ای صورت نگرفته و شرکت 60 میلیاردی وزنه به قیمت 6 میلیارد، آن هم به صورت غیرقانونی به شرکت ماموت فروخته شده است. مجتمع صنعتی ماموت پس از گذشت دو سال از این واگذاری با استناد به اخطارهای محیط زیست اقدام به اخراج کارگران و متوقف کردن فعالیت  کارخانه نموده است. در صورتی که این ایرادات به آسانی و با اصلاح شرائط تولیدی قابل حل بوده اند.

کارگران اخراجی کارخانه وزنه

بدون شرح :

               حمايت تشکل دولتی کارگری از ميرحسين موسوی :

به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 5 اردیبهشت 88 آمده است : دبيركل خانه كارگر گفت: خانه كارگر به اين جهت از كانديداتورى ميرحسين موسوى دفاع مي‌كند كه در دولت وى اقداماتى در جهت حمايت از كارگران صورت گرفت.
به گزارش ايلنا، عليرضا محجوب در اجتماع كارگران در مرقد مطهر امام خمينى(ره) با بيان اينكه در سال‌هاى اخير مشكل واردات بي‌رويه و قراردادهاى موقت كار، امنيت شغلى كارگران را به خطر انداخته است، اظهار داشت: بي‌توجهى مسؤولان دولتى نسبت به اين موضوع در حالى ادامه دارد كه در دوران جنگ هيچ كدام از اين مشكلات احساس نمي‌شد.
وى با يادآورى اينكه كارگران ايران از دولت جنگ ميرحسين خاطره خوشى به ياد دارند، گفت: اميدواريم مسؤولان دولتى سرانجام روزى اين مشكلات را برطرف كنند.
وى با انتقاد از پرداخت تسهيلات به بنگاه‌هاى زودبازده كه در سال‌هاى اخير به عنوان راهكار مبارزه با بيكارى و توسعه اشتغال مورد استفاده دولت قرار گرفته است، گفت: اجراى اين سياست باعث شد تا منابع به طور ناموزون ميان بخش‌هاى مختلف جامعه پخش شده و با مشكل نقدينگى روبه‌رو شويم.
وى تورم در بخش مسكن، توزيع ناعادلانه ثروت و افزايش شكاف طبقاتى را از نتيجه اجراى چنين سياستى در چند سال اخير دانست.
وى همچنين با انتقاد از نابرابرى در افزايش مستمرى بازنشستگان كشورى و لشگرى با بازنشستگان تامين اجتماعى گفت: اين مساله همچنان وجود دارد؛ هر چند كه با اعتراضات سال گذشته در فصل بودجه، نزديك به دو هزار و پانصد ميليارد تومان براى تضمين مستمرى بازنشستگان تامين اجتماعى در نظر گرفته شد.
وى همچنين از پيگيري‌هاى مجلس كارگرى براى تحقق خواسته‌هاى صنفى كارگران و بازنشستگان خبر داد و گفت: اين نهاد در جلسه زمستان سال گذشته خود پيگيرى اين مطالبات را در دستور كار خود قرار داد.

حمایت معلمان سقز از اعتصاب معلمان ایران

بنا به خبر رسیده از شهر سقز، معلمان این شهر با صدوراطلاعیه ای اعلام کردند درحمایت از فراخوان کانون صنفی معلمان ایران جهت برگزاری اعتصاب عمومی به این حرکت خواهند پیوست.

معلمان سقز در اطلاعیه خود از تمامی همکاران خود درسراسرمناطق شهری وروستایی درخواست کرده اند که به اعتصاب عمومی معلمان درسراسر ایران بپیوندند.

کانون صنفی معلمان ایران با صدور بیانیه ای از تمامی معلمان ایران خواسته که در روزهای ششم و هفتم اردیبهشت درمحل کارحاضر شوند اما از رفتن به کلاسها و تدریس خودداری کنند و روز هشتم اردیبهشت معلمان از رفتن به مدارس خودداری کنند.

حمایت کارگران فرش غرب بافت

حمایت از کارگران نیشکر هفت تپه  

ما کارگران” ریسندگی و فرش غرب بافت کرمانشاه  ” همراه با جنبش کارگری ، برای حفظ حقوق و منافع کارگران رنجدیده هفت تپه ، همبستگی خود را با آنان اعلام داشته  و این را خوب میدانیم که حمایت از کارگران هفت تپه حمایت از خود و دیگر هم طبقه ای هایمان است.

  در همین راستا ما نیز به عنوان جمعی از کارگران در آستانه روز جهانی کارگر- اول ماه مه –  از هم طبقه هایمان در سراسر ایران در راستای  منافع جنبش کارگری و برا ی کمک به یکپارچگی و همبستگی تا رسیدن به حقوق حقه خود ، وظیفه طبقاتی خود  میدانیم که از کارگران و مطالبات آنان حمایت نمائیم و دیگر کارگران را در مبارزه بخاطر حقوق و منافع انسانی شان تنها نگذاریم.

 ما کارگران فرش غرب بافت کرمانشاه هر گونه پرونده سازی برای  کارگران و فعالان کارگری به ویژه نمایندگان شرکت هفت تپه را محکوم می کنیم.

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران

کارگران فرش و ریسندگی غرب بافت کر مانشاه

5/2/1388

اخراج دهها کارگر واحدهای صنعتی زاهدان

50 کارگر یک کارخانه تولید لوازم برودتی در شهر زاهدان به علت بروز مشکلات مالی اخراج شدند.

کارفرمای این واحد صنعتی دلیل اخراج کارگران را عدم فروش تولیدات، کاهش در آمد کارخانه و ورشکستگی اعلام نمود.

لازم به ذکر است که در ماه گذشته چندین کارخانه و کارگاه صنعتی در شهر زاهدان به علت مشکلات مالی ورشکسته و کارگران آنها اخراج شده اند.

 اخراج دهها کارگر کارخانه “ارج”

کارفرمای کارخانه “ارج” به بهانه بروز مشکلات مالی 80 تن از کارگران این کارخانه را اخراج کرد.

کارفرمای کارخانه ارج اعلام کرد، به دلیل مشکلات مالی و ورشکستگی، احتمال تعطیلی کارخانه وجود دارد  و 270 نفر دیگر از کارگران این کارخانه اخراج خواهند شد.

 تجمع اعتراضی کارگران اداره تامين آب “زابل” در مقابل اداره کار 

بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، کارگران اخراج شده اداره تامین آب “چاه نیمه های ” شهر زابل، در مقابل اداره کار این شهر تجمع کردند.

کارگران معترض که به نمایندگی از دهها کارگر اخراجی در این تجمع حضور داشتند خواستار بازگشت به کار و پرداخت 3 ماه دستمزد معوقه خود شدند.

کارگران معترض اعلام کردند تا دستیابی به مطالبات خود به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد.

اعتصاب کارگران کارخانه “لاستیک دنا”

کارگران کارخانه “لاستیک‌ دنا” در اعتراض به اخراج کارگران این کارخانه در شیراز اعتصاب کردند.

کارگران کارخانه “لاستیک‌ دنا” با پلاکاردهای که بر آنها نوشته شده بود، “مدیر بی‌لیاقت استعفا استعفا، اخراج 4 نماینده، توهین به 2000 کارگر، ما کارگران لاستیک‌ سازی دنا خواستار خلع ید مدیران بی‌کفایت هستیم، هیات مدیره بی‌ لیاقت اخراج باید گردد، وحدت کارگران ضامن انقلاب است”، اقدام به برپایی تجمع اعتراضی کردند.

کارگران کارخانه لاستیک دنا پس از آنکه لیستی از نام کارگران اخراجی را مشاهده کردند، با تشکیل شورایی ضمن اخراج مدیران کارخانه، مدیریت آن را برعهده گرفتند.   

 دومین تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم

روز شنبه 5 اردیبهشت، دانشجویان پردیس کرج دانشگاه تربیت معلم، در اعتراض به ورود نیروی انتظامی و تهدید دانشجویان با سلاح گرم، دومین تربیون آزاد  و تجمع خود را برگزار کردند.

در تریبون آزاد دانشجویان که در مقابل سلف سرویس دانشگاه برگزار شد 800  تن از دانشجویان شرکت داشتند. یک دانشجو با تشریح جلسه صورت گرفته با ریاست دانشگاه، در خصوص تهدید و حضور نیروهای انتظامی، نتیجه آن جلسه را بیان کرد.

دانشجویان در خاتمه حق پیگیری و رسیدگی به خواسته هایشان را محفوظ داشته و اعلام کردند که تا برآورده شدن خواسته های مطرح شده در قطع نامه پایانی تریبون قبلی، ساکت نخواهند نشست و برنامه های خود را متعاقبا اعلام خواهند کرد.

تجمع اعتراضی معلمان در مقابل مجلس رژیم 

جمعی از معلمان استانهای لرستان و کرمانشاه، در اعتراض به عدم استخدام رسمی از سوی وزارت آموزش و پرورش در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع اعتراضی برگزار کردند.

معلمان معترض با حمل پلاکاردهایی که بر آنها نوشته شده بود”ما حق التدریس ها را دریابید”، “ما معلمان حق‌التدریسی خواهان رفع مشکل استخدام و افزایش حقوقمان هستیم”، نسبت به عدم پرداخت حق بیمه و دیگر مزایای شغلی خود معترض بودند.

5ارديبهشت: ميزگرد بررسی مشکلات کارگران در ايران
*عضو سنديکای واحد:قرارداد موقت ونبود امنيت شغلی بزرگ ترين مشکل کارگران است
*کارفرما:امنيت شغلی را نبايد به گردن کارفرما قرار داد…مطالبی را که يک روزی در دنيا مرسوم بود، بايد فراموش کنيم.

راديو آلمان

نبود تشکل‌های مستقل کارگري، وجود قوانين ارتجاعی در قانون کار، قراردادهای کاری موقت، نبود بيمه بيکاری: کداميک از اينها مشکل اصلی کارگر امروز ايرانی است؟ پنج تن از دست‌اندرکاران به اين پرسش پاسخ داده‌اند.

محمد مالجو پژوهشگر اقتصادي، هادی غنيمی فرد، رئيس شبکه سراسری خانه‌های صنعت و معدن کشور، سعيد ترابيان، عضو هيأت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسراني، جعفر عظيم‌زاده، عضو اتحاديه آزاد کارگران ايران‌ و عليرضا عسگري، فعال کارگری در ميزگرد دويچه وله به مناسبت اول ماه مه (روز کارگر) به بررسی مشکلات کنونی کارگران ايران پرداختند.

آقای ترابيان به نظر شما در حال حاضر عمده‌ترين مشکل کارگران ايران چيست؟

پايه‌اي‌ترين مشکل کارگران ايران در حال حاضر وجود قراردادهای موقت کار است. اين مشکل، ساير مشکلات حاد کارگران را هم زير سايه قرار مي‌دهد. کارگران به دليل اين که چنين شمشيری بالای سرشان است، نمي‌توانند برای مشکلات حاد ديگرشان ازجمله عدم پرداخت دستمزد، کمبود دستمزدها، نداشتن تشکل‌های مستقل کارگری و اخراج‌های بيرويه‌ی هزاران نفره‌ که در حال حاضر شاهدش هستيم و نبود امنيت شغلی هيچ گونه اعتراضی انجام بدهند. وقتی بيش از ۸۰ درصد کارگران ايران با اين نوع قراردادها مشغول به کار هستند، دست کارفرما باز است تا با کوچکترين اعتراضی از طرف کارگران در رابطه با لغو قراردادهايشان مخالفت کند و به همين دليل کارگرها روی اين مسئله حساس هستند و به دليل نبود امنيت شغلی و نبود موقعيت کاری در کشورمان متاسفانه به اين اعتراضات دامن نمي‌زنند.

الان در کشور ما عدم پرداخت دستمزد کارگران واقعا بيداد مي‌کند. شايد ميليون‌ها نفر کارگر در سال گذشته حقوق ماهيانه‌شان را دريافت نکرده‌اند و اين مورد متاسفانه در حال حاضر در کشور ما وجود دارد و به نظر من عمده‌ترين مشکل کارگرها در حال حاضر وجود قراردادهای موقت کار است.

آقای غنيمي‌فرد، شما به‌عنوان يک کارفرما نظرتان راجع به صحبت‌های آقای ترابيان چيست؟

فرمايشات آقای ترابيان منطقی بود، ولی ديگر فرصت اين حرف‌ها از دست رفته است. يعنی دنيا از نظر اقتصادی در شرايطی قرار دارد که مي‌بينيد. الان اين بحران دامن حتا کشورهای صنعتی و اقتصادی دنيا را گرفته و همه‌جا با اين مسئله‌ی عدم کار و عدم شغل ثابت برای افراد مواجه شده‌اند. کشور ما خوشبختانه بازهم کمتر با اين قضيه روبرو شده است. ايراد ايشان در يک شرايط عادی به‌جاست، به‌خصوص الان در کشور، ما با چند مسئله‌ی اساسی مواجه‌ايم. اول مسئله‌ی تحول اقتصادی و دوم مسئله‌ی اصلاح الگوی مصرف است. مقدار زيادی از بحران جهانی هم که از طريق قيمت نفت به ما تحميل شده دست به دست هم داده است. بنابراين ما بايد تمهيدی بيانديشيم که يک تجديدساختار بشود. وقتی کارفرمايی دارد محصولی را توليد مي‌کند، اين برايش خيلی خوشايند نيست که توليدش را تعطيل کند. اگر کارگرها را اخراج مي‌کند، اگر دستمزد را نمي‌تواند بدهد، همه در اثر اين گرفتاري‌هاست. بايد بنشينيم باهم اين مسايل را حل کنيم.

يکی از مسايل مهم ما در اينجا همين مسئله‌ی قانون کار ماست که در بعضی از موارد، قانون درستی نيست. همان طور که سرمايه‌گذاران امنيت سرمايه‌شان را درخواست مي‌کنند، کارگرها هم حق دارند امنيت شغلي‌شان را درخواست کنند. ولی تامين اين امنيت شغلی را نبايد به گردن يک آدم آسيب‌پذيری مثل کارفرما قرار بدهند. چون کارفرما ممکن است خودش ورشکست بشود، ممکن است بميرد، ممکن است کارخانه‌اش آتش بگيرد و انواع بلاهای ديگر سرش بيايد و اين‌ها به طور کلی ناگهان بي‌حق مي‌شوند. برای اين که اين طور نشود، بايد سازمان‌های معتبر بيمه وجود داشته باشد که از روز اول، هر کارگری هرجايی که کار مي‌کند، روز بيکاری او را در نظر بگيرند و او را بيمه کنند که اگر يک روزی کارفرما نيازی به او نداشت، بدون دعوا، بدون رفتن به کميسيون حل اختلاف به او بگويند خيلی خب قربان، از فردا اين آقا را ما در اين کارخانه نياز نداريم، او هم برود به آن شرکت بيمه و دستمزدش را بگيرد تا کار بعدی برايش پيدا بشود. من تصور مي‌کنم بزرگترين سرمايه‌ی کارفرما کارگرهای با تجربه‌اش هستند که هيچ کس حاضر نيست آن‌ها را از دست بدهد. مطالبی را که يک روزی در دنيا بين کارگر و کارفرما مرسوم بود و اختلاف عمده بين اين دو قشر وجود داشت، بايد فراموش کنيم. الان هر دو اين گروه هم کارگرها و هم کارفرمايان سرنشينان يک قايق‌اند. اگر اين قايق‌سوراخ بشود و به قعر دريا برود، هر دو گروه غرق مي‌شوند. به اين موضوع بايد توجه کنيم.

آقای مالجو چه قدر اين صحبت‌ها را قبول داريد، با توجه به وضعيت کنونی اقتصادی جهان و دنيا، حق را به کدام طرف مي‌دهيد به کارگر يا کارفرما؟

محمد مالجو: انتهای بحث آقای غنيمي‌فرد نکته‌ی جالبی بود. هم کارگر هم کارفرما ساکن ومسافر يک قايق هستند. اين نکته نکته‌ی به جايي‌ست. به عبارت ديگر هم کارگران، هم کارفرمايان در مقوله‌ی توليد، با موانع جدی مواجه هستند. مسئله، مسئله‌ی کارگر نيست، مسئله‌ی کارفرما هم نيست. من به مجموعه‌ای از اين‌ها فهرست‌وار اشاره ميکنم. مثلا ريسک بالای سرمايه‌گذاري، پيچيدگی و نارسايی و عدم رعايت قوانين و مقررات در زمينه‌ی سرمايه‌گذاری و توليد، پيچيدگی فرايند اخذ جواز تاسيس بنيادهای توليدی و توسعه‌نيافتگی بازارهای مالي، نقش نامناسب بازار سرمايه در تجهيز منابع مالي، مشکلات قانون ماليات‌های مستقيم و غيره و غيره.

به موارد خيلی زيادی مي‌شود اشاره کرد که همه موانع توليد هستند. اينجاست که مي‌خواهم حالا به فرمايشات اول آقای غنيمي‌فرد برگردم. گروه‌های ذينفع بسياری هستند که اگر بنا بر رفع اين موانع باشد، منافعشان به طور جدی آسيب مي‌بيند. در چنين شرايطی هم کارفرمايان، هم دولت و هم اقتصاددانان طرفدار کارفرما، بيشترين فشار را روی گروه‌های کارگری مي‌گذارند. به عبارت ديگر آقای غنيمي‌فرد کماکان به اين موضوع اشاره دارند که بله، بخش‌هايی از قانون کار به هرحال مشکل دارد. من هم اعتقاد دارم بخش‌هايی از قانون کار مشکل دارد، منتها فصل ششم قانون کار را مشکل‌دارتر از بقيه مي‌دانم که حق اعتصاب، حق برخورداری از تشکل‌های مستقل را به کارگران نمي‌دهد. نه احيانا مثلا مواد ۲۱ يا ۲۷ که معمولا مي‌شنويم گروه‌های کارفرمايی از آن ايراد مي‌گيرند و معتقد هستند که امنيت شغلی زياد از حدی را به کارگران اعطا مي‌کند. به هرحال من با نقطه نظرات آقای غنيمي‌فرد آشنا هستم. اين دسته از دوستان يکجور بده بستان و در واقع معامله را بين امنيت شغلی از يکسو و اشتغال‌زايی و گسترش توليد از سوی ديگر ترسيم مي‌کنند و معتقد هستند برای تحقق اشتغال‌زايی بايد امنيت شغلی کارگران را فدا کرد. به اين اعتبار معتقد هستند که يا بايد به مطالبه‌ی کارگران برای برخورداری از امنيت شغلی تن داد و از رشد اقتصادی چشم پوشيد، يا در عوض به الزامات يک نظام اقتصادی پويا تن در داد و مطالبات کارگري، از جمله مثلا مطالبه‌ی امنيت شغلی را ناديده گرفت. اين استدلال قبل از بحران جهانی کنونی وجود داشته و امروز هم وجود دارد. اما به نظر مي‌آيد اين را ما بايد در چارچوب مناسبات قدرت درک بکنيم. همان نکته‌ای که ابتدا گفتم. ازاين جهت که ساير گروه‌های ذي‌نفع در اقتصاد ايران که مانع توليد و اشتغا‌ل‌زايی هستند و قدرت فراوان دارند، گروه‌های کارفرمايی و دولت روی آنها دست نمي‌گذارد بلکه تمام فشار را روی کارگران مي‌گذارد يعنی تنها گروهی که همبسته نيست، به دليل قانون کاری که ما داريم و به دليل نوع برخورد نظام سياسی با کارگران که آنها را فاقد قدرت جمعی قابل توجه کرده است.

از صحبت‌های آقای غنيمي‌فرد مي‌شود اين طور برداشت کرد که کارفرمايان هم خيلی مايل نيستند با کارگران مشکل داشته باشند و بيشتر مسئله‌ی قانون است که بين کارگران و کارفرمايان ايجاد مشکل مي‌کند. آقای عظيم‌زاده شما مشکل عمده‌ی کارگران که امروز با آن در ايران سروکار دارند را چه قدر مربوط به قانون کار مي‌دانيد و چه قدر ناشی از عملکرد کارفرماها؟

جعفر عظيم‌زاده: تمام اين مشکلاتی که آقای ترابيان به درستی و دقيق به آنها اشاره کرد به نظر من قانون برآمد اين ساختار اقتصادی سياسی است و مادام که تغييرات عمده‌ای در ساختار اقتصادی و سياسی ايران صورت نگيرد، به نظر من قانون کار فراتر از اين چيزی که امروز هست نخواهد بود. اما صرف نظر از اين بحث پايه‌ای در رابطه با سوال مشخص شما تا آنجايی که به قانون کار برمي‌گردد، بايد بگويم کارفرمايان در ايران در سی سال گذشته به ويژه از زمان تصويب قانون کار به اينطرف، دقيقا با اتکا به همين قانون، بي‌سابقه‌ترين بي‌حقوقي‌ها را به کارگران ايران تحميل کردند. يعنی همين قراردادهای موقت که آقای ترابيان به آن اشاره کرد، در واقع پايه‌ی اصلی مشکلات حاد ديگر کارگران ايران است و در قانون کار اين نوع قراردادها به صراحت به رسميت شناخته شده است.
تبصره‌ی ۲ ماده‌ی هفت قانون کار در مورد قراردادها مي‌گويد، در کارهايی که طبيعت آن جنبه‌ی مستمر دارد در صورتی که مدتی در قرارداد ذکر نشود، قرارداد دائمی تلقی مي‌شود. معنای ديگر اين ماده اين است که کارفرما در کارهايی که جنبه‌ی مستمر دارند، مي‌تواند کارگران را با ذکر مدت قرارداد به استخدام خود دربياورد. امروز دقيقا کارفرمايان با استناد و با اتکا به اين ماده‌ی قانونی در تمامی مراکز بزرگ کارگری از قبيل ايران‌خودرو، شرکت ملی نفت، صنايع پتروشيمی و ساير پروژه‌های بزرگ ملي، کارگرها را با قراردادهای موقت به استخدام خودشان درمي‌آورند يا اين که بخش‌های مختلف کار را به پيمانکارها واگذار مي‌کنند و اين پيمانکارها هر بلايی که مي‌توانند سر کارگرها درمي‌آورند. پس از اين مسئله‌ی قراردادهای موقت است که در قانون کار هم آمده.
همان طور که دوستان هم اشاره کردند، به فصل ششم قانون کار مي‌رسيم که در آن حق اعتصاب و حق تشکل نيامده. در حقيقت اعتصاب کارگر در ايران ممنوع است و کارگر حق ايجاد تشکل ندارد. به جز آن چيزی که خود دولت ديکته کرده است، حق تشکل ديگری را ندارد. از يک طرف ديگر مثلا الان عدم پرداخت دستمزدها به عنوان يکی از بزرگترين مشکلات کارگران ايران است که ظرف سال گذشته ميليون‌ها کارگر از سه ماه تا بيست ماه دستمزد و حقوق خودشان را دريافت نکردند، آن هم با اين تورم موجود، در قانون کار هيچ اشاره‌ای به اين نشده است که اگر کارفرمايی دستمزد کارگر را پرداخت نکند چه مي‌شود؟ چه اتفاقی مي‌افتد؟ کارفرما چه جريمه‌ای را بايد پرداخت کند؟
به عنوان يک جمع‌بندی مي‌خواهم بگويم که قانون کار در پايه‌اي‌ترين سطح، برآمد اوضاع سياسی ـ اقتصادی ـ اجتماعی ايران است و اين قانون هيچ حق و حقوقی برای کارگر قائل نشده است. اما تا آنجا که به خود کارفرماها به عنوان يک فرد برمي‌گردد، به نظر من نمي‌شود گفت که در اين ميان تأثير دارد، مگر اين که بخواهيم روی مسئله اخلاقی بحث بکنيم و اخلاقا بگوييم آقای کارفرما! کمی انصاف داشته باش. اما تا آنجا که به کارفرماها به مثابه يک طبقه‌ی اجتماعی صاحبان سرمايه برمي‌گردد، خود همين ساختار اقتصادي‌ـ سياسي‌ـ‌ اجتماعی در ايران در واقع نماينده‌ی آنهاست.
به اين معنا مي‌خواهم بگويم که اين سيستم سرمايه‌داری در ايران است که چنين وضعيتی را امروز برای کارگران ايران پديد آورده است. آقای غنيمي‌فرد به بحران اشاره کردند. بحثی که ما کارگرها با آن آشنا هستيم. تا بحث حقوق کارگر به ميان مي‌آيد، مي‌گويند بحران. من از آقای غنيمي‌فرد سوال مي‌کنم، اين بحرانی که امروز ايشان دارند به آن اشاره مي‌کنند و سطح جهان را گرفته است، مگر پنج سال پيش وجود داشت؟ همين قراردادهای موقت، عدم پرداخت دستمزدها، اخراج بي‌رويه‌ی کارگران، نبود امنيت شغلی و… تمام اين‌ها پنج سال پيش هم وجود داشت، ده سال پيش هم وجود داشت و اتفاقا پايه‌اش از دهه‌ی ۱۳۶۰ گذاشته شد. هيچ بحرانی هم به معنايی که امروز آقای غنيمي‌فرد از آن صحبت مي‌کند وجود نداشت. مي‌خواهم بگويم که مشکل کارگران در ايران به بحران جهانی بر نمي‌گردد بلکه اساسا به ساختار اقتصادي‌ـ سياسي‌ـ اجتماعی برمي‌گردد که در پايه‌اي‌ترين سطح، کارفرماها به مثابه يک طبقه‌ی بزرگ اجتماعی نماينده‌ی آن هستند.

آقای غنيمي‌فرد صحبت‌های آقای عظيم‌زاده را شنيديد، بخصوص قسمت آخر که مشخصا شما را خطاب قرار دادند. پاسخی داريد؟

هادی غنيمي‌فرد: فرمايشات جناب عظيم‌زاده از ديدگاه ايشان است که آخر سر سيستم سرمايه‌داری ايران را مورد اتهام قرار دادند که اين از خصايل سيستم سرمايه‌داری است. ولی ما الان در دنيا به يک سيستم ديگری پناه برده‌ايم، همه‌ی مردم دنيا نه تنها ما. مي‌بينيد در آمريکا که مظهر سرمايه‌داری جهان است، بسياری از مسايل به شکل سوسياليسم خزنده آمده و همه جا را گرفته است. همين تأمين اجتماعی آيا سيستمی است که در سرمايه‌داری پيش‌بينی شده يا سيستم سوسياليستی و اجتماعی است؟ اين است که ما بايد کمی طرز فکرمان را توسعه بدهيم. يک بنگاه اقتصادي، يک شرکت نساجی وقتی فروش ندارد، وقتی بانک به او پول نمي‌دهد و از نظر بدهی بانکی دچار مضيقه است، اين چه طور شده است که نمي‌تواند دستمزد بپردازد و وقتی دستمزد نمي‌پردازد کارگر حق دارد کار نکند و وقتی کار نمي‌کند محصول بوجود نمي‌آيد و محصول که بوجود نمي‌آيد درآمدی وجود نخواهد داشت. اين چيزها را ما بايد درک کنيم، بنشينيم برای اصلاح کليه‌ی گرفتاري‌ها راه‌ حلی داشته باشيم. وگرنه خيلی راحت است که ما مثل سی سال پيش دنيا اين طرف بنشينيم و کارگرها را متهم کنيم که کار نمي‌کنند، کارگرها هم کارفرماها را متهم کنند که اينها مي‌خواهند ما را چپاول کنند. نه! کارفرما وقتی مي‌تواند سود ببرد که کارگر کار بکند و توليد بکند. و وقتی کارگر مي‌تواند کاری داشته باشد که کارفرما چرخ دستگاه توليدي‌اش بگردد و بتواند دستمزد پرداخت کند.
حالا ما در اينجايی که منافع مشترک داريم بياييم با هم صحبت کنيم. من نمي‌دانم چرا ما عادت داريم هميشه در آنجايی که افتراق منافع وجود دارد باهم موضع بگيريم و جنجال کنيم. الان وضعيت اقتصادی کشور ما اين‌طوری است، وضعيت دنيا هم اين‌طوری است. حالا، اگر جنگ بهتر است خب بجنگنيم. طوری نمي‌شود. اما معتقدم برخلاف آن مي‌توانيم بنشينيم و راه ‌حل پيدا کنيم. اروپا، آمريکا، کليه‌ی کشورهای آسيای جنوب شرقی و آنهايی که از نظر اقتصادی دنبال درمان‌اند، دنبال اين هستند که راه ‌حل پيدا کنند، نه اين که جنگ را شعله‌ورتر کنند.
من قبول دارم که قراردادهای موقت برای کارگر خيلی چيز بدی است. کارگر نمي‌تواند خانه‌اش برود به خانمش بگويد من نمي‌دانم که ماه ديگر هم همين حقوق را خانه مي‌آورم يا نه. اما راه‌‌حلش اين نيست که ما يک آدم را که معلوم نيست چه قدر پول دارد، از کجا آورده، برای چه آورده، او را بگيريم و بگوييم، چون تو يک‌روز به اين آقا گفتی بيا سر کار، محکومی که تا ابد مخارج او را به عهده بگيری. اين همان مي‌شود که ديديد. يعنی کم‌کم کسی را استخدام نمي‌کنند که ديگر اين وضعيت برايشان پيش نيايد. اما اگر ما برای اين راه پيدا کنيم، بگوييم کارگر و کارفرما روزی که قرارداد مي‌بندند، هرکدام سهمی از يک حق بيمه‌ی روز بيکاری اين آقا را بدهند و آن روزی که اين آقا يا خانم از کارشان برکنار شدند، بدون دعوا بروند شرکت بيمه و بگويند ما حق بيمه‌مان را برای يک چنين روزی داده‌ايم.
شما در اروپا به اين راه‌حل رسيده‌ايد. سوئد، نروژ، دانمارک، آلمان و همه‌ی اين کشورها دارند با آن سيستم رفتار مي‌کنند. ما اينجا را يادمان رفته است. فکر مي‌کنيم به دليل اين که يک روزی يکی از دانشمندان اقتصادی گفته دو گروه کارفرما و کارگر باهم در تضاد هستند، بايد تا ابد اين حرف را تکرار کنيم. نه!

آقای غنيمي‌فرد، پس شما معتقديد که اصلاح سيستم تأمين اجتماعی در حال حاضر مي‌تواند بهترين راه برای حل مشکل کارگران و کارفرمايان باشد، درست است؟

هادی غنيمي‌فرد: بله. اين را بايد کارفرما و کارگر بنشينند و حل کنند. خود ما در خانه‌ی صنعت يک چنين سيستمی را داريم. بدون اين که هيچ کسی چيزی اضافه بپردازد، کارگر و کارفرما يک شرکت تعاونی تامين اشتغال درست کرده‌اند و بيمه‌ی تامين اشتغال برای روزهای مبادا دارند.

آقای عسگری در بحث‌هايی که دوستان کردند، اشاره کردند به فصل شش قانون کار که حق اعتصاب و حق تشکيل تشکل‌های کارگری را از کارگران گرفته است. عمده مشکلات کارگران الان بحث شد. فکر مي‌کنيد نقش سنديکاها و تشکل‌های کارگری در حل اين مشکلات چه قدر مي‌تواند پررنگ باشد؟
عليرضا عسگری: اولا اين را بگويم که منظور ما از “تشکل‌های مستقل” مستقل از دولت و از کارفرماست. به دليل اين‌که تشکلی که مستقل از دولت و کارفرما نباشد، هرگز نمي‌تواند نمايندگی حق و حقوق و مطالبات کارگران را بکند. من مي‌خواهم به چيزی اشاره کنم. دو موضوع خيلی خوب اين ميان شنيده شد. آقای ترابيان به درستی برخی از مطالبات و معضلات کارگری را گفتند، بقيه دوستان هم صحبت کردند. آقای غنيمي‌فرد يک جمله گفتند. من گمان مي‌کنم که اصلا اين مباحث يک تاريخ جدي‌تر دارد. مبدأ تاريخی دنيای مربوط به کارفرما و کارگر برخلاف آن چيزی که آقای غنيمي‌فرد تقسيم‌بندی کردند، به پيش و بعد از بحران اخير سرمايه‌داری برنمي‌گردد.
جالب اينجاست، موقعی که خوش خوشان سرمايه‌داری و کارفرماها در کسب سود و ارزش افزوده بود، فقط آنها اين سود را مي‌بردند. اما حالا که صحبت از بحران است اتفاقا در همه جای دنيا بازهم اين بحران بر کارگران و مزدبگيران سرشکن مي‌شود. از آمريکا تا ايران که اين آخر ديديد که به بهانه‌ی مشکلات اقتصادی که ممکن است در پيش باشد، حداقل حقوق کارگران، يک چندم خط فقر بسته شد و با اينکه آمارهای رسمي، تورم را ۳۰ درصد اعلام کردند و البته برخی از اقتصاددانان مستقل آن را بسيار بيش از اين تخمين مي‌زنند، در برخی از اقلام حتا بالای صددرصد افزايش قيمت داشتيم، اما حقوق کارگران را تنها ۲۵درصد افزايش دادند و نهايتا هم آن را به ۲۰درصد کاهش دادند.
من فکر مي‌کنم که اين اصلا يک بحث تاريخي‌ست. مشکلات در قانون کار هست و در هزار چيز ديگر هم هست. فکر نمي‌کنم کسی اين توهم را داشته باشد که همواره نمايندگان دولت، طرف کارفرمايان‌اند. در واقع اين طبقه‌ی سرمايه‌داري‌ست که از دولت‌مردان حمايت مي‌کند و دولت‌مردان هم از آنها پشتيبانی مي‌کنند. اما سوال اينجاست، همين آقای ترابيان که امروز صحبت کردند، به چه دليل بايد توسط مجموعه‌ی دولت حالا دستگاه قضايی ولی به پشتوانه‌ی قوه مجريه بارها مورد اتهام قرار بگيرد و به دادگاه کشانده بشود. ايشان هيچ کار خاصی نکرده است، يعنی در واقع همواره اين بوده که دولت پشتوانه‌ی کارفرماها بوده است. بنابراين باز برمي‌گرديم به اين سوال ساده که آيا کارگر و نماينده‌ی کارگر مي‌تواند آويزان نشستی باشد که در يک طرفش نماينده‌ی کارفرمايان و در طرف ديگرش نماينده‌ی دولت نشسته است؟ آيا از چنين نشستی منافع کارگر بيرون مي‌آيد؟ خير!
آقای غنيمي‌فرد صحبت خيلی خوبی کردند. اين جمله را به نظر من بايد نوشت و در موردش صحبت کرد و پخش و تکثيرش کرد. جمله‌شان اين بود که کارفرما وقتی مي‌تواند سود ببرد که کارگر کار بکند و کارگر هم وقتی مي‌تواند نان دربياورد و زنده بماند که نيروی کارش را به کارفرما بفروشد. درواقع هم کارگر و هم کارفرما در اين معامله آزادند. اما تفاوتش در چيست؟ کارفرما سود ببرد يا نبرد و کارگر زنده بماند يا زنده نماند! در اين تضاد اساسي، کارگر بايد راه‌حل خودش را پيدا بکند. به همين دليل دست‌کم مطالبه‌ای که کارگرها مي‌توانند داشته باشند و آن مطالبه را نبايد از قانون کار، از کارفرما و دولت داشته باشند، آن چيزي‌ست که به نيروی خودشان بايد دست‌اندرکارش بشوند، ايجاد کنند و تشکيل بدهند.
در شرايط امروز ايران، حداقل مطالبه‌ای که کارگران بايد پيگيرانه دنبال کنند و به کرسی بنشانند، ايجاد تشکل‌های مستقل کارگری است. مستقل از دولت و کارفرما. در واقع روی صحبت من نه با کارفرمايان است نه با دولت. برای اين که ما کارگران خواسته‌های خودمان را به واقع نمي‌توانيم از آنها بگيريم. چون آنها به دنبال اين هستند که همواره در وضعيتی که هستند بمانند و ارزش افزوده و سودشان بيشتر شود و اين با منافع طبقه‌ی کارگر، تضاد اساسي، تضاد سياسي، اجتماعی و فرهنگی دارد. بنابراين اصلا انتظاری از آنها نمي‌رود. در واقع انتظار اساسی از کارگران مي‌رود که خودشان با شناخت از اين قضيه بخواهند حق اعتصاب، حق ايجاد هرگونه تشکلی که کاملا مستقل باشد و به دست خود کارگران ايجاد شده باشد را به دست آورند که بتوانند قدم به قدم تمام حقوق انسانی خودشان را به دست بياورند.
آقای غنيمي‌فرد معتقدند که الان بهترين کار، تصحيح قانون تامين اجتماعی است که هردو طرف بتوانند از آن سود ببرند. آقای عسگری معتقدند که اين تضاد تاريخی وجود دارد، کاری هم نمي‌شود کرد و تنها راهش تشکيل تشکل‌های مستقل کارگری است. آقای مالجو شما با توجه به شرايط کنونی اقتصادی و اجتماعی ايران، کداميک از اين دو راه‌حل را الان مفيد فايده‌تر مي‌دانيد؟
محمد مالجو: به گمان من اينها خيلی باهم منافات ندارند، به اين معنا که بازگو مي‌کنم. من فکر مي‌کنم در ميان‌مدت، امکان ائتلاف استراتژيک ميان کار و سرمايه وجود دارد. به رغم تضادی که معتقدم همواره بين اين دو عامل وجود داشته و وجود خواهد داشت. بنابراين در کوتاه‌مدت و در مقطع فعلی با فرمايش آقای غنيمي‌فرد موافقم. يکی از جهت‌های تلاش‌های کارگران مي‌تواند در يک ائتلاف با کارفرمايان در راستای اصلاح کل سازماندهی بيمه‌های بيکاری به طور خاص و تامين اجتماعی به طور عام باشد. اما اين فقط مي‌تواند يکی از اقدامات کارگران باشد. در نهايت بحث اين است که يک جنسی توليد مي‌شود، طرفين اين توليد، نيروی کار، سرمايه، کارگران، کارفرمايان چه حق و حقوقی از اين جنس دارند؟ چه سهمی از اين جنس را مال خود مي‌کنند؟ اين تضاد همواره وجود دارد. اما در شرايط خاص اقتصاد ايران مسئله‌ی اصلی هم کارفرما و هم کارگران اين است که توليد رشد اقتصادی با موانع جدی مواجه است.
اين موانع همان طور که گفتم در خيلی از موارد به کارگران برنمي‌گردد، به کارفرمايان هم برنمي‌گردد. بلکه الان گروه‌های ذي‌نفعی در سطوح مختلف وجود دارند که در واقع به عنوان مهم‌ترين موانع توليد در اقتصاد ايران عمل مي‌کنند. مثلا گروه‌های ذي‌نفعی که اعتبارات را در شبکه‌های بانکی و در سيستم بانکی مال خود مي‌کنند اما اين اعتبارات به سمت توليد رهنمون نمي‌شود بلکه عمدتا به سمت دلالی و غيره و ذلک مي‌رود. همانطور که گفتم اين گروه‌های ذينفع در زمينه‌های ماليات‌ها هم وجود دارند، در زمينه‌ی صادرات و واردات هم هستند. کارفرمايان و کارگران در کنار دغدغه‌ی خاطر نسبت به تامين اجتماعی و بيمه‌های بيکاری مي‌توانند به اين گروه‌های ذينفع هم بيانديشند و منافع خودشان را در حمله به منافع اين گروه‌های ذينفع، مشترک ببينند.
اين در کوتاه‌مدت است. ولی در بلندمدت همان طور که گفتم کارگران هم بايد قاعدتا توانايی تشکل داشته باشند، صدای جمعی داشته باشند. کمااين که کارفرمايان اين صدای جمعی را در نهادهای متنوع دارند. مثال ميزنم، انواع و اقسام اتاق‌های بازرگانی که وجود دارد صدای جمعی بخش‌های مهمی از کارفرمايان در ايران است. خانه‌ی صنعت که جناب غنيمي‌فرد در آنجا هستند، صداست. بايد قاعدتا بين اين دو عامل توليد، توازن قوا وجود داشته باشد. مادامی که کارگران نتوانند از اين تشکل‌های مستقل برخوردار باشند، تاکيد جناب آقای عسگری بجاست، تشکل‌های مستقل کارگري، مادامی که نتوانند از اين تشکل‌های مستقل برخوردار باشند قاعدتا بايد شاهد يک روابط قدرت نابرابر بين کارگر و کارفرما در جايی باشيم که تضاد منافع وجود دارد.

آقای ترابيان جمع‌بندی خودتان را از بحث امروز بفرماييد.

سعيد ترابيان: در تاييد صحبت‌های آقای عسگري، کارگرها تا موقعی که نتوانند تشکل مستقل از دولت و کارفرما، تشکل مستقل کارگری داشته باشند، متاسفانه بايد با اين مشکلات دست و پنجه نرم کنند و فکر مي‌کنم تنها راهی که کارگرها بتوانند به حقوق حقه‌ی خودشان برسند، اين است که آن قدرت واقعی خودشان را در ايجاد تشکل‌های مستقل به کار بگيرند و با داشتن تشکل‌ها مطمئنا مي‌توانند صدای اعتراض و حق‌خواهی خودشان را به گوش مسئولين برسانند.

آقای عظيم‌زاده جمع‌بندي‌ شما چيست؟

جعفر عظيم‌زاده: من مي‌خواهم اينجا بر نکته‌ای تاکيد بگذارم و آن هم در واقع به صحبت‌های آقای غنيمي‌فرد برمي‌گردد که گويا ما ساکن يک قايق هستيم. واقعيت اين است که کارگران و کارفرمايان اساسا به لحاظ آن تضاد منافع تاريخی هيچ منفعت مشترکی ندارند. کارفرماها به فکر سود خودشان هستند و هر لحظه سودشان افت بکند، کارگر را بدون کمترين تامين به حال خودش رها مي‌کنند. آن چيزی که به عنوان بحران از آن اسم برده ميشود، در واقع افت سود سرمايه است که بلافاصله با افت سود، صاحب سرمايه کارخانه‌اش را تعطيل مي‌کند.

واقعيت اين است که با وجود اين تضاد تاريخی منافع کارگر و کارفرما، من به نوبه‌ی خودم مسئله را سياه و سفيد نمي‌بينم. چرا که، چه صاحبان سرمايه و چه کارگران، خارج از اراده‌ی خودشان في‌البداهه در يک شرايط داده شده‌ای دارند زندگی مي‌کنند و اينجا واقعيت اين است که کارگر مي‌تواند پای ميز مذاکره برود ، مي‌تواند پای طرح خواسته‌اش برود و آن را از کارفرما بگيرد. و در ايران با توجه به همين ساختار اقتصادي‌ـ‌ اجتماعی که وجود دارد اين قدرت را عملا از کارگر سلب کرده و دولت به مثابه نماينده‌ی طبقه‌ی اجتماعی صاحبان سرمايه در واقع هيچ قدرت و اقتداری را از سوی کارگران قبول نمي‌کند و هيچ فرصتی نمي‌دهد که کارگر بتواند با قدرت خودش، با تشکل خودش، با اتحاد خودش بيايد پای آن ميز و با قدرت از منافع خودش دفاع بکند.

آقای غنيمي‌فرد جمع‌بندی شما از بحث امروز چيست؟

غنيمي‌فرد: بحث امروز ما متاسفانه بحث دقيقی در آن موردی که ما مي‌خواستيم يعنی بررسی وضعيت ايران از نظر کارگری و کارفرمايي، نبود بلکه به بحث در مورد ديدگاه‌ها و فلسفه‌های مارکسيستی و سرمايه‌داری گذشت. در حالی که به قول خود آقای عظيم‌زاده، دنيا ديگر از آن مرحله‌ی سياه و سفيد بيرون آمده است. دولت‌ها، پارلمان‌ها و گروه‌های زيادی از حقوق کارگران دفاع مي‌کنند و از حقوق کارفرمايان هم دفاع مي‌کنند. به طور کلی وضع اقتصادی جهان و کشورهای مختلف تنها به اين که حقوق کارگر يا کارفرما را رعايت کنند نمي‌گذرد، بلکه بايد طوری باشد که جامعه از عملکرد مجموع کار اقتصادی راحت و راضی باشد. و من تصور ميکنم ما هم چاره‌ای نداريم جز اين که همين راه را برويم.

آقای عسگري، شماجمع‌بند‌ي‌تان را از بحث امروز بفرماييد.

عليرضا عسگری: باز من اينجا تاکيد مي‌کنم، روی سخنم بيشتر با کارگرانی است که اگر نيروی کار خودشان را نفروشند، در واقع هستي‌شان مورد تهديد قرار مي‌گيرد. تهديد کارفرمايان و صاحبان سرمايه اين است که آيا سود کمتر شده است يا بيشتر. در سال ۸۷ که گذشت، نگاه کنيد به تعداد کارگران و فعالين کارگری در ايران که تهديد شدند، دستگير شدند، آزار و اذيت شدند و در طول تاريخ نگاه کنيد به کارگرانی که کشته شدند، زندانی شدند و زندگي‌شان را از دست دادند. اين آمار نشان مي‌دهد که هرگز دولت‌ها و حاکميت‌ها به طور جدی و اساسی به دنبال منافع و مطالبات طبقه‌ی کارگر نبودند. به همين دليل مستقيما اين را مطرح مي‌کنم که مادامی که کارگر به اين اصل اساسی پی نبرد که به نيروی خودش و برای خودش به همراهی و همبستگی با ديگر کارگران به دور از هرگونه مرزبندی جغرافيايی و غيره، بايد دست در کار ايجاد سازمان‌ها و تشکل‌های طبقاتی خودشان بشوند که صددرصد از نيروی خودشان و مستقل از کارفرما و دولت باشد، راه به جايی نخواهد برد.
من چيزی بر اين اضافه مي‌کنم. شايد اين مطالبه‌ی حداقلی در ايران امروز باشد، ولی جهت‌گيری اساسی و هميشگی مي‌تواند اين باشد که تشکل‌های مستقل از دولت و کارفرما و اتفاقا با جهت‌گيری و سويه‌ی ضدسرمايه بايد بتوانند خودشان را متشکل کنند و بسته به شرايطی که تشکل‌های مستقل ايجاد کردند، به سمت ايجاد يک سازمان سراسری بروند که بتواند به طور اساسی مدافع حقوق کارگران باشد و آن سازمان سراسری هم گوش به فرمان مطالبات و خواسته‌های کارگران باشد.

آقای مالجو اگر شما هم توضيح اضافه‌ای به عنوان جمع‌بندی داريد، بفرماييد.
محمد مالجو: من حول قانون کار و تغييرات حقوقی جمع‌بندی مي‌کنم. به نظر من خيلی از مواد قانون کار فعلی از جمله مترقي‌ترين قوانين کار حداقل در خاورميانه است. منتها متاسفانه مشکلی که وجود دارد مشکل ضمانت اجرای اين مواد مترقی است. موادی که به هرحال روی کاغذ، امنيت شغلی حداقلی را برای کارگر به ارمغان آورده است منتها همان طور که گفتم اين مواد مترقی قانون کار، ضمانت اجرا ندارد.
از سوی ديگر بخش‌هايی از قانون کار هست، بويژه فصل ششم قانون کار در مورد عمل جمعی کارگران که از ارتجاعي‌ترين قوانيني‌ست که در حوزه‌ی کار در کشورهای مختلف مي‌شود سراغ گرفت. نيروی کارگران، مطالباتشان، عمل جمعی آنها مي‌تواند در راستای اين دو منظور شکل بگيرد. يکی ضمانت اجرا برای بخش‌های مترقی قانون کار، آنجايی که منافع کارگر در آن ديده شده است. و از سوی ديگر لغو و تعويض بخش‌های به شدت ارتجاعی و مضر قانون کار.
باز تاکيد مي‌کنم، فصل ششم قانون کار در صدر اين قوانين ارتجاعی قرار مي‌گيرد و به عنوان نکته‌ی آخر به‌رغم اين حرف‌ها گمان مي‌کنم کماکان در کوتاه‌مدت امکان ائتلاف يعنی پيدا کردن منافع مشترک بين کارفرمايان و کارگران وجود دارد. گروه‌های ذي‌نفعی هستند که منافع هر دو گروه کارفرمايان و کارگران را زير سوال برده‌اند. کارگران و کارفرمايان در کوتاه‌مدت مي‌توانند در راستای احقاق حقوق مشترک خودشان باهم ائتلاف بکنند.

انتخاب ايران به رياست اجلاس سازمان بين المللي کار:

بر اساس خبر خبرگزاری ایلنا درتاریخ شانزده فروردین هشتادوهشت به نقل از وزير كار جمهوري اسلامي آقای جهرمی که در رسانه های دیگری هم انعکاس یافت، ایشان ادعا کردند که در این دوره كنفرانس سازمان جهاني كار ایران  ریاست اجلاس اي ال او را بعهده خواهد گرفت.

لينك خبرگزاري ايلنا
انتخاب ايران به رياست اجلاس سازمان بين المللي کار
بر اساس خبر خبرگزاری ایلنا درتاریخ شانزده فروردین هشتادوهشت به نقل از وزير كار جمهوري اسلامي آقای جهرمی که در رسانه های دیگری هم انعکاس یافت، ایشان ادعا کردند که در این دوره كنفرانس سازمان جهاني كارایران  ریاست اجلاس اي ال او را بعهده خواهد گرفت.
نهادها و رسانه های بسیاری نظر سندیکاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه را جویا شدند  دراین ارتباط برای صحت و سقم اين خبر از كنفدراسيون جهاني اتحاديه هاي كارگري جزییات بیشتر را جویا شد. ونظر خودش را اعلام كرد .
 بر اساس اطلاعاتي كه اي تي يو سي به سنديكا داده است ايران كانديداتوري خود را از سازمان جهاني كار پس گرفته است، لذا طبق سنت هر ساله ، از هر قاره  يك كشور ، رياست آن سازمان را به عهده مي گيرد امسال از قاره آسیا کشور دیگری این مسئولیت را خواهد پذیرفت.
پیشنهاد و سوال  ما از آقای وزیر کار این است ؛ اگر کشورهای بسیاری برای کاندیداتوری طفره میروند، نه بخاطر این است که صلاحیت ندارند بلکه باید جوابگوی میلیونها انسان گرسنه و بیکار کشور خودشان باشند. آیا بجای سروسامان دادن به جلسات آی ال او ضروری نیست به وضعیت جامعه کارگری خودمان بپردازید؟ مقدمات پرداخت دستمزد میلیونها کارگر که عقب افتاده است را فراهم كنيد ؟کارگران زندانی را آزاد کنید، شرایط را برای بوجود آمدن تشکلات مستقل کارگری را مهیا کنیدو اقداماتي در جهت بازگشت به كار كارگراني كه به خاطر ايجاد تشكل مستقل از كار بيكار شده اند را فراهم كنيد ؟
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران 

1388/2/6

ادامه بازداشت و بی اطلاعی از وضعیت یک فعال فرهنگی در شهر تبریز 

ماموران امنیتی رژیم “نقی احمدی آذر” نویسنده و از فعالین فرهنگی شهر تبریز را روز 15 فروردین دستگیر و به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز انتقال دادند.

تلاش خانواده نامبرده جهت اطلاع از وضعیت ایشان بدون نتیجه بوده و از اتهامات وارده اطلاعی در دست نیست. “نقی احمدی آذر” عضو انجمن نویسندگان ایران و عضو انجمن نویسندگان آذربایجان است.

 اخراج کارگران کارخانه “نیرو رخش” کردستان

کارفرمای کارخانه “نیرو رخش” سنندج، تمامی کارگران این کارخانه را اخراج کرد.

کارفرمای کارخانه “نیرو رخش” سنندج، در ظرف2 سال گذشته، از 45 کارگر این کارخانه، 30 نفر را اخراج و حکم اخراج بقیه کارگران را نیز ، اخیرا به صورت جمعی و به بهانه ورشکستگی صادر کرده اند.

لازم به ذکر است که کارفرمای این کارخانه از پرداخت عیدی و پاداش سال 87 و 4 ماه حقوق معوقه کارگران خودداری نموده است.

 اطلاعیه کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری در حمایت از کانون صنفی معلمان ایران 

با توجه به مبارزات معلمان ایران در طی سالهای اخیر و مقاومت و جانفشانیهای آنها در مقابل اشکال سرکوب، مانند دادن وعده های توخالی و عدم پاسخگویی به خواستهای معلمان و در ادامه تهدید، تبعید و تحدید فعالین آن، اکنون مبارزات آنها وارد فاز جدیدی از مقاومت شده و روند رو به گسترشی داشته است.

در ادامه این اطلاعیه آمده است: معلمان ایران ثابت کرده اند با تکیه بر نیروی خود می توانند به مطالبات انسانی و خواستهای شایسته ی  خود دست پیدا کنند. از آنجا که جنبش معلمان دارای وجوهات مختلف و خصوصیات خاصی می باشد، بنابراین از اهمیت خاصی نیز برخوردار است و می تواند نقش به سزایی را در روشنگری اذهان عمومی و نهادینه کردن مطالبات برحق و انسانی ایفا نماید.

ما ضمن پاسخگویی به بیانیه کانون صنفی معلمان ایران حمایت همه جانبه و عملی خود را از این جنبش، و فراخوان اعتراضی معلمان اعلام می داریم و امیدواریم جنبش اعتراضی معلمان بتواند به خواستهای برحق خود رسیده و در عین حال نیز در رسالت خطیر پرورش و آموزش انسانها پیروز و سرافراز باشند.

تجمع کارمندان بازنشسته شركت هواپيمايي “هما”

جمعی از کارمندان بازنشسته شركت هواپيمايي جمهوری اسلامی موسوم به “هما” در مقابل ساختمان مدیریت شرکت “ایران ایر” دست به تجمع زده و پرداخت مطالباتشان را خواستار شدند.

کارمندان شرکت کننده در این تجمع که تاکنون مطالبات معوقه خود را دریافت نکرده اند خواستار اجرای  نظام هماهنگ پرداخت حقوق و همچنین پرداخت مطالبات معوقه خود شدند.

 تجمع اعتراضی کارگران بازنشسته کارخانه روغن نباتی “پارس قو”

بیش از 70 کارگر بازنشسته کارخانه روغن نباتی “پارس قو”، به نمایندگی از 120 کارگر این کارخانه در مقابل دفتر مرکزی شرکت مذبور در خیابان حافظ تهران دست به تجمع زده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند.

کارگران شرکت کننده در این تجمع ضمن اشاره به اینکه تحت عنوان بازنشستگی پیش از موعد بازنشسته شده‌ و هر یک از آنان بیش از 20 سال سابقه کار دارند، از عدم پرداخت مطالباتشان خبر دادند.

گفته می شود که علیرغم اعتراضات کارگران بازنشسته کارخانه روغن نباتی “پارس قو”، مدیران این شرکت از رسیدگی به اعتراضات آنان خودداری می کنند.

معدن باب نيزو، تونل مرگ:

به گزارش سایت روزشنگری در تاریخ 6 اردیبهشت و به نقل از روزنامه اعتمادآمده اشت  :محمد سرابى:معدن باب نيزو باز هم منفجر شد. اسم باب نيزو برايم آشنا است. سه سال پيش، بعد از انفجار اول معدن کنجکاو شدم تا جزييات حادثه را پيدا کنم. ساده نبود زيرا حوادث بزرگى که دور از پايتخت رخ مى دهد کمتر از حوادث کوچکى که در پايتخت اتفاق مى افتد انعکاس پيدا مى کند. در واقع براى افراد زيادى اهميت نداشت که در نقاط دورافتاده استان ها هر روز چه اتفاقاتى مى افتد. فقط مشخص بود که تعدادى کارگر معدن زغال سنگ در اثر انفجار کشته شده اند. معدن ذغال سنگ باب نيزو در 38 کيلومترى زرند کرمان قرار دارد. بسيارى از قسمت هاى معدن فرسوده و از کارافتاده هستند ولى بهره بردارى يک پيمانکار خصوصى از آن ادامه دارد. شيوه برداشت زغال با کمى تغيير شبيه معادن قرن 18 اروپا است. کارگران بايد از چاه هاى طولانى پايين بروند و سپس مسيرى را در تونل ها طى کنند تا به محل برداشت زغال سنگ برسند. زغال سنگ روى واگن هايى روى ريل حمل مى شود که در هر روز دو شيفت کارى در حال پرکردن آنها هستند. زرند کرمان و روستاهاى اطراف آن از محروم ترين نقاط مرکزى ايران است. چهره فقر در بسيارى از آبادى ها مثل ,حوتکن, و ,ريگ آباد, ديده مى شود و مشکلات اجتماعى فراوان است. کار در معدن به دليل آلودگى شيميايى و ساعات طولانى شيفت باعث بيمارى هاى گوناگون شده که قبل از سن بازنشستگى کارگران را از کارافتاده مى کند. در اين معادن گاز متان منتشر مى شود که درصورت عدم تهويه قابل انفجار است. گرد زغال هم انفجار را تشديد مى کند. البته در اين منطقه شغل ديگرى هم براى مردان وجود دارد؛ قاچاق و تجارت مواد مخدر. کارگران شغل اول را انتخاب کرده بودند.

پس از مدتى جست وجو اطلاعات لازم به دست آمد؛ 9 نفر کارگر کشته شده بين 19 تا 33 سال داشتند. بيشتر آنها متاهل و صاحب فرزند بودند. کارگران شيفت صبح متوجه غلظت بالاى متان شدند ولى کارفرما به گفته آنها اعتنايى نمى کند. کارگران شيفت عصر به سوى تونلى فرستاده مى شوند که در انتهاى آن تمام شرايط انفجار فراهم است. براى مصرف کمتر برق در بين دو شيفت هواکش ها را خاموش کرده اند. به اخطار کارگر ايمنى توجهى نمى شود. کارگران اين تهديد را مى شناسند که هر کس از کار سر باز بزند بلافاصله اخراج شده و به خيل بيکاران مى پيوندد. گروه به انتهاى تونل مى رسد. يک جرقه… و همه جان خود را در شعله يى ناگهانى از دست مى دهند.

گزارش امامى پور و ميرزايى بازرسان اداره کار و امور اجتماعى استان کرمان که يک هفته بعد ارائه مى شود به وضوح بيان مى کند که شرايط معدن در روز حادثه ناايمن بوده است اگرچه پيمانکار يک روز بعد از انفجار دوباره کار خود را آغاز مى کند. اطلاعات به دست آمده به صورت گزارش در صفحه 12 روزنامه همشهرى 21 شهريورماه 85 به چاپ رسيد. با نظر کارشناسان اگر هواکش ها تعمير شده و به تعداد کافى و در مسير درست نصب مى شدند، دستگاه ها داراى ايمنى ضدجرقه بودند، قبل از شروع استخراج هواى آلوده تخليه مى شد و دستگاه هاى ثبت گازسنجى به کار گرفته مى شد اين اتفاق تکرار نمى شد. همان موقع فرحناز فهيمى وکيل خانواده قربانيان به من گفت اين اتفاق نه سانحه يى معمولى بلکه قتل شبه عمد است. خانواده قربانيان به هر جايى که مى توانستند شکايت کرده و اميدوار بودند که چاپ مطلب در روزنامه يى پرتيراژ باعث جلب توجه شود. هفته قبل خبر انفجار دوباره باب نيزو را شنيدم. اين بار با 12 کشته و به همان شيوه قبلى. خيلى اتفاق مى افتد که در جريان کار به مردم محروم و گرفتارى برخورد مى کنيم که مى خواهند مشکلات شان را در روزنامه بنويسيم. معمولاً آنها را نااميد نمى کنم ولى گاهى اوقات مى گويم ,فکر مى کنيد اگر اينها را نوشتيم چه چيزى فرق مى کند؟, و نمى دانم در سال هاى آينده چند نفر ديگر در تونل هاى مرگ معدن باب نيزو کشته خواهند شد.

تظاهرات اعتراضی معلمان حق التدریسی

حدود 30 کارگر معلم حق التدریسی ( کارگران آموزشی محکوم به کار در چهارچوب قراردادهای جنایتکارانه موقت کار) از مناطق مختلف کشور و غالباً از استان های لرستان و کرمانشاه به نمایندگی از همه زنجیران خویش در این استان ها راهی تهران شده اند. آنان اقدام به این کار کرده اند تا در مقابل نهادهای دولتی نظام سرمایه داری از جمله مجلس سرمایه علیه وضعیت دردناک و مرگ آور زندگی و شرایط کار خود فریاد اعتراض سر دهند. آنچه بر سر این معلمان می رود نمونه تمام عیار دنیای درندگی ها و توحش هایی است که سرمایه بر ضعیف ترین و فقیرترین بخش طبقه کارگر ایران اعمال می کند. یکی از این معلمان می گوید: «  با حقوق ماهانه 100 هزار تومان تدریس می‌کنیم و در روزهای تعطیل و تابستان‌ها هم هیچ حقوقی دریافت نمی‌کنیم…» چند صد هزار کارگر معلم این گونه و در این سطح از شدت و وخامت و هولناکی توسط سرمایه استثمار می شوند. بسیاری از این کارگران نه چند سال که چند دهه است به تحمل این شرایط مجبور شده اند. معلمانی که اینک برای سردادن فریاد اعتراض در مقابل مجلس اجتماع کرده اند همگی  8 تا 10 سال است که با همین شدت مورد استثمار سرمایه داران دولتی و دولت سرمایه داری قرار گرفته اند.

6 اردیبهشت 88 
دومين تجمع و تريبون آزاد دانشگاه تربيت معلم تهران در پی ورود نيروی انتظامی به صحن دانشگاه :
خبرنامه اميرکبير: ظهر روز گذشته دانشجويان پرديس کرج دانشگاه تربيت معلم در اعتراض به ورود نيری انتظامی و تهديد دانشجويان با سلاح گرم دومين تربيون آزاد و تجمع خود را برگزار کردند.
يک شنبه شب هفته ی گذشته دانشگاه تربيت معلم شاهد ورود نيروهای انتظامی به صحن دانشگاه و ضرب شتم و تهديد علنی دانشجويان توسط آنان بود. در اعتراض به اين حضور غيرقانونی و توهين صورت گرفته به دانشگاه و جامعه ی دانشجويي، دانشجويان معترض ظهر روز دوشنبه ی گذشته با برگزاری تريبون ازاد و تجمعی مسالمت آميز با صدور قطعنامه ای خواهان عذرخواهی رسمی سردار احمدی مقدم فرمانده کل نيروهای انتظامی و موضع گيری صريح و شفاف وزير علوم شدند و تا روز شنبه ۵ ارديبهشت ماه به مسئولين فرصت دادند خواسته های دانشجويان را پيگيری کرده و جامه ی عمل بپوشانند.
لازم به ذکر است رياست دانشگاه با حضور در تربيون هفته ی گذشته حمايت کامل و قاطع خود را از اعتراض دانشجويان اعلام داشت و خواسته های دانشجويان به حق آنان دانست.
با اين حال مسئولين دانشگاه درروز چهار شنبه با برگزاری جلسه ای صوری قصد نقض پيمانی را داشتند که در روز يکشنبه با دانشجويان بسته بودند. در اين جلسه که با حضور هيئت رئيسه ی دانشگاه، فرمانده کل نيروهای انتظامی کرج، چند تن از اساتيد، نماينده های تشکل های دانشجويي، شورای صنفی و چند تن از حاضرين در حادثه برگزار شد رياست دانشگاه و فرمانده نيروی انتظامی کرج از قبول خواسته های دانشجويان سر باز زدند و به طور ضمنی خواسته های دانشجويان را غير معقول و غير عملی دانستند.
به گزارش خبرنامه اميرکبير، در تريبون آزاد روز گذشته ۵ ارديبهشت ماه، که در مقابل سلف سرويس دانشگاه و با حضور حدود ۸۰۰ تن از دانشجويان صورت گرفت، در ابتدا يکی از دانشجويان حاضر در جلسه ی مذکور که خود در زمان حضور نيروی انتظامی با سلاح گرم تهديد شده بود، با تشريح جلسه ی صوری رياست دانشگاه اعلام کرد که دانشجويان بر سر خواسته های خود هستند و اقدامات بعدی شان در همين راستا حق محورانه پابرجاست.
در ادامه يکی از دانشجويان با عنوان کردن تقدم جامعه ی دانشجويی بر ساير جوامع انسانی جامعه اين قشر را قشری پويا و هميشه زنده خواند و گفت فرهنگ سياسی هر جامعه وامدار فرهنگ دانشجويی آن جامعه است. وی با اشاره به اين مطلب که حاکميت و قانون از آن مردم هستند اضافه کرد که جامعه ی دانشجويی بار سنگينی را بر دوش می کشد چرا که فرهنگ سياسی اجتماعی هر جامعه را جامعه ی دانشجويی آن جامعه تعريف می کند.
سپس يکی ديگر از دانشجويان، با تشريح فضای دانشگاه، اتفاقات اخير را نه تنها نتيجه ی اهمال مسئولين بلکه اهمال دانشجويان و جامعه ی دانشجويی نيز دانست. وی با اشاره به بزگترين تحصن ۳۰ سال گذشته که در خردادماه گذشته با حضور بيش از ۴۰۰۰ تن از دانشجويان و در طول ۱۲ روز در دانشگاه تربيت معلم انجام گرفت، وضعيت کنونی را اسفناک دانست. وی سکوت در برابر بازداشت های خودسرانه ی داتشجويان که از شهريور ماه آغاز شد را مهم ترين عامل سوء استفاده ی مسئولين از فضايی دانست که دانشجويان با اهمال و سهل انگاری و کوته نظری آن را ايجاد کرده اند. وی با اشاره به ۶۶ امين روز بازداشت شبنم مددزاده عنوان کرد که با وجود علم به اين مسئله که تمامی مراحل بازداشت غيرقانونی بوده و واهی بودن اتهامات بر همه روشن بوده است سکوت جامعه ی دانشجويی را يکی از اصلی ترين عوامل تداوم بازداشت شبنم مددزاده و ساير دانشجويان دربند دانست. در ادامه وی با اشاره به وضعيت نگران کننده ی اسماعيل سلمان پور که بنا به آخرين اخبار تحت شکنجه برای اعتراف تلويزيونی قرار دارد دانشجويان را در مورد شرايط اسفناک آگاه کرد.
در پايان جلسه عده ای با پخش بيانيه ای جعلی به اسم انجمن اسلامی دانشجويان (تاسيس ۱۳۴۹) قصد سوء استفاده از جو موجود را داشتند که در پی اين مسئله مهران عباس زاده دبيرکل انجمن اسلام دانشجويان (تاسيس ۱۳۴۹) با تکذيب پخش هرگونه بيانيه در تريبون آزاد اعلام کرد که بيانيه ی حاضر هيچ ارتباطی با انجمن اسلامی دانشجويان ندارد.
دانشجويان در خاتمه حق پيگيری و رسيدگی به خواسته هايشان را محفوظ داشته و اعلام کردند که تا برآورده شدن خواسته های مطروحه در قطع نامه ی پايانی تريبون قبلي، ساکت نخواهند نشست و برنامه های خود را متعاقبا اعلام خواهند کرد.

تلاش معلمان جهت آزادی فرزاد کمانگر

روز یک شنبه 6 اردیبهشت ماه، جمعی از اعضای کانون صنفی معلمان در دیداری با “مهدی کروبی” خواستار آزادی معلم دربند، فرزاد کمانگر شدند.

اعضای شورای هماهنگی کانون صنفی معلمان ضمن طرح دیدگاه های خود در رابطه با وضعیت و خواسته های معلمان، خواستار آزادی هر چه سریعتر معلم بیگناه دربند و محکوم به اعدام، فرزاد کمانگر شدند.

             اعتصاب کارگران کارخانه لاستيک سازی دنا در شيراز:

به گزارش سایت آفتابدرتاریخ 6 اردیبهشت 88آمده است :کارگران کارخانه لاستيک‌سازی دنا در اعتراض به عملکرد هيات مديره، در شيراز دست به اعتصاب زدند.
به گزارش خبرنگار آفتاب از شيراز، روز پنجشنبه، کارگران کارخانه لاستيک‌سازی دنا با پلاکاردهای ,مدير بي‌لياقت استعفا استعفا؛ اخراج ۴ نماينده توهين به ۲۰۰۰ پرسنل، ما کارگران لاستيک‌سازی دنا خواستار خلع يد مديران بي‌کفايت هستيم؛ هيات مديره بي‌لياقت اخراج بايد گردد؛ وحدت کارگران ضامن انقلاب است, اقدام به برپايی تجمع اعتراضی کردند.
کارگران کارخانه لاستيک دنا مي‌گويند که از صبح روز چهارشنبه پس از آنکه ليستی از نام همکاران اخراجی خود را مشاهده کردند، با تشکيل شورايی ضمن اخراج مديران کارخانه، مديريت آن را برعهده گرفتند.
کارخانه لاستيک دنا يکی از توليدکنندگان بزرگ لاستيک و تاير در کشور از زمستان سال ۸۷ دچار بحران شده و به منظور حل مشکلات خود تلاش کرده است برخی از کارگران خود را تعديل کند.
بنا بر اين گزارش,بهمنی, يکی از چهار نماينده کارگران اين کارخانه که اخراج شده است به آفتاب گفت: ,قبل از عيد به دليل عقب افتادن مطالبات کارگران، تجمعی در اين کارخانه صورت گرفت که هر چند نتيجه‌ای نداشت اما باعث شد هياتی به عنوان هيات حکم شامل نمايندگان کارگران، نمايندگان استانداری و مسئولين کارخانه به نمايندگی پرهيزگار و گلرخيان جهت بهبود اوضاع تلاش‌هايی را انجام دهند. اين تلاش‌ها در نهايت منجر به صدور يک توافق‌نامه ۴ بندی شد,.
او افزود: ,اين توافقنامه مسايلی مانند پرداخت مطالبات، ليست اخراجي‌‌ها و بازگشت آن‌ها، تعهدات کارگران اخراجی و افزايش خط توليد را شامل مي‌شد,.
بهمنی درباره سرانجام اين توافقنامه گفت: ,‌تاکنون نه تنها مطالبات کارگران پرداخت نشده بلکه خط توليد نيز از روند مطلوبی برخوردار نيست. کارخانه لاستيک‌سازی دنا ظرفيت توليد بيش از ۱۱۰ تن لاستيک را دارد ولی متاسفانه توليدات ما در حال حاضر به ۳۵ تا ۴۰ تن رسيده است و اين در صورتی است که توليد زير ۸۰ تن در هر روز ضربه‌های بسيار زيادی را به اين کارخانه وارد مي‌کند,.
او با اشاره به اينکه سرمايه‌گذاران اين کارخانه را اعضای هيات مديره تشکيل نمي‌دهند،خاطرنشان کرد: ,حتی اگر اين کارخانه با ۱۷۵۰ نفر کارگر و ۳۰ هزار نفر بيمه پذير تعطيل شود،هيچگونه ضرر مالی به هيات مديره نخواهد رسيد,.
بهمنی افزود: ,به دنبال عمل نکردن اعضای هيات مديره به توافق نامه‌ای که با حضور خودشان تنظيم و تصويب شده بود ما شکايتی را به مسئولين استان ارائه داديم که اين اقدام، زمينه‌ساز اخراج چهار نماينده کارگران شد,.
وی تاکيد کرد: ,ساعت ۸ صبح روز چهارشنبه ۲ ارديبهشت ۱۳۸۸، نگهبانان از ورود چهار نماينده کارگران جلوگيری کردند که اين اقدام منجر به نارضايتی کارگران و در نتيجه تحصن دوباره آنان شد,.
بهمنی در ادامه افزود: ,پس از اين تحصن در ساعت ۸ صبح شکايتی از طرف هيات مديره به شورای حل اختلاف اداره کار صورت گرفت که ساعت ۱۰ جواب آن را دريافت کرديم. جالب اينجا است که چرا مسئولين اداره کار مي‌توانند در عرض دو ساعت به شکايات کارفرما رسيدگی کنند اما چرا نمي‌توانند به شکايات ما که به نمايندگی از کل جمعيت کارگران اين کارخانه بود به اين سرعت رسيدگی کنند,؟
نماينده کارگران اين کارخانه افزود: ,معمولاً کارخانه‌هايی از لحاظ مادی ورشکسته مي‌شوند که يا فروش نداشته و يا مواد اوليه را به قيمت بالا تهيه مي‌کنند. اما اين موارد شامل اين کارخانه نمي‌شود. زيرا لاستيک‌سازی دنا با بيش از ۷۵۰ نماينده فعال و نيمه فعال توليدات خود را از ۲ ماه قبل از توليد، پيش‌فروش کرده و از طرف ديگر نيز مي‌بينيم قيمت مواد اوليه در ماه‌های اخير از کاهش ۳۰ تا ۵۰ دردصدی برخوردار بوده است,.
او افزود: ,در حال حاضر با توجه به ميزان درخواست خريدار و قيمت مناسب مواد اوليه بستر مناسبی فراهم است تا با افزايش خط توليد بخش اعظمی از ديون کارخانه که به بيش از ۱۲ ميليارد مي‌رسد، پرداخت شود,.

بهمنی به نمايندگی از کارگران اين کارخانه با اشاره به دلايلی که ,سوء مديريت، عدم توان مالی و افزايش بدهي‌های کارخانه, مي‌خواند، خواستار تغيير هيات مديره اين کارخانه شد.
اين گزارش مي‌افزايد که کارگران کارخانه لاستيک‌سازی دنا مي‌گويند که به رغم اينکه رئيس سازمان کار و امور اجتماعی فارس هم با کارگران ديدار کرده و قول مساعد برای حل مشکلات اين کارخانه داده اما تاکنون هيچ اقدام مثبتی صورت نگرفته است.
22 فروردين سال جاری نيز جمعی از کارگران صنايع مخابراتی راه دور ايران که در شيراز قرار دارد، در اعتراض به تأخير چند ماهه در پرداخت حقوق خود و آنچه سوء مديريت مي‌ناميدند، برای چندمين بار اعتصاب کردند.
اين اعتراضات که از چندين ماه پيش به دليل پرداخت نکردن حقوق و مزايا آغاز شده بود با حضور ابراهيم عزيزي، فرماندار شيراز در جمع معترضان و وعده‌های مسئولان استانی پايان يافته بود.
کارگران اين کارخانه معتقدند که هيچ روزنه اميدی نيست و تمام مشکلات قبل برای کارگران باقي‌مانده است. آن‌ها مي‌گويند: ,نگرانی کارگران از آنجايی که موعد بازگرداندن وام‌های بانکی ۱۶ ارديبهشت تعيين شده و کارخانه پولی برای پرداخت ندارد تشديد شده است، زيرا بانک‌ها از راه قانونی وارد مي‌شوند که نتيجه آن تعطيلی کارخانه است,.
,عليرضا شيرازی, از اعضای خانه کارگر که خود در کارخانه صنايع مخابراتی راه دور ايران شاغل است به آفتاب گفت: ,شرکت صنايع مخابراتی راه دور ايران متولی کارت سوخت است. اما برخی از اعتبار و قدمت اين شرکت بهره کافی را بردند و بعد کارخانه را رها کردند. به نحوی که همکاران دست به تحصن‌های زيادی زدند و تجمعاتی مقابل استانداری فارس داشتند ولی متاسفانه دردی دوا نشد و حقوق همکاران به تعويق افتاد,.
شيرازی خاصرنشان کرد: ,پس از اعتراضات به سهامداران عمده، يک نفر را به عنوان مديرعامل مجموعه انتخاب کردند و استاندار و فرماندار و سازمان صنايع و معادن همگی قول همکاری دادند که کارخانه مجددا به جايگاه خود بر گردد. اما در عمل چنين نشد و تحت عنوان اينکه سهامدار عمده در راه بهبود اوضاع کارخانه هيچ گام مثبتی برنداشته کوچکترين حمايتی نکردند و هم اکنون مشکلات مالی و معيشتی همکاران لاينحل مانده است.,
بنا بر اين گزارش با بالا گرفتن اعتراضات کارگری در شيراز؛ آيه‌الله ايماني، نماينده ولي‌فقيه در فارس و امام جمعه شيراز، ۲۸ فروردين ماه گذشته در خطبه‌های نماز جمعه اين شهر خواستار پيش‌بينی بسته‌های تنبيهی برای نظارت بر عملکرد مديران بخش خصوصی شد.

وی گفت: ,‌هيات دولت همان‌طور که برای جذب سرمايه‌گذار بخش خصوصی و در راستای فراهم کردن انگيزه‌های مناسب برای فعالان اين عرصه بسته‌های تشويقی در نظر گرفته، مي‌تواند در راستای بهره‌گيری از ابزار نظارتی مطلوب بسته‌های تنبيهی را برای مديران بخش خصوصی در نظر گيرد,.
آيه‌الله ايمانی بدون نام بردن از کارخانه صنايع مخابراتی راه دور ايران تاکيد کرد: ,در حال حاضر برخی از صنايع و کارخانه‌های بخش خصوصی شيراز که ساليان سال مشغول فعاليت بوده و بيش از يک هزار و ۲۰۰ کارگر دارند بر اثر ندانم‌کاری مديران بخش خصوصی دچار چالش‌های فراوان شده و معلوم نيست اگر اين واحد تعطيل شوند کارگران پس از آن بايد به کجا مراجعه کرده و چه اقدامی را انجام دهند,.

  تجمع معلمان حق‌التدريس در مقابل مجلس :

به گزارش خبرگزاری ايلنادرتاریخ 6 اردیبهشت 88 آمده است :جمعی از معلمان حق‌التدريسی صبح امروز در اعتراض به عدم استخدام از سوی وزارت آموزش و پرورش در مقابل مجلس تجمع کردند. اين معلمان از شهرهای لرستان و کرمانشاه آمده بودند.
تجمع کنندگان حدود۳۰ نفر بودند که با سابقه کار ميانگين ۸ تا ۱۰ سال و برخورداری از مدارک تحصيلی فوق‌ديپلم و ليسانس هنوز به استخدام آموزش و پرورش در نيامده‌اند.
آنها که خواستار ديدار با اعضای کميسيون آموزش وتحقيقات مجلس بودند، نسبت به عدم پرداخت حق بيمه و ديگر مزايای شغلی معترض بودند.
يکی از تجمع کنندگان به خبرنگار ايلنا گفت: با حقوق ماهانه ۱۰۰ هزار تومان تدريس مي‌کنيم و در ايام تعطيل وتابستان‌ها هم هيچ حقوقی دريافت نمي‌کنيم.
آنها پلاکاردهايی با اين مضمون در دست داشتند “ما حق التدريس ها را دريابيد”، “ما معلمان حق‌التدريسی خواهان رفع مشکل استخدام و افزايش حقوقمان هستيم”.
اگرچه اين نخستين تجمع معلمان حق‌التدريسی در سال ۸۸ است؛ اما آنها در سال گذشته از استان‌های مختلف کشور برای تجمع در مقابل مجلس آمده بودند.
نمايندگان مجلس نيز به منظور پيگيری مطالبات آنها طرحی يک فوريتی به منظور بررسی وضعيت استخدامی معلمان حق‌التدريسی و آموزشياران سواد آموزی ارايه دادند که درحال حاضر در کميسيون‌های آموزش و تحقيقات و اجتماعی مجلس در حال بررسی است.

از حرکت حقوقی و صنفی کانون معلمان ایران حمایت میکنیم

اطلاعیه مطبوعاتی
آموزش وپرورش به عنوان یکی از اصول اساسی توسعه در جوامع امروزی شناخته شده و از آن به عنوان ابزار اصلی برای بهبود وضعیت حقوق بشر وترویج آزادی های انسانی ومدنی یاد می شود، اما متأسفانه در کشور ما به جای نگاه تولیدی به نهاد آموزش وپرورش از آن به عنوان نهادی مصرفی یاد می‌شود و هنوز در سیاست‌گذاری‌های کلان به صورت اساسی به تربیت نیروی انسانی توجه نشده است و مسئولین حاضر نیستند بپذیرند که آموزش وپرورش رکن اساسی توسعه‌ی پایدار وسرمایه‌ی ‌انسانی متخصص، بالاترین سرمایه برای توسعه وپیشرفت کشور است.
کانون معلمان ایران به عنوان تشکلی صنفی وغیر سیاسی در حدود ده سال است برای بهبود وضعیت آموزش وپرورش کشور وبهبود وضعیت معیشتی معلمان عزیز تلاش می‌کند و اعضای این تشکل تاکنون هزینه‌های زیادی ازجمله زندان، تبعید وانفصال را پرداخته‌اند به این امید که در وضعیت ناگوار آموزش وپروش  کشور تغییرات مثبتی حاصل شود که متأسفانه در این یک دهه یا ندای عدالت طلبی معلمان وتنها تشکل اصلی آنان را مسئولان نشنیده‌اند و یا این عدالت خواهی با سهل انگاری‌های مکرر آنان روبه‌رو شده است که همین امر باعث وارد آمدن خسارات زیادی به جامعه دانش پژوه شده است. پایه گذاری ناهنجاری و بروز معضلات بی‌شمار اخلاقی و اجتماعی در کشور تا حدود زیادی به بی‌توجهی‌های مسئولین کشور نسبت به اهمیت آموزش و پرورش ونقش معلمان در آن باز می‌گردد.
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ضمن تقدیر از همه‌ی تلاش‌های عدالت جویانه‌ی کانون معلمان ایران در جریان سال‌های اخیر وهزینه‌های فراوانی که فعالان صنفی-فرهنگی در راه بهبود وضعیت آموزشی کشور پرداخته‌اند یک بار دیگر حمایت کامل خود را از برنامه‌ی اعتصاب  روزهای6 ،7و 8 اردیبهشت ماه این کانون ومعلمان ابراز می‌دارد و از همه‌ی دانش آموزان عزیز وخانواده‌های گرامی آن‌ها نیز می‌خواهد که این قشر فرهنگی را در این حرکت قانونی یاری دهند تا در تصحیح نقص‌های ساختاری سیستم آموزش وپرورش و بالطبع آن ساختن آینده‌یی بهتر برای کشور سهیم شوند و در همان حال این مجموعه به مسئولان اجرایی کشور نیز گوش‌زد می‌کند که بیش از این با بی توجهی و نقض مکرر قانون و برخوردهای پلیسی وامنیتی با معلمان از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی نکنند چرا که آن‌چه که در مطالبات و اعتراضات معلمان ایران مطرح می‌شود تنها اجرای قانون است که سیستم آموزشی و جامعه نیز از آن ذینفع خواهد بود، است
دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
تهران – ششم اردیبهشت ماه 1388

اعتصاب و تظاهرات کارگران صنایع مخابراتی شیراز

بیش از 400 کارگر صنایع مخابراتی شیراز اعتصاب کرده  و کل کار و تولید را متوقف ساخته اند. کارگران 6 ماه است که موفق به دریافت دستمزدهای خود نشده اند. سرمایه داران از پرداخت عیدی و پاداش انان نیز سر باز زده اند. 400 کارگر با شروع اعتصاب و تعطیل کار، محیط کارخانه را به سوی میدان « پیام» شیراز ترک گفتند. آنان در این میدان دست به تظاهرات و تشکیل اجتماع زدند. کارگران خواستار دریافت فوری حقوق معوقه 6 ماهه، پاداش وعیدی خود و خلع ید از سهامداران کارخانه هستند.

منبع: خبرگزاری فارس

7 اردیبهشت 88

بازداشت دو کارمند اداره آتش نشانی  شهر روانسر

بنا به خبر رسیده از شهر روانسر، روز شنبه 5 اردیبهشت ماه ماموران امنیتی رژیم دو تن از کارمندان اداره آتش نشانی این شهر را بازداشت و به زندان کرمانشاه منتقل کردند.

ماموران امنیتی رژیم، حیدر محمدی و فتاح قادری را به اتهام عدم حضور به موقع جهت خاموش کردن آتش گسترده ای که بر اثر حمله به یک پاسگاه در این شهر روی داده بود بازداشت کرده اند.

 عدم حضور معلمان شهر سقز در کلاس های درس

بنا به خبر رسیده از شهر سقز، روز دوشنبه 7 اردیبهشت، معلمان این شهر در حمایت از فراخوان کانون صنفی معلمان جهت اعتصاب سراسری معلمان در ایران از حضور در کلاس های درس خودداری کردند.

معلمان اعتصاب کننده در شهر سقز اعلام کردند در صورتی که پاسخ مشخصی به خواست ها و مطالبات آنان داده نشود روز سه شنبه 8 اردیبهشت در مقابل اداره آموزش و پرورش شهر سقز اعتصاب خواهند کرد.

معلمان معترض اعلام کردند تا دستیابی به مطالبات مطرح شده در بیانیه کانون صنفی معلمان به اعتراض و اعتصابات خود ادامه خواهند داد.

 اعتصاب غذای تعدادی از زندانیان زندان یزد

سه تن از زندانیان زندان یزد در اعتراض به برخوردهای غیر انسانی مسئولان زندان اعتصاب غذا کردند.

“سهند علی محمدی٬” “بخشعلی محمدی” و “عبادالله قاسم زاده” از روز سه شنبه ۱ ارديبهشت اعتصاب غذای خود را آغاز کرده اند. این سه تن هر کدام به 13 سال زندان تعزیری محکوم شده اند.

 بازداشت جمعی از معلمان معترض در مقابل مجلس جمهوری اسلامی 

ماموران امنیتی رژیم تعدادی از معلمان معترض را که در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کرده بودند بازداشت کردند.

جمعی از معلمان حق‌‌التدریسی استان های کرمانشاه و  لرستان در اعتراض به عدم استخدام رسمی و میزان دستمزدهای خود اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کرده و با حمل پلاکاردهایی که بر آنها نوشته شده بود، “ما حق‌التدریسی‌ها را دریابید” و “ما معلمان حق‌التدریس خواهان رفع مشكل استخدام و افزایش حقوقمان هستیم” اعتراض خود را اعلام کردند.

در جریان اعتراض معلمان در مقابل مجلس، سجاد خاکساری که مشغول تهیه گزارش و عکس گرفتن از تجمع اعتراضی معلمان بود، توسط ماموران امنیتی رژیم بازداشت گردید. مقامات امنیتی جمهوری اسلامی پس از بازداشت معلمان معترض اعلام کردند آنان جهت محاکمه به دستگاه قضایی معرفی خواهند شد.

 تعطیلی و اخراج کارگران کارخانه وزنه 

کارخانه “وزنه” که تحت پوشش بانک ملت و مجتمع صنعتی “ماموت” می باشد تعطیل و 230 کارگر آن اخراج شدند.

کارفرمای مجتمع صنعتی “ماموت” پس از گذشت 2 سال از خرید کارخانه وزنه که در جاده مخصوص کرج واقع شده، با استناد به اخطاریه محيط زيست و مساله ایجاد آلودگی محیط زیست، اقدام به اخراج کارگران کارخانه وزنه نمود.

مجتمع “ماموت” در چند سال اخير با اقدام به خريد کارخانه هایی از قبیل، مارال، مايان، ايران بلغار، اف ام و وزنه، هزاران کارگر این کارخانه ها را اخراج نموده است.

 حمایت کارگران کارخانه “ریسندگی و فرش غرب بافت” از کارگران نیشکر هفت تپه

کارگران “ریسندگی و فرش غرب بافت کرمانشاه” در اطلاعیه ای پشتیبانی خود را از مبارزات و مطالبات کارگران نیشکر هفت تپه اعلام کردند.

در متن اطلاعیه حمایتی کارگران “ریسندگی و فرش غرب بافت کرمانشاه” آمده است، ما همراه با جنبش کارگری برای حفظ حقوق و منافع کارگران رنجدیده هفت تپه، همبستگی خود را با آنان اعلام داشته و این را خوب می دانیم که حمایت از کارگران هفت تپه حمایت از خود و دیگر هم طبقه ای هایمان است.

ما به عنوان جمعی از کارگران، در آستانه روز جهانی کارگر  از جنبش هم طبقه هایمان در سراسر ایران حمایت می کنیم.

ما کارگران فرش غرب بافت کرمانشاه هر گونه پرونده سازی برای کارگران و فعالان کارگری به ویژه نمایندگان شرکت هفت تپه را محکوم می کنیم.

 ادامه اعتراضات کارگران فرش غرب در مقابل ادارات حکومتی

روز دوشنبه 7 اردیبهشت، نمایندگان کارگران فرش غرب کرمانشاه در قالب سه گروه به اداره کار، استانداری و اداره صنایع کرمانشاه مراجعه نموده و خواهان پاسخ گویی به مشکلات، بلاتکلیفی و حقوقهای معوقه خود شدند.

یوسفی رئیس اداره کرمانشاه، به کارگران اعلام کرد که وزارت کار فعلا با پرداخت مبلغ 25 میلیون تومان جهت پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران موافقت نکرده است.

مسئولان اداره صنایع نیز در پاسخ به کارگران اعلام کردند، کارخانه مذبور به شرکت آتیه دماوند واگذار شده است.

لازم به ذکر است که تاریخی جهت بازگشایی کارخانه تعیین نشده است. کارفرمایان کارخانه فرش غرب مدت 8 ماه است که دستمزدهای کارگران را پرداخت نکرده اند. 

اعتصاب کارگران شرکت تولید رادیاتور در سمنان

کارگران تولید رادیاتور کارخانجات خودروسازی هادی سمنان از ماه اسفند تا حال دستمزدها، عیدی و پاداش خود را دریافت نکرده اند. آنان به همین دلیل و به دنبال بی نتیجه ماندن تمامی اعتراضات چند ماهه شان تصمیم به اعتصاب گرفته و چرخ تولید و کار را به طور کامل متوقف کرده اند. اعتصاب کارگران 3 روز است که آغاز شده است و همچنان ادامه دارد. سرمایه داران و دولت آن ها مطابق معمول در مقابل اعتصاب و موج عصیان کارگران متوسل به تهدید شده اند. سرمایه دار گفته است که حاضر به پرداخت دستمزدها نیست و اداره کار دولت سرمایه کارگران را تهدید به اخراج کرده است. کارگران اعلام کرده اند که اعتصاب را تا دستیابی به همه مطالبات ادامه می دهند.

منبع: آژانس ایران خبر 

7 اردیبهشت 88

تظاهرات اعتراضی کارگران « سدید» چهاردانگه

کارگران شرکت « سدید» در چهاردانگه 4 ماه است که حقوق نگرفته اند. آنان حتی عیدی و پاداش ماه های آخر سال قبل را هم دریافت نکرده اند. سرمایه داران به بهانه های مختلف از پرداخت دستمزدهای آنان خودداری می کنند و به اعتراضات مستمر آن ها هیچ وقعی نمی گذارند.  کارگران که از فشار سهمگین بدهکاری ها و فقر و گرسنگی و احساس ذلت سخت به ستوه آمده اند روز یک شنبه 6 اردیبهشت یک بار دیگر دست به تظاهرات زدند. آنان تظاهرات اعتراضی خود را تا رسیدن به پای سرویس های ایاب و ذهاب ادامه دادند. اشرار حراستی سرمایه که از مشاهده خشم کارگران به هراس افتاده بودند با دستپاچگی کوشیدند براعتراض آنان غلبه کنند. حراستی ها رانندگان سرویس ها را مجبور ساختند که هر چه زودتر تظاهر کنندگان را سوار کرده و از محل اجتماع دور سازند.

منبع:  آژانس ایران خبر

7 اردیبهشت 88

گزارش دومین روز اعتراضات سراسری معلمان

امروز دوشنبه حسب فراخوان کانون صنفی معلمان ایران، هزاران تن از معلمان کشور در اعتراض به عدم اجرای قانون و سایر مطالبات صنفی با امتناع از حضور بر سر کلاسهای درس دومین روز و مرحله از فراخوان مذکور را به اجرا گذاردند.

کانون صنفی از دریافت گزارشات اجرای اعتراضات مذکور در شهرهای تهران، کرج، شهریار، رباطکریم، رشت، همدان، سنندج، کرمانشاه ،علی گودرز، میاندوآب، سقز، ایلام، دیواندره، ساوجبلاغ، اصفهان، مشهد، بجنورد، بندرعباس، شیراز، مریوان، اراک، ملایر، اردبیل، وبسیاری دیگر از شهرهای کشور خبر می دهد.

همچنین گزارشات دریافتی حاکی از احضار آقای مختار اسدی، عضو کانون صنفی معلمان ایران و فعال حقوق بشر به اداره اطلاعات غرب استان است. در همین رابطه اخبار غیررسمی در خصوص بازداشت گودرز شفیعیان از فعالان معلم خبر می دهند.

حسب فراخوان کانون صنفی معلمان ، فردا در سومین مرحله این اعتراضات معلمان از حضور در مدارس امتناع خواهند نمود و در صورت عدم حصول نتیجه اعتراضات خود را با برنامه های جدید در هفته معلم اعلام خواهند داشت.

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

 حکم زندان برای ابراهیم گوهری

دادگاه سرمایه ابراهیم گوهری عضو هیأت مدیره سندیکای شرکت واحد را به 18 ماه حبس محکوم کرده است. جرم گوهری این است که در چهارچوب قانون اساسی دولت سرمایه داری خواستار تحقق برخی مطالبات اولیه معیشتی کارگران بوده است. او همچون همه همکاران سندیکالیست خود معتقد به مبارزه قانونی درچهارچوب نظام سرمایه داری است و هیچگاه ادعای مبارزه با این نظام را نداشته است. ما همواره گفته ایم و تأکید کرده ایم که رفرمیسم سندیکالیستی در جامعه ما در همان حال که سدی بر سر راه مبارزه و سازمانیابی ضدسرمایه داری توده های کارگر است اما مورد حمایت دولت سرمایه داری نیز نیست. قدرت سیاسی حاکم سرمایه قادر به تحمل هیچ نوع اعتراض و مبارزه و قبول هیچ سطحی از مطالبات کارگران نیست و در همین راستا رفرمیسم سندیکالیستی را هم برنمی تابد. دولت سرمایه بسیار خوب می داند که سندیکالیسم ایرانی اگر چه خواستار مهار مبارزات توده های کارگر است اما قادر به انجام این کار نیست. از این گذشته، سرمایه داران و دولت آن ها سخت وحشت دارند که  کارگران حتی همین سندیکاهای اهل سازش را به رغم تمایل و تلاش سندیکالیست ها به محملی برای سازماندهی مبارزات ضدسرمایه داری خود تبدیل کنند. دولت سرمایه به همه این دلایل حتی فعالان سندیکالیست را نیز سخت مورد آزار و تعقیب قرار می دهد و به زندان و اسارت در سیاهچال ها محکوم می کند. ما سندیکالیسم را خطری جدی برای جنبش ضدسرمایه داری طبقه کارگر می دانیم اما در همان حال هر نوع اذیت و آزار و زندان سندیکالیست ها و هر شکل اعمال محدودیت برای آنان را قاطعانه محکوم می کنیم. ما خواستار الغای فوری حکم زندان ابراهیم گوهری هستیم.

منبع: آژانس ایران خبر

7 اردیبهشت 88

 اعتصاب معلمان دو روز است که آغاز شده است

معلمان سراسر کشور دو روز است که اعتصاب خویش را آغازکرده اند. علت واقعی اعتصاب سراسری معلمان عبارت است از دستمزدهای نازل و ناچیزی که مطلقاً برای بازتولید نیروی کار و پایین ترین سطح زندگی هم کفاف نمی دهد، شرایط از همه لحاظ دردآور و توان فرسای کار، خفقان و رعب و وحشت مسلط بر محیط های اموزشی، سلاخی بیدادگرانه و تبهکارانه صدها هزار معلم در داربست قراردادهای موقت کار که حقوق ماهانه شمار کثیری از آنان حتی به صدهزارتومان هم نمی رسد، محتوای خرافه آمیز و وارونه بافانه و تحجرآور متون آموزشی و بسیاری جنایت دیگر سرمایه. معلمان اعتصاب خویش را آغاز کرده اند تا دولت سرمایه داری را  به قبول مطالبات خود مجبور سازند. ما از همه کارگران و خانواده های آن ها می خواهیم که به هر شکل ممکن از مبارزات همزنجیران معلم خویش حمایت و پشتیبانی کنند.

منبع: آژانس ایران خبر

7 اردیبهشت 88

 اجتماع اعتراضی بازنشستگان شرکت هواپیمایی هما

بازنشستگان شرکت هواپیمایی هما (ایران ایر) مدت ها است که برای دستیابی به مطالبات معوقه خود در حال اعتراض و مبارزه هستند. این مبارزات تا حال حاضر به هیچ نتیجه ای نینجامیده است. هواپیمایی هما با توسل به دستاویز عدم دریافت مجوز رسمی از نهادهای دولتی ذیربط حاضر به پرداخت مطالبات کارگران نیست و اخطارهای مکرر بازنشستگان در مورد اقدام به تحصن و راه پیمایی و اشکال دیگر اعتراض را نادیده گرفته است. کارگران بازنشسته روز یک شنبه  ششم اردیبهشت ماه را به عنوان روز اجتماع در مقابل ساختمان  ایران ایر اعلام کرده بودند اما تشکیل این اجتماع اعتراضی به امروز موکول شد. بازنشستگان دروازه ورودی ساختمان را در تصرف خود گرفتند. آنان از ورود و خروج افراد به درون و بیرون ساختمان جلوگیری کردند و اعلام داشتند که تا گرفتن مطالباتشان به تحصن و اعتراض ادامه خواهند داد.

منبع: ایلنا

7 اردیبهشت 88

تجمع اعتراضی کارگران پارس قو

عروس حضرت سلطان همیشه دل می برد               علی الخصوص که پیرایه ای بر او بستند

سرمایه داران ایران در تمامی طول سی سال اخیر در تشدید بی عنان استثمار کارگران و هجوم به سطح زندگی توده های کارگر از هیچ جنایتی فروگذار نکرده اند. آنان همیشه و همه جا بدون هیچ نیازی به هیچ دستاویزی هر چه اراده کرده اند علیه هست و نیست کارگران انجام داده اند. با همه این ها طغیان موج بحران سرمایه داری در دنیا برای این جماعت کارگرکش انسان خوار به نعمتی الهی تبدیل شده است تا به بهانه آن ابعاد دست اندازی ها و تجاوزات سفاکانه خود به آخرین ریال دستمزد کارگران و نان بخور و نمیر فرزندان آنان را بدون هیچ مرز و محدوده ای تا هر کجا که بخواهند گسترش کنند. در این روزها همه سرمایه داران چنین می کنند و سرمایه دار صاحب کارخانه پارس قو فقط یکی از خیل عظیم آن ها است. او مدت ها پیش 120 کارگر دارای سابقه 20 سال به بالا را اخراج کرده و بنا بر تصمیم یکجانبه و قدرت بی چون و چرای سرمایه دار بودن خود اعلام کرده است که همه این 120 نفر بازنشستۀ پیش از موعد هستند. صاحب کارخانه پس از این کار حتی از پرداخت حق سنوات کارگران سر باز زده و در طول یک سال گذشته به رغم اعتراضات مکرر کارگران هیچ ریالی از این بابت به آنان پرداخت نکرده است. این کارگران امروز هفتم اردیبهشت در مقابل دفتر مرکزی شرکت در خیابان حافظ اجتماع کردند تا یک بار دیگر فریاد اعتراض خود علیه  شرارت این سرمایه دار را  به گوش همگان برسانند. سرمایه دار که در تمامی این یک سال از ملاقات با کارگران خودداری کرده اینک پیغام داده است که به دلیل وقوع بحران در دنیای سرمایه داری و سرایت بحران به کارخانه او قادر به پرداخت حق سنوات کارگران نیست. 70 کارگر که به نمایندگی کل 120 کارگر در اجتماع حضور داشتند اعلام کردند که تا گرفتن مطالبات به مبارزه خویش ادامه می دهند.

منبع: ایلنا                          

7 اردیبهشت 88

اخراج کارگران وزنه:

به گزارش سایت روشنگری در تاریخ 7 اردبهشت 1388 آمده است : گروهی از کارگران اخراجی شرکت وزنه با انتشار گزارشی به شرايط و زمينه های تعطيلی شرکت خود اشاره کردند. متن اين گزارش به شرح زير است:
“شرکت وزنه تحت پوشش بانک ملت با سابقه ای بيش از چهل سال فعاليت صنعتی, پس از دو سال واگذاری به مجتمع صنعتی ماموت با اخراج 230 کارگر رسمی و قراردادی تعطيل گرديد. مجتمع صنعتی ماموت يکی از قدرتمندترين سرمايه داران بخش خصوصی است که در چند سال اخير با اقدام به خريد شرکت های مارال, مايان, ايران بلغار, اف.ام و وزنه دست به اخراج گسترده پرسنل قديمی اين شرکت ها زده است. ماموت بيش از 50 هزار نفر کارگر قراردادی در داخل ايران دارد که اکثر اين کارگران ساکن ساوجبلاغ می باشند. نفود اين شرکت در منطقه به اندازه ای است که شکايت کارگران از شرايط سخت کار در کارخانجات وابسته به اين مجتمع صنعتی در اکثر موارد بی نتيجه بوده است. پرداخت هدايا و کمک های نقدی و غيرنقدی به اداره کار و امور اجتماعی کرج و هشتگرد آن هم به صورت علنی موجب شده است که کارگران اخراجی اميد چندانی به احقاق حقوق خود از طرف اين نهادهای دولتی نداشته باشند.
لازم به ذکراست که واگذاری شرکت وزنه به ماموت در حالی انجام شده که برای اين معامله هيچ مزايده ای صورت نگرفته و شرکت 60 ميلياردی وزنه با قيمت 6 ميليارد آن به صورت کاملا غيرقانونی به شرکت ماموت فروخته شده است. مجتمع صنعتی ماموت پس از گذشت دو سال از اين واگذاری با استناد به اخطارهای محيط زيست, اقدام به اخراج کارگران و متوقف کردن فعاليت کارخانه نموده است. در صورتی که اين ايرادات به آسانی و با اصلاح شرايط توليدی قابل حل بوده اند.

            بازداشت خبرنگار قلم معلم :

به گزارش روزنامه سرمايه درتاریخ 7 اردیبهشت 88 آمده است  : سجاد خاكسارى ، خبرنگار هفته نامه توقيف شده قلم معلم ديروز در ميدان بهارستان دستگير و بازداشت شد. به گفته محمد خاكسارى ، عضو هيات مديره كانون صنفى معلمان و پدر سجاد ، او براى تهيه گزارش و عكس از اعتراض معلمان حق التدريس به ميدان بهارستان رفته بود كه دستگير شده و به پليس امنيت در ميدان ارگ منتقل شد و قرار است امروز تحويل دادگاه انقلاب شود.
معلمان حق التريس روز يكشنبه براى پيگيرى وضعيت استخدام خود به تهران آمده بودند.
همچنين ديروز تعدادى از معلمان تهران و شهر هاى مختلف كشور در واكنش به اجرايى نشدن قانون خدمات كشورى در به مدارس رفته اما در كلاس درس خود حاضر نشدند.
اين اقدام معلمان پيش از اين در بيانيه اسفند 87 اعلام شده بود اما پس از مصاحبه رييس جمهوری و قول تجراى قانون خدمات كشورى در سال 88 تا امروز مسكوت ماند.
باقرى يكى از اعضاى كانون صنفى معلمان مى گويد:”معلمان پس از دريافت حقوق فروردين ماه و اعمال نشدن قانون تصميم به اجراى بيانيه كرده اند و فردا در ادامه اعتصاب خود به مدرسه نمى روند.”
از سوى ديگر شيرزاد عبداللهى كارشناس مسايل آموزش و پرورش معتقد است احکام حقوقی فرهنگيان همواره در نيمه ارديبهشت ماه صادر مى شود:” احکام جديد معمولا در ارديبهشت ماه صادر می شوند.اگر واقعا معلمان به اين نتيجه برسند که احکام جديد را تا 15 يا 20 ارديبهشت صادر می کنند نيازی به تعطيلی مدارس نيست.”
اجراى قانون خدمات كشورى مهم ترين خواسته معلمان در سال هاى اخير بوده است كه بارها به لاشكال مختلف آن را مطرح كرده اند .سازمان بين المللى آموزش نيز در روزهاى گذشته با ارسال نامه به مقامات دولت ايران خواستار اجراى اين قانون شده است.

گزارش دومین روز اعتصاب سراسری معلمان

بنا به گزارش کانون صنفی معلمان ایران، بسیاری از معلمان سراسر کشور ، از بند 2 بیانیه اخیر کانون صنفی معلمان ، مبنی بر عدم حضور در کلاسهای درس، به صورت گسترده و چشمگیر حمایت و عملی کردند.

گزارشها حاکیست، هزاران تن از معلمان در استانهای گوناگون از قبیل استانهای تهران، ایلام، خراسات، کرمانشاه، یزد، اصفهان، فارس، خراسان، کردستان، لرستان، بوشهر، اردبیل، آذربایجان شرقی، همدان و بخشهایی ازاستان هرمزگان، از حضور در کلاسهای درس خودداری کردند.

 جانباختن یک کارگر در شهر بانه

بنا به گزارش رسیده از شهر بانه، ساعت 2 بعد از ظهر روز دوشنبه 7 اردیبهشت، کارگری با نام “عمر مرادی” در حین کار و در عمق 7 متری زمین زیر آوار مانده و جانش را از دست داد.

عمر مرادی که 45 سال سن داشت و سرپرست خانواده ای 5 نفری بود، همراه چند کارگر دیگر مشغول پی کنی هتلی در جنب مدرسه نمکی بود که بعلت ریزش خاک در زیر آوار مانده و جان خود را از دست داد.

بعد از ظهر همان روز جسد این کارگر در میان غم و اندوه هزاران تن از اهالی شهر بانه  در گورستان این شهر به خاک سپرده شد.

احضار تعدادی از فعالین کارگری شهرهای مهاباد و بوکان به توسط نیروی انتظامی

بنا به گزارش کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، روز دوشنبه 7 اردیبهشت، چهار تن از فعالان کارگری و عضو کمیته هماهنگی در شهرهای مهاباد و بوکان به حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی احضار شدند.

 گزارشها حاکیست که “یوسف آبخر آباد”، و “واحد سیده” به مدت چهار ساعت در حفاظت اطلاعات مهاباد تحت باز جوئی قرار گرفتند. “حسن رسول نژاد” و “احمد اسکی بغدادی” در حفاظت اطلاعات شهر بوکان مورد بازجوئی قرار گرفته و به آنها اعلام شده است که حق شرکت در مراسم اول ماه مه روز جهانی کارگر را ندارند.

 انتشار فراخوان تشکلها و نهادهای مختلف کارگری برا برگزاری مراسم 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر در پارک لاله تهران

کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه مرکب از: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه/ اتحادیه آزاد کارگران ایران/ هیأت مؤسس بازگشایی کارگران نقاش و تزیئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر.

 شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگری :

کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری/ کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالین کارگری، طی انتشار اطلاعیه ای اعلام کرده اند که مراسم روز اول ماه مه 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر را در پارک لاله تهران برگزار خواهند کرد.

 در این اطلاعیه مجموعه ای از خواستها و مطالبات فوری طبقه کارگر ایران از جمله تأ مین امنیت شغلی تعیین حداقل دستمزد کارگران توسط نمایندگان و تشکل های مستقل کارگری، حق تشکل و اعتصاب،توقف اخراج و بیکارسازی ها ، حقوق زنان و بازنشستگان، لغو کار کودکان ، دفاع از کارگران مهاجر و رسمی شدن تعطیلی اول ماه مه و آزادی کلیه کارگران زندانی قید شده است.

در این اطلاعیه  تاريخ  برگزاری مراسم روز جمعه 11 ارديبهشت ماه 88 – ساعت 5 بعد از ظهر و مكان  آن  تهران خيابان كارگر ،داخل پارك لاله – ميدان آب نما تعیین شده است.

 اعتصاب گسترده دانشجویان دانشگاههای تهران

دانشجویان دانشگاههای استان تهران، در اعتراض به ادامه بازداشت 12 دانشجوی دانشگاه های این استان و اعلام همبستگی با آنان اعتصاب خود را آغاز کردند.

دانشجویان اعتصاب کننده، با خواندن سرود “یار دبستانی” و سر دادن شعارهای “دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد”، “دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد” و “می میریم، می میریم؛ ذلت نمی پذیریم” به مقابل دانشکده حقوق و علوم سیاسی رفته و به تحصن خود ادامه دادند.

در این تجمع دانشجویانی از دانشگاههای، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، خواجه نصیر، طباطبایی، دانشگاه آزاد استان تهران، عباسپور، رجایی، تربیت معلم تهران “واحد های تهران و حصارک کرج حضور داشتند.

احضار علیرضا ثقفی به دفتر پیگیری :

بعد از ظهر امروز سه شنبه 8 اردیبهشت علیرضا ثقفی به اداره پیگیری وزارت اطلاعات احضار شد و به وی گفته شد که مراسم روز جهانی کارگر که قرار است جمعه اول ماه مه در پارک لاله برگزار شود، غیر قانونی است و باید لغو شود

تعویق 2 ساله حقوق کارگران قند بردسیر

سرمایه دار کارخانه قند بردسیر 2 سال است که کل دستمزد 250 کارگر را مصادره کرده است.  او از پرداخت حقوق این کارگران سر باززده  و اعتراضات مکرر آن ها را  بدون جواب گذاشته است. کارگران در طول این دو سال فقط از طریق قرض و گرفتن نسیه نان فرزندانشان را تهیه کرده اند، راهی که دیگر به طور کامل به بن بست رسیده است، زیرا هیچ مغازه داری دیگر به آنان نسیه نمی دهد. 250 کارگر در روز یک شنبه ششم اردیبهشت در مقابل ساختمان کارخانه اجتماع کردند و برای یک بار دیگر فریاد اعتراض سردادند. کارگران فریاد می زدند که هیچ امیدی برای ادامه زندگی ندارند. جان شان به لب رسیده است. مرگ را به مراتب بر این زندگی پر از ذلت ترجیح می دهند. آنان خطاب به دولت سرمایه داری اعلام می کردند که در کنار سرازیرکردن حاصل و کار استثمار میلیون ها کارگر به جیب سرمایه داران فکری هم برای پرداخت دستمزد ناچیز کارگران بکند.

منبع: آژانس ایران خبر

8 اردیبهشت 88

كارگران افغاني/

به جرم افغانی بودن برای شهرداری بیگاری می‌کنیم

اینجا گرم خانه‌ای نیست که شهرداری تهران از سر انسان دوستی برای بی‌خانمان‌ها بر پا کرده باشد. البته شاید گاهی ترانه‌ای افغانی تو را به مرز شادی ببرد اما همان ترانه اصیل افغانی فریادهای بی‌کسی کارگری را به همراه دارد.

ایلنا: خیابان 16 آذر، جایی دوری نیست، کمی آنطرف‌تر از میدان انقلاب، اگر از خریدن کتاب خسته می‌شوید، اگر تک تک مغازه‌های کتابفروشی را سرزدید و به طور اتفاقی گذرتان به خیابان 16 آذر افتاد و باز هم از بازی روزگار پایتان به کوچه( رهنما) باز شد چندان جای تعجب ندارد که در این نزدیکی‌ها و در همین هفته‌ای که هفته کارگر نام‌گذاری شده با نمونه‌هایی از زندگی کارگری، آن‌هم از نوع بیگاری با اعمال شاقه مواجه شوی.
اینجا گرم‌خانه‌ای نیست که شهرداری تهران از سر انسان‌دوستی برای بی‌خانمان‌ها بر پا کرده باشد. این جا به کسی خوش نمی‌گذرد. البته شاید گاهی ترانه‌ای افغانی تو را به مرز شادی ببرد اما همان ترانه اصیل افغانی فریادهای بی کسی کارگری را به همراه دارد.

خانه‌ای که دور از انسانیت است
خانه که اغراق است دخمه‌ای بزرگ در ابتدای کوچه و در قلب شهر تهران که افغانی‌ها می‌گویند م .ن.ط.ق. شش. ش.ه.د.ا.ر.ی چنان در کوچه دهان کجی می‌کند که گویا ناسزایی بد ترکیب در کوچه زمزمه شده و سوسوی فلاکت را سر می‌دهد. درب خانه همیشه بر روی محرم و نامحرم باز است در این دخمه از هرکس و ناکس پذیرایی می‌شود. درب بزرگی و به کثیفی برخی از مخازنی که شاید هفته‌ها توسط نیروهای شهرداری شتسشو نشده، نیمه باز است. بیش از 20 نفر از کارگران افاغنه که هر کدام به گوشه‌ای خیره شده‌اند به کار تمام یا نیمه‌تمام خود فکر می‌کنند.
وقتی براي آن‌ها گفتیم که می‌خواهیم از گرفتاری‌هایشان گزارش بگیریم، چشمانشان تنگ شد و صدای قهقهه‌های درونی‌شان را با حرکات صورت و بدن به همدیگر نشان می‌دادند.
دسته‌های جاروی شکسته تمام سطح حیاط را پرکرده، بدون استثناء همه کارگرها کفش‌ها و چکمه‌های پاره به پا کرده و لباسهایشان از فرط کثیفی و شدت کهنگی روی تنشان فریاد بیچارگی می‌زدند.
اغلب آن‌ها لباس‌های نارنجی به تن دارند و موهای زیاده و مظاهر چسبناکشان در مقابل قدرت باد هم‌همچنان بروی سرشان ماسیده است.
حیاط‌شان به یکی از مخازن زباله شکسته و ذوب شده مزین شده که در کنار دستکش‌های پاره تصویر ناخوشایندی را به جا گذاشته، گویا این کارگران تنها برای نظافت شهری که در آن بیگانه هستند تلاش می‌کنند.

گربه شوری یا حمام کردن!
اینجا پیر، جوان و نوجوان همه یکی هستند تعدادی از کارگرها چوبی به دست دارند و تعداد دیگری قابلمه، هرکدام سوی کار خود می‌دوند و به فکر گذران لحظات ناخوشی روزگار هستند.
قشنگ نیست اگر کلمه سرویس بهداشتی را به کار ببریم چرا که بیش از 60 نفر کارگر بایک دستشویی قضای حاجت می‌کنند و خدا می‌داند که چند بار برای ادای این حاجت مهم بر سر و کله همدیگر زده‌اند. اما نه هر چه باشد همه از یک قوم‌اند و همه هوای همدیگر را دارند ? در حمامشان هیچ لوله‌کشی وجود ندارد و آنها ده نفری که بچپند در حمام، با دبه‌های آبی که دوستانشان فراهم می‌کنند خودشان را گربه‌شور می‌کنند و حمامشان دری ندارد که دلشان را به آن خوش کنند.
یکی از کارگرها آنچنان به زبان افغانی محبت می‌کند که هر چه قدر تلاش شود حتی یک کلمه هم نمی‌توان از حرف‌هایش گرفت اما کارگر دیگر می‌گوید: برای هر نوبت حمام عمومی باید 3 هزار تومان بدهیم که همچنین امکانی برای تمام ما وجود ندارد.

کسی را جز شهرداری نمی‌شناسیم
یکی از کارگرها با پيریژامه رنگ و رورفته و پیراهن بلند و بی‌رنگش جلو می‌آید، قبل از اینکه شروع به صحبت کند دستانش را بالا می‌آورد مثل اینکه می‌خواهد دردهایش را یکجا به زبان آورد اما همچنان خاموش هاج و واج می‌ماند، نمی‌داند کدام یک از دردهایش را نجوا کند اما نوجوان افغانی دیگری که سفیدی چشمانش از شدت زردی بیداد می‌کند جلو می‌آید و می‌خواهد که شش‌دانگ حواسمان راجمع حرف‌های پردردش کنیم.
با لهجه غلیظش می‌گوید: هر کدام از ما نزدیک به 2 سال است که طرف حساب شهرداری هستیم و تنها چیزی که می‌دانیم این است که پیمانکار شهرداری و طرف حسابمان شهرداری منطقه 6 ?ناحیه 2? است و با این ناحیه کار می‌کنیم؛ حتی کارفرمای ما یک بار هم سری به این جا نزده و اصلا نمی‌داند که ما چه روزگاری داریم.
او نوک پایش را به صورت پی‌درپی به زمین می‌کوبد و ادامه می‌دهد: همه ما ماهیانه 250 هزار تومان می‌گیریم که آن‌هم هر سه ماه یک بار تصفیه می‌شود حتی بیمه و کوچکترین امکانات بهداشتی هم نداریم.

اتاق 80 متری محل خواب 50 کارگر
گوشه حیاط روی قراردادی از تخت‌های کهنه و کثیف تعدادی از کارگرها در خواب نیمه‌روزی به سر می‌برند و به قول دوستانشان از بچه‌های شیفت شبی هستند.
قصه فلاکت آن‌ها به حیاط ختم نمی‌شود. داخل مخروبه‌شان راهرویی تاریک و کم عرض به آشپزخانه و تعدادی اتاق ختم می‌شود. اتاقی 100متری با دیوارهایی سیمانی، سقفی با پوشش ایرانیت و موکت‌های کثیف و پاره وجود دارد که بیش از 40 نفر در این اتاق خواب هستند و به زبان عامینه همدیگر را له کرده‌اند.
با ورود به آشپزخانه صدای ترانه افغانی به گوش می‌آید و کارگری افغانی در حال پایکوبی و رقص است.
المنت کوچکی که رویش کتری بزرگ آب قرار دارد، هوای آشپزخانه را نامطبوع کرده، تنها یک لامپ پرمصرف در وسط آشپزخانه با یک سیم برق بلند آویزان است.
دیوارهای سیمانی به بنرهای بزرگ که مربوط به تبلیغات اعیاد شهرداری بود مزین شده و اتاق‌ها رنگ فلاکت و بدبختی دارد و تنها دلخوش آن‌ها صدای محزون ترانه افغانی است که آنها را به زندگی در این دخمه دلخوش کرده است.

وقتی اهالی مدیریت شهری بی‌خبر باشند
این کلبه ویران آشیانه کارگرهای افغانی است. کارگرهایی که به جرم افغانی بودن این همه حقارت را تحمل می‌کنند و برای نظافت یا آبادانی شهر روزگار می‌گذرانند.
آن‌ها برای شهرمان تلاش می‌کنند، حال این تلاش آن‌ها چه از سر اجبار باشد و چه از سر رغبت برای شهرمان منفعت دارد. اما اهالی مدیریت شهری از وجود چنین خانه‌ای در تهران که شاید نمونه‌های آن زیاد هم باشد بی‌اطلاع هستند.
خسرو دانشجو عضو شورای شهر تهران به ایلنا، می‌گوید: در گذشته گزارشهايی داشتیم پیمانکاران طرف قرارداد شهرداری از کارگران غیر ایرانی استفاده می‌کنند که در این مورد به شهرداری تذکراتی دادیم اما در حال حاضر گزارشات نشان می‌دهد که این وضعیت در شهرداری تهران بهتر شده است.
او ادامه می‌دهد: پیمانکاران شهرداری موظف هستند تا کارگران طرف قرارداد شان را بیمه و مطابق با قوانین کار با آن‌ها برخورد کنند؛ حتی شهرداری موظف است که با پیمانکاری عقد قرار داد کند که آن پیمانکار در برابر کارگران خود ضوابط را رعایت کند.

گویا خبرنگاران باید خبر می‌داند
دانشجو که همیشه تکه کلام ?گویی? را در هنگام سخنگویش به کار می‌برد، گویی این بار خودش چندان با معضلات شهر تهران آشنا نیست یا حداقل گفته‌هایش این نکته را اثبات می‌کند.
حمزه شکیب رئیس کمیسیون توسعه و عمران نیز به ایلنا، تاکید می‌کند: شهرداری به عنوان کارفرما در هر پروژه‌ای موظف است که از کارگرهای شهرداری استفاده و حتی اگر از کارگر غیر مجاز هم استفاده می‌کند، تمام قوانین مربوط به آن‌ها را لحاظ کند.
حمزه شکیب و خسرو دانشجواز خبرنگار ایلنا می‌خواهند که اگر با مورد خاص مبنی بر کاستی شهرداری در این ارتباط سراغ داشتند به شورا گزارش کنید تا به این موارد رسیدگی شود، در حالی که بسیار بعید به نظر می‌آید که تاکنون گزارشات این چنین به دست شورای شهری‌ها نرسیده باشد.

این کار انجام شده، فلان کار در دست اقدام است
پیگیری‌های مربوط به این گزارش به اعضای شورای شهر ختم نشده و این بار محمد هادی ایازی سخنگوی شهرداری تهران که این روزها کمتر سراغی از خبرنگاران می‌گیرد شاید هم خبرنگاران کمتر از او سراغی می‌گیرند! به خبرنگار ایلنا می‌گوید: شهرداری در سنوات گذشته خود، صندوق تامین خدمات جانی کارگران را افتتاح کرده و کل کارگران پیمانکار خدمات شهری و فضای سبز را تحت پوشش قرار می‌دهد به طوری که اگر یکی از کارگرها در حین انجام کار دچار حادثه شود می‌تواند از محل این صندوق آن هم به صورت فوری برخی از نیازهایشان را تامین کند.
او که هیچ اطلاعی از محل زندگی این کارگران افغانی نداشت ادامه می‌دهد: از طریق موسسه مالی اعتباری شهر حقوق آن‌ها، بیست و پنجم هر ماه واریز شده و بیمه آن‌ها از همین محل تامین شده است.
ایازی تاکید می‌کند: پیمانکارها در قبال کارگران افغانی یا غیرافغانی خود وظایفی صددرصدی دارند که از جمله تامین لباس مخصوص برای آن‌هایکی از این وظایف است.
او یادآور شد: اگر چه هنوز هم وجود چنین مراکزی در برخی از مناطق محتمل است اما این مراکز در قیاس با گذشته کمتر شده و حجم قابل توجهی از آن‌ها سر و سامان گرفته‌اند.
سخنگوی شهرداری تهران که از وجود چنین خانه مخروبه‌ای که محل زندگی و اسکان بیش از 80 کارگر افغانی طرف قرارداد شهرداری است، بی‌اطلاع بود اما قول مساعد داد که از این محل بازدید کند.

بی‌اطلاعی پر منفعت
بی‌اطلاع بودن شهرداری از وجود چنین مراکز حای سوال دارد آن هم خانه‌ای که از محیط بیرونش فلاکت بیداد می‌کند.
گویا نیروهای گشت شهرداری که همیشه برای جلوگیری از ساخت‌وسازهای غیرمجاز در مناطق گشت می‌زنند، چنین خانه‌ای به چشمشان نیامده شاید هم دیدن این خانه و رسیدگی به آن‌ها چندان به صرفه نبوده است.
سعید سفیری یک کارشناس مسایل اجتماعی به خبرنگار ایلنا می‌گوید: در حال حاضر اسکان کارگران خدمات شهری و پروژه‌های بزرگ شهری، بحث‌های زیادی را در اقتصاد شهری و جامعه‌شناسی شهری باز کرده‌اند به‌طوری‌که امروزه در نیا و کشورهای بزرگ، مجریان پروژه‌های خدمات شهری، خوابگاه‌های مناسب و مجهزی را برای اسکان کارگران خود که ساکن آن شهر نباشند در نظر گرفته‌اند که متاسفانه این رویکرد در کشور ما قبل و بعد از انقلاب نادیده گرفته شده است.

عواقبی که گریبان‌گیر مدیریت شهر می‌شود
این کارشاس مسائل اجتماعی و شهری ادامه می‌دهد: نمونه بارز این سهل‌انگاری در پروژه ASP تجربه شد به‌طوری که تپه اکبری که یک آلونک یا زاغه‌نشینی موقت بود، درکنار این پروژه بزرگ پدید آمد و مدیریت شهری را در زمان اجرای زیرگذر رسالت، با مشکلات زيادي مواجه کرد.
به طوری که یکی از دلایل تعویق این پروژه به ساکنان این آلونک باز می‌گشت.
سفیری می‌گوید: با توجه به آنکه بخشی از کارگران طرف قرارداد شهرداری ساکن شهر تهران و یا ایرانی نیستند، شهردار باید برای آن‌ها امکانات رفاهی و خوابگاهی در نظر بگیرد چرا که رویکرد شهرداری واگذاری امور به پیمانکاران است و در حال حاضر کارگران این پیمانکاران همان افاغنه معروف هستند که اغلب با مشکلاتی دست به گربیان‌اند.
او ادامه می‌دهد: اگرچه باید بخش اعضای از کار به پیمانکاران و بخش‌خصوصی واگذار شود اما نباید آن‌ها را به حال خود رها کرد چراکه این کارگرها می‌توانند مشکلاتی برای شهر پدید آوردند که عواقب آن گریبان شهر تهران و مدیریت شهری را بگیرد.
گزارش از: سميه جاهد عطائيان
پایان یپا

1388/2/8

تعویق 4 ماهه دستمزد کارگران «پیمان صنعت» اصفهان

کارگران پیمان صنعت اصفهان 4 ماه است که موفق به دریافت هیچ ریالی از دستمزدهای خود نشده اند. سرمایه دار شرکت تهدید کرده است که هر کارگر معترض به تعویق حقوق و خواستار پرداخت دستمزد را یکراست و بدون هیچ قید و شرط اخراج خواهد کرد. فضای رعب و وحشت و حفقان مسلط بر محیط کار سبب شده است که کارگران دست به اعتراض نزنند و به گونه ای بسیار رقت بار به سیاست صبر و انتظار تن دهند یا به عبارت دقیق تر به مرگ ذلت بار تمکین کنند. شرایط زندگی کارگران بسیار دردناک و غم انگیز است. گرسنگی، بدهکاری، احساس خفت و ذلت، ترس و وحشت  آن ها را کلافه کرده است. شاید سؤال شود که این کارگران در چنین منجلابی از بدبختی چرا به صورت جمعی و متشکل مبارزه نمی کنند؟ از چه می ترسند و نگران از دست دادن چه چیز هستند؟ مگر نه این است که آنان جز گرسنگی و ذلت و حقارت و بدهکاری و فقر چیز دیگری را از دست نمی دهند؟! این سؤال کاملاً بجا و این حرف عمیقاً درست است. اما مبارزه کردن به معنای اعمال قدرت کردن است و بر همین مبنا نیازمند باور به قدرت جمعی خویش و تلاش برای سازمان دادن این قدرت است. سرمایه داران و دولت آن ها با تمامی قوا کوشیده اند تا این قدرت ما را نابود، احساس وجود آن را منکوب و تلاش برای سازمان دادن آن را سرکوب سازند. ما در راستای مقابله با همه این تهاجمات سفاکانه سرمایه داران ودولت آن ها است که می توانیم یک جنبش زنده و امیدوار ضدسرمایه داری داشته باشیم. 

منبع: آژانس ایران خبر

8 اردیبهشت 88

شرایط زندگی و کار کارگران کوره های آجرپزی

سرمایه داران به ویژه آن ها که در کنار همه زرادخانه های کارگرکش خود سلاح مذهب را نیز علیه کارگران به کار می گیرند، ما را از « جهنم » می ترسانند. آنان هنگام این تهدید اصلاً به روی خود نمی آورند که آنچه در همین جهان بر ما تحمیل می کنند هزاران بار از جهنم موعود مورد ادعایشان سوزان تر،هولناک تر، کشنده تر و جنایتکارانه تر است. برای مثال نگاهی به شرایط زندگی و کار کارگران کوره های آجرپزی بیندازید. این کارگران:

در بیابان ها در زاغه های کنار محل کار اقامت دارند. در یک آلونک 6 متری گاه 12 نفر مجبور به سکونت و خورد و خواب و گذراندن چیزی به نام زندگی هستند.

توالت و دست شویی محل سکونت آنان خانه امن تمامی میکرب های بیماری زا و مهلک است. هیچ اثری از چیزی به نام بهداشت در این محله ها قابل رؤیت نیست.

فاضلاب بدون هیچ پوشش و مالامال از عفونت و گند و زباله درست از میان آلونک ها عبور می کند.

تجمع مگس های بیماری زا به حدی است که گاه کل محله را در سیاهی خود فرو می برند.

زنان حامله و کودکان خردسال همه در میان همین زباله ها و مگس دانی ها و در درون همین آلونک ها زندگی می کنند.  

کارگران عموماً 16 ساعت یا بیشتر در شبانه روز کار می کنند و استثمار می شوند.

تمام این 16 ساعت مجبور به گل سازی، قالب کشی، قالب داری، خشت زنی، بارکشی، تحمل حرارت های کشنده شعله های آتش و مانند این ها هستند.

نصف کارگران زن هستند و زنان نیز اغلب باید این کارهای شاق و توانفرسا و کشنده را تحمل کنند.

بیش از 70 درصد کارگران فقط به طور فصلی و موقتی می توانند کار کنند و سرمایه داران برای شدت استثمار آن ها به هیچ مرزی بسنده نمی کنند.

هیچ ریالی عیدی و پاداش و بن کارگری و حقوق روزهای مرخصی و حق سنوات و حق اولاد و حق مسکن  و مزایا و مانند این ها را نمی گیرند. سرمایه داران همان دستمزد نازل و ناچیز این کارگران را شامل همه این مطالبات می دانند!!

کارگرانی هستند که 40 سال در این جا به وحشیانه ترین شکل ممکن استثمار شده اند و درست تا لحظه مرگ برای سرمایه کارکرده و ارزش اضافی تولید نموده اند و تنها پس از مرگشان معلوم شده که اصلاً بیمه نبوده اند و هیچ چیزی به نام بازنشستگی به آنان تعلق نمی گرفته است.

محل سکونت آنان پر از سگ هایی است که بسیاری اوقات می توانند حامل بیماری هاری باشند.

بیماری هایی مانند کزاز و هپاتیت و هاری در میان آن ها بسیار فراوان است.

هیچ درمانگاه و مرکز درمان و امکانات پزشکی و بهداشتی در دسترس کارگران قرار ندارد.

کودکان به طور غالب از مدرسه و تحصیل محروم هستند.

اکثر کودکان خردسال کار می کنند و به وحشیانه ترین شکلی استثمار می گردند. بچه های بین 7 تا 14 سال بخش قابل توجهی از کارگران را تشکیل می دهند. این کودکان حداقل 6 ماه از سال را در کشنده ترین شرایط کار می کنند و برای سرمایه داران سود تولید می نمایند.

کارگران از هیچ نوع بیمه دارو و درمان برخوردار نیستند.

منبع: دویچه وله

8 اردیبهشت 88   
گزارش دومين روز اعتراضات سراسری معلمان:

به گزارش فعالان حقوق بشر در ايران در تاریخ 8 اردیبهشت 88 آمده است :ديروز دوشنبه حسب فراخوان کانون صنفی معلمان ايران، هزاران تن از معلمان کشور در اعتراض به عدم اجرای قانون و ساير مطالبات صنفی با امتناع از حضور بر سر کلاسهای درس دومين روز و مرحله از فراخوان مذکور را به اجرا گذاردند.
کانون صنفی از دريافت گزارشات اجرای اعتراضات مذکور در شهرهای تهران، کرج، شهريار، رباطکريم، رشت، همدان، سنندج، کرمانشاه ،علی گودرز، مياندوآب، سقز، ايلام، ديواندره، ساوجبلاغ، اصفهان، مشهد، بجنورد، بندرعباس، شيراز، مريوان، اراک، ملاير، اردبيل، وبسياری ديگر از شهرهای کشور خبر می دهد.
همچنين گزارشات دريافتی حاکی از احضار آقای مختار اسدي، عضو کانون صنفی معلمان ايران و فعال حقوق بشر به اداره اطلاعات غرب استان است. در همين رابطه اخبار غيررسمی در خصوص بازداشت گودرز شفيعيان از فعالان معلم خبر می دهند.
حسب فراخوان کانون صنفی معلمان ، فردا در سومين مرحله اين اعتراضات معلمان از حضور در مدارس امتناع خواهند نمود و در صورت عدم حصول نتيجه اعتراضات خود را با برنامه های جديد در هفته معلم اعلام خواهند داشت.

نحوه صدور کارت موقت کار برای اتباع افغانی اعلام شد

وزارت کار و امور اجتماعي اعلام كرد: اتباع افغاني که کارت موقت کار دريافت نکرده‌اند، تا 15 ارديبهشت به سازمان‌هاي کار مراجعه کنند.

ايلنا: اتباع افغاني که کارت موقت کار دريافت نکرده‌اند تا 15 ارديبهشت به سازمان‌هاي کار مراجعه کنند.
به گزارش ايلنا به نقل از روابط عمومي وزارت کار و امور اجتماعي، اتباع افغاني ذکور بالاي 18 سال دارنده کارت مدت‌دار خروجي که در طرح آمايش سه شرکت کرده‌اند و کارت موقت کار آنان به دليل وجود نقص در مدارک صادر نشده حداکثر تا 15 ارديبهشت مهلت دارند براي تکميل مدارک به سازمان‌هاي کار مراجعه کنند.
براساس اين گزارش، در صورت مراجعه اتباع افغاني پس از انقضاي مهلت مقرر، موضوع به مثابه انصراف از دريافت کارت موقت کار تلقي مي‌شود و درخواست مجدد هزينه صدور ( کارت موقت کار) بر اساس مصوبه قانون بودجه سال 88 و برابر نرخ اعلامي 500 هزار تومان بوده و متقاضياني که پيش از اين مبلغ 70 هزار تومان را واريز کرده‌اند مکلف به پرداخت مابه‌التفاوت خواهند بود.
اين گزارش مي‌افزايد: نحوه مراجعه اتباعي که در اين مرحله ثبت نام نکرده‌اند و مبلغ 70 هزار تومان را واريز نکرده‌اند متعاقبا اعلام خواهد شد.
پايان پيام

1388/2/8 – 15:03

معاون امور استان‌های خانه کارگر:

قراردادهای جدید وزارت کار چراغ سبزی برای برخورد آزادانه كارفرمايان با کارگران است

صادقي گفت: چگونه است که وزیری 80 هزار میلیارد تومان از سرمایه‌های این کشور را در قالب بنگاه‌های زودبازده اقتصادی هزینه می‌کند اما مورد سؤال صداوسیما قرار نمی‌گیرد؟

ايلنا: معاون امور استان‌های خانه کارگر گفت: اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانکاری به دلیل انتشار متن قراردادهای جدید از سوی وزارت کار باید پارچه مشکی بر سر در خود نصب کند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، حسن صادقی در گردهمایی حمایت از کارگران قراردادی و پیمانی افزود: دولت و وزارت کار عزم کردند تا آخرین قوانین حمایتي نیروی کار را نیز از میان بردارند، بنابراین اتحادیه‌ها و تشکل‌های کارگری به جای جشن باید عزا بگیرند.
وی با بیان اینکه قانون کار دستاورد انقلاب اسلامی برای کارگران است، گفت: چگونه است که به گفته رئیس جمهور محترم 72 درصد کارگران فاقد امنیت شغلی هستند اما وزیرکار دولت نهم نه تنها کاری در این خصوص انجام نمی‌دهد بلکه می‌خواهد وضعیت را بدتر از وضع کنونی کند.
صادقی تصریح کرد: قراردادهای جدید وزارت کار چراغ سبزی به کارفرمایان برای برخورد آزادانه و دل‌بخواهی با کارگران است.
معاون امور استان‌های خانه کارگر با انتقاد شدید از عملكرد صداوسیما گفت: کارگران با مالیاتی که می‌پردازند موجب ادامه کار صداوسیما هستند اما در کمال تعجب شاهدیم که وزیر کار، یک نماینده‌نماي کارگري و يك نماینده کارفرمایي به میزگردی دعوت می‌شوند و وزیر به راحتی قانون کار را که قانون حمایتی از نیروی کار است زیر سؤال می‌برد و نماینده‌نمای کارگر هم دغدغه کارگران را اصلاح این قانون می‌داند.
او با بیان اینکه با پول کارگران انیمیشن‌های ضد کارگری در صداوسیما پخش می‌شود، گفت: از مسؤولان محترم خواهشمندیم که حداقل در هفته کارگر مشکلات واقعی کارگران را به بحث و تبادل نظر بپردازند.
وی خاطرنشان کرد: چگونه است که وزیری 80 هزار میلیارد تومان از سرمایه‌های این کشور را در قالب بنگاه‌های زودبازده اقتصادی هزینه می‌کند اما مورد سؤال صداوسیما قرار نمی‌گیرد؟
صادقی با طرح این پرسش که آیا مخالفان قانون کار به انقلاب اسلامی خدمت می‌کنند؟ گفت: کارگران صدقه‌بگیر نیستند، زیرا کارگر عزت نفس دارد.
او درباره افزایش حقوق کارگران بازنشسته تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی گفت: تا قبل از تجمعات مکرر بازنشستگان در مقابل مجلس، دولت هیچ ردیف بودجه‌ای برای این کار اختصاص نداده بود.
صادقی افزود: در پی تجمعات مقابل مجلس و در پی رایزنی با هیات رییسه مجلس، نمایندگان محترم دولت را مکلف کردند تا بازنشستگان تامین اجتماعی نیز همانند بازنشستگان کشوری و لشکری از افزایش حقوق برخوردار شوند؛ بنابراین شایسته است که دولت این کار را به نام خود تمام نکند، زیرا تجمع خود بازنشستگان و حمایت نمایندگان مجلس موجب افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعي شد.
وی خطاب به دولتمردان گفت: افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی را موضوعی تبلیغاتی برای انتخابات نکنید، زیرا این کار مرهون تلاش خود کارگران بازنشسته است.
پایان پیام

1388/2/9 

علیرضا محجوب:

كارگران باید همین حالا در مقابل اصلاحات قانون کار ایستادگی کنند

دبیرکل خانه کارگر تصریح کرد: اگر کارگران تماشاچی بوده و منتظر اين بمانند که چه گروهی در انتخابات ریاست جمهوری برنده می‌شود، باز هم مشکلات آنان حل نخواهد شد بلكه باید همین حالا در مقابل اصلاحات قانون کار ایستادگی کنند.

ايلنا: ‌دبیرکل خانه کارگر گفت: زمانی بود که آرزو داشتیم کارگر قراردادی نداشته باشیم اما در آینده نه چندان دور آرزو خواهیم کرد که ای‌کاش همه کارگران قراردادی بودند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، علیرضا محجوب در گردهمایی حمایت از کارگران قراردادی و پیمانی افزود: صحبت‌هایی که وزیر کار در خصوص اصلاح قانون کار انجام می‌دهد و متن قراردادهای جدید منتشر شده از سوی وزارت کار، زنگ خطری جدی برای کارگران است.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به دیدار کارگران با رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: ایشان نظر وزارت کار را در مورد اصلاح قانون برداشت سوء از مصوبات مجمع دانستند.
وی با اشاره به سخنان وزیر کار که گفته بود اگر قرارداد کمتر از 30 روز کتبی شود و مدت قرارداد در اختیار کارفرما باشد، قرارداد دائمی تلقی خواهد شد، گفت: هرچقدر کارگران قراردادی عقب‌تر بروند، مشکلی از آنان حل نخواهد شد.
محجوب با اشاره به ماده 27 قانون کار هشدار داد: با اصلاح این ماده حاشیه امنیت کارگران از یک سال و 6 ماه و 3 ماه به چند روز کاهش خواهد یافت.
دبیرکل خانه کارگر تصریح کرد: اگر کارگران تماشاچی بوده و منتظر اين بمانند که چه گروهی در انتخابات ریاست جمهوری برنده می‌شود، باز هم مشکلات آنان حل نخواهد شد؛ بنابراین کارگران نباید منتظر معجزه باشند و باید همین حالا در مقابل اصلاحات قانون کار که به زیان کارگران است، ایستادگی کنند.
وی یکی دیگر از ایرادات قراردادهای جدید وزارت کار را فسخ یکطرفه آن از سوی کارفرمایان عنوان كرد و گفت: کارگران نباید تماشاچی باشند و باید در این زمینه واکنش لازم را انجام دهند.
پایان پیام

1388/2/: 9

رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانکاری:

قراردادهاي تيپ جديد وزارت كار حتی کارگران رسمی را هم تهدید می‌کند

یکی از معایب قراردادهاي جديد این است که بیمه کارگران با تامین اجتماعی و سایر بیمه‌ها ذکر شده است که این موضوع غیر قانونی است، زیرا بیمه تامین اجتماعی الزام قانون است و نمی‌توان سایر بیمه‌های تکمیلی را جایگزین آن كرد.

ايلنا:‌رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانکاری كشور گفت: این اتحادیه به منظور افزایش امنیت شغلی کارگران تشکیل شده است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، فتح‌الله بیات در گردهمایی حمایت از کارگران قراردادی و پیمانی افزود: تلاش برای تعریف ماهیت مشاغل دائم، افزایش اتحاد بین کارگران و رسیدگی به شکایات اعضاء از جمله اهداف دیگر این اتحادیه است.
وی با بیان اینکه بیش از 75 درصد کارگران به صورت قراردادی و پیمانکاری مشغول به كار هستند، افزود: در بهترین حالت شاهدیم که قراردادها یکساله است که این هم با قراردادهای جدید وزارت کار به زودی به چند روز کاهش خواهد یافت.
وی خواستار حمایت کارگران برای ارائه طرح بهسازی قراردادها در مجلس شورای اسلامی شد و گفت: در این خصوص از نمایندگان مجلس و به خصوص دبیرکل خانه کارگر که نماینده مردم تهران در مجلس است، می‌خواهیم اقدامات عاجلی را در اين خصوص انجام دهند.
وی با بیان اینکه شروع قراردادهای موقت کار به رأی دیوان عدالت اداری در سال 1373 مربوط می‌شود، گفت: کارفرمایان با این بهانه با کارگران خود قرارداد موقت منعقد می‌کنند.
وی با انتقاد شدید از قراردادهای جدید وزارت کار گفت: این قراردادها حتی کارگران رسمی را هم تهدید می‌کند.
او افزود: یکی دیگر از معایب این قراردادها این است که بیمه کارگران با تامین اجتماعی و سایر بیمه‌ها ذکر شده است که این موضوع غیر قانونی است، زیرا بیمه تامین اجتماعی الزام قانون است و نمی‌توان سایر بیمه‌های تکمیلی را جایگزین بیمه تامین اجتماعی کرد.
بیات با بیان اینکه دولت کارفرمای بزرگی است، گفت: تا زمانی که این موضوع برطرف نشود، وضعیت کارگران بهبود نخواهد یافت.
پایان پیام

1388/2/9

دبیر انجمن صنفی کارگران میدان مرکزی میوه و تره بار:

کارگران قراردادی و پیمانی به دلیل نداشتن امنیت شغلی نمی‌توانند در فعالیت‌های صنفی حضور داشته باشند

توکلی اظهار داشت: کارگران قراردادی و پیمانی به دلیل نداشتن امنیت شغلی نمی‌توانند آن گونه که باید در فعالیت‌های صنفی حضور داشته باشند.

دبیر انجمن صنفی کارگران میدان مرکزی میوه و تره بارگفت: رأی دیوان عدالت اداری مبنی بر قراردادهای موقت کار با اصل قانون کار در تضاد است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، غلامرضا توکلی در گردهمایی حمایت از کارگران قراردادی و پیمانی افزود: کارگران قراردادی و پیمانی به دلیل نداشتن امنیت شغلی نمی‌توانند آن گونه که باید در فعالیت‌های صنفی حضور داشته باشند.
دبیر انجمن صنفی کارگران میدان مرکزی میوه و تره بار تهران، خانه کارگر را نقطه قوت کارگران دانست و گفت: این تشکیلات باید ترتیباتی اتخاذ کند تا کارگران قراردادی و پیمانی بیشتر در فعالیت‌های صنفی حاضر باشند.
وی با بیان اینکه اگر یکی از اعضای اتاق بازرگانی وزیر کار می‌شد، عملکردش برای کارگران به مراتب بهتر از وزیر فعلی بود، افزود: چقدر تحمل؟ چقدر صبر؟ پس چرا هر روز وضعیت کارگران بدتر می‌شود و وزیر کار هم به فکر اصلاح قانون کار و وخیم‌تر کردن شرایط است؟
پایان پیام

1388/2/9

شرایط زندگی و کار کارگران کوره های آجرپزی (2)

دو روز پیش نکاتی را تیتروار در باره شرایط کار و زندگی کارگران کوره های آجرپزی نوشتیم . آنچه در اینجا می آید ادامه همان گزارش قبلی و بیان مواردی دیگر در تکمیل 17 نکته پیشین است.  به همین دلیل، این موارد را از شماره  18 شروع می کنیم.

کار در کوره پزخانه ها خانوادگی است و کلیه افراد هر خانواده اعم از زن و شوهر و فرزندان همدوش هم شاق ترین کارها را انجام می دهند و هولناک ترین فشار استثمار را تحمل می کنند.

زنان تا آخرین روزهای بارداری کار می کنند و بلافاصله پس از زایمان نیز کار را از سر می گیرند.

زنان بچه های خود را در همان آلونک های نموری به دنیا می آورند که مالامال از عفونت و انواع میکرب ها است. نوزادان در همین زباله دانی ها نگه داری می شوند و رشد می کنند و پرورش داده می شوند.

بچه ها از دو سالگی در چرخه کار قرار می گیرند.   

 زن ها و کودکان خردسال مثل همسران و پدران و مادران کارگر خویش مجبورند ساعت 3 بعد از نصف شب کار را شروع کنند و یکراست تا ساعت 8 صبح ادامه دهند. شیفت دوم کاری این زنان و کودکان بلافاصله نیم ساعت پس از صرف لقمه ای نان خالی صبحانه آغاز می شود و تا 8 شب طول می کشد. روزانه کار این کارگران زن و کودک عملاً 17 ساعت آن هم در بدترین و کشنده ترین شرایط است.

زنان حتی لیاقت گرفتن بهای بسیار نازل نیروی کار خود را هم ندارند. حقوق ماهانه این زنان به خود آنان داده نمی شود بلکه به همسران کارگر آن ها پرداخت می شود.

زنان و مردان کارگر در طول 17 ساعت کار روزانه آن چنان به گل و خاک و گرد و غبار و مصالح کار آلوده می شوند که حتی تشخیص زن و مرد بودن آن ها بسیار دشوار است.

هیچ چیزی به نام آشپزخانه و حمام در محل سکونت و کار کارگران وجود ندارد. درگذشته دور در برخی کوره پزخانه ها چنین چیزهایی یافت می شده اما دیرزمانی است که هیچ اثری از چنین اماکنی باقی نمانده است. همان اتاقک محقری که 12 نفر در آن سکونت دارند هم خوابگاه، هم آشپزخانه و هم محل تولد نوزادان است . در یک کلام، این اتاقک کل طول و عرض دنیای زندگی این کارگران است.

 هیچ وسیله نقلیه و هیچ راننده ای برای رساندن بیماران در حال مرگ یا آسیب دیدگان کوره پزخانه ها به یک مرکز درمانی وجود ندارد. کارگرانی که دچار سانحه حین کار یا بیماری های مرگبار یا عارضه های ناگهانی کشنده می شوند باید با همان حالت و بدون هیچ نوع کمکی خود را به حاشیه جاده های اطراف برسانند تا اگر به طور تصادفی مورد ترحم رانندگان خودروهای شخصی یا باری قرار گیرند به بیمارستان منتقل شوند.

اتاقک نمور سیاه چال گونه ای که در آن گاه 12 کارگر زندگی می کنند فاقد در است. این اتاقک ها فقط سقف و دیوار دارند و کارگران مجبورند به جای در از یک تکه پارچه استفاده کنند.

برخی اوقات سقف این دخمه ها فرو می ریزد و کارگران مجبورند خودشان با پوشال یا چیز دیگری آن را بپوشانند.

وسایل زندگی درون این اتاقک ها واقعاً هیچ است. اتاق ها فقط اصطبل های کوچک پر از میکرب هستند. یک منقل و مقداری هیزم که کارگران خودشان جمع می کنند تنها وسیله گرم کردن آن ها است.

کارگران حتی برای این سیاهچال ها مجبورند به کارفرمایان کرایه پرداخت کنند و بخشی از دستمزد ماهانه آنان به عنوان اجاره همین دخمه ها کسر می شود.

هیچ مدرسه ای در نزدیکی این کوره پزخانه ها وجود ندارد.

دستمزد کارگران بر اساس هر هزار خشتی که تولید می کنند تعیین می شود. در قبال هر 1000 خشت، 9 هزار تومان دستمزد به کارگران داده می شود. 

منبع: دویچه وله

9 اردیبهشت 88

اختصاصي ايلنا/در آستانه روز پرستار/

بيمارستان اميد تعطيل شد :

به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است : بيمارستان خصوصي اميد واقع در خيابان نوفل لوشاتو هفته گذشته تعطيل شد و نزديك به 80 كارمند آن بيكار شدند.
به گزارش خبرنگار ”ايلنا“ به گفته پرستاران و بهياران علت تعطيلي اين بيمارستان استفاده از جواز غير قانوني اين بيمارستان براي بيمارستاني ديگر به اسم اميد در خيابان جنت‌آباد، خيابان شاهين‌شمالي با حدود 200 تخت است.
كمك‌بهيار بيمارستان تازه تعطيل شده اميد در اين‌رابطه به خبرنگار ”ايلنا“ توضيح داد: از تاريخ 16 فروردين كارت‌هاي استخدامي ما را جمع‌آوري كرده و از يك ارديبهشت به صورت رسمي حكم اخراج‌مان را ابلاغ كردند.
وي افزود: در حالي‌كه مسوولان بيمارستان پذيرش بيماران را از يك ارديبهشت قطع كردند, روز گذشته قصد بسته شدن بيمارستان و عدم اجازه ورود پرسنل را داشتند كه اين اقدام با اعتراض ما منتفي شد هرچند كه در اين بيمارستان نه پزشكي وجود دارد و نه مديري, فقط براي دلخوشي خود نگذاشتيم درب آن بسته شود.
زهرا پرواسي ادامه داد: اين بيمارستان حدود 80 پرسنل دارد و مايه تاسف است كه در آستانه روز پرستار بسياري از پرستاران زحمت‌كش جامعه كه اغلب در آستانه بازنشستگي قرار دارند از كار بركنار شدند.
وي از غيرقانوني بسته شدن اين بيمارستان خبر داد و گفت: ما شكواييه‌هاي خود را به وزارت كار فرستاده‌ايم كه در خرداد ماه وقت جلسه صادر شده است. يكي به ما بگويد ما تا كي بايد باد هوا بخوريم؟!
وي ادامه داد: به وزارت بهداشت و معاونت درمان اين وزارتخانه و حتي به رييس‌جمهور نامه داده‌ايم و آنها را در جريان بسته شدن بيمارستان قرار داده‌ايم اما تاكنون جوابي داده نشده است.
روز گذشته جمعي از پرستاران اين بيمارستان در مراسم روز پرستار و در حضور رييس جمهور‏, وزير بهداشت, معاون سلامت, مدير عامل تامين اجتماعي و رييس سازمان نظام پرستاري خبر از تعطيلي اميد دادند تا هرچه زودتر به وضعيت آنان رسيدگي شود.
بيمارستان تازه تعطيل شده اميد درخيابان نوفل لوشاتو, جنب سازمان حج و زيارت, شماره 67 واقع است.
پايان پيام

تعیین وثیقه 50 میلیون تومانی جهت آزادی یک معلم

بنا به گزارش کانون صنفی معلمان ايران، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی جهت آزادی “سجاد خاكساری”،  وثيقه 50 میلیون تومانی تعیین کرده است.

“سجاد خاكساری”، روز 7 اردیبهشت و در جریان تجمع اعتراضی معلمان حق التدریسی استانهای کرمانشاه و لرستان، به اتهام تهیه گزارش و عکس برداری از این تجمع توسط نیروهای امنیتی رژیم بازداشت شده است.

نامبرده به قرار تعیین وثیقه شدیدا معترض بوده و اعلام کرده است که خانواده وی توان پرداخت چنین وثیقه ای را ندارند.

اظهارات روز دوشنبه رئيس‌جمهور در خصوص وضعيت معيشتي و امنيت شغلي كارگران ناشي از ادامه رويه سهل انگارانه‌اي است كه تاكنون از سوي دولت‌ها در قبال طبقه كارگر اتخاذ شده است.

به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است : يك فعال كارگري گفت: اظهارات روز دوشنبه رئيس‌جمهور در خصوص وضعيت معيشتي و امنيت شغلي كارگران ناشي از ادامه رويه سهل انگارانه‌اي است كه تاكنون از سوي دولت‌ها در قبال طبقه كارگر اتخاذ شده است.
جعفر عظيم‌زاده، از اعضاي اتحاديه آزاد كارگران ايران گفت: مطرح شدن اين اظهارات در حالي صورت مي گيرد كه كارگران به خوبي مي‌دانند 15 سال پيش براي گرفتن مجوز روز كارگر و پيگيري مطالبات صنفي خود مانند امروز با مشكل روبه‌رو نبودند.
وي با بيان اينكه همه دولت‌ها در برخورد با كارگران درست اقدام نكرده‌اند، گفت: متاسفانه در سال‌هاي گذشته شاهد بوديم كه مسؤولان وقت هميشه مشكلات را به گردن گذشتگان مي‌انداختند.
وي اينگونه برخورد را نوعي تحميق كارگران دانست و يادآور شد: متاسفانه ساده انگاشتن و سوء استفاده از مشكلات كارگران همواره در آستانه انتخابات از سوي تمامي جناح‌ها و گروه‌هاي سياسي تشديد مي‌شود.
وي گفت: آن‌چه كه از سوي رئيس دولت “مشكل قراردادهاي موقت كار” ناميده مي‌شود در حالي است كه وزارت كار همين دولت از ابتداي سال جاري تيپ قراردادي جديد كار را اشاعه داده است.
به گفته عظيم‌زاده تنها يك واقعيت وجود دارد و آن اينكه دولت‌ها هيچ‌گاه خود را در خصوص بهبود وضعيت اقتصادي و معيشتي و اجتماعي طبقه كارگر متعهد ندانسته‌اند.
پايان‌ پيام

در بيانيه جمعي از فعالان كارگري اعلام شد:

محکومیت برخوردهای ناصحیح با کارگران بیگانه و ایجاد نهادهای مستقل صنفی کارگری

تامین امنیت شغلی، فزایش حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار، پرداخت فوری دستمزدهای معوقه و خسارت ناشی از آن به کارگران، توقف اخراج به كارگران و تامین زندگی مرفه براي بازنشسنتگان از جمله موضوعات مطرح شده است.

ایلنا: به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است :  در آستانه 11 اردیبهشت و روز جهانی کارگر، نهادی مرسوم به کمیته برگزاری مراسم روزجهانی کارگر قطعنامه‌ای را به مناسبت فرارسیدن این روز صادر کرد.
به گزارش گروه کارگری ایلنا، سندیکاهای کارگری شرکت واحد، نیشکر هفت تپه، کمیته‌های پیگیری ایجاد تشکل کارگری و هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، شورای همکاری تشکل‌ها و فعالین کارگري، هیات بازگشایی سندیکای کارگران تلاش و تزئینات ساختمان، کانون مدافعان حقوق کارگر شورای زنان و جمعی از فعالان کارگری به عنوان اعضای این کمیته مطالبات و خواسته‌های خود را در قالب این بیانیه اعلام کرده‌اند.
تامین امنیت شغلی و لغو قراردادهای موقت و سفید امضا و متوقف شدن فرم‌های جدید قرارداد کار، افزایش حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار در حضور نمایندگان واقعی کارگران، پرداخت فوری دستمزدهای معوقه و خسارت ناشی از آن به کارگران، توقف اخراج‌ها و بیکاری کارگران و ایجاد اشتغال متناسب با زندگی انسانی، تامین زندگی مرفه و بی‌دغدغه و بدون تبعیض اقتصادی برای تمام بازنشستگان، برقراري تامین اجتماعی برای کارگران فصلی، لغو کار كودك و برخورد با عوامل آن، محکومیت برخوردهای ناصحیح با کارگران بیگانه و مهاجر، ایجاد نهادهای مستقل صنفی کارگری و تعطیلی روز اول ماه مي (11 ارديبهشت- روز جهاني كارگر)، منع برخورد با فعالان صنفی کارگران، حمایت از مطالبات صنفی معلمان، پرستاران و سایر اقشار زحمتکش به عنوان بخشی از نیروی کار جامعه از جمله خواسته‌های مطرح شده در اين بيانيه است.
پايان‌پيام

به دليل تفسيرهاي مختلف از قانون كار، با كارگران مشاغل دائم قرارداد موقت مي‌بندند:

به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است: دبير كانون عالي شوراهاي اسلامي كار كشور تصريح كرد: اگر طبق قانون كار عمل شود، نبايد در مشاغلي كه ماهيت كار آن‌ها دائم است، شاهد عقد قرارداد موقت كار باشيم.
ولي‌الله صالحي در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا افزود: در كارهايي با ماهيت دائم، قرارداد موقت كار معنا ندارد اما متاسفانه كارفرما به استناد بخشنامه‌اي كه وزير كار در دولت سازندگي صادر كرد، قانون را دور زده و با كارگران شاغل در مشاغل دائم نيز قرارداد موقت كار منعقد مي‌كند.
نايب رئيس كانون هماهنگي شوراهاي اسلامي كار استان تهران خاطرنشان كرد: بايد كاري كرد كه تفسيرهاي مختلف از قانون كار ارائه نشود.
صالحي تصريح كرد: بايد در مشاغل با ماهيت دائم، كارگر حداكثر پس از 3 ماه استخدام شود؛ زيرا اين كار بهره‌وري نيروي كار را افزايش مي‌دهد و موجب مي‌شود كه فكر كارگر به كار خود متمركز شود.
اين مقام كارگري راه‌حل اساسي حل مشكلات كارگران را تعامل بين عرضه و تقاضاي نيروي كار دانست و گفت: بايد با ايجاد اشتغال زمينه اين مهم را فراهم كرد.
پايان‌پيام

بدون شرح :

علیرضا محجوب:

كارگران باید همین حالا در مقابل اصلاحات قانون کار ایستادگی کنند:

به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است:  ‌دبیرکل خانه کارگر گفت: زمانی بود که آرزو داشتیم کارگر قراردادی نداشته باشیم اما در آینده نه چندان دور آرزو خواهیم کرد که ای‌کاش همه کارگران قراردادی بودند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، علیرضا محجوب در گردهمایی حمایت از کارگران قراردادی و پیمانی افزود: صحبت‌هایی که وزیر کار در خصوص اصلاح قانون کار انجام می‌دهد و متن قراردادهای جدید منتشر شده از سوی وزارت کار، زنگ خطری جدی برای کارگران است.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به دیدار کارگران با رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: ایشان نظر وزارت کار را در مورد اصلاح قانون برداشت سوء از مصوبات مجمع دانستند.
وی با اشاره به سخنان وزیر کار که گفته بود اگر قرارداد کمتر از 30 روز کتبی شود و مدت قرارداد در اختیار کارفرما باشد، قرارداد دائمی تلقی خواهد شد، گفت: هرچقدر کارگران قراردادی عقب‌تر بروند، مشکلی از آنان حل نخواهد شد.
محجوب با اشاره به ماده 27 قانون کار هشدار داد: با اصلاح این ماده حاشیه امنیت کارگران از یک سال و 6 ماه و 3 ماه به چند روز کاهش خواهد یافت.
دبیرکل خانه کارگر تصریح کرد: اگر کارگران تماشاچی بوده و منتظر اين بمانند که چه گروهی در انتخابات ریاست جمهوری برنده می‌شود، باز هم مشکلات آنان حل نخواهد شد؛ بنابراین کارگران نباید منتظر معجزه باشند و باید همین حالا در مقابل اصلاحات قانون کار که به زیان کارگران است، ایستادگی کنند.
وی یکی دیگر از ایرادات قراردادهای جدید وزارت کار را فسخ یکطرفه آن از سوی کارفرمایان عنوان كرد و گفت: کارگران نباید تماشاچی باشند و باید در این زمینه واکنش لازم را انجام دهند.
پایان پیام

اعلام موجوديت و فراخوان كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه”

بنابر خبری که برای کانون مدافعان حقوق کارگر ارسال شده است :

اعلام موجوديت و فراخوان

“كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه”

كارگران و مردم آزاديخواه ايران و جهان!

كارگران نيشكر هفت تپه پس از ماه ها رنج و تلاش اكنون زير بيشترين فشارها قرار دارند. اين كارگران مطابق آن چه در مقاوله نامه هاي ٩٨ و٨٧ سازمان جهاني كاربدان تصريح شده، اقدام به ايجاد تشكل مستقل خود نموده اند و در آبان ماه ٨٧ در مجمع عمومي “سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه” را ايجاد و نمايندگان خود را انتخاب كردند.

همبستگي كارگران در هفت تپه منجر به پرداخت حقوق هاي معوقه، افزايش ٧٠ هزار تومان به حقوق كليه ي كاركنان، در دستور كار قرار گرفتن استخدام رسمي بخش وسيعي از كارگران هفت تپه، جلوگيري از فروش زمين و خصوصي سازي كارخانه شد و…

در نيمه ي دوم سال ٨٧ نمايندگان كارگران هفت تپه بارها مورد تهديد قرار گرفتند  و بازداشت و دادگاهي شدند ودر اسفند ماه ٨٧ دوباره هفت تن از اعضاي هيئت مديره ي سنديكا آقايان، فريدون نيكوفرد، جليل احمدي، نجات دهلي، رضا رخشان، قربان عليپور، محمد حيدري مهر و رحيم بسحاق، دستگير و تحت فشار قرار گرفتند و در نهايت هم با قرار كفالت آزاد شدند .همچنین احكامي نيز براي نمايندگان كارگران صادر شده است.علي نجاتي رئيس هيئت     مديره ي سنديكا نيز از ١٨ اسفند ماه تا كنون در مكان نامعلومي در بازداشت به سر مي برد.

كارگران !

صحبت از بيكارسازي تعداد زيادي از كارگران، وا گذاري كارخانه به بخش خصوصي و سپس تغيير كشت زمين هاي كشاورزي و به عبارتی نابودی نیشکرهفت تپه مي شود. همه ي اين ها بدين معناست كه نظام سرمايه داري علاوه بر فشار هاي غير انساني به نمايندگان كارگران هفت تپه، زندگي حدود ٤ هزاركارگر و خانواده هایشان را نيز براي هميشه در معرض نابودي قرار داده است.

ما میدانیم که با گسترش بحران سرما یه داری، بیکارسازی و اخراج کارگران در آینده در سطح وسیعی ادامه خواهد داشت و امنیت شغلی کارگران را تهدید میکند و لزوم همبستگی کارگران هر چه بیشتر احساس میشود . حمایت از کارگران هفت تپه حمایت ازخود ماست  .

در اين ارتباط ، ما امضا کنندگان،ضمن اعتراض به این سرکوب ها، آمادگي خود را براي حمايت مؤثر و همه جانبه از حقوق كارگران هفت تپه برای پايان دادن به هر گونه پيگرد و محاكمه ي اعضاي هيئت مديره ي سنديكا  و آزادي علي نجاتي رئيس هيئت مديره ي سنديكاي كارگران هفت تپه اعلام داشته و با تشكيل ” كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه”  اعلام مي كنيم از اين پس، به هر طريق ممكن اعم از اطلاع رساني اخبار كارگري هفت تپه، ترغيب تشكل هاي داخلی و جهاني كارگري، نهادها و فعالين حقوق بشر وهر گونه اعتراض ، دعوت از کارگران … براي توقف فضاي سركوب و ارعاب نسبت به فعالين كارگري  و احقاق و تثبيت حقوق و مطالبات كارگران در هفت تپه اقدام خواهيم كرد. ما از كليه ي افراد ،کارگران،زنان ،معلمان،نویسندگان، تشكل ها و فعالان كارگري و اجتماعی و دانشجویان مي خواهيم  با عضویت ،حمایت ومشاركت در اين حركت انساني و طبقاتي به حمايت از كارگران نيشكر هفت تپه برخيزند.

كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه

١٠/١/١٣٨٨

komitedefa7.blogfa.com

افراد  و تشكل ها براي عضويت و اعلام نام خود براي عضويت در اين كميته به اين آدرس پيام بفرستند وبا پیشنهادات و برنامه ها و اعلام امکانات ِخود،مارا یاری کنند

k.d.7tapeh@gmail.com

 اسامی افراد ی که اعلام آمادگی برای عضویت و حمایت کرده اند، به ترتیب الفبایی :

محمد اولیایی فرد(وکیل اعضای هیئت مدیره ی سندیکای کارگران هفت تپه)- ابراهیم امدادی-مهرداد امین وزیری-نازی اسکویی- یاشار امینی- مجید اشرف نژاد- علی رضا اخوان- علی امینی – مهدی الهیاری- مریم آموسا- ابوطالب باقری- زهرا بدشت- شادمان بنی بشر- صدرا پیرحیاتی- علیرضا ثقفی- ویکتوریا جمشیدی- نسرین چنگیزیان- خالد حسینی- مجید حمیدی- پرویز حاج میرزایی- بهروز خباز- علیرضا خباز- لیلا خلیلی- عین الله خادمی- رضا دهقان- محمد کریم دلفان-  فریبرز رئیس دانا- فرزانه راجی- سمیه رشیدی- سوسن رازانی- ناصر زرافشان- علی سالم- مسعود سلیم پور- بهزاد سهرابی- مهدی سروقدی- هاجر سعیدی- فخری شادفر- فاطمه شاه نظری- مریم شیرازی- هاله صفرزداه- بیژن صباغ- غلامعلی صفایی- ایلقار صمدزاده- کامران طاهباز- بیتا طاهباز- علیرضا عسگری- غلام حسین عابد- میلاد عمرانی- وحید علیقلی پور- فتانه عباسی- پویش عزیزالدین- حسین غلامی- موسی فرهمند- فرامرز فطرتی- فرشید فرهادی- شیما فرزاد منش- سیروس فتحی- فواد فتحی- وفا قادری- مینا قربانی- پرویز قره باغی- یوسف قنداق ساز- سعید کیوان- صالح کیاماری- صدیق کبیری- افسر کریمی- سودابه کریمی- اکبر معصوم بیگی- نسترن موسوی- مریم محسنی- مجید ملکی- سعید مقدم- جهانگیر محمود ویسی- شهربانو مقدم-مازیار مهرپور- امید میرکی- مونا محمدزاده- شایسته ناصری- داریوش نوید- خانواده ی علی نجاتی- فردین نگهدار- پریسا نصرآبادی- روان نیکخو- کنور نوری- کژال نصرالهی- میترا همایونی- سودابه یاری…

اخراج دهها تن از کاکنان بیمارستان امید تهران 

بيمارستان “اميد” تهران تعطيل و  80 تن از کارکنان آن اخراج شدند.

پرستاران و کارکنان اخراجی بیمارستان امید اعلام کردند که کارفرمایان این بیمارستان از جواز این بیمارستان به صورت غير قانونی جهت بيمارستانی ديگر با نام “اميد” که در خيابان جنت ‌آباد واقع شده استفاده کرده اند و از تاريخ 16 فروردين كارت‌های استخدامی آنمان جمع ‌آوری شده و اوایل ماه جاری  به صورت رسمی حكم اخراج‌  آنان ابلاغ گردیده است.

 عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “پیمان صنعت”

کارفرمای کارخانه “پیمان صنعت” اصفهان مدت 4 ماه است از پرداخت دستمزد کارگران این کارخانه خودداری کرده است.

کارفرمای کارخانه مذبور تهدید کرده است که اگر کارگران جهت در یافت دستمزدهای معوقه اقدام به تجمع اعتراضی نمایند تمامی آنان را بدون هیچ قید و شرطی اخراج خواهد کرد.

 عدم پرداخت دستمزد کارگران کارخانه “پیمان صنعت”

کارفرمای کارخانه “پیمان صنعت” اصفهان مدت 4 ماه است از پرداخت دستمزد کارگران این کارخانه خودداری کرده است.

کارفرمای کارخانه مذبور تهدید کرده است که اگر کارگران جهت در یافت دستمزدهای معوقه اقدام به تجمع اعتراضی نمایند تمامی آنان را بدون هیچ قید و شرطی اخراج خواهد کرد.

 تجمع اعتراضی کارگران کارخانه قند “بردسیر” 

صدها تن از کارگران کارخانه قند بردسیر در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود در مقابل این کارخانه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

کارفرمای کارخانه قند “بردسیر”، مدت 2 سال است که از پرداخت دستمزد 250 کارگر این کارخانه خودداری می نماید. کارگران این کارخانه تا کنون چندین بار در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود تجمع اعتراضی برگزار کرده اند اما کارفرما و مسئولان حکومتی از پاسخ گویی به خواست کارگران معترض خودداری کرده اند.

 پخش قطعنامه سراسری اول مه در سطح شهرستان كامياران 

بنا به گزارش رسیده كمیته برگزاری اول مه شهرستان كامياران در سطح وسیعی اقدام به تکثیر و پخش قطعنامه کارگرا ایران به منابس اول ماه مه روز جهانی کارگر نموده است.

گزارش مذکور حاکیست: به دنبال فراخوان مشترك وسراسری تشكل ها و فعالين كارگری در سراسر ايران جهت قدرت نمايی طبقاتی و برگزاری هر چه باشكوه تر مراسم اول ماه مه روز جهانی كارگر،كميته برگزاری مراسم اول ماه مه شهرستان كامياران به منظور معرفی اين روز و جلب حمايت عموم مردم و همچنين دعوت به برگزاری اين مراسم، در روز پنجشنبه 10 با تهيه و تكثير بيانيه و قطعنامه سراسری و پخش اين قطعنامه در سطح شهر كامياران و اماكن كارگری به استقبال اين روز رفته و از كليه كارگران، فعالين كارگری و مردم آزاديخواه درخواست كرده كه همصدا با تمامی هم سرنوشتانمان در سراسر ايران و جهان اعتراض خود رانسبت به سرمايه داری حاكم، از سركوب ودستگيری فعالين كارگری و تشكل ها،از خشونت وتبعيض،از بردگي مزدی و بی حقوقی مطلق از بيكاری و فقر روز افزون نشان داده وبا اعلام همبستگی طبقاتی خود در اين روز اعلام كنيم كه ما كارگران توليد كنندگان ثروت ونعمات اين جهانيم و نبايد از دستاوردهاي خود بی بهره باشيم .

فرا خوان های شرکت در مراسم اول ماه مه در شهرهای سنندج و کرمانشاه 

فراخوان برگزاری مراسم اول ماه مه 

جمعه 11 اردیبهشت (اول ماه مه) روز جهانی کارگر ، روز همبستگی و اتحاد طبقاتی کارگران و فریاد علیه نا بـــــــــــــــرا بـــــــــــــــــری است .

با شرکت در مراسم اول ماه مه صفوف خود را مستحکم تر کنیم

کمیته برگزاری اول ماه مه 2009سنندج  

دعوت به مراسم روز جهانی كارگر(کرمانشاه)

كارگران ! برای دفاع از حقوق انساني خود و برخورداری از يک زندگی بهتر، دوشادوش هم در مراسم روز جهانی كارگر شركت كنيم .

تاريخ : ساعت 10 صبح روز جمعه 11 اردیبهشت  مكان : مقابل استانداری کرمانشاه

اتحادیه آزاد کارگران ایران – انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه – کارگران پتروشیمی پلی اتیلن سنگین کرمانشاه – پتروشیمی اوره و آمونیاک – کارگران کارخانه چینی کرد – کارگران کارخانه کاشی کرد

 تصمیم معلمان به ادامه اعتراضات و تعطیل کردن مدارس به مدت یک هفته

در حالی که اعتصاب معلمان ايران وارد چهارمين روز خود شد ،تعدادی از معلمان تهران ‏و شهرستان ها با حضور در قبرستان‎ ‎‏”ابن بابويه” در مورد ادامه اعتراض ها و چگونگی انجام آن تصميم ‏گيری کردند.

به گفته يکی ‏از اعضای کانون صنفی معلمان از جمله گزينه های پيش روی معلمان جهت اعلام اعتراض خود تعطيل ‏کردن مدارس برای يک هفته، در فاز دوم عدم برگزاری امتحانات و در مراحل بعدی اعتراضات گسترده تر ‏است. ‏اين در حالی است که از چند روز قبل تماس مقام های امنيتی با معلمان فعال افزایش یافته و ‏برخی از آنها تهديد به بازداشت و اجرای احکام تعليقی شده اند.  

ادامه اعتصاب غذا در مقابل دفتر هواپیمایی جمهوری اسلامی در پاریس 

اعتصاب غذای گروهی از اعضا سازمان گزارشگران بدون مرز، جهت حمایت از “رکسانا صابری” که در مقابل دفتر هواپیمایی جمهوری اسلامی در پاریس صورت گرفته است، ادامه دارد.

رضا معينی، مسئول بخش ايران گزارشگران بدون مرز، ضمن تاييد اعتصاب غذای “رکسانا صابری” در زندان اوين، اعلام کرد که مقام های قضائی جمهوری اسلامی، نامبرده را تحت فشار قرار داده اند تا اعلام کند که در زندان اعتصاب غذا نکرده است.

بیانیه مشترک ۴ سازمان بین المللی کارگری
به مناسبت اول ماه مه ۲۰۰۹

آزادی برای فعالان دربند اتحادیه های کارگری در ایران

اتحادیه بین المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات (آی یو اف)،سازمان آموزش جھانی (ایی.آی)، فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف)و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه کارگری (آی.تی.یو.سی)

اول ماه می ٢٠٠٩ و آزادی برای فعالان دربند اتحادیه ھای کارگری در ایران
بیش از صد سال است که کارگران و اتحادیه ھایشان در سرتاسر جھان اول ماه می، روز جھانی کارگر را جشن می گیرند. اول ماه می روزی است که کارگران پایبندی شان را برای برقراری آزادی و عدالت اجتماعی به صورت جھانی به نمایش می گذارند. اول ماه می از زمان برگزاری اولین روز جھانی کارگر در سال ١٨٩٠ ، به سبب وجود حکومت ھایی که ھنوز اجتماعات غیر رسمی را در اول ماه می ممنوع می کنند، نه تنھا در تجمعات عمومی، بلکه در زندان ھا نیز جشن گرفته شده است.
ایران یک چنین کشوری است. سال ھاست که تلاش کارگران برای برگزاری تظاھرات عمومی اول ماه مه با حملات پی در پی، ضرب و شتم و حبس و زندان روبرو بوده است. در دو سال گذشته، کارگران و طرفداران حقوق زحمتکشان، به دنبال سازماندھی تجمعات اول ماه مه به شلاق خوردن در انظار عمومی محکوم شده اند. محمود صالحی، رھبر اتحادیه مستقل خبازان در کردستان ایران، به جرم تلاش برای برگزاری تظاھراتی در اول ماه مه ٢٠٠٤ ، به مدت یک سال در زندان بسر برد. تشکلات خانه ی کارگر و یا شوراھای اسلامی کار که از حمایت دولت برخوردارند، مراسم رسمی جشن سالیانه ی اول ماه می براه می اندازند و این مراسم را برای کارگران به شکلی طراحی می کنند تا در آن به جای پرداختن به مسائل واقعی ای که کارگران با آنھا مواجه اند به صحبت در مورد مسائلی پرداخته شود که دولتمردان
خواھان شنیدن آن ھا ھستند. اما اتحادیه ھای آزاد کارگری در ایران غیرقانونی اند و ھمواره از شرکت فعالان اتحادیه ھای مستقل کارگری در این مراسم جلوگیری به عمل آمده است.
سرکوب اتحادیه ھای کارگری در ایران
بطور محض، اتحادیه ھای کارگری در ایران تنھا بخاطر جشن گرفتن اول ماه می نیست که مورد تھاجم قرار می گیرند. ھرگونه گرایشی به اتحادیه مستقل کارگری با دورنمای سرکوب مواجه است.
در ژوئیه ٢٠٠٨ ، پنج ھزار کارگر شرکت نیشکر ھفت تپه در شھر جنوبی شوش، پس از ٤٦ روز اعتصاب بخاطر شش ماه حقوق عقب افتاده شان، یک اتحادیه مستقل کارگری تشکیل دادند. در بیستم دسامبر، پنج تن از رھبران انتخابی این اتحادیه به جرم” به خطر انداختن امنیت ملی” و” تبلیغات ضددولتی” در ارتباط با اعتصاب و تشکیل اتحادیه، متھم شدند. بدنبال استقبال اندک از انتخابات ٢٤ فوریه ٢٠٠٩ برای شورای اسلامی کار در ھفت تپه، کارکنان اتحادیه از جمله “علی نجاتی” رئیس اتحادیه ی ھفت تپه مجددا دستگیر شدند. در نتیجه ی فشار ھمکاران و فعالان اتحادیه ھای کارگری در سرتاسر جھان علی نجاتی پس از ٤٥ روز بازداشت -٣٣ روز آن در سلول انفرادی، به قید وثیقه آزاد شد. در چھاردھم مارچ، علی نجاتی و چھار تن دیگر از رھبران سندیکای کارگران ھفت تپه به یک سال زندان محکوم شدند.
ھم اکنون منصور اسالو و ابراھیم مددی، رھبران سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تھران و حومه، صرفا به خاطر فعالیت ھای اتحادیه ای شان، در حال سپری کردن بترتیب: پنج سال و سه و نیم سال حکم زندان می باشند. در سومین دوره ی زندان اسالو برخوردھای ناگواری با وی شده و از مداوای ضروری برای سلامتی وی سر باز زده شده است. درست قبل از تأسیس اتحادیه ھا در سال ٢٠٠٥ ، فعالانی از جمله اسالو بشدت از جانب اوباشان و اعضای ارگان ھای مورد حمایت دولت مورد حمله واقع شدند. برخی از کارگران در پی حمایت از عملکردھای اتحادیه به شکل غیر عادلانه ای ھمچنان از کار برکنار مانده اند.
فرزاد کمانگر، معلم و فعال اتحادیه که از جولای ٢٠٠٦ در بازداشت بسر می برد، در فوریه ٢٠٠٨ به مجازات مرگ محکوم و به زندان مشھور اوین در تھران منتقل شد.
ھمه فعالان اتحادیه ای ایران که صرفا بخاطر فعالیت ھای مشروع و مسالمت آمیزشان ھم اکنون در زندان بسر می برند باید فورا آزاد شده و اتھامات علیه آنھایی که با خطر زندان مواجه اند بدون ھیچ قید و شرطی پس گرفته شود.
اول ماه می امسال افراد و سازمانھا در داخل و خارج از ایران، برای آزادی این رھبران کارگری زندانی که برای ارتقاء حقوق اولیه اتحادیه ھای کارگری در ایران و کارگران و حقوق بشر در سطح جھان مبارزه می کنند دست به کارزار زده اند.
دولت ایران قبل از اول ماه می ٢٠٠٩ و احتمالا انتخابات ریاست جمھوری در جون، در حال شدت بخشیدن به سرکوب ھای خود علیه اتحادیه ھای مستقل کارگری می باشد.
ھم چنان که ما در آستانه ی اول ماه می ٢٠٠٩ می باشیم، سازمان آموزش جھانی (ایی.آی)، فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف)، کنفدراسیون بین المللی اتحادیه کارگری (آی.تی. یو. سی)، و اتحادیه بین المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات (آی یو اف) ھم پیمان مجددا مایلند که توجه جوامع بین المللی را به مبارزه ی مشترکمان در حمایت از حقوق پایه ای کارگر و اتحادیه کارگری در ایران جلب نمایند.
حق تشکل کارگران، قرادادهای دسته جمعی با کارفرمایان و حق اعتصاب ھم چنان که در کنوانسیون ھای آی.ال.او مورد تجلیل واقع شده، حقوق لازم و لاینفک انسانی اند. کارگران ایران باید آزاد باشند تا حقوقی را که کارگران در ھر مکانی شایسته ی برخورداری از آنند را تجربه کنند. ما مقامات را فرا می خوانیم تا به کارگران در ایران اجازه دھند آزادانه برای جشن گرفتن روز کارگر به خواھران و برادرانشان در گوشه و کنار جهان بپیوندند، و خواھان آزادی فوری و بی قید و شرط منصور اسالو، ابراھیم مددی، فرزاد کمانگر و کلیه زندانیان دیگری ھستیم که در حال حاضر بخاطر کوشش برای بھره مندی از حقوق پایه ای شان به عنوان کارگران و فعالان اتحادیه ھا یا در زندان بسر می برند و یا با خطر زندانی شدن مواجه اند.

٢٧ آوریل ٢٠٠٩

اتحادیه بین المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات (آی یو اف)
سازمان آموزش جھانی (ایی.آی)
فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف)
کنفدراسیون بین المللی اتحادیه کارگری (آی.تی.یو.سی)

منبع: http://www.syndicavahed.info/

کميته برگزاری مراسم اول ماه مه:

قطعنامه كارگران ايران به مناسبت اول ماه مه روز جهانی كارگر

اول ماه مه روز همبستگی بين المللی طبقه كارگر و روز جوش و خروش كارگران در سراسر جهان برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری و بيان خواسته های آنان جهت برپايی دنيايی عاری از ستم و استثمار است.
امسال ما كارگران مراسم اول ماه مه را در شرايطی برگزار می كنيم كه نظام سرمايه داری در گرداب يك بحران عظيم اقتصادی ويران كننده تری فرورفته است و در حال دست و پا زدن برای نجات خويش از آن به سر می برد.
بحران عظيم اقتصادی موجود و عجز دولت های سرمايه داری در مهار آن و سر ريز كردن بار اين بحران بر دوش كارگران جهان، بيش از پيش گنديدگی اين نظام را پس از فروپاشی بلوك شرق و ادعای پايان تاريخ به نمايش گذاشت و ضرورت برپايی دنيايی فارغ از مناسبات ضد انسانی نظام سرمايه داری را به مثابه يگانه راه خلاصی بشريت از مصائب موجود در برابر كارگران وبشريت متمدن قرار داد.
اين بحران و تبعات ويرانگر آن بر زندگی و معيشت كارگران در سراسر جهان تا آنجا كه به ايران مربوط می شود و بر خلاف بهانه تراشی های كارفرمايان و تبليغات قلم به دستان سرمايه، هنوز سايه شوم خود را بر زندگی و معيشت روزمره كارگران در ايران نگسترانيده است و از نظر ما بيشترين مصائب و مشقاتی كه امروزه ما كارگران با آنها دست به گريبانيم بيش از هر چيز حاصل سيطره اقتصادی، اجتماعی و عملكرد سرمايه داری حاكم بر ايران است.
دستمزدهای به شدت زير خط فقر، اخراج و بيكار سازی گسترده كارگران، عدم پرداخت به موقع دستمزد ميليون ها كارگر، تحميل قرار دادهای موقت و سفيد امضاء و حاكم كردن شركت های پيمانكاری بر سرنوشت كارگران و بازداشت و زندانی كردن آنان تا سركوب تشكل ها و اعتراضات كارگری و اجرای احكام قرون وسطايی شلاق عليه كارگران و رايج كردن فرم قراردادهای برده وار جديد، مصائب و بی حقوقی هايی نيستند كه با وقوع بحران در اقتصاد جهانی وارد ايران شده باشند.اين وضعيت سال هاست كه ادامه دارد و هر ساله بر عمق و دامنه آن افزوده می شود.
ما كارگران در مقابل اين وضعيت بغايت ضد انسانی و گسترش عمق و دامنه آن سكوت نخواهيم كرد و اجازه نخواهيم داد بيش از اين حق حيات و هستی ما را به تباهی بكشانند. ما توليد كنندگان اصلی ثروت و نعمت در جامعه هستيم و حق مسلم خود می دانيم تا با بالاترين استاندارد های حيات بشر امروز در آسايش و رفاه زندگی كنيم.
داشتن يك زندگی انسانی حق مسلم ماست و ما برای تحقق آن تمامی موانع پيش روی خود را با برپايی تشكل های مستقل از دولت و كارفرما و با اتكا به قدرت همبستگی مان از سر راه خويش بر خواهيم داشت.
در اين راستا ما كارگران امروز يك پارچه و متحد، مطالبات زير را به عنوان حداقل خواسته های خود فرياد می زنيم و خواهان تحقق فوری اين مطالبات هستيم
۱- تامين امنيت شغلی برای همه كارگران و لغو قراردادهای موقت و سفيد امضاء و برچيده شدن فرم های جديد قراردادكار
۲-ماحداقل دستمزد تصويب شده ازسوی شورای عالی كار را تحميل مرگ تدريجی برميليون ها خانواده كارگری می دانيم ومصرانه خواهان افزايش فوری حداقل دستمزدها براساس اعلام نظرخود كارگران ازطريق نمايندگان واقعی و تشكل های مستقل كارگری هستيم.
۳-برپايی تشكل های مستقل كارگری، اعتصاب، اعتراض، تجمع و آزادی بيان حق مسلم ماست و اين خواسته ها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعی كارگران به رسميت شناخته شوند.
۴-دستمزدهای معوقه كارگران بايد فورا و بی هيچ عذر و بهانه ای پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستی به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائی تلقی گردد و خسارت ناشی از آن به كارگران پرداخت گردد.
۵-اخراج و بيكار سازی كارگران به هر بهانه ای بايد متوقف گردد و تمامی كسانی كه بيكار شده اند و يا به سن اشتغال رسيده و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاری متناسب با يك زندگی انسانی برخوردار شوند.
۶- ما خواهان برابری حقوق زنان و مردان در تمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی و محو كليه قوانين تبعيض آميز عليه آنان هستيم.
۷- ما خواهان برخورداری تمامی بازنشستگان از يك زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی هستيم و هرگونه تبعيض در پرداخت مستمری بازنشستگان را قويا محكوم می كنيم.
۸-ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه از مطالبات معلمان به عنوان كارگران فكری، پرستاران و ساير اقشار زحمتكش جامعه، خود را متحد آنها می دانيم و خواهان تحقق فوری مطالبات آنان و لغو حكم اعدام فرزاد كمانگر هستيم.
۹- از آنجا كه كارگران فصلی و ساختمان به طور كامل از هرگونه قوانين تامين اجتماعی محروم هستند، ما از اعتراضات اين بخش از طبقه كارگر برای رسيدن به حقوق انسانی آنها دفاع می كنيم.
۱۰-سيستم سرمايه داری عامل كار كودكان است و تمامی كودكان بايد جدای از موقعيت اقتصادی و اجتماعی والدين، نوع جنسيت و وابستگی های ملی و نژادی و مذهبی از امكانات آموزشی، رفاهی و بهداشتی يكسانی برخوردار شوند.
۱۱-ما خواهان آزادی كليه كارگران زندانی از جمله منصور اسالو و ابراهيم مددی و لغو كليه احكام صادره و توقف پيگرد های قضايی و امنيتی عليه فعالين كارگری هستيم.
۱۲- ما بدينوسيله پشتيبانی خود را از تمامی جنبش های آزادی خواهانه و برابری طلب همچون جنبش دانشجويی و جنبش زنان اعلام می داريم و دستگيری، محاكمه و به زندان افكندن فعالين اين جنبش ها را قويا محكوم می كنيم.
۱۳-ما بخشی از طبقه كارگر جهانی هستيم و اخراج و تحميل بی حقوقی مضاعف بر كارگران مهاجر افغانی و ساير مليت ها را به هر بهانه ای محكوم می كنيم.
۱۴-ما ضمن قدردانی از تمامی حمايت های بين المللی از مبارزات كارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته های كارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان می دانيم و بيش از هر زمان ديگری بر همبستگی بين المللی طبقه كارگر برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری تاكيد می كنيم.
۱۵- اول ماه مه بايد تعطيل رسمی اعلام گردد و در تقويم رسمی كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم اين روز ملغی گردد.
زنده باد اول ماه مه
زنده باد همبستگی بين المللی طبقه كارگر
۱ مه ۲۰۰۹
۱۱ارديبهشت۱۳۸۸
كميته برگزاری مراسم روز جهانی كارگر
سنديكای كارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سنديكای كارگران نيشكر هفت تپه
اتحاديه آزاد كارگران ايران
هيئت بازگشايی سنديكای كارگران نقاش و تزئينات ساختمان
كانون مدافعان حقوق كارگر
شورای همكاری تشكل ها و فعالين كارگري
- كميته پيگيری ايجاد تشكل های كارگري
- كميته هماهنگی برای كمك به ايجاد تشكل های كارگري
- شورای زنان
- جمعی از فعالين كارگري

کميته برگزاری مراسم اول ماه مه:

دعوت به مراسم روز جهانی كارگر

كارگران! برای دفاع از حقوق انسانی خود و برخورداری از يك زندگی بهتر،
دوشادوش هم در مراسم روز جهانی كارگر شركت كنيم.
تاريخ: روز جمعه ۱۱ ارديبهشت ماه ۸۸ – ساعت: ۱۷
مكان: تهران خيابان كارگر،داخل پارك لاله – ميدان آب نما

اول ماه مه- ۱۱ ارديبهشت – روز جهانی کارگرگرامی باد!
ما کارگران ايران، امروز يک پارچه و متحد، مطالبات زير را به عنوان حداقل خواسته های خود فرياد می زنيم و خواهان تحقق فوری اين مطالبات هستيم:
۱- تأ مين امنيت شغلی برای همه کارگران و لغو قراردادهای موقت و سفيد امضا و برچيده شدن فرم های جديد قرارداد کار.
۲- حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار، خط مرگ تدريجی است! حداقل دستمزد کارگران بايد توسط نمايندگان واقعی و تشکل های مستقل کارگری تعيين گردد.
۳- برپايی تشکل مستقل کارگری، اعتصاب و اعتراض و تجمع حق مسلم ماست!
۴ – دستمزدهای معوقه بايد بدون عذرو بهانه پرداخت گردد!
۵- اخراج و بيکارسازی کارگران بايد متوقف گردد!
۶ – حقوق زنان و مردان درتمامی شئون اقتصادی – اجتماعی بايد برابرباشد.
۷- بازنشستگان بايد ازيک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی برخوردارشوند.
۸ -کارگران با معلمان (کارگران فکری)، پرستاران وسايراقشارزحمت کش جامعه متحدند و ازمبارزات آنان پشتيبانی می کنند.
۹ – ازاعتراضات و خواسته های کارگران فصلی و ساختمانی قاطعانه پشتيبانی می کنيم.
۱۰-کارکودکان غيرانسانی و استثمارگرانه است. ما با فعالين لغو کارکودک هم سنگرهستيم.
۱۱- منصوراسانلو، ابراهيم مددی و ديگرکارگران زندانی بايد بدون قيد و شرط آزاد گردند و تعقيب های قضايی عليه ديگرکارگران بايد فوراً پايان پذيرد.
۱۲- ما خود را متحد با جنبش های اجتماعی ديگرمانند دانشجويان و زنان می دانيم.
۱۳- ما ازکارگران مهاجرمانند کارگران افغانی، به عنوان بخشی ازهم طبقه ای های خود، قاطعانه پشتيبانی می کنيم.
۱۴- ضمن تشکرازحمايت های جهانی ازکارگران ايران، ما کارگران ايران، خود را متحد با ديگرکارگران جهان می دانيم.
۱۵- اول ماه مه، بايد تعطيل رسمی گردد و هرگونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم اين روزملغی گردد.
زنده باد همبستگی بين المللی طبقه کارگر!
۱ مه ٢٠٠۹ – ۱۱ ارديبهشت ۱۳٨٨
کميته برگزاری مراسم اول ماه مه:
سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه/ اتحاديه آزاد کارگران ايران/ هيأت مؤسس بازگشايی کارگران نقاش و تزيئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر/ شورای همکاری فعالين و تشکل های کارگری:/ کميته پيگيری برای ايجاد تشکل های آزاد کارگری/ کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالين کارگري

اطلاعیه مشترک

اول ماه مه

کارگران جهان علیه سرمایه

متحد شویم!

     اول ماه مه هر سال روزی است که اتحاد طبقاتی کارگران در سطح بین المللی به نمایش درمی­آید. کارگران و مزدبگیران باردیگر با یاد کارگران به خون تپیده شیکاگو به خیابانها می آیند و علیه استثمار سرمایه داری اعتراض می کنند. اعتراضاتی که از دل میلیون­ها میلیون کارگر برمی­خیزد و پیام آور وحدت و قدرتی به پهنای جهان است.

     ولی امسال اتحاد و یکپارچه­گی طبقاتی کارگران رنگ خاص دیگری دارد، زیرا امپریالیسم جهانی و سیاست های نئولیبرالی­اش در بحرانی بس فزاینده و بی­سابقه دست و پا می­زند و بوی گندیده­گی آن مشام و زندگی کارگران و زحمتکشان را بیش از پیش آزار می­دهد، چرا که هزینه بحران را استثمار شونده گان نظم سرمایه می­پردازند. این نظام جز محرومیت های اجتماعی، بیکاری و گرسنگی، جنگ و خانمان سوزی ارمغانی بهمراه ندارد. کارگران و مزدبگیران سراسر جهان در بسیاری از کشورها تظاهرات و اعتراضات عظیمی را علیه سیاست نئولیبرالیسم کاپیتالیستی و تناقضات آن تدارک دیده­اند. اول ماه مه امسال نیز تداوم همان نبردی است که در سطح گسترده تری روزانه در جریان است.

     در ایران جنبش کارگری شرایط دشواری را می­گذراند، زیرا رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی ایران متأثر از خصلت ذاتی سرمایه و بحران کنونی ناشی از آن، به شدیدترین وجه، کارگران را در زیر یوغ وستم سرمایه قرارمی دهد. بعنوان مثال درحالیکه خط فقر۸۰۰  هزارتومان برآورد شده است، دستمزدهای ماهیانه کارگران ایران در سطح۲۶۵ هزار تومان باقی می­ماند.

     ازطرف دیگر کارگران در ایران حتی از برگزاری روز جهانی کارگر در۱۱ اردیبهشت ، هر نوع تجمع و اعتصاب محرومند. همچنانکه سوسن رازانی و شیوا خیرآبادی دو زن پیکارگر به جهت شرکت در۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۸ در سنندج به زندان و تحمل ضربات تازیانه جمهوری اسلامی آنهم در آستانه هشت مارس امسال محکوم شده­اند. ولی جنبش کارگری در چارچوب شعار محوری خویش یعنی ایجاد تشکل مستقل کارگری، توده ای طبقاتی مبارزه می کند که از دل آن تا کنون چند نهاد و سندیکای کارگری پا بعرصه گذاشته اند.

 در جامعه ای که ایجاد تشکل های مستقل کارگری، این خواسته به حق فعالین جنبش کارگری تازه درابتدای کاراست و تلاش برا ی تحقق آن هزینه گزافی چون دستگیری، زندان و شکنجه را به همراه می آورد.

     امسال نیز کارگران در ایران در شرایط ویژه ی دیکتاتوری عریان رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی به پیشواز اول ماه مه می روند و هم­صدا با کارگران سراسر جهان علیه نظم سرمایه و کارفرمایان آن فریاد اعتراضات خود را گسترده ترخواهند ساخت. آن هم در شرایطی که بسیاری از فعالین کارگری درزندان بسرمی برند و تحت آزاروستم وحشیانه ای قرار گرفته اند. نظیر علی نجاتی،(آزادشد) منصور اسانلو، ابراهیم مددی، سلام قادری، خالد اسدی، برهان سعیدی و بسیاری دیگر که در اسارت بسر می برند.

در این میان و در آستانۀ اول ماه مه، دربرابر مقاومت و ایستادگی طبقه ، سرانجام علی نجاتی از زندان آزاد شد .آزادی وی را به تمامی کارگران ایران شادباش می­گوئیم، باید بر تلاشمان برای رساندن فریاد مبارزاتی کارگران ایران و جمع آوری مساعدت و کمک هم طبقه ایهای جهانی کارگران ایران  در جهت عقب راندن دولت سرمایه ی اسلامی و آزادی تمامی کارگران و سایر مبارزین در اسارت، بیش از پیش بیافزائیم و از تمامی مطالبات طبقاتی کارگران ایران قاطعانه حمایت نماییم .

خجسته باد اول ماه مه روز همبستگی بین­المللی کارگران جهان!

زنده باد همبستگی بین­المللی کارگران!

کارگر زندانی و زندانی سیاسی آزاد باید گردد!

مه ۱۳۸۸/ MAY ۲۰۰۹

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری درایران- خارج از کشور

کمیته همبستگی با کارگران ایران – استرالیا  labour.kargar@gmail.com

- کمیته دفاع از کارگران ایران – نروژ   cdkargari@gmail.com    

- همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه  sstiran@yahoo.fr 

- کانون همبستگی با کارگران ایران – فرانکفورت و حومه kanoonhf_2007@yahoo.de

- کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر kanon.hannover@yahoo.de

- کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد   isask@comhem.se

- کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ   kanounhambastegi@gmail.com

- انجمن کارگری جمال چراغ ویسی  ankjch@yahoo.co.uk  

- شورای همبستگی کارگری – فرانکفورت   kaumares@web.de

- شبکه همبستگی کارگری iranwsn@fastmail.fm

- اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن leftalliance@yahoo.com

- کمیته حمایت از کارگران ایران – تورنتو کانادا    toronto_committee@yahoo.ca

گزارشى از خانه هاى کودک شوش و ناصرخسرو:

به گزارش روزنامه اعتماد در تاریخ 9 اردیبهشت 88 آمده است:نيوشا مزيدآبادي؛ مى خواهم از ميانه کار بگويم. از لحظه يى که کودکان کار خانه کودک شوش وارد شدند. از آن زمان که فردين و فروزان و فرحناز با ديدگانى سرشار از اميد رو به روى ما نشستند و از آرزوها و دغدغه هاى فکرى شان گفتند. ديروز در نشست سالانه انجمن حمايت از کودکان که به مناسبت روز کارگر انجام شده بود، کودکانى سخن گفتند که از لحظه پيوستن به اين انجمن و خانه کودک پس از مدت ها کودکى شان را باز يافتند. فروزان و فرحناز، دو خواهر افغان اند که 7 سال است از کشور خود رخت بربسته اند تا مگر در کشور ما در آسايش و آرامش روزگارشان را سپرى کنند. بى خبر از آنکه حتى حق تحصيل هم ندارند. فردين پسر 14 ساله ايرانى از کودکان قديمى خانه کودک شوش است. مى گويد از 4 سالگى عضو خانه کودک شده و دوران کودکى اش را در کنار ديگر بچه هاى هم سن و سالش سپرى کرده. اين کودکان مسووليت زيادى دارند. فروزان و فرحناز در خانه کار مى کنند و علاوه بر آن جوراب هم بسته بندى مى کنند. فردين هم عصرها در خيابان دستفروشى مى کند و صبح به مدرسه مى رود.خانه کودک شوش شايد تنها جايى براى رسيدگى به اين کودکان بود که اين روزها علاوه بر مشکلات عديده يى که به سبب منطقه يى با آن دست و پنجه نرم مى کنند در گير و دار تغيير مکان بالاجبار اين مکان فرهنگى قرار گرفته اند. خانه يى که مى تواند روزنه يى براى اميد کودکان کار باشد، به وسيله شهردارى خراب مى شود. خانه کودک مشکلات اساسى دارد. به گفته مدير خانه کودک شوش؛ ,بافت منطقه به لحاظ سيماى شهرى و گروه هايى که در آن زندگى مى کنند، بافت متکثرى است که فضاى مسکونى را خدشه دار کرده و وجود کارگاه ها و پاساژهاى بلورفروشي، باعث ايجاد فضاى دوگانه يى شده است. به عنوان مثال در اين منطقه خيابان اوراق چى ها را داريم که کولى هاى ساکن اين منطقه اند و جمعيت ثابتى ندارند. در دروازه غار هم مهاجران افغان زندگى مى کنند که هنجارهاى خاص خود را دارند و گاه تنش هايى ايجاد مى کنند. بالطبع در اين محيط مجبوريم براى هر گروه راهکار خاصى در نظر بگيريم., درددل هاى فروزان و فرحناز هم همين بود. آنها حق تحصيل نداشتند چون شناسنامه ايرانى و هويتى ندارند و به محض ورود به مدرسه اخراج مى شوند. به گفته مدير خانه کودک شوش، از ديگر مشکلات اين انجمن و خانه کودک نبود فعاليت هاى
اجتماع محور است؛ ,هميشه بيم آن وجود دارد که در صورت نبود خانه کودک آيا باز هم گروه هاى محلى اقدامات اين انجمن را ادامه مى دهند و شورايارى هاى محله کارهايى براى ثبات و ماندگارى انجمن هايى از اين دست انجام مى دهند؟, خانه کودک ناصرخسرو هم در سال 80 تاسيس شد. شايد کودکان ناصرخسرو و پامنار وضعيت بهترى نسبت به کودکان دروازه غار داشته باشند. چون اين کودکان حداقل سايه مادر يا پدر بر سرشان است يا شايد خانواده هاى معتادى داشته باشند اما هنوز هم محيط خانواده شان از هم نپاشيده و اين محيط را حس مى کنند. اين بچه ها در سراجى ها يا چاپخانه ها کار مى کنند يا باربر و پادوى مغازه ها هستند. حسينى – مدير خانه کودک ناصرخسرو – مى گويد؛ ,نمونه هاى زيادى از کودکانى که زندگى دشوارى داشتند به اين مرکز مراجعه کردند و امروز وضعيت بهترى دارند و تحصيل مى کنند و به کلاس هاى علمى و فرهنگى مى روند. اين بچه ها در معرض باند هاى ناهنجارى همچون باند هاى مواد مخدر هم قرار مى گيرند.چون نان آور خانه اند نيازمند پول هستند و به دليل به دست آوردن پول بيشتر به اين باند ها مى پيوندند که سرنوشت بدى را براى آنها رقم مى زند., يکى از کودکان خانه کار ناصر خسرو که تبعه افغان است، مى گويد؛ ,12 سال دارم اما چون شناسنامه يى نداشتم مرا به مدرسه راه ندادند و مجبور شدم کار کنم تا شغلى داشته باشم و چيزى ياد بگيرم. در روز 10 ساعت کار مى کنم و 200 هزار تومان حقوق مى گيرم. من تحصيل را خيلى دوست داشتم و حاضر بودم تمام درآمدم را بدهم که سواد ياد بگيرم اما الان به کمک خانه کودک به صورت رايگان درس مى خوانم., از اين دست کودکان در خانه کودک شوش و ناصرخسرو زيادند. على اکبر اسماعيل پور يکى از اعضاى اين انجمن، تلنگر به افکار عمومى را به عنوان اصلى ترين هدف انجمن برشمرد که تا حدودى به سرانجام رسيده است. اسماعيلى در مقدمه سخنرانى خود به کشور هايى نظير هند و فيليپين اشاره کرد که فارغ از سابقه فرهنگى شان درباره مدد رساندن به کودکان کار، فعاليت هاى موفق ترى را انجام دادند. اين کشورها با وضع قوانينى پيرامون کار کودکان و حمايت از سازمان هاى غيردولتى که به کودکان کار مى پردازند، کارهاى موثرى را انجام دادند و تا حدودى اين معضل را رفع و رجوع کرده اند. اين در حالى است که به گفته اين عضو انجمن، در بسيارى از قوانين کار کودکان هنوز تغييرات عمده يى صورت نگرفته است. ,الان 9 سال است که اين کودکان مشکلات خود را بازگو مى کنند اما در قوانين تغيير چندانى مشاهده نشده، تنها تغييرى که انجام شده اين است که کارگاه هاى زير 10 نفر از شمول قانون کار خارج شده اند. اين در حالى است که بسيارى از اين کودکان در کارگاه هايى زير 10 نفر کار مى کنند و ما همچنان داريم به افکار عمومى تلنگر مى زنيم. اين تلنگر يعنى خبررسانى و گزارش هايى که در مطبوعات و رسانه ها چاپ مى شود. اما اين گزارش ها تنها براى عده معدودى است., مدير داخلى انجمن حمايت از کودکان هم ضمن شرح فعاليت هاى اين انجمن گفت؛ ,از اول اسفند 41 مورد کودک آزارى به مددکارى گزارش شده است که 64 درصد آن دختر و 36 درصد پسر بودند. اين آزارها 33 درصد جسمي، 36 درصد عاطفي، 14 درصد غفلت، 8 درصد جنسى و 9 درصد آموزشى بوده است. اکثر اين کودکان هم در خانه وضعيت دشوارى داشته اند به طورى که 18 درصد فرزندان طلاق، 32 درصد اعتياد در خانواده، 5 درصد جدايى و 2 درصد فوت بوده اند و 25 درصد باقى مانده اغلب در خانه هايى زندگى مى کردند که بين والدين درگيرى و مشاجره وجود داشته است. بر اساس آمار اعلام شده از سوى اين عضو 66 درصد آزارها از طرف پدران، 13 درصد مادران، 11 درصد نامادري، 7 درصد معلمان مدارس و 3 درصد ناپدرى بوده است., عسگرى با اشاره به تماس هايى که با صداى يارا در فروردين ماه صورت گرفته، گفت؛ ,در اين ماه با توجه به 15 روز تعطيلى 149 مشاوره حقوقى و مددکارى به صورت حضورى و تلفنى با مددکارى انجمن صورت گرفته، که از ميان آنها پرونده حميده کودک 11 ساله ساکن گنبد که توسط پدر و نامادرى مورد آزار و اذيت قرار گرفته و دچار فلج مغزى است، هنوز در حال پيگيرى است., فارغ از همه مشکلات زيادى که انجمن حمايت از کودکان پيش رو دارد، کودکانى را تربيت کرده است که داراى بينشى باز هستند. هنوز هم آرزوى فروزان 17 ساله در ذهنم هست که بى پروا براى کشورش صلح و آرامش مى خواست تا به آنجا برگردد و حرف هاى پايانى فرحناز 14 ساله که مى گفت؛ ,بچه هاى مهاجر هم حق دارند مثل کودکان ايرانى بازى کنند و درس بخوانند. اما چون شناسنامه نداريم نمى توانيم تحصيل کنيم. ما هم حق داريم مثل بچه هاى ايرانى در اين سن فکر کار و درآمد نباشيم.,

احداث پتروشيمى ميخ آخر تابوت درياچه پريشان :

به نوشته روزنامه همشهری در تاریخ 10 اردیبهشت 88 آمده است :كلنگ احداث مجتمع پتروشيمى در حريم درياچه پريشان در حالى به زمين زده مي‌شود كه كارشناسان محيط‌ زيست معتقدند اين كار، ميخ آخر را به تابوت اين درياچه خواهد زد.
به گزارش مهر، درست يك‌هفته پس از آنكه 100‌هكتار از مراتع و نيزارهاى اطراف درياچه در يك آتش‌سوزى گسترده سوخت، كلنگ احداث مجتمع پتروشيمي‌كازرون در روستايى در يك كيلومترى اين تالاب زده مي‌شود.
در اين‌باره پايگاه اينترنتى سبزپرس نوشته است كه صبح سه‌شنبه دعوتنامه‌هايى از سوى پتروشيمى كازرون براى رسانه‌هاى محلى اين منطقه ارسال شد كه خبر از اجراى مراسم كلنگ‌زنى 2 طرح مجتمع پتروشيمى در شهرستان كازرون مي‌داد و در آن از اصحاب رسانه براى پوشش خبرى اين مراسم دعوت شده بود.
به نوشته اين سايت در اين دعوتنامه‌ها زمان كلنگ زنى مجتمع پتروشيمى كازرون در روستاى , آب كنارو, كه در يك كيلومترى تالاب پريشان قرار دارد را ساعت 15:16‌امروز و زمان آغاز مراسم ويژه مجتمع پتروشيمى در شهر,نودان, كه به لحاظ وجود جنگل‌هاى بلوط در منطقه از موقعيت ويژه‌اى برخوردار است را ساعت‌18 امروز اعلام كرده است.
اسماعيل كهرم، استاد و كارشناس محيط زيست درباره اين موضوع گفت: با توجه به نياز فراوان مجتمع‌هاى پتروشيمى به ميزان قابل توجهى آب، احداث پتروشيمى در فاصله يك كيلومترى درياچه پريشان اين درياچه را براى هميشه نابود خواهد كرد.
براساس گزارش‌هاى رسيده از كازرون، ساعت 18 روز گذشته كلنگ احداث مجتمع پتروشيمى كازرون در روستاى آب كنارو كه در فاصله يك كيلومترى درياچه پريشان واقع شده است با حضورنوذرى وزير‌نفت به زمين زده شده است.
دكتر كهرم در ادامه با انتقاد از عدم‌انجام ارزيابي‌هاى كارشناسانه و زيست محيطى براى احداث اين مجتمع پتروشيمى عنوان كرد: من در يك ماه اخير در بازديدى كه از درياچه پريشان داشتم متوجه شدم كه از 5 هزار هكتار وسعت اين درياچه، تنها يك هزار هكتار باقى مانده است و مطمئنا با اين كار اين مقدار نيز در 2 يا 3سال آينده از بين خواهد رفت.
براساس اخبار اعلام شده محل احداث اين 2 مجتمع پتروشيمى كه در سفر اول هيأت دولت به مردم شهرستان كازرون وعده داده شده بود، به‌دليل آنچه عدم‌انجام كارهاى كارشناسى و مكان‌يابى خوانده شده اعلام نشده بود كه روز گذشته و يك روز مانده به دومين سفر هيأت دولت به استان فارس اعلام شد.
پيش‌بينى مي‌شود درصورت تامين اعتبار اين مجتمع پتروشيمى كه ظرفيتى برابر با 300 هزار تن خواهد داشت در سال 1390 به بهره‌بردارى برسد و محصولات آن نيز ۴۰۰‌هزار تن منواتيلن گلايكول، 40 هزار تن دي‌اتيلن گلايكول و 8/2 هزار‌تن ترى اتيلن گلايكول در سال خواهد بود كه كاربرد اين محصولات به‌عنوان حلال و مواداوليه در صنايع شيميايى است.
اين گزارش مي‌افزايد:ميزان آب‌مصرفى براى يك مجتمع پتروشيمى 300 هزار تنى در شرايط عادى روزانه بيش از 10‌هزار مترمكعب خواهد بود كه اين ميزان با مصرف آب‌روزانه يك شهر 60 هزار نفرى برابرى مي‌كند.

75 درصد قراردادهای کار در ايران موقت هستند :

به گزارش خبرگزاری ايرنا در تاریخ 10 اردیبهشت 99 آمده است : رئيس اتحاديه کارگران قراردادی و پيمانی گفت: ,بيش از 75 درصد قراردادهای کار موقت هستند و کارگران به طور عام به صورت دائمی سرکار خود نيستند., فتح الله بيات افزود: ,قراردادهای موقت کار در کاهش بهره وری نقش موثری دارند و مانع از رشد اقتصادی می شوند. اتحاديه کارگران قراردادهای موقت تلاش می کند قرارداد کارهای با ماهيت دائمی به صورت دائمی منعقد و از شکل قراردادهای موقت خارج شود., اين عضو فعال جامعه کار با اشاره به اينکه اتحاديه کارگران قراردادهای موقت به دنبال تصويب اصلاح تبصره های يک و 2 ماده هفت قانون کار است تصريح کرد اين مهم از طريق طرح بهسازی قراردادهای موقت کار در مجلس قابل حل است., بيات در بخشی از سخنان خود با اشاره به قراردادهای مکتوب کار گفت: ,قراردادهای مکتوب کار در مرحله نخست بايد از سوی مديران بخش های دولتی مورد استفاده قرار گيرد تا معايب آن در جريان عمل مشخص شود., وی تاکيد کرد: ,از ديگر مواردی که در اين قراردادها بايد مورد توجه قرار گيرد، موضوع فسخ قراردادهای موقت است. بر اين اساس در صورتی که يکی از طرفين راضی به ادامه کار نباشد، کارگر يا کارفرما می تواند قرار داد را فسخ کند که اين به طور کلی به ضرر کارگر است زيرا همواره در معرض تهديد فسخ قرارداد و از دست دادن کار قرار دارد.

اعتراض گسترده معلمان در آستانه روز معلم:

سایت هم ميهن در تاریخ 10 اردیهشت 88 نوشت : با نزديک شدن روزمعلم اعتراض های صنفی معلمان شدت گرفت. گروهی از معلمان حق التدريس چند روز پيش در اعتراض به ناديده گرفتن حقوق صنفی خود دست به تجمع زدند که دو نفر از آنها دستگير شدند.
از روز ۶ ارديبهشت نيز مدارس برخی از نقاط کشور تعطيل شد و معلمان به نشانه اعتراض کلاس های درس را تشکيل ندادند .
صد درصد مدارس کرمانشاه،تعداد زيادی ازمدارس اسلامشهر برخی از مدارس مياندوآب ، سنندج ، اردبيل ،رشت، همدان ، اراک، لرستان و در تهران مناطق ۴، ۱۶، ۱۲،۲ روز گذشته تعطيل بودند.
بر اساس گزارش‌هايی که در وب‌سايت‌ها و وبلاگ‌های کانون صنفی معلمان در استان‌های مختلف و ديگر معلمان ‏فعال منتشر شده، در چندين شهر بزرگ و کوچک فراخوان اعتصاب عمومی با استقبال روبه‌رو شده و معلمان ‏روز سه شنبه که به نام ,روز اعتراض ملی معلمان, نامگذاری شده بود، از حضور در مدارس خودداری کرده‌اند.‏در عين حال منابع خبری از احضار برخی فعالان صنفی معلمان به نهادهای امنيتی و نيز بازداشت چند تن از ‏معلمان معترض گزارش داده‌اند.‏
روزنامه ‏اعتماد نيز از دستگيری فرزند يکی از اعضای هيات مديره کانون صنفی معلمان به نام سجاد خاکساری ‏خبر داده که به نوشته روزنامه سرمايه پيش از اين خبرنگار هفته‌نامه توقيف‌شده‌ قلم معلم بوده و روز ‏يکشنبه برای تهيه عکس و خبر از تجمع معلمان به جلوی ساختمان مجلس در ميدان بهارستان رفته بود.‏
کانون صنفی معلمان هفته گذشته از معلمان سراسر کشور دعوت کرده بود که در روزهای يکشنبه تا سه شنبه اين ‏هفته در يک اعتصاب سراسری شرکت کنند و اعتراض خود را در اين سه روز به ترتيب با خودداری از تدريس، ‏خودداری از حضور در کلاس و در روز سوم خودداری از حضور در مدرسه نشان دهند.‏
سومين روز از اعتصاب سراسری معلمان در حالی برگزار شد که در روزهای قبل منابع مختلف از ‏استقبال نسبتا خوب معلمان از اين فراخوان در دو روز اول خبر داده بودند.
کانون صنفی معلمان نيز که از مهمترين تشکل‌های سراسری معلمان و عامل اين دعوت به اعتصاب بوده و در ‏اکثر استان‌ها نيز نمايندگان فعالی دارد، روز دوشنبه از دريافت گزارشات اجرای اعتراضات مذکور در شهرهای ‏مناطق گوناگون تهران، اسلامشهر، کرج، پاکدشت، ديواندره، کوهدشت، خميني‌شهر و مياندوآب، استان‌های ‏کرمانشاه، يزد، اصفهان، فارس، خراسان، کردستان، لرستان، بوشهر، اردبيل، آذربايجان شرقي، همدان، ‏بخش‌هايی ازاستان هرمزگان و خبر داد.‏
کانون صنفی معلمان از احضار يک معلم تبعيدی به نام مختار اسدی به اداره اطلاعات غرب استان ‏تهران خبر داده و نيز از کرج گزارش داده است که: دبيرستان‌های آيت‌الله طالقاني، جابر، شهدا، خاتم، شهيد ‏دستغيب، شهيد مطهري، امام صادق، امام رضا، شهيد بهشتی و مدارس راهنمايی حضرت علي‌بن ابوطالب، امام ‏حسن، امام رضا، آيت‌الله موسوي، امامت، حمزه، مدرس و سوم شعبان تعطيل شده است.‏
اجرای قانون مديريت خدمات کشوری ازمهمترين درخواست های معلمان است. وزيرآموزش و پرورش در آخرين روز سال ۸۷ وعده داد بود درسال آينده اين قانون را اجرايی کند اما پس از گذشت يک ماه اين وعده اجرايی نشد و علی احمدی در اولين نشست خبری خود دليل اين تاخيررااستفاده ازروش آزمون وخطا دانست و حالا در آخرين سخنانش در جمع معلمان نمونه اعلام کرده است: اجرای اين قانون تبعات مالی سنگينی را برای آموزش و پرورش ايجاد می کند. بودجه امسال دولت، ۲۳ هزار ميليارد ريال کسری دارد و در اين ميان آموزش و پرورش بيشترين سهم را دارد.

گزارش اعتراضات معلمان در روزهای دوم و سوم

اعتصاب معلمان در اعتراض به تخلف دولت از اجراي قانون به سومين روز خود رسيد و آنطور که فعالان ‏صنفي معلمان گزارش داده‌اند، با وجود سانسور شديد رسانه‌اي، اين اعتصاب در چندين شهر با استقبال معلمان ‏روبه‌رو شده است. با اين حال تنها واکنش مسئولان دولت به اعتراض معلمان، اين بوده که اعلام کرده‌اند بين ‏تعدادي از معلمان برگزيده، پول توزيع خواهد شد.‏

بر اساس گزارش‌هاي رسیده در استان‌هاي مختلف وچندين شهر بزرگ و کوچک فراخوان اعتصاب عمومي با استقبال روبه‌رو شده و معلمان ‏روز سه شنبه که به نام “روز اعتراض ملي معلمان” نامگذاري شده بود، از حضور در مدارس خودداري کرده‌اند.‏در عين حال منابع خبري از احضار برخي فعالان صنفي معلمان به نهادهاي امنيتي و نيز بازداشت چند تن از ‏معلمان معترض گزارش داده‌اند.‏

کانون معلمان ایران گزارش داد تعدادي از معلمان حق‌التدريسي که روز يکشنبه در برابر مجلس تجمع کرده بودند، بازداشت شده‌اند از دستگيري فرزند يکي از اعضاي هيات مديره کانون صنفي معلمان به نام “سجاد خاکساري” ‏خبر داده که پيش از اين خبرنگار هفته‌نامه توقيف‌شده‌ي “قلم معلم” بوده و روز ‏يکشنبه براي تهيه عکس و خبر از تجمع معلمان به جلوي ساختمان مجلس در ميدان بهارستان رفته بود.‏

کانون صنفي معلمان هفته گذشته از معلمان سراسر کشور دعوت کرده بود که در روزهاي يکشنبه تا سه شنبه اين ‏هفته در يک اعتصاب سراسري شرکت کنند و اعتراض خود را در اين سه روز به ترتيب با خودداري از تدريس، ‏خودداري از حضور در کلاس و در روز سوم خودداري از حضور در مدرسه نشان دهند.‏

‎‎موفقيت اعتصاب‎‎

سومين روز از اعتصاب سراسري معلمان در حالي برگزار شد که در روزهاي قبل منابع مختلف از ‏استقبال نسبتا خوب معلمان از اين فراخوان در دو روز اول خبر داده بودند. کانون معلمان ایران در اطلاعیه ای اعلام کرد: “امروز دوشنبه حسب فراخوان کانون صنفي معلمان ايران،  ده هاهزار تن از معلمان کشور در ‏اعتراض به عدم اجراي قانون و ساير مطالبات صنفي با امتناع از حضور بر سر کلاسهاي درس دومين روز و ‏مرحله از فراخوان مذکور را به اجرا گذاردند.”‏

اين کانون اعلام کرد از شهرهاي “تهران، کرج، شهريار، رباط کريم، رشت، همدان، سنندج، کرمانشاه، ‏اليگودرز، مياندوآب، سقز، ايلام، فومن،لاهیجان ديواندره، ساوجبلاغ، اصفهان، مشهد، بجنورد، بندرعباس، شيراز، مريوان، ‏اراک، ملاير، اردبيل، وبسياري ديگر از شهرهاي کشور” به عنوان نقاط برگزاري اعتراضات صنفي معلمان نام ‏برد.‏

کانون صنفي معلمان نيز که از مهمترين تشکل‌هاي سراسري معلمان و عامل اين دعوت به اعتصاب بوده و در ‏اکثر استان‌ها نيز نمايندگان فعالي دارد، روز دوشنبه از “دريافت گزارشات اجراي اعتراضات مذکور در شهرهاي ‏مناطق گوناگون تهران، اسلامشهر، کرج، پاکدشت، ديواندره، کوهدشت، خميني‌شهر و مياندوآب، استان‌هاي ‏کرمانشاه، يزد، اصفهان، فارس، خراسان، کردستان، لرستان، بوشهر، اردبيل، آذربايجان شرقي، همدان، ‏بخش‌هايي ازاستان هرمزگان و…” خبر داد.‏

گزارش‌هاي جديد نشان مي‌دهد که اين اعتراضات ديروز هم ادامه داشته و اعتصاب سراسري که طبق قرار قبلي ‏بايد در روز سه شنبه با خودداري معلمان از حضور در مدارس به اوج خود مي‌رسيد، در چندين شهر کشور با ‏موفقيت برگزار شده است.‏

کانون صنفي معلمان در اين مورد چنين گزارش داده: “استقبال معلمان در شهرستان های سنندج،سقز،مریوان کرمانشاه و رشت از بيانيه کانون صنفي ‏معلمان شگفت‌انگيز و غافلگير‌کننده بوده و بيشتر مدارس راهنمايي و دبيرستان‌ها و مراکز پيش دانشگاهي در روز ‏سه شنبه در اين شهرستان ها تعطيل بودند.

بر اساس همين گزارش: “مدارس بسياري از شهرستان اسلامشهر تعطيل بود. هنرستان کار دانش مصطفي ‏خميني، امام علي، خواجه نصير و برخي ديگر از دبيرستان‌هاي اسلامشهر صددرصد تعطيل بود و ساير ‏دبيرستان‌ها و مدارس در حالت اعتصاب بودند و بسياري ازمدارس معلمان درکلاس درس حاضر نشدند. مديران ‏مدارس درب مدارس را بسته و از بيرون رفتن دانش‌آموزان جلوگيري مي‌کردند. لذا دانش‌آموزان مي‌کوشيدند که ‏از ديوار مدرسه فرار کنند. حراست آموزش وپرورش و ماموران اطلاعات اين شهرستان در قالب يک هيات چند ‏نفره وارد مدرسه مصطفي خميني شده و از مدير و معاونين اين هنرستان سراغ رسول بداقي (عضو هيات مديره ‏کانون صنفي معلمان تهران) را گرفته‌اند.”‏

اعضاي اين کانون در کرمانشاه نيز خبر داده‌اند که : “بسیاری از مدارس ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان‌ها و مراکز ‏پيش دانشگاهي پسرانه تعطيل شده است. همچنين رفته رفته بر شمار اعتصاب‌کنندگان افزوده مي‌شود. در کرمانشاه ‏حتي معلمان روستا نيز به اعتصابات پيوسته‌اند. حراست و اطلاعات کرمانشاه به طور تلفني برخي از معلمان و ‏هيات مديره کانون صنفي معلمان اين استان را تهديد به دستگيري مي‌نمايد.”‏

بر اساس همين گزارش‌ها، در شهريار نيز “دبيرستان‌هاي رودکي، صباشهر، آيت‌الله غفاري، آيت‌الله طالقاني، ‏بردآباد، ويره، کاوش، مصطفي خميني و فردوسيه تعطيل شده” و “از شهرستان مياندوآب هم خبر رسيده که شمار ‏بسياري ازمعلمان اين شهرستان از منزل بيرون نرفته‌اند و مدارس به تعطيلي کشيده شده، اما مديران و معاونين از ‏بيرون رفتن دانش‌آموزان جلوگيري مي‌کنند.”‏

کانون صنفي معلمان همچنين از احضار يک معلم تبعيدي به نام “مختار اسدي” به اداره اطلاعات غرب استان ‏تهران خبر داده و نيز از کرج گزارش داده است که: “دبيرستان‌هاي آيت‌الله طالقاني، جابر، شهدا، خاتم، شهيد ‏دستغيب، شهيد مطهري، امام صادق، امام رضا، شهيد بهشتي و مدارس راهنمايي حضرت علي‌بن ابوطالب، امام ‏حسن، امام رضا، آيت‌الله موسوي، امامت، حمزه، مدرس و سوم شعبان،امیر ،عالم بخش ودهها مدرسه دیگر تعطيل شده است.”‏

واکنش دولت‎‎
برخلاف بار گذشته که آقای احمدي‌نژاد در واکنش به تهديد معلمان به اعتصاب، در مصاحبه تلويزيوني وعده داد که تا ‏فروردين ماه قانون مديريت خدمات کشوري را اجرا مي‌کند و البته اين وعده را محقق نکرد، اين بار مسئولان ‏دولت نهم تلاش کردند حتي از اعتراض به بدقولي رئيس دولت نهم هم استفاده تبليغاتي و انتخاباتي کنند.‏

وعده توزيع پول که تاکنون پاسخ دولت نهم به اعتراض اقشار فقير بود، چندي پيش براي دانشجويان خوابگاهي ‏کاربرد پيدا کرد و احمدي‌نژاد در ديدار سرزده‌اش از خوابگاه دختران دانشجو، به آنها وعده عيدي نقدي داد ـ ‏هرچند هنوز پرداخت نشده است ـ اين بار به معلمان رسيده است. ‏

در همين ارتباط يکي از معاونان وزير آموزش و پرورش ديروز در جمع خبرنگاران از اختصاص بيش از سه ‏ميليارد ريال اعتبار براي پرداخت هديه‌هاي 50 و 60 هزار توماني به معلمان برگزيده خبر داد و در پاسخ به انتقاد ‏خبرنگاران نيز گفت: “پرداخت اين مبالغ طبق ضوابط آموزش و پرورش است، اصلا غير قانوني نيست و نبايد آن ‏را به عنوان تبليغات سياسي تلقي کرد.”‏

اين مقام دولتي در حالي ارتباط اين تصميم دولت با تبليغات انتخاباتي را انکار کرده که به گزارش خبرگزاري مهر ‏‏”در سال گذشته هيچ يک از اين اعتبارات (در اختيار وزارتخانه) صرف بزرگداشت مقام معلم نشد، در حالي که ‏امسال که به نام اصلاح الگوي مصرف نامگذاري شده، تنها در آموزش و پرورش شهر تهران اعتبارات بالايي را ‏در نظر گرفته‌اند.”‏

به گفته اين مقام وزارت آموزش و پرورش، دولت احمدي‌نژاد قصد دارد در مراسم بزرگداشت مقام معلمان شهر ‏تهران که روز 15 ارديبهشت ماه (با حضور احمدي‌نژاد) در سال اجلاس سران برگزار مي‌شود، به چهار هزار ‏معلم تهراني، نفري 50 هزار تومان؛ به جانبازان آموزش و پرورش، نفري 60 هزار تومان؛ به 276 معلم نمونه، ‏نفري 400 هزار تومان و به 20 معلم نمونه استاني نيز نفري 600 هزار تومان پرداخت کند.‏

معلمان معترض به عدم اجراي قانون مديريت خدمات کشوري، در برابر اين پاسخ دولت عنوان نموده اند که به زودی واکنش مناسب از خود ‏نشان خواهند داد.‏

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

فعالان صنفی معلم خواستار آزادی فرزاد کمانگر شدند

روز یک شنبه مورخه 6 اردیبهشت ماه، جمعی از اعضای کانون صنفی معلمان در دیداری با حجت الاسلام مهدی کروبی خواستار پیگیری وی برای آزادی معلم دربند، فرزاد کمانگر شدند.

در این برنامه که اعضای شورای هماهنگی کانون صنفی معلمان حضور داشتند، ضمن طرح دیدگاه های خود در رابطه با وضعیت و خواستههای معلمان، خواستار آزادی هر چه سریعتر معلم بیگناه دربند و محکوم به اعدام، فرزاد کمانگر شدند. معلمان دیدگاهها و خواستههای خود که در واقع مطالبات آنان از کاندیداهای ریاست جمهوری است را در چند بخش عمده به شرح زیر اعلام کردند:

- رسیده گی به برخوردهای امنیتی با معلمان کشور از جمله تلاش در جهت آزاد ساختن معلم بیگناه محکوم به اعدام آقای فرزاد کمانگر

- تلاش در جهت بهبود ساختارهای آموزش وپرورش و تلاش در جهت به روز کردن سیستم آموزش وپرورش کشور

- تلاش در جهت رسیدهگی به وضعیت معیشتی معلمان در صورت انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور

آقای کروبی پس از شنیدن نظر و خواستههای معلمان با تاکید بر وضعیت کمانگر ابراز کرد به صورت شخصی به این مساله رسیده گی میکند و در اولین فرصت با آیتالله شاهرودی ریاست قوه قضاییه و محسنی اژه ای وزیر اطلاعات صحبت میکند و خواستار آزادی و لغو حکو اعدام این معلم بی گناه میشود.

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
احضار و تهديد فعالين کارگری / اعتراضات اخير معلمان در گفتگو با رادیو برابری :

احضار و تهديد فعالين کارگری از طرف کميته پی گيری اطلاعات، جهت لغو و جلو گيری ازتجمع و برگزاری مراسم اول ماه مه که قرار است در روز جمعه 11 ارديبهشت در پارک لاله ساعت 17 برگزار شود! .
مشروح خبر را می توانيد با مراجعه به لينک زير بشنويد
http://www.radiobarabari.net/files/2009/04/29/3.ram
نگاهی به معضلات معيشتی و اعتراضات اخير معلمان در گفتگو با يکی از معلمان باسابقه در ايران
برای شنيدن مصاحبه به آدرس زير مراجعه نمائيد
http://www.radiobarabari.net/files/2009/04/29/4.ram

مولفان و مترجمان درباره مميزى و كسب مجوزمي‌گويند بيشتر پاى زنان درميان است:

به گزارش روزنامه اعتماد ملی در تاریخ 10 اردیبهشت 88 آمده است : نويسندگان، ناشران، مترجمان و پژوهشگران به اميد نشر آثار دست به قلم مي‌برند و در خلوت خود كه رياضت مندانه هم هست، خط به خط مي‌نويسند به اين اميد كه خوانندگانى داشته باشند. راه اتصال نويسنده و مخاطب در ايران وزارت ارشاد است و اگر اين وزارتخانه نخواهد اين اتصال نيز برقرار نخواهد شد. پاى درددل‌ها و حرف و حديث‌هاى برخى از نويسندگان و آفرينشگران ادبى كشورمان نشسته‌ايم، تا آنان درباره شرايط فعلى نشر آثار منتظر خود برايمان صحبت كنند. برخى حتى حاضر به حرف زدن نمي‌شوند، با آن كه مي‌دادند در شرايط فعلى موانع زيادى پيش پايشان قرار گرفته است. در اين حين احساس مي‌شود كه جامعه زنان نويسنده و شاعر بيشتر با مساله مميزى و حذف روبه‌رو مي‌باشد. در ادامه اين گزارش خودتان با نمونه‌هايى از اين دل‌شكستن‌ها و در عين حال اميدواري‌ها روبه‌رو خواهيد شد.
گلى امامى: حاضر به تغيير ترجمه‌ام نشدم
گلى امامي، سال‌هاست كه با ترجمه‌هايش، به اهل فرهنگ و هنر خدمت كرده است. وقتى از او درباره اينكه امسال با كتاب تازه‌اى در نمايشگاه بيست و دوم كتاب تهران حاضر است، مي‌پرسم، پاسخ مي‌دهد، خوشبختانه در نمايشگاه كتاب تازه‌اى ندارم. او امسال با دو كتاب تجديد چاپى در نمايشگاه حضور دارد كه ناشر هر دو كتاب پنجره است. گردابى چنين حائل و گفت‌وگو با ويلى وايلدر ترجمه‌هاى اخير اوست. گلى امامى براى آن كه كمتر با مساله مميزى و زمان طولانى كسب مجوز درگير بشود، ترجيح مي‌دهد كه كتابى را به وزارت ارشاد ندهد و از اين لحاظ اظهار خرسندى مي‌كند كه فعلا با چنين موضوعى دست به گريبان نيست. البته رمان دخترى با گوشواره‌هاى نقره بعد از 6 بار تجديد چاپ با تغييراتى روبه‌رو‌شد كه اين مترجم از پذيرفتن اين تغييرات سرباز زد و ترجيح داد كه به چاپ اين كتاب ادامه ندهد.
بنفشه حجازى و اعترافات يك عكاس
بنفشه حجازي، رمان‌نويس با كتاب اعترافات يك عكاس در نمايشگاه امسال حاضر است. اين رمان هم پس از مدتى ماندگارى بي‌دليل در وزارت ارشاد و چانه‌زني‌هاى نشر روشنگران مجوز نشر گرفت. اين مجوز توام با اصلاحاتى بود كه نويسنده چاره‌اى جز پذيرفتن آن نداشت. در اعترافات يك عكاس، عكاسى زن مورد علاقه‌اش را از وراى ويزور تعقيب مي‌كند. او زن را بنابر ظاهر و از فاصله دور براى خودش مي‌خواهد. تا اينكه در مسير اتفاقى مي‌افتد و منظر معنا پيش مي‌آيد و زن براى اين عكاس تبديل به مفهومى قابل تامل مي‌شود. اين رمان تا حدودى عشقى است و در آن مباحث ديگرى نيز مطرح مي‌شود. تكنيك آن برگرفته از داستان كوتاه است كه هر بخش چنين حال و هوايى دارد كه يك خط ارتباطى بين اين داستان‌ها برقرار شده است. بنفشه حجازي، پژوهشگر بيش از سه سال است كه در انتظار كسب مجوز براى كتاب زنان مبارز ايران (از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامى) به سر مي‌برد. اين كتاب توسط انتشارات قصيده‌سرا به وزارت ارشاد فرستاده شده است و پس از چانه‌زني‌هاى ناشر قول مساعد از وزارتخانه گرفته شده تا در يك بازنگرى مجدد براى مجوز نشر بررسى مجددى روى كتاب صورت گيرد. حجازى همچنين خبر از كسب مجوز براى كتاب تاريخ خانم (بررسى جايگاه زن ايرانى در عصر قاجار) داد كه نشر قصيده‌سرا به دليل مسائل فنى و نزديكى به زمان برگزارى نمايشگاه چاپ آن را به بعد از نمايشگاه موكول كرده است. اين رمان‌نويس همچنين يك رمان به نام ايمپالاى سرخ دارد كه توسط نشر افق براى كسب مجوز به وزارت ارشاد رفته و تاكنون به آن مجوز داده نشده است. يكسال و چهار ماه از زمان فرستادن اين كتاب به وزارتخانه مي‌گذرد و هنوز پاسخ روشنى براى اين منظور داده نشده است. در عين حال بنفشه حجازي، شاعر و نويسنده همچنان اميدوارانه مي‌نويسد تا روزگارى ديگر فرصتى براى انتشار كتاب‌هايش پيدا كند.
پگاه احمدى: هشتاد درصد كتاب شعرم را حذف كرده‌اند
پگاه احمدي، شاعر كه مجموعه شعر آهوخوانى را توسط نشر آهنگ‌ديگر به وزارت ارشاد فرستاده است، با 80 درصد حذف شعرهاى اين دفتر روبه‌رو شده است. او در اين خصوص مي‌گويد: 17 شعر بلندم را حذف كرده‌اند و منهاى آن تغييرات و اصلاحاتى را به مابقى شعرهايم تحميل كرده‌اند. با اين شرايط كه نمي‌شود دفترى را منتشر كرد. پس از انتشار آن منصرف شدم. احمدي، مترجم همچنين ترجمه 60 عنوان شعر كوتاه ژاپنى را توسط نشر پارسه نو براى كسب مجوز به وزارت ارشاد فرستاده است، و از اين دفتر نيز 21 شعر كوتاه حذف شده است. حرف‌هاى اين مترجم در اين خصوص بسيار قابل تامل است او در اين باره مي‌گويد: تانكاهاى سال برفى شامل شعرهاى 5 سطرى و 31 سيلابى ژاپنى است. برخى از شعرها به دليل داشتن كلماتى مانند بوسه و آغوش حذف شده‌اند. البته عمده‌ترين دليل نگاه زن بورسيمى در اين اشعار است كه با مخالفت وزارت ارشاد روبه‌رو شده است. تانكاها از كهن‌ترين قالب‌هاى شعرى ژاپنى است كه مقدم بر شعر مايكو است. با اين وجود ترجيح دادم كه اين كتاب نيز در شرايط فعلى منتشر نشود. بنابر نظر پگاه احمدى شاعر، شرايط تلخى به همه نويسندگان و پژوهشگران و فرهيختگان تحميل شده است. او رابطه حسى شاعر با شعر را رابطه كوتاه‌ترى نسبت به رابطه نويسنده با داستان مي‌داند چون خودش بارها ديده است كه بعد از سرودن يك شعر و گذشت يكى دو ماه ديگر ارتباطش با آن شعر قطع شده است. از آنجا كه مرجعيت معنايى و ضرورت زمانى براى صاحب شعر از دست مي‌رود، اين شاعر معتقد است كه با حذف اين اشعار ديگر انگيزه‌اى براى انتشار آن براى سال‌هاى بعد نيز باقى نمي‌ماند. بايد شعر در زمانه سروده شدن با مخاطب خود روبه‌رو شود، تا بازخورد حسى اين اشعار ديده شود. حتى زمان طولانى كسب مجوز و يا تعويق افتادن دفترهاى شعرى در آينده به يك بازخورد منطقى كمتر مي‌رسد. پگاه احمدي‌با بيان اين نكته كه توليد و ارائه اثرى هنرى و ادبى اغلب با بازده‌مادى همراه نيست، مي‌گويد: اين آثار بيانگر درونيات معنا و شور و حال يك نويسنده و شاعر است. ما به دنبال ديدن بازخورد آثار هنرى خود در بين مردم هستيم و مي‌خواهيم بدانيم كه وقتى يك واقعه بر من شاعر تاثير مي‌گذارد و منجر به شعر مي‌شود، چه تاثيرى بر مخاطب خود دارد و به لحاظ حسى در او چه حس و حالى را ايجاد مي‌كند. وقتى اين پروسه با تاخير و مانع روبه‌رو مي‌شود باعث سركوب حس شاعر مي‌شود. اين حالت اصلا قشنگ نيست و انگيزه‌هاى خلق آثار را از هنرمند و اديب مي‌گيرد. وى تاكيد مي‌كند كه شعر و داستان به ناگزير بايد به جريان بيفتد و از انزواى شاعر و نويسنده بيرون بيايد. اين آثار بايد به صورت شفاهى و كتبى به جامعه تسرى يابد و در تعامل با مخاطب قرار بگيرد. اگر مميزى مانع از راه يافتن اين آثار در شكل رسمى خود در جامعه بشود، اولين راه براى جريان يافتن آن بعد از اين ممانعت‌ها شكل زيرزمينى و غيررسمى آن خواهد بود. در اين حالت شاعر بر آن است تا با تكثير به صورت زيراكس، يا از طريق فضاى مجازى اينترنت، يا از طريق چاپ كتاب در خارج از كشور به دنبال ارتباط با مخاطبان خود باشد. او در پايان اظهار اميدوارى كرد كه شرايط بهترى بر فضاى فرهنگ ايران حاكم شود و كمترين و تنهاترين كارى كه در اين شرايط مي‌توان انجام داد، اميدوارى است. احمدى آرزو كرد كه در دولت جديد با چنين مسائلى مواجه نشويم.
فرياد شيرى با دو كتاب در انتظار
فرياد شيري، شاعر دو كتاب شعرش در انتظار كسب مجوز به سر مي‌برد. يكى مجموعه شعر سپيد كردى است كه به نام از ماه تنهاترم براى كسب مجوز به وزارت ارشاد رفته است، و ديگرى آغوش من از سفر پر است، نام دارد. او همچنين چاپ سوم امضاى تازه مي‌خواهد اين نام و كلاغ‌ها زبان گنجشك را نمي‌فهمند (اولين مجموعه شعرش) را آماده براى چاپ دارد كه به دليل دير شدن در زمان صدور مجوز در نمايشگاه كتاب امسال توزيع نخواهد شد. البته اين شاعر با مجموعه 100 سياه چمانه كه در برگيرنده ترانه‌هاى كردى اورامانى است، در نمايشگاه كتاب حاضر است، 100 سياه‌چمانه را نشر مشكى در آورده است.
مهدى آذر يزدى: مخالفت با اعمال اصلاحات وزارت ارشاد
مهدى آذريزدى را همه كودكان و نوجوانان ايرانى مي‌شناسند. دستكم آنهايى كه اهل كتاب و داستان هستند، براى يكبار هم شده است در كتابخانه‌هاى مدارس و كتاب‌فروشي‌ها با آثار اين نويسنده آشنا شده‌اند. قصه‌هاى خوب براى بچه‌هاى خوب كه بارها چاپ و منتشر شده است. اين بار دچار محاق مميزى شده است و نويسنده بنابر هيچ ضرورتى لازم ندانسته است كه اين كتاب با تصحيح روبه‌رو شود. بنابراين ترجيح داده است كه اين كتاب را در شرايط فعلى منتشر نكند.

  بدون شرح :

               محسن رضایی در جمع خبرنگاران:

              رقیب اصلی من در انتخابات فقر، گرانی و بیکاری است

به گزارش خبرگزاری ایلنا در تاریخ 10 اردیبهشت 88 آمده است : دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: «چهار شعار انتخاباتی دارم که یکی از آنها نشاط، آرامش و ثبات برای پیشرفت است.»
به گزارش خبرنگار ایلنا، «محسن رضایی» در حاشیه جلسه‌اش با جوانان نخبگان ضمن اعلام رسمی کاندیداتوری‌اش در انتخابات دهم تصریح کرد: «به طور رسمی و با صدور بیانیه‌ای حضورم را در صحنه انتخابات اعلام می‌دارم.»
وی در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر دلایل حضورش در انتخابات نیز گفت: «به دو دلیل در انتخابات حاضر شدم یکی از دلایلم این بود که دوستانم در دولت ائتلافی پا جلو نگذاشتند در حالی که من تا آخرین لحظه انتظار می‌کشیدم تا یکی از آنها در عرصه حاضر شود و من به او کمک کنم و دلیل دیگرم این بود که هرچه به گفتمان سایر کاندیداها که تا به حال در عرصه حاضر شده‌اند، توجه کردم، دیدم که برنامه‌ها و ایده‌های من را طرح نمی‌کنند واگر برخی از آنها به صورت ضعیف طرح می‌كنند، راهکار واقعی و اجرایی برای آن برنامه ها ندارند. بر این اساس تکلیف خودم دانستم به صحنه بیاییم و برنامه وایده‌هایم را طرح کنم و در مظهر انتخاب مردم قرار بگیرم.»
وی در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر اینکه آیا اعلام حضورتان در انتخابات دیر نشده است، گفت: «نه اصلا دیر نیست و من برای تکلیف آمده‌ام و نه چیز دیگری.»
وی در رابطه با فعالیت ستادهایش نیز گفت: «ما از فردا شروع به سازماندهي ستادهایمان می‌کنیم.»
رضایی در پاسخ به پرسش مبنی بر اینکه آیا هاشمی در عرصه انتخابات از شما حمایت می کند، نیز تصریح کرد: «این مساله بستگی به شخص خوده هاشمی دارد.»
وی در رابطه با مهم‌ترین شعارهای انتخاباتی‌اش هم گفت: «چهار شعار انتخاباتی دارم که یکی از آنها نشاط وآرامش و ثبات برای پیشرفت است.»
دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به پرسشي مبنی بر اینکه آیا تا لحظه آخر در انتخابات می‌مانید، تاکید کرد: «امسال دیگر نمی‌توانم تا آخر انتخابات نمانم چون اگر بار دوم هم کنار بکشم ورود من به عرصه انتخابات دیگر معنای سیاسی خود را از دست می‌دهد.»
این کاندیداي انتخابات ریاست‌جمهوری در پاسخ به پرسشي مبنی بر اینکه از شخصیت‌های سیاسی چه کسانی در ستادتان هستند، نیز گفتند من این اسامی را بعدا اعلام می‌کنم ودو سه نفر از تیم دولتم را هم طی روزهای آینده معرفی می‌کنم.
رضایی مهم‌ترین رقیبش را در انتخابات فقر، بیکاری و گرانی موجود در کشور دانست.
پایان پیام

بدون شرح :

میرحسین موسوي در پیامی به مناسبت روز جهانی کارگر

قوانین حاکم بر شكل‌گيري تشکل‌های صنفی کارگری و کارفرمایی بايد اصلاح شود :

ایلنا: مهندس «میرحسین موسوی» در پیامی به مناسبت روز جهانی کارگر، بر ضرورت اصلاح قوانین و مقررات تشکل‌های صنفی کارگری و کارفرما تاکید کرد.
«میرحسین موسوی» در پیامی روز جهانی کارگر را به تمامی کارگران کشورمان تبریک گفت. متن پیام مهندس موسوی به این شرح است:
پاسداشت روز جهانی کارگر در جمهوری اسلامی ایران برخاسته از مبانی اعتقادی و ارزش‌های ملی است چرا که به تعبیر امام(ره) امت، اولین کارگر خداوند تبارک و تعالی است که هستی عالم از ازل تا ابد تبلور خلقت اوست. از سوی دیگر، پیشینه کهن و تمدن دیر پای ایران نیز گواهی می‌دهد ایران از نخستین بنیان‌گذاران حقوق انسانی و بزرگداشت کارگران در جهان بوده است.
بنابراین، کار، بخش بزرگ و شاید زیر بنایی‌ترین قسمت زندگی انسان است، چرا که از کار می‌توان به بسیاری از وجوه درونی افراد پی برد و وقتی این جوهره‌های درونی آشکار شود استعدادهای بالقوه به منصه ظهور می‌رسد و می‌توان به حضور جامعه‌ای پویا امیدوار بود. بر این اساس، گوهر کار و تلاش از چنان مرتبت و منزلتی برخوردار است که در روایات معتبر آمده است که پیامبر اکرم (ص) دست کارگر را می‌پوسید چون این دست را دست مجاهد فی‌سبیل‌الله می‌دانست.
بزرگداشت روز کارگر می‌تواند مصداقی از این ارزش‌گذاری باشد و اینجانب این روز را که به معنی روز احترام به شریف‌ترین و گرامی‌ترین بخش‌های جامعه‌مان به همه کارگران عزیز و به همه کسانی که علاقه مند به سربلندی این کشور هستند، تبریک عرض می‌نمایم.
کارگران عزیز با چهار مشخصه بارز مسوولیت‌پذیری، تحمل، نجابت و تلاش خستگی‌ناپذیر در مقاطع مختلف حضور پرثمر و وصف‌ناشدنی را ایفا نموده‌اند، به طوری که در پیروزی انقلاب اسلامی کارگران نقش بسیار مهم و ارزشمندی داشته و پس از آن در شرایط دشوار و پیچیده دوران دفاع مقدس و همچنین آشفتگی ناشی از درهم ریختگی و ضعف کارخانه‌ها و کارگاه‌ها نه تنها با آگاهی و عمل مثال زدنی خود از اقتصاد و تولید کشور صیانت کردند بلکه فراتر از آن با اهداء خون‌های بسیاری در دفاع مقدس همدوش ملت نقشی اساسی ایفا کردند و هرگز ملت قدرشناس ایران ایستادگی قهرمانانه و حماسه‌ کارگران را در مقابله با بمباران‌های دشمن به کارخانه‌ها، پالایشگاه‌ها و دیگر تآسیسات زیر بنایی فراموش نخواهد کرد. بر این باورم، این ایستادگی توأم با درک و عقلانیت می‌تواند الهام‌بخش دولتمردان برای حل بحران‌های اقتصادی فعلی کشور نیز باشد.
از سوی دیگر، باید اذعان داشت که در کنار این همه ایثار و فداکاری کارگران در جبهه‌های مختلف دفاع و تولید و با تمام تلاش‌هایی که برای برقراری یک زندگی همراه با شرافتمندی صورت گرفته است، به دلیل اتخاذ سیاست‌های غلط اقتصادی، توسعه اقتصاد دلالی و غیرمولد، آزادسازی‌های بی‌حد و حصر، واردات بی‌رویه، گسترش فرهنگ و حجم بالای قاچاق، وخیم‌تر شدن فضای کسب و کار در کشور، افزایش گسترده و عمق فساد مالی در مقایسه با سایر کشورها موجب گردیده که امنیت شغلی و ادامه اشتغال این عزیزان که از اصول اولیه و بنیادین کار شایسته است، با خطر جدی مواجه گردد.
بنابراین، روز کارگر علاوه بر گرامیداشت مقام ارزنده نیروی کار فرصتی است که به مهمترین چالش‌ها و تنگناهای پیش روی جامعه کارآفرین و کارگر نیز اشاره گردد:
ایجاد بستر اشتغال پایدار، بالاترین رسالت دولت‌ها در فراهم نمودن دسترسی به کار مطمئن‌تر برای رهایی از فقر است و بدون تلاش همراه با بهره‌وری به هیچ وجه حقوق کارگران محقق نمی‌شود. اشتغال مولد راهی است برای تولید ثروت که به وسیله آن می‌توان به اهداف سیاست‌های اجتماعی به نحو مطلوب‌تری رسید. متاسفانه این امر مهم و اساسی مورد توجه جدی قرار نگرفته، به طوری که امروز بزرگترین دغدغه نیروی مولد، مقوله اشتغال و امنیت شغلی و برای نیروهای فعال و آماده کار نبودن فرصت‌های شغلی کافی است.
راهبرد دخالت شرکای اجتماعی اعم از کارگر و کارفرما در نظام تصمیم‌گیری کشور یک امر مهم و اساسی است، به ویژه آنکه در چارچوب آموزهای دینی، قانون اساسی، مقررات بین‌المللی و قوانین و مقررات حاکم بر روابط کار، سه جانبه‌گرایی باید به عنوان محوری‌ترین مبحث در گفت وگوهای اجتماعی مورد توجه قرار گیرد. تجربیات دهه اول انقلاب نیز نشان دهنده این واقعیت است که تشکل‌های صنفی نقش بسیار ارزنده و مهمی را در پایداری تولید و صنایع ایفا نموده‌اند. بنابراین، لازم است قوانین و مقررات حاکم بر شکل‌گیری تشکل‌های صنفی کارگری و کارفرمایی مستقل به نحوی اصلاح گردد تا زمینه واقعی تحقق سه جانبه‌گرایی که متضمن جامعیت، مقبولیت و کارایی شرکای اجتماعی دولت می‌باشد، به وجود آید.
عزت و کرامت انسانی و برقراری امنیت و آرامش نیروی کار در گرو داشتن یک نظام تامین اجتماعی قوی و کارآمد است که از جمله حقوق اساسی انسان‌ها و از تکالیف اصلی دولت‌هاست. لذا، نظام، تامین اجتماعی باید به عنوان ابزار استقرار امنیت و عدالت اجتماعی و یکی از اهداف توسعه مورد توجه قرار گیرد. چرا که مهمترین ویژگی یک نظام تامین اجتماعی ایجاد آرامش و عزت نفس در فرد، خانواده و جامعه، ایجاد تفاهم بین کارگر و کارفرما و مناسبات تولیدی ایجاد امنیت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و فراهم نمودن زمینه‌های مناسب برای تحقق رشد و توسعه پایدار می‌باشد.
متاسفانه سیاست‌های غلط اقتصادی، تغییرات پی در پی در ارکان این سازمان، عدم پایداری قوانین و مقررات و دخالت رویکردهای سیاست زده بزرگترین نهاد بیمه‌ای کشور را به لحاظ تامین منابع مالی و همچنین انجام تعهداتش در معرض مخاطره‌آمیزترین وضعیت قرار داده است و بیم آن می‌رود این سازمان نتواند به خوبی به ایفای مسوولیت‌های خود بپردازد.
بخش قابل توجهی از نیروی کار ارزشمند کشورمان را زنان تشکیل می‌دهند. ما باید در برنامه‌ریزی‌هایمان نگاه ویژه‌ای به زنان داشته باشیم. زنان یک عنصر مؤثر در حیات اقتصادی و اجتماعی جامعه هستند، به ویژه آنکه علاوه بر حضور در محیط کار نقش ارزنده و ممتازی به عنوان محور خانواده برعهده دارند و لازم است در جهت‌گیری‌های حوزه روابط کار توجه خاصی به این قشر عظیم، مؤثر، فعال و سازنده شود.
من بار دیگر فرا رسیدن روز کارگر را به تمام عزیزان که متشکل از طیف بسیار گسترده‌ای از متخصصان، پژوهشگران و دست‌اندرکاران امور تولید و خدمات‌اند، تبریک عرض می‌نمایم و با صراحت اعلام می‌دارم نیروهای مولد و کارآفرین در طول سه دهه از پیروزی انقلاب اسلامی با درک شرایط، همواره دین خود را به کشور ادا نموده‌اند و اکنون وظیفه دولت‌هاست که پاسدار چنین فداکاری‌هایی باشند و ایجاد امنیت شغلی و تصویر روشنی از آینده، حداقل وظیفه دولت‌ها به این قشر عظیم، شریف، مولد و زحمتکش است.
و من الله توفیق
میرحسین موسوی

بیانیه اعلام موجودییت صندوق مالی حمایت از جنبش کارگری ایران (دانمارک)

                    به این وسیله تاسیس صندوق مالی جهت حمایت از جنبش کارگری ایران را در راستای اهداف زیر اعلام میداریم .
۱- با توجه به اهمیت و جایگاه جنبش کارگری ایران در مبارزه علیه نابرابری ، بی عدالتی و بدست آوردن رفاه اجتماعی وآزادی های سیاسی و اجتماعی و سرنگونی رژیم سرمایه داری اسلامی ایران دارد . آینده ایران واین جنبش ها در گرو پیشروی وموقیتهای جنبش کارگری ایران می باشد اگر کارگران بتوانند موفقیتهایی در مبارزات خود کسب نمایند بدون شک همه مردم از آن بی نسیب نمی مانند .
۲- با توجه به بحران سرمایه داری کنونی و یورش باز هم بیشتر رژیم ایران به حقوق اقتصادی و سیاسی وصنفی کارگران ، مبارزات کارگری تشدید خواهد شد ، ومسئله تشکلهای مستقل کارگری یکی از جالش های مهم وبا اهمیت جامعه ایران خواهد بود.
٣- با توجه به شیوه های پلیسی و دستگیری و اذ یت وآزار فعالین کارگری و مخارج   بی دادگاهای رژیم واز سوی دیگر خطر اخراج واز دست دادن کارو تحمیل فشار های مالی کمر شکن به کارگران مبارز وخانواه های آنها صندوق همبستگی کارگری در داخل وخارج امری ضروری و حیاتی است .
ما جمعی از کارگران ایرانی مقیم خارج به همراه سایر فعالین ومدافعین جنبش کارگری ایران در دانمارک با تاسیس صندوق همبستگی کارگری در این راستا تلاش خواهیم کرد .ما می دانیم کمک ما لی ما در مقابل کوه عظیم مشکلات رفقای ما بسار ناچیز است . اما امید و آرزوهای که در این همستگی وجود دارد فزون از ارزش های پولی و مالی جهان کنونی است .
ما از همه فعالین کارگری بخصوص رفقای کارگر وهمه انسانهایی که به آینده ایران ، ایرانی آزاد و دمکراتیک که حرمت وکرامت انسانی محترم شمرده شود ورفاه اجتمایی و آزادی های سیاسی و اجتمایی امری مسلم باشد ، فرا میخوانیم که باحمایت مالی منظم خود وجمع اوری کمک مالی از طریق برگزاری مراسم های جشن وهمستگی … صندوق مالی همبستگی را تقویت وادامه کاری ان را تضمین کنید .
به زودی شماره حساب بانکی و آدرس در اختیار عموم قرار میگیرد.
زنده باد اول ماه مه روز همبستگی بین المللی کارگران
پیروز و پرتوان با مبارزات کارگری
صندوق همبستگی با کارگران ایران. در دانمارک
اول ماه مه ۲۰۰۹

مراسم روز جهانی کارگر در بانه برگزار شد

از شهر بانه خبر می رسد که مراسم روز جهانی کارگر روز جمعه 11 اردیبهشت ماه با حضور جمع کثیری از زنان و مردان آزادی خواه و فعالین کارگری این شهر برگزار شده است.

مراسم با خواندن سرود انترناسیونال سرود همبستگی جهانی طبقه کارگر و یک دقیقه سکوت به یاد تمامی جانباختگان راه آزادی و برابری آغاز و سپس قعطنامه مشترک سراسری کارگران ایران و همچنین تاریخچه اول ماه مه از سوی 2 تن از حاضرین خوانده شد.

مراسم با سخنرانی هایي در ارتباط با روز جهانی کارگر ادامه یافته و در میان شادی و شور حاضرین پایان یافت.

برگزاری مراسم گرامیداشت اول ماه مه در مقابل استانداری کرمانشاه 

بر اساس خبر رسیده از شهر کرمانشاه، مراسم گرامیداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز جمعه 11 اردیبهشت ماه با حضور جمع کثیری از کارگران و فعالین کارگری در مقابل استانداری کرمانشاه برگزار شد.

به دنبال تجمع کارگران در مقابل استانداری کرمانشاه، یکی از مسئولین این نهاد خواستار حضور نمایندگان کارگران در ساختمان استانداری می شود، اما کارگران از ورود به استانداری خودداری کرده و با سردادن شعار خواستار احقاق خود شدند.

لازم به ذکر است که در جریان تجمع 2 ساعته کارگران در مقابل استانداری کرمانشاه، ماموران امنیتی اقدام به تهدید آنان نمودند، اما با بی اعتنایی کارگران روبرو شدند.

 دستگیری گسترده شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر در تهران

خبرهای رسیده از تهران حاکیست که ماموران امنیتی و لباس شخصی رژیم با یورش به تجمع کنندگان در میدان “آب نمای” پارک لاله، مانع از برگزاری مراسم روز جهانی کارگر شده اند.

اخبار منتشره حاکیست که در جریان یورش ماموران امنیتی رژیم شماری از فعالین کارگری از جمله مریم محسنی، بهروز خباز، جعفر عظیم زاده، منصور حیات غیبی، شاپور احسانی، بهزاد خباز، غلامرضا خانی، علیرضا ثقفی و محسن ثقفی بازداشت و به کلانتری فلسطین منتقل شده اند.

گفته می شود ماموران رژیم در این اقدام به خشونت متوسل شده و شماری از شرکت کنندگان را نیز مورد ضرب و شتم قرار داده اند.

مراسم روز جهانی کارگر در شهر سقز با موفقیت برگزار شد

بر اساس خبر رسیده از شهر سقز، مراسم روز جهانی کارگر جمعه 11 اردیبهشت ماه برابر با اول ماه مه با موفقیت در این شهر برگزار شده است.

مراسم با یک دقیقه سکوت به یاد تمامی جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم آغاز و سپس”نجیبه صالح زاده” دو قطعه شعر را به همین مناسبت خواند و پس از آن “محمد عبدی پور” به عنوان سخنران اصلی سخناني را به مناسبت روز جهانی کارگر و وضعیت طبقه کارگر ایران ایراد نمود که با استقبال حاضرین روبرو شد.

در ادامه نیز چندین قطعه شعر و سرود در گرامیداشت روز جهانی طبقه کارگر از سوی چندین نفر از حاضرین خوانده شد و قرائت قطعنامه سراسری کارگران ایران به مناسبت روز جهانی کارگر پایان بخش مراسم بود.

لازم به ذکر است که ماموران امنیتی رژیم در اطراف محل برگزاری مراسم حضور داشتند، اما هیچگونه عکس العملی در مقابل برگزاری موفقیت آمیز این مراسم نداشته اند.

 بمناسبت روز جهانی کارگر، چند گروه و نهاد مدافع حقوق کودکان بیانیه ای انتشار داده اند

در این بیانیه ضمن تاکید بر اینکه ریشه های بی حقوقی کودکان و محروم کردن از فرصت های کودکی که مانع تحصیل و رشد جسمی و شخصیتی آنها میشود در نظام سرمایه داری است، طی 15 بند، رئوس حقوق کودکان در ایران را بیان کرده است.

امضا کنندگان بیانیه عبارتند از:

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان- جمعیت تلاش برای جهانی شایسته کودکان- جمعی از فعالان لغو کار کودک

“برهان سعيدی” فعال جنبش زنان و یکی از فعالین کارگری از زندان آزاد شد 

بر اساس خبر رسیده از شهر سنندج، “برهان سعيدی” عضو شورای زنان و یکی از فعالین کارگری از زندان سنندج آزاد شده است.

“برهان سعيدی” که روز 25 دی ماه سال گذشته به دلیل فعالیت های کارگری و تلاش هایش در شورای زنان بازداشت شده بود از سوی جمعی از فعالین کارگری و فعالان جنبش زنان مورد استقبال قرار گرفت و حاضرین در مراسم استقبال، نامبرده را با گلباران و روشن کردن چراغ خودروها تا منزلش همراهی کردند. 

فعالیت تبلیغی به مناست روز جهانی کارگر در سنندج و مریوان

از شهر سنندج خبر می رسد که علیرغم فضای سرکوب و خفقان اعمال شده از سوی ماموران رژیم در این شهر، فعالیت تبلیغی به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر انجام شده است.

خبر رسیده حاکیست که بر روی بادبادک های رنگی شعارهایي به مناسبت اول ماه مه نوشته شده و در مسیر مناطق کانی شفا، امانیه، امیریه و دیگر مناطق کوه آبیده نصب شده و در میدان اقبال نیز این بادبادک ها در اختیار شماری از کارگران فصلی قرار گرفته که با استقبال آنان روبرو شده است.

بر اساس خبر رسیده از روستای “نجه” از توابع مریوان به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر پرچم سرخ رنگ بزرگی بر روی یکی از کوههای روبروي روستا نصب شده بود.

 اعتراض سازمان عفو بین الملل نسبت به سرکوب کارگران در ایران

سازمان عفو بين الملل در بیانیه ای به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر، خواستار پایان یافتن فشار و سرکوب علیه فعالین و تشکلهای کارگری در ایران شد.

سازمان عفو بين الملل در بیانیه خود خواستار آزادی فعالین کارگری از زندانهای جمهوری اسلامی، تجدید نظر در احکام صادره علیه کارگران نیشکر هفت تپه و همچنین بسته شدن پرونده های تشکیل شده علیه فعالین کارگری در ایران شده است.

سازمان عفو بين الملل در این بیانیه همچنین ضمن اشاره به  وضعیت “منصور اسانلو” و “ابراهيم مددی”، در زندانهای ایران، خواستار آزادی فوری آنان شده است. 

برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در کامیاران  

بر اساس خبر رسیده از شهر کامیاران، مراسم روز جهانی کارگر با حضور جمعی از کارگران و خانواده های آنان در پارک اصلی این شهر برگزار شد.

محل مراسم با پلاکارد بزرگی که بر روی آن نوشته شده بود” زنده باد اول ماه مه”، تزئین شده و قعطنامه سراسری کارگران ایران به مناسبت اول ماه مه خوانده شد که پس از خوانده شدن هر بند آن حاضرین اقدام به تشویق و کف زدن نمودند.

لازم به ذکر است که قطعنامه سراسری کارگران ایران به مناسبت اول ماه مه به صورت وسیعی در شهر کامیاران پخش شده بود.

 یورش ماموران امنیتی رژیم به مراسم اول ماه مه درشهرسنندج 

مراسم گرامیداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر ساعت 5 بعد از ظهر روز جمعه 11 اردیبهشت ماه در پارک “امیریه” شهر سنندج برگزار گردید.

 مراسم با پخش شیرینی و خواندن قطعنامه سراسری کارگران ایران به مناسبت اول ماه مه آغاز و با تشویق حاشرین ادامه یافت، اما لحظاتی پس از آن ماموران امنیتی رژیم با استفاده از اسپری و گاز اشک آور به شرکت کنندگان در این مراسم یورش بردند.

علیرغم تهدیدات و فضای سرکوب شرکت کنندگان در این مراسم شعارهای ،” کارگر زندانی آزاد باید گردد”، “کارگر دانشجو اتحاد اتحاد” و “زنده باد کارگر” سرداده و قصد خروج از محل برگزاری مراسم را داشتند که مورد حمله ماموران قرار گرفتند.

خبرهای رسیده حاکیست که حداقل 12 تن از جمله منصور کریمی، خالد حسینی، شیوا سبحانی، گلریزخلیلی، فرزام عبدی، فواد کیخسروی و بابک باجلانی، شریف ساعد پناه ، مجید حمیدی ، منصور کریمی، شیوا سبحانی، لیلا خلیلی و کوروش بخشنده بازداشت شده اند و گفته می شود که برای آزادی آنان وثیقه های 20 میلیون تومانی تعیین شده است.

لازم به ذکر است که شرکت کنندگان در این مراسم از جمله کودکان نیز از سوی ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.

اخبار تکمیلی در این مورد متعاقبا پخش خواهد شد.

دستگیری گسترده شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر در تهران

بنا به فراخوان کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه، مراسم گرامی داشت روز جهانی کارگر با حضور حدود 2 هزار تن از فعالین، کارگری و فعالان جنبش زنان و دانشجویتان در میدان “آب نمای” پارک لاله، تهران برگزار گردید.

اخبار منتشره حاکیست که ماموران امنیتی رژیم از همان ابتدا ضمن یورش به مراسم مذبور دهها تن از شرکت کنندگان از جمله شماری از فعالین کارگری با اسامی مریم محسنی، بهروز خباز، جعفر عظیم زاده، منصور حیات غیبی، شاپور احسانی، بهزاد خباز، علیرضا ثقفی، غلامرضا خانی، و محسن ثقفی و همچنین شماری از فعالین دانشجویی از جمله امیریعقوبعلی، جواد موسوی، کاوه مظفری و حمید ملک زاده را بازداشت و به کلانتری فلسطین منتقل شده اند.

از سوی دیگر گفته می شود که ماموران رژیم جمعه شب نیز با یورش به منزل “کاوه مظفری” همسر وی “جلوه جواهری” از فعالان جنبش زنان را نیز بازداشت کرده اند.

برخی گزارشها شمار بازداشت شدگان را حدود 150 تن اعلام می کنند، اما خبری از وضعیت آنان در دست نیست.

بخشنده نیز قبل از برگزاری مراسم بازداشت شده  و تا ساعت 6 بعد از ظهر در ستاد خبری اداره اطلاعات در بازداشت به سر بردند.

حمله خشمگین کارگران به ساختمان فرمانداری اراک

کارگران کارخانه های « آذرآب» و «واگن پارس» و چندین شرکت خصوصی دیگر مدت هاست که برای گرفتن حقوق معوقه و تحمیل مطالبات خود بر سرمایه داران مبارزه می کنند. صاحبان کارخانه ها در مقابل این اعتراضات مقاومت می کنند و با سرسختی تمام از قبول خواسته های کارگران سر می پیچند. کارگران این کارخانه ها در همین راستا در صبح روز پنج شنبه  دهم اردیبهشت بر اساس برنامه ریزی جمعی قبلی در شهر اجتماع کردند. بیش از 500 کارگر در مقابل ساختمان فرماندازی اراک دورهم جمع شدند. آنان پس از تشکیل اجتماع شروع به سر دادن شعار کردند. کارگران فریادکشان، عاصی و خشمگین به ساختمان فرمانداری حمله ور شدند و این نهاد دولتی سرمایه را سنگباران کردند. آنان اعلام کردند که این سنگباران حالت نمادین دارد و فقط هشداری به سرمایه داران در مورد آمادگی ما برای گسترش و تداوم مبارزه علیه آنان است. کارگران تأکید کردند که در هفته جاری اشکال دیگری از مبارزه را برای گرفتن مطالبات خود آغاز خواهند کرد.

منبع: آژانس ایران خبر

11 اردیبهشت 88

زخم های دل یک کارگر در فرش باستان یزد

یک از کارگران فرش باستان یزد زخم های دل خویش را برای یکی از خبرنگاران باز می کند. او می گوید: مجروح شیمیایی هستم. از جمله کسانی هستم که مرا به جنگ فرستادند تا بجنگم، جنگی که پایه های قدرت حکومت کنندگان را مستقر ساخت و کاخ قدرت دولتمردان را آبادان کرد. یک سال در جنگ بودم. در روزهای جنگ آماج بمباران های شیمیایی قرار گرفتم. 18 سال از آن تاریخ می گذرد و الان با بدن علیل و فرسوده و تن بیمار در کارخانه فرش یزد نیروی کار خویش را می فروشم تا مثل همه کارگران دنیا از این طریق زندگی کنم. من بر اثر ضایعات هولناک ناشی از مسمومیت به سختی نفس می کشم. دیواره های ریه ام پاره شده است. با همه این ها تمام روز را باید بارکشی کنم و به کمک یک گاری فرش جا به جا کنم. من زیر نظر « بنیاد جانبازان» هستم. در واقع آن ها مرا مجبور به جانبازی برای دوام قدرت خود کردند و پس از برداشتن جراحات سنگین کارگر جانباز سرمایه های خویش کردند. در میدان های مین و کشتار مجبور شدم که به نفع آنان و علیه رقبایشان بجنگم و امروز در کارخانه هایشان با این جسم علیل و فرسوده برایشان سود و سود و سرمایه های بیشتر تولید می کنم. من از حقوق بازنشستگی و از کارافتادگی هر دو به طور کامل محروم هستم. در چهارچوب قرارداد موقت کار می کنم و بی حقوقی ها و شدت استثمار  مربوط به این نوع کار کردن ها از جمله مواهب زمینی و مائده های آسمانی عظیم هستند که مرا در خود غرق ساخته اند.  وضعیت زندگی و شرایط کارم بیش از حد درناک و غیرقابل تحمل است. در این زمینه تلاش کرده ام تا فریاد خود را به گوش صاحبان قدرت و زور و سرمایه برسانم. برای همه مسؤلان و دولتمردان از خامنه ای گرفته تا هر کس دیگر نامه نوشته ام. اما گوش هیچ سرمایه دار و دولتمردی حاضر به شنیدن این فریادها نیست. بیش از 18 سال سابقه کار دارم. با این بدن علیل این همه سال کار کرده ام و اکنون درماه فقط 267 هزار تومان حقوق می گیرم. هر ماه فقط 280 هزار تومان باید اقساط بدهکاری های خود را بپردازم. با این ریه آسیب دیده مجروح مجبورم در یک زیر زمین دخمه مانند زندگی کنم که فضای آلوده آن امکان تنفس را از من سلب می کند.  پزشکان مرتب می گویند که به خاطر ضایعات گسترده ریه هایم باید از اکسیژن مضنوعی استفاده کنم. اما در شهر ما حتی یک بیمارستان هم موجود ندارد. تازه فرض کنیم که خود را به بیمارستانی برسانم. با دستمزد ماهانه 267 هزار تومان چگونه می توانم هزینه دارو و درمان و مخارج اکسیژن مصنوعی را پرداخت کنم. این کار محال است. دولتمردان وقتی قدرتشان به خطر می افتد ما کارگران را به جنگ می فرستند. وقتی می خواهند بر رقبای انتخاباتی خود غلبه کنند سراغ ما می آیند. ما برای آنان فقط و فقط ماشین تولید سود و بردگان پاسدار قدرت هستیم. اما این وضع را تحمل نخواهیم کرد. در همین روز جهانی کارگر فریاد می کشیم. مبارزه می کنیم و می کوشیم تا حقوق خودمان را از حلقوم آن ها بیرون بکشیم. ما برای تغییر این وضع به پیکارمان ادامه می دهیم.

منبع: آژانس ایران خبر ( نقل به مضمون )

11 اردیبهشت 88

 سرمایه دار شرکت شیشه و گاز اضافه کاری کارگران را نمی پردازد

کارگران شرکت  شیشه و گاز ماه ها بود که موفق به دریافت حقوق خود نمی شدند. سرمایه دار کارخانه با قدرت تمام همه دستمزدها را مصادره  و در مقابل اعتراض کارگران مقاومت می کرد. کارگران به مبارزه ادامه دادند. آنان چرخ تولید را از کار انداختند و مجاری تولید سود و سرمایه را متوقف ساختند. در این هنگام بود که صاحب سرمایه اندکی به هوش آمد. او مجبور شد مبارزات کارگران را جدی بگیرد. او قدرت عظیم کارگران را لمس کرد. متوجه شد که تولید کنندگان واقعی تمامی سرمایه های وی و کل سرمایه های دنیا این قدرت را دارند که سرچشمه سرمایه و سود او را یکجا خشک کنند. سرمایه دار دریافت که برده مزدی مطیع و ذلیل امروزی او از چنان قدرت سترگ و عظیمی برخوردار است که می تواند اس و اساس ارزش افزایی سرمایه های وی را درهم ریزد. او با همان عقل متحجر تاریخاً عقب مانده طبقاتی خویش تا این حد را فهمید و به بیان واقعی تر این خطر را درک کرد. سرمایه دار با درک این خطر به جستجو افتاد و مجبور شد دستمزدهای کارگران را پرداخت کند. صاحب کارخانه شرکت شیشه و گاز پس از ماه ها تأخیر و به کارگیری همه ترفندها سرانجام به پرداخت حقوق معوقه کارگران تن داد. اما او همچنان از پرداخت اضافه کاری های به تعویق افتاده کارگران خودداری می کند. اضافه کاری در این کارخانه اجباری است. از این گذشته فشار مشکلات معیشتی و گرسنگی و بدهکاری همه کارگران را مجبور می کند که اضافه کاری را قبول کنند. به همین دلیل، اضافه کاری ها یک رکن مهم دستمزدها و تأمین نیازهای معیشتی توده های کارگر است. سرمایه دار همچنان از پرداخت این بخش از دستمزد اجتناب می کند، موضوعی  که در حال حاضر به محور مشاجرات و ستیز میان کارگران و سرمایه دار تبدیل شده است.

منبع: آژانس ایران خبر

11 اردیبهشت 88

اخراج 150 کارگر کشتارگاه کرمانشاه

همه راه ها به اخراج کارگران ختم می شود. سرمایه داران به محض مشاهده یک ریال کاهش سود خویش فوری شروع به اخراج کارگران می کنند. هر مقدار گسترش بیکاری بلافاصله این موج را در مغز هر سرمایه دار به راه می اندازد که وجود لشکر عظیم بیکاران را فرصتی برای تشدید هر چه جنایتکارانه تر استثمار کارگران شاغل سازد. او فشار کار را هر چه بیشتر بالا می برد و در همین گذر شروع به بیکارسازی بردگان مزدی خویش و افزایش شمار بیکاران در جامعه می کند. بحران سرمایه داری کوه پیکرترین امواج بیکارسازی ها را دامن می زند. هر کشف علمی جدید، هر اختراح تکنیکی، هر میزان بارآوری بیشتر نیروی کار، هر مقدار درجه مهارت و تخصص بیشتر کارگران، هر سطح تازه آموزش نیروی کار همه و همه به بیکارسازی های انبوه توده های کارگر منتهی می شود و طول و عرض لشکر بیکاران را افزایش می دهد. هر میزان رقابت درون صفوف نیروی کار، بهره گیری جنایتکارانه سرمایه داران از این شرایط را به دنبال می آورد. آنان با افزایش مضاعف  شدت استثمار، نیاز به نیروی کار را کاهش می دهند  و فوج فوج کارگران را اخراج می کنند. در یک کلام سرمایه داری از زمین و آسمان و در و دیوار و تمامی زوایای هستی گندیده خود بیکارسازی و گرسنگی بیکاران را تولید و بازتولید می کند. تا زمانی که هدف تولید و کار، سود و تولید ارزش اضافی و سرمایه های هر چه انبوه تر است، تا زمانی که هر پیشرفت علمی، هر کشف تکنیکی، هر رشد صنعتی، هر درجه بارآوری بیشتر کار اجتماعی، همه و همه در خدمت تولید ارزش اضافی و سرمایه است و در یک کلام تا زمانی که نظام از بیخ و بن گندیده و انسان ستیز سرمایه داری وجود دارد، همه راه ها به فقر و گرسنگی و فلاکت و حقارت و ذلت و سقوط توده های کارگر از هستی و از جمله بیکارسازی انبوه تر کارگران ختم می شود. کشتارگاه کرمانشاه در روزهای اخیر فقط توانسته است تکنیک خود را اندکی بهبود بخشد و از ماشین های تازه ای برای کشتار گاو و گوسفند استفاده کند. این امر بی درنگ سلاخی نیروی کار را به دنبال آورده است. 150 کارگر از کل 180 کارگر این کشتارگاه حکم بیکاری دریافت کرده و به جمعیت عظیم چندین میلیونی بیکاران پیوسته اند.

منبع: آژانس ایران خبر

11 اردیبهشت 88

انتقال پیکرهای قتل عام شده گان سال 67 از خاوران به مکانی نامعلوم :

نیروهای لباس شخصی در تاریخ شنبه 5 اردیبهشت ماه اقدام به خاک برداری قسمتی از گورستان و انتقال پیکرها از خاوران کردند.

بنابر گزارش‌های موثق دریافتی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح روز مذکور در تاریکی هوا، نیروهای لباس شخصی با استفاده از چندین دستگاه کامیون و لودر اقدام به خاک‌برداری از قسمت جنوب شرقی گورستان خاوران که تعلق به گورهای دسته‌جمعی دارد و سپس خاک‌ریزی جدید در آن مکان کردند.

خانواده‌هایی که در تاریخ مورد اشاره به گورستان مذکور مراجعه کرده بودند، ضمن مشاهده‌ی آثار حرکت ماشین‌های سنگین و هم‌چنین خاک‌ریزی در این نقطه، قسمت‌هایی از اسکلت اجساد را که در خاک‌برداری منتقل نشده بودند و به سطح زمین آمده بودند را مشاهده کردند.

هم‌چنین تنی از خانواده‌ها به مجموعه گفتند مقداری از بقایای اجساد مورد اشاره را به‌عنوان مدرک برداشته‌اند. این در حالی است که این اجساد به مکان نامشخصی انتقال پیدا کرده‌اند و خانواده‌ها هیچ اطلاعی از محل جدید ندارند.

گورستان خاوران محل دفن هزاران زندانی سیاسی قتل عام شده در سال 67 است و در این رابطه مهم‌ترین سند محسوب می‌شود. از یک‌سال قبل پروژه‌ی تغییر کاربری این مکان در دستور کار قرار گرفت که با مخالفت خانواده‌های بازمانده‌گان همراه شد.

نیروهای امنیتی ضمن اقدام‌هایی هم‌چون ممانعت از حضور خانواده‌ها حسب برنامه‌ی هر جمعه‌ی آنان در گورستان، اقدام به جوش دادن در فلزی اصلی این مکان کرده‌اند. هم‌چنین این نیروها در دفعات متعدد به ضرب و شتم خانواده‌ها و کندن پلاک اتومبیل‌های آنان پرداخته‌اند. این نیروها به خانواده‌ها اعلام کردند از این پس تنها زمانی که اعلام می‌کنیم، اجازه‌ی حضور در مزار را خواهید داشت.

نظر به اهمیت موضوع مذکور، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، به زودی اسناد و موضع خود در قبال این موضوع را اعلام خواهد کرد.

بازداشت فعالان کارگری و ممانعت از برگزاری مراسم روز کارگر:

تشکلات مستقل کارگری طی فراخوانی، میدان آب نما در پارک لاله تهران را محل برگزاری تجمع کارگران به مناسب روز جهانی کارگر اعلام نموده بودند،با برخورد نیروهای امنیتی و بازداشت تنی از فعالان از برگزاری این تجمع ممانعت به عمل آمد.

بنا به گزارشات دریافتی، راس ساعت 17، فعالان کارگری در این محل حضور پیدا نمودند، این در حالی بود که از ساعتها پیش نیروهای امنیتی محل را به محاصره خود در آورده بودند.

راس ساعت 17 و 15 دقیقه در ضلع شرقی آب نما مراسم توسط هسته اولیه فعالان کارگری با جمعیتی بالغ بر 200 تن آغاز گردید. در همین زمان نیروهای امنیتی به سرعت اقدام به برخورد با حاضرین در این محل نمودند. این نیروها اقدام به ضرب و شتم حاضرین اعم از زنان و حتی نوجوانان نمودند.

نیروهای امنیتی تعداد بسیاری از حاضرین منجمله بانوان حاضر در این تجمع را بازداشت نمودند، هر چند نمی توان به آمار دقیقی اشاره داشت اما اسامی که تاکنون بازداشت آنان محرز گردیده است عبارتند از : جعفر عظیم زاده (رييس هيئت مديره اتحاديه آزاد کارگران ايران)، منصور حیات غیبی (از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه)، مریم محسنی، شاپور احسانی راد (نماینده اخراجی کارگران کارخانجات نورد و پروفیل ساوه)، بهزاد خباز، غلامرضا خانی و خانم ثقفی.

فعالان کارگری حاضر در محل به مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران گفتند، استقبال از فراخوان ما بی سابقه بود به طوریکه جمعیتی بالغ بیش از دو هزار تن در این محل حضور به هم رسانیده بودند.

در نهایت نیروهای امنیتی همزمان با آغاز بارندگی، اقدام به پراکنده و بیرون نمودن مردم از پارک نمودند. افرادی که در این موضوع مقاومت داشتند مورد ضرب و شتم و بعضاً بازداشت قرار گرفتند.

در زمان ارسال این گزارش، نیروهای امنیتی در محل پارک لاله تهران مستقر هستند و همچنین نیروهای انتظامی تحت عنوان یگان ویژه در منطقه امیرآباد به گشت زنی مشغول هستند.

اسامی سی و چهار تن از بازداشت شدگان روزجهانی کارگر در تهران

با به خشونت کشیده شدن مراسم روزجهانی کارگر در پارک لاله تهران دهها تن بازداشت گردیدند.

منابع مطلع از بازداشت بیش از صد شهروند و فعال کارگری گزارش می دهند. اسامی بازداشت شدگانی که تاکنون هویت آنان محرز گردیده است به شرح ذیل می باشد:

جعفر عظیم زاده (رييس هيئت مديره اتحاديه آزاد کارگران ايران)، منصور حیات غیبی (از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه)، شاپور احسانی راد (نماینده اخراجی کارگران کارخانجات نورد و پروفیل ساوه)، بهزاد خباز، غلامرضا خانی، خانم ثقفی، مریم حاج محسن، پروانه قاسمیان، فاطمه شاه نظری، شریفه، محمد فرجی، فرج الله سعدی، محمد اشرفی، علی رضا تقفی ، محسن تقفی ، سعید مقدم،سعید یوزی،بهروز خباز، مریم محسنی، فایق کیخسروی و زانیار احمدی، نجما رنجبران، علی معدب، سعید سجودی، جمال سید علی، سیروس رهیاد، خمید قربانی، سید جواد موسوی (از فعالان دانشجویی) و یکزاد زنگنه، امیریعقوبعلی، کاوه مظفری ، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده، جلوه جواهری(از اعضای کمپین تغییر برای برابری)

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

بازداشت حدود 150 نفر از مردم و فعالان کارگری و اجتماعی

گردهمایی روز جهانی کارگر به خشونت کشیده شد. به مناسبت روز جهانی کارگر کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه( کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری /سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه/ اتحادیه آزاد کارگران ایران/ هیأت مؤسس بازگشایی کارگران نقاش و تزیئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر/ شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگر / کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالین کارگری) از همگان دعوت کرده بود که روز جمعه 11 اردیبهشت ساعت 5 بعدازظهر آن روز در میدان آب نمای پارک لاله گرد آیند. آنها خواسته های خود را نیز پیش تر با انتشار فراخوان گردهمایی روز کارگر منتشر کرده بودند.

اما بعداز ظهرجمعه، کسانی که در حال جمع شدن در میدان آبنما بودند پیش از آنکه پلاکاردهایشان را دربیاورند و یا شعاری بدهند با برخورد خشونت آمیز پلیس مواجه شدند. به گفته حاضران ماموران پلیس با خشونت بسیار به مردم حمله می کردند به طوری که سر وصورت بسیاری خونین شده بود، حتی پلیس های مرد به شدت زنان را به ویژه فاطمه شاه نظری یکی از فعالان کارگری را کتک زدند.

پلیس پس از حمله به شرکت کنندگان تعداد بسیاری را بازداشت کرد و ابتدا به کلانتری وصال در خیابان انقلاب منتقل کرد. سپس زنان بازداشت شده را که 19 نفر بودند به بازداشتگاه وزرا منتقل کردند. به گفته مامورانی که زنان را منتقل می کردند تعداد مردان بازداشت شده 150 نفر ذکر شدو برخی دیگر از ماموران تعداد را 80 نفر ذکر کردند. از وضعیت مردان بازداشت شده خبر دقیقی در دست نیست. گفته می شود که عده ای را به اوین و عده ای دیگر را به بازداشت گاه های نیروی انتظامی منتقل کرده اند.

تاکنون از میان اسامی رسیده بازداشتی تعدادی از آنها اعضای تشکل های شورای همکاری، کمیته هماهنگی ایجاد تشکل های کارگری، اتحادیه آزاد کارگران، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پی گیری از جمله مریم حاج محسن، پروانه قاسمیان، فاطمه شاه نظری، شریفه، محمد فرجی، بهروز خباز، جعفر عظیم زاده، زانیار احمدی، محمد اشرفی، علی رضا تقفی ، محسن تقفی ، سعید مقدم وسعید یوزی هستند و همچنین از اعضای کمپین یک میلیون امضا نیکزاد زنگنه، امیریعقوبعلی، کاوه مظفری ، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده جزو بازداشت شد گان هستند.

منبع خبر : تغییر برای برابری

بازداشت جلوه جواهری و تفتیش شبانه ی منزل برخی از اعضای کمپین

جلوه جواهری، فعال کمپین یک میلیون امضا در آخرین ساعات امشب دستگیر و به بازداشتگاه وزرا منتقل شد.

آخرین اخبار به دست آمده حاکی از آن است که پس از بازداشت کاوه مظفری، در آخرین ساعات امروز تعدادی مامور به همراه او به منزل شخصی اش رفته و پس از بازرسی کامل منزل، جلوه جواهری همسر وی را بازداشت کرده و به همراه خود بردند.

این اقدام در حالی صورت گرفت که جلوه جواهری، همسر کاوه مظفری در منزل حضور نداشت اما با مراجعه ی وی به منزل ماموران اجازه ی خارج شدن او از منزل را نداده و پس از تفتیش کامل وسایل ضمن توقیف دو کامپیوتر ، تعداد زیادی سی دی وکتاب و همچنین دست نوشته های آنها، او را نیز بازداشت کرده و به همراه خود بردند.

گفتنی است، مامورانی که در حال بازرسی منزل این دو فعال کمپین یک میلیون امضا بودند، به پدر کاوه مظفری و دوستان خانوادگی آنان نیز اجازه ی ورود به منزل ندادند.

کاوه مظفری، دیگر فعال کمپین یک میلیون امضا در جریان برخورد خشونت بار امروز پلیس با شرکت کنندگان در گردهمایی روز جهانی کارگر و به همراه بیش از یکصد تن دیگر از شرکت کنندگان در این گردهمایی، بازداشت شده بود.

اخبار دیگری حاکی از ورود ماموران به منزل امیر یعقوبعلی یکی دیگر از فعالان کمپین است که او نیز عصر امروز بازداشت شده است.

تعدادی دیگر از فعالان کمپین از جمله، نیکزاد زنگنه، پوریا پورشتاره و طاها ولی زاده نیز در بازداشت به سر می برند. تعدادی از بازداشت شدگان اعضای تشکل های شورای همکاری، کمیته هماهنگی ایجاد تشکل های کارگری، اتحادیه آزاد کارگران، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پی گیری از جمله مریم حاج محسن، پروانه قاسمیان، فاطمه شاه نظری، شریفه، محمد فرجی، بهروز خباز، جعفر عظیم زاده، زانیار احمدی، محمد اشرفی، علی رضا تقفی ، محسن تقفی ، سعید مقدم وسعید یوزی هستند.

منبع خبر : تغییر برای برابری

خشونت پليس در روز جهاني کارگر

نيروهاي امنيتي و انتظامي از برگزاري مراسمي که قرار بود امروز به دعوت جمعي از تشکل هاي مستقل کارگري به منظور بزرگداشت روز جهاني کارگر در پارک لاله تهران برگزار گردد، ممانعت بعمل آوردند.

شاهدان عيني از اعمال خشونت بي سابقه نيروهاي امنيتي، براي متفرق کردن افراد حاضر در پارک لاله تهران خبر ميدهند. بنابر اين اخبار نيروهاي پليس مقارن ساعت 17:30 با یورش به افراد حاضر در ميدان اصلي پارک لاله، عده زيادي از افراد حاضر و رهگذران را با توهين، ضرب و شتم و استفاده از گاز فلفل و … بازداشت و به کلانتري وصال منتقل نمودند.

هنوز اطلاع دقيقي از تعداد و هويت بازداشت شدگان در دست نيست.

لازم به ذکر است از روزهاي گذشته عوامل امنيتي با تهديد فعالين کارگري و دست اندرکاران مراسم، سعي در لغو اين مراسم داشتند. اين در حالي است که خبر ميرسد در نقاط مختلف کشور نيز مراسمات مستقل کارگري با دخالت نيروهاي امنيتي بر هم خورده و چندين تن از فعالين کارگري نيز دستگير شده اند.

منبع خبر : کمیته گزارشگران حقوق بشر

بیانیه زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین به مناسبت روز جهانی کارگر

جنبش کارگری در برابر یک آزمون تاریخی

اول ماه می روز جهانی کارگر نام گرفته است. گرامی داشت این روز بزرگ را به تمامی کارگران زحمت کش، بویژه کارگران عزیز ایران شادباش می گوییم و برای آنها در راه رسیدن به اهدافشان آرزوی پیروزی می نماییم. نظام حاکم بر ایران یادبودهای این چنینی را یا به رسمیت نمی شناسد و یا در صورت ناچاری آن ها را مصادره به مطلوب کرده و با برگزاری مراسم فرمایشی و تشریفاتی آن ها را از محتوا خالی کرده و عملا به ضد خودشان تبدیل می کند که روز کارگر نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما واقعیت این است که زمانه عوض شده است. بحران های فراگیر و فروپاشنده ی پیش رو که به ویژه در حوزه اقتصاد که پایه و محور همه ی بحران های دیگر است امکان نقش بازی کردن های این چنینی را از حاکمیت سلب می کند. و هم زمینه ی ایفای نقشی اساسی تر را برای جنبش مستقل کارگری در قالب سندیکاهای کارگری فراهم می کند. جنبشی که با کسب هوشیاری تاریخی و درک عمیق منافع طبقاتی می تواند و باید رسالت تاریخی خودش را برای غلبه بر این بحران ایفا کند. بحرانی که در سطح کلان ، کل نظام سرمایه داری را در بر گرفته است و مشروعیت و مقبولیت آن را با تهدیدهای اساسی مواجه کرده است و به دنبال بدیلی می گردد که در آن هم آزادی می گنجد و هم برابری تحقق می یابد. انعکاس و گسترش این بحران در داخل کشور ما که خود از بحران های مزمن در همه ی زمینه های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و … رنج می برد، به دلایل متعدد کاملا ویرانگر خواهد بود.

عقب ماندگی عمومی اقتصاد ایران، مدیریت ناکارآمد و ناشایست ، پایین آمدن قیمت جهانی نفت و …می تواند اقتصاد ایران را منهدم کند. ورشکستگی و تعطیل بنگاههای اقتصادی و افزایش روز افزون لشگر بیکاران از جمله نشانه های نابودی و اضمحلال همه جانبه است. واضح است که این وضعیت اسف بار محصول سیاست های نظام شترگاو پلنگی است که همزمان هم زایده ی حاشیه نشین نظام سرمایه داری مدرن جهانی است و هم در تلاش حاکم کردن فرهنگ و مناسبات سنتی و فئودالی در جامعه است و هم با شعارهای مزورانه ی عدالت طلبی و واگذاری ثروت و سهام تمامی سرمایه و ثروت ملی را به کام اژدهای هفت سر جناح ها و باندهای خودش می ریزد و شعار خصوصی سازی و اجرایی اصل 44 هم تنها پوششی قانونی برای اجرای این سیاست است. پیداست که در نهایت گربه ملوس نصیب مردم و قاطر چموش نصیب نورچشمی ها می شود.این وضعیت قطعا نمی تواند پایدار بماند. اما پیداست که تغییر مسئولانه مناسبات نابرابر و ظالمانه ی اجتماعی و اقتصادی تنها با تغییر و دگرگونی در مناسبات قدرت امکان پذیر است. جامعه ما به تغییرات اساسی و البته دموکراتیک در حوزه ی مدیریت کلان سیاسی نیازمند است. تا بتواند چاره ای برای نا برابری های تاریخی بویژه در زمینه اقتصادی بیندیشد. دیگر وقت آن رسیده است که همه ی طبقات بالاخص کارگران از لاک خویش و دام نظام حاکم به در آمده و با ایجاد گسترش تشکل های مستقل وبه ایفای نقش تاریخی خودشان برای عبور از دریای پرتلاطم بحران ها بپردازند. در غیر اینصورت سرنوشت شومی در انتظار همگان خواهد بود. قدرت های حاکم بین المللی و داخلی از کشاندن ملت ما به ورطه ی هلاکت و انهدام تاریخی ابایی ندارند.

با آرزوی رسیدن به آزادی

زندانیان سیاسی بند 350 اوین

محمد علی منصوری، از شرکت کنندگان در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی 1367

علی صارمی،از شرکت کنندگان در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی 1367

سید ظهور نبوی چاشمی،مقاه نویس سرزمین آریائی

میثاق یزدان نژاد، از شرکت کنندگان در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی

منبع خبر : کمیته گزارشگران حقوق بشر

انتقال بازداشت شدگان تجمع روز جهانی کارگر به زندان اوین

براساس اخبار رسیده، پس از آزادی تعداد معدودی از بازداشت شدگان تجمع روز گذشته در پارک لاله، سایر بازداشت شدگان به بند 240 زندان اوین انتقال یافتند.

خانواده های افراد بازداشت شده که از ساعت ابتدایی صبح امروز، با حضور در برابر دادگاه انقلاب، پلیس امنیت واقع در میدان حر و بازداشتگاه وزرا پیگیر وضعیت بازداشت شدگان بودند، در نهایت ساعتی پیش مطلع شدند که افراد بازداشت شده، با صدور قرار به زندان اوین منتقل شده اند.

گفتنی است از میان زنان بازداشت شده، دو نفر از بازداشتگاه وزرا آزاد شدند که یکی از آنان به همراه پسر بچه خردسال خود، 24 ساعت گذشته را در بازداشت به سر برده بود. سایر زنان نیز توسط دو دستگاه ون، درحالی که خانواده هایشان در برابر بازداشتگاه حضور داشتند به زندان اوین منتقل شدند.

لازم به ذکر است روز گذشته به دعوت برخی از تشکل های مستقل کارگری، قرار بود تجمعی در پارک لاله تهران برگزار شود، که با دخالت نیروهای امنیتی این مراسم به خشونت کشیده شد. به گفته شاهدان عینی، نیروهای لباس شخصی و انتظامی، ضمن ضرب و شتم شدید افراد، آنها را بازداشت می کردند.

تاکنون چند تن از بازداشت شدگان، با قرار کفالت آزاد شده اند.

منبع خبر : کمیته گزارشگران حقوق بشر

اطلاعیه شماره یک کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه 88

به مناسبت روز جهانی کارگر ،اول ماه مه – یازده اردیبهشت – بنا به فراخوان تشکل های مستقل جنبش کارگری ایران که خواسته ها و مطالبات کارگران ایران در آن قید شده بود،امروز جمعه ، ساعت 5 عصر ، با حضور تعداد زیادی از کارگران ، فعالین کارگری ، خانواده های کارگران و مردمی که بنا به فراخوان در محل پارک لاله و در اطراف میدان آب نمای آن تجمع کرده بودند ، مراسم روز جهانی کارگر و حضور برای اصرار بر خواسته های کارگران – مندرج در فراخوان و قطعنامه ی آن – انجام گرفت.

نیروهای امنیتی که از روزهای قبل با احضار ، تماس های تلفنی دائم ، و تعقیب کارگران و فعالین کارگری قصد ایجاد رعب و وحشت برای ممانعت از برگزاری مراسم را داشتند ، امروز در پوشش نیروهای انتظامی و تعداد زیادی نیروهای لباس شخصی اطلاعاتی ، از ساعت ها پیش در محل پارک لاله مستقر شده بودند.

از طرفی نیروهای حراست برخی شرکت ها و کارخانه ها –از جمله شرکت واحد- نیز در تجمع حضور داشتند تا با شناسایی کارگران فعال آن واحد کارگری،  آنان را به نیروهای امنیتی معرفی کنند.همچنین نیروهای اطلاعاتی به طور گسترده از شرکت کنندگان در مراسم فیلم برداری میکردند.

حضور گسترده ی شرکت کنندگان در مراسم خشم نیروهای امنیتی که تمام تلاش خود را کرده بودند تا مراسم شکل نگیرد را برانگیخت.

بلافاصله پس از شروع مراسم و در حالی که شعارهای “زنده باد جنبش کارگری ! ” و ” کارگر اتحاد اتحاد ! ” سر داده شد ،نیروهای امنیتی افسار گسیخته و خشمگین به جمعیت شرکت کننده حمله ور شدند.بسیاری از مردم با باتوم و شوک الکتریکی مورد هجوم قرار گرفتند.برخی را چند نفره مورد محاصره قرار دادند و با کتک و ضربات باتوم به زمین انداخته و با فحش و ضربات پیاپی مشت و لگد به انان حمله ور شدند.پلیس نوعی گاز سرفه آور و سوزاننده ی چشم در اطراف میدان آب نما پراکند.

بعضی از مردم به درگیر شدن با گروه حمله کننده که قصد دستگیری آنان را داشت پرداختند.تعداد کثیری از این نیروها با هجوم گروه های چند نفره ، اقدام به پراکنده کردن خانواده های حاضر در محل و بسیاری از شرکت کنندگان کردند.

شمار بسیاری از کارگران و شرکت کنندگان در مراسم ، پس از ضرب و شتم و در مورد تعداد زیادی با کوبانیدن سر و صورتشان به دیواره و نرده های اطراف حوض و خونین کردن انان ،دستگیر شدند.

نیروهای امنیتی حتی پس از حمله ی گسترده به شرکت کنندگان ، در خارج ار پارک لاله ، و در خیابان های اطراف تعداد زیادی از مردم را بازداشت کردند.

در خلال این مراسم بیش از یکصد و پنجاه نفر – از زن و مرد و رده های سنی جوان تا سالمند- با وحشیانه ترین روش ها دستگیر شده اند و اکنون در بازداشت به سر میبرند.

کمیته ی برگراری مراسم اول ماه مه سال 88 ضمن آفرین و تبریک به جنبش کارگری ایران برای این موفقیت بی نظیر برای برگزاری مراسم مشترک توسط گروه های مختلف کارگری ، و با قلمداد این حرکت مشترک و متحدانه به عنوان نقطه ی عطفی در مبارزات جنبش کارگری ایران ،و ضمن اعلام شکست تلاش های حاکمیت برای جلوگیری از این حرکت متحدانه ، مراتب تنفر و انزجار خود را از سرکوب وحشیانه ی مراسم امروز اعلام میدارد و ضمن محکوم کردن این اقدام غیر انسانی و وحشیانه خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دستگیر شدگان می باشد.

(اخبار و اطلاعیه های تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد )

                                                                    تهران – پارک لاله- یازده اردیبهشت

                                                                  کمیته ی برگزاری مراسم اول ماه مه 88

 • سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه         • سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

 • اتحادیه آزاد کارگران ایران                                                 • هیات بازگشایی سندیکای کارگران نقاش و تزیینات ساختمان

 • شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگری :

   – کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری                     – کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

   – جمعی از فعالین کارگری                                                     – شورای زنان

 • کانون مدافعان

چند روایت از اسامی دستگیر شده گان که به ما رسید :

اسامی دستگیر شده گان :

1-جعفر غظيم زاده

2-علي رضا ثقفي

3-منصور حيات غيبي

4- غلامرضا خاني

5- محسن ثقفي

6-همايون جابري

7-محمد فرجي

8- صالح كياماري

9-اميريعقوبعلي

10-كاوه مظفري

11-يونس ارزنگ

12-محمد اشرفي

13مهدي فراهي شانديز

14- بهروز خباز

15- سعيد يوزي

16- مريم محسني

17- فاطمه شاه نظري

اسامی افرادی که مشاهده شده دستگیر شده اند : 

مریم محصنی- فاطمه شاه نظری- پروانه قاسمیان- طاها ولی زاده- پویا پشتاره- امیر یعقوب علی- کاوه مظفری- محمد اشرفی- سعید یوزی- بهروز خباز- جفعر عظیم زاده- محمد فرجی- – علیرضا ثقفی – محسن ثقفی

بیش از 200نفر از کارگران، زنان، فعالین‌ کارگری و مردم عادی

دستگیر و مورد ضرب و شتم نیروهای انتظامی، اطلاعات و لباس شخصی‌ها قرار گرفتند…

سعید یوزی- محمد اشرفی- سعید مقدم- جعفر عظیم زاده، شاهپور احسانی راد، بهروز خباز، مریم محسنی و فایق کیخسروی جزو دستگیر شدگان هستند.

روز جمعه 11 اردیبهشت(روز جهانی کارگر) ساعت 17طی  فراخوانی که از طرف کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه که متشکل از(  کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری /سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه/ اتحادیه آزاد کارگران ایران/ هیأت مؤسس بازگشایی کارگران نقاش و تزیئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر/ شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگر / کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالین کارگری) در خیابان کارگر، پارک لاله، میدان آب‌نما به عمل آمده بود بیش از 1500 نفر از فعالین کارگری و جمع کثیری از کارگران و دانشجویان و زنان در این مراسم شرکت کردند. برگزاری روز جهانی کارگر( در پارک لاله- خیابان کارگر) با حضور طیف گسترده‌یی از کارگران و فعالین کارگری- دانشجویی و زنان با با اطلاع قبلی و انعکاس خبر برگزاری روز جهانی کارگر در پارک لاله و در بین مردم برگزار شد. چرا که روز جهانی کارگر مختص به کارگران و زحمت کشان است و حق مسلم این قشر است که یک روز از سال را به خود اختصاص داده و خواست‌هایشان را به گوش مسوولین و کارفرمایان خود برسانند. کارگران حق اعتراض دارند و حق ایجاد تشکل مستقل از دولت. شرکت کارگران و فعالین کارگری، دانشجویی، زنان و …در مراسم اول ماه می در پارک لاله برای به دست آوردن خواسته‌هایی چون دستمزدهای معوقه باید بدون عذرو بهانه پرداخت گردد! اخراج و بیکارسازی کارگران باید متوقف گردد/ حقوق زنان و مردان درتمامی شئون اقتصادی – اجتماعی باید برابرباشد/ بازنشستگان باید ازیک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی برخوردارشوند/ کارگران با معلمان ( کارگران فکری) ، پرستاران وسایراقشارزحمت کش جامعه متحدند و ازمبارزات آنان پشتیبانی می کنند/ کارکودکان غیرانسانی و استثمارگرانه است. ما با فعالین لغو کارکودک هم سنگرهستیم./ منصوراسانلو، ابراهیم مددی و دیگرکارگران زندانی باید بدون قید و شرط آزاد گردند و تعقیب های قضایی علیه دیگرکارگران باید فوراً پایان پذیرد. و….. بود. خواسته‌هایی که حق هر کارگر است. نه قصد براندازی نظام در کار بود و نه با نیروهای بیگانه همکاری شده بود. تنها این تجمع برای خواسته‌هایی بود که بایستی رسیدگی شده و هر چه زودتر جامعه عمل به خود بگیرد.

روز جمعه – اول ماه می  کارگران، فعالین کارگری، زنان، دانشجویان، مردم و… نتوانستند شعارهایشان را فریاد کنند. چرا که در هر گوشه‌یی از پارک لاله ماشین‌های نیروی انتظامی با نیروهای زن و مرد خود در کمین کارگران نشسته بودند. شعارهای نوشته شده بیرون و پلاکاردها در دست گرفته نشد چرا که نیروهای انتظامی و اطلاعات و ارازل و اوباش لباس شخصی هر جمع سه نفره‌یی را متفرق و هر جمع بالای ده نفر را دستگیری و مورد ضرب و شتم قرار می‌داد. در یک لحظه تمامی کارگران -فعالین کارگری- دانشجویی- زنان و… گرد هم آمدند که این روز را با خوردن شیرینی جشن بگیرند که بلافاصله ماشین‌های گشت نیروی انتظامی تمام محیط و میدان آب‌نما را محاصره و  لباس شخصی‌ها و نیروهای اطلاعاتی و بسیجی با باتوم و مشت و لگد و فحش و ناسزا به جان تجمع نیمه جان افتاده و بیش از 200 نفر از  کارگران، فعالین کارگری، زنان و مردم عادی را دستگیر و مورد ضرب و شتم قرار داده و با فریاد و  ناسزاهایی ناموسی مردم را از پارک لاله اخراج و تا اواسط خیابان کارگر مورد ضرب و شتم قرار داده و با تصرف موبایل‌ها و دوربین‌ها اجازه هر نوع عکسی را از مردم و خبرنگاران و فعالین کارگری و کارگران و زنان را گرفتند. بنا به خبرهای رسیده سعید یوزی- محمد اشرفی- سعید مقدم- جعفر عظیم زاده، شاهپور احسانی راد، بهروز خباز، مریم محسنی و فایق کیخسروی جزو دستگیر شدگان هستند .اسامی دیگر دستگیر شدگان در خبرهای  بعدی انعکاس داده می‌شود.

کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری 1388/2/11

نامه وکیل مدافع تعدادی از فعالان کارگری به ریاست سازمان جهانی کار

جناب آقای خوآن سوامیا

ریاست محترم سازمان جهانی کار

احتراماً

به استحضار جنابعالی میرسانم روز 1 می 2009  بعنوان روز جهانی کارگر همچون سالهای گذشته در گرامیداشت قشر زحمتکش کارگر در سراسر دنیا در حالی فرا رسیده که کارگران زحمتکش ایرانی در وضعیت بسیار نامساعدی به سر می برند،

  البته هر چند از نظر اقتصادی قشر کارگر در ایران دارای حداقل دستمزد بوده و از نظر معیشتی در وضعیت نامناسبی قرار دارند و همواره در بیم اخراج از کار نیز به سر می برند اما آنچه که بیشتر مایه تأسف می باشد این است که کارگران ایرانی علاوه بر اینکه حتی از بدیهی ترین حقوق صنفی خود از جمله حق ایجاد تشکلهای مستقل کارگری مستقل از دولت و کارفرما و نیز حق اعتصاب و اعتراض نسبت به شرایط کار یا افزایش سطح درآمد و یا دریافت حقوق معوقه چندین ماهه خود محروم گشته اند بلکه بواسطه احیا یا ایجاد سندیکاهای کارگری (اتحادیه های کارگری و انجمنهای صنفی کارگری) مستقل بعنوان نمایندگان واقعی کارگران مورد بازداشت و محاکمه و در نهایت با اتهاماتی نظیر اقدام علیه امنیت نظام یا تبلیغ علیه نظام با احکام زندان یا شلاق یا محرومیت از حقوق اجتماعی یا اخراج از کار روبرو می شوند که صدور حکم یکسال حبس و محرومیت سه ساله از کاندیداتوری در هر تشکل کارگری برای 5 نفر از اعضای شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به اسامی آقایان: نجاتی،  علیپور، احمدی، نیکوفر و حیدری مهر و اجرای حکم زندان برای آقایان:  منصور اسالو و ابراهیم مددی بعنوان رئیس و نایب رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگری شرکت واحد که در حال حاضر در زندان بسر می برند و اخراج از کار سایر اعضای هیئت مدیره این سندیکای کارگری و نیز صدور وتایید حکم اعدام معلم زندانی فرزاد کمانگر گواه بر این ادعا می باشد. این در حالی است که ایجاد تشکلهای مستقل کارگری مستقل از دولت و کارفرما در قالب سندیکاهای کارگری و حق اعتصاب و اعتراض کارگران نسبت به خواسته های صنفی، علاوه بر مقاوله نامه های بین المللی و تفاهم نامه با سازمان جهانی کار،  طبق ماده 20 و بند 4 ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر و بند 1 ماده 8 میثاق بین المللی حقوق اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی مورد قبول دولت ایران بوده که البته اصل 26 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز موید اعلام آزادی چنین تشکلهائی می باشد.

لذا بنابر موارد مطروحه اینجانب بعنوان وکیل مدافع اعضای هیئت مدیره سندیکاهای کارگری نیشکر هفت تپه و شرکت واحد ضمن ابراز نگرانی از وضعیت کارگران در ایران خصوصاً  صدور احکام حبس و شلاق و محرومیت از حقوق اجتماعی و اخراج از کار و احضارها و بازداشتهای مکرر اعضای هیئت مدیره سندیکاهای کارگری نیشکر هفت تپه و شرکت واحد، از جنابعالی بعنوان ریاست محترم سازمان  جهانی کار تقاضا داریم ضمن حمایت از حقوق صنفی کارگران ایرانی، در خصوص وضعیت پرونده های قضائی که علیه کارگران فوق الذکر و سایر کارگران دیگر در دستگاه قضائی جمهوری اسلامی ایران طرح گردیده پیگیریهای لازم را مبذول فرمائید.
با تجدید احترام – محمد اولیائی فرد

وکیل مدافع اعضای هیئت مدیره سندیکاهای کارگری نیشکر هفت تپه و شرکت واحد

مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات نقض حقوق بشر در ایران

منبع خبر : مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

حمله خشونت بار نیروهای امنیتی به مراسم بزرگداشت اول ماه می در تهران :

بازداشت شدگان اول ماه می باید فورا آزاد شوند

11 اردیبهشت ماه 1388- به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، نیروهای امنیتی و انتظامی امروز بعد ازظهر به شرکت کنندگان در مراسم بزرگداشت روز جهانی کارگر در اول ماه می در پارک لاله تهران بطور خشونت باری حمله کردند. این تجمع قرار بود بر اساس فراخوان 10 تشکل مستقل کارگری برگزار شود. بر اساس اطلاعات رسیده به کمپین، در این حمله بیش از 100 نفر بازداشت شدند که مردم عادی نیز در میان آنها هستند.

هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد حمله به تجمع کارگری گفت:” این حملات زشت و سبعانه مظهر توهین کامل  به کارگران و بی اعتنایی تمام عیار دولت ایران به الزامات دولت در حفاظت از حقوق کارگران است.”

یکی از شاهدان عینی در تهران به کمپین گفت که او خود شاهد بود که 5 ون نیروهای انتظامی از افراد بازداشت شده پر شده بود. این شاهد عینی جریان حمله را اینگونه تشریح کرد:

“حدود ساعت 5 بعدازظهر بود. جمعیت زیادی در پارک لاله بودند. خب جمعه ها پارک لاله خیلی شلوغ است. من به سمت آب نما در حال قدم زدن بودم و می دیدم که خیلی از مردم در اطراف آب نما که قرار بود مراسم بزرگداشت روز جهانی کارگر در ساعت 6 بعدازظهر در آن محل برگزار بشود، در حال قدم زدن بودند. ناگهان دو ون درقسمت شمالی آب نما پارک کردند و نیروهای لباس شخصی شروع کردند به دستگیری مردم. دو ون دیگر هم آمد. ناگهان من فریاد های”زنده باد جنبش کارگری” شنیدم. ماموران همینجور به مردم عادی حمله می کردند و آنها را که در مقابل بازداشت مقاومت می کردند، با باتوم می زدند و به باد مشت و لگد می گرفتندشان. این حمله تقریبا 15 دقیقه طول کشید، و بعد از آن مردم پراکنده شدند چون هر کسی که در آنجا می ماند، بازداشتش می کردند.”

یکی از بازداشت شدگان که موبایل او همچنان روشن بود از کلانتری وصال خبر داد که بیش از 100 نفر بازداشت شده اند.

مردم عادی و بی گناه بازداشت شده به مراکز مختلف نیروهای امنیتی و انتظامی برده شدند. به نوشته وب سایت اتحادیه آزاد کارگران ایران، برخی از فعالان کارگری شناخته شده که امروز در این مراسم بازداشت شدند،عبارتند از:جعفر عظیم زاده، شاهپور احسانی راد، مریم محسنی، و بهروز خباززاده. سایر منابع و شاهدین گزارش از بازداشت 7 نفر از اعضای انجمن دفاع از کودکان کار داده اند.

به گزارش وب سایت اتحادیه آزاد کارگران ایران، قرار بود که تجمع دیگری برای بزرگداشت روز اول ماه می در ساعت 5 بعدازظهر در امیریه سنندج برگزار شود. در صبح روز اول ماه می، 5 نفر از فعالان کارگری به اداره اطلاعات در سنندج احضار و بازداشت شدند تا از برگزاری مراسم جلوگیری شود. این افراد عبارتند از: صدیق کریمی، شریف ساعد پناه، مجید محمدی، سید خالد حسینی و ژیان سبحانی. در حالیکه فعالان کارگری در محل تجمع گرد هم می آمدند، نیروهای لباس شخصی و انتظامی که تلاش می کردند که پلاکارهای آنها را جمع کنند، با مقاومت تجمع کنندگان مواجه شدند. جمعیت شروع به حرکت کرد و شعار می داد:”زنده باد کارگران” و “زندانی سیاسی آزاد باید گردد.” بعد از مسافت کوتاهی، تجمع کنندگان مورد حمله شدید نیروهای امنیتی قرار گرفتند و حداقل  ده نفر بازداشت شدند. قایق کیخسروانی در میان بازداشت شدگان است.

سایر حملات و تهدید هایی که در این چند روز اخیر فعالان کارگری با آن مواجه بودند از این قرار است:

در روز 9 اردیبهشت ماه، کریم فاتح، علی (عمر) مینایی، و هادی توانمند از اعضای کمیته همآهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، به حفاظت امنیت نیروهای انتظامی بوکان احضار شدند. در همین روز، ژیان سبحانی و کوروش بخشنده؛ از اعضای کمیته همآهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و آماج نیکدل؛ 14 ساله، که هر سه این افراد در روز 28 فروردین ماه در منزل آقای غالب حسینی بازداشت شده بودند، به کلانتری 12 در سنندج احضار شدند. غالب حسینی از فعالان کارگری در سنندج است که بخاطر فعالیتهای خود برای بزرگداشت روز جهانی کارگردر سال 1387 در سنندج، بازداشت و محکوم شد و در حال حاضر در زندان بسر می برد.

در روز7 اردیبهشت ماه، یوسف بخرآباد و واحد سیده نیز در اداره اطلاعات مهاباد کردستان مورد بازجویی قرار گرفتند. در همین روز، حسن رسول نژاد و احمد اسکی بغدادی در بوکان احضارو بازجویی شدند. همه این 4 نفر از اعضای کمیته همآهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری هستند.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران خواستار آزادی فوری فعالان کارگری است که بخاطر تجمع های مسالمت آمیز خود بازداشت شده اند. این کمپین همچنین  بر ضرورت آزادی فوری منصور اسانلو، ابراهیم مددی، فرزاد کمانگر و غالب حسینی.، کارگرانی که بخاطر فعالیتهای اتحادیه ای خود در حال حاضر در زندان بسر می برند، و لغو همه اتهاماتی که ناعادلانه به آنها وارد شده است، تاکید دارد.

 همسرم در زندان، من و بچه ها بیرون از زندان زیر فشاریم
گفتگوی سایت تهیه با خانم پروانه اسالو

شیرین فامیلی

اول ماه مه روز جهانی کارگر در حالی برگزار میشود که در ایران در یکسال گذشته دامنه فشار بر فعالان کارگری بازهم گسترش یافته و سرکوب و پیگرد انها ادامه داشته است. بیش از دوسال است که منصور اسالو رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در زندان است و ابراهیم مددی همکار او ونایب رئیس همین سندیکا نیز به همین اتهام حدود یکسال است که در زندان بسر میبرد.
در طول یکسال گذشته رهبران سندیکای نیشکر هفته تپه نیز بارها به دادگاه احضار شده و برای آنها احکامی نظیر محرومیت از فعالیت سندیکایی صادر شده است.
در همین مدت چند تن از اعضای اتحادیه آزاد کارگران محاکمه شدند و دوتن از فعالان کارگری زن در زندان سنندج شلاق خوردند.
به مناسبت اول ماه به یاد همه